آب بندی سازه های بتنی
مشاوره، ارائه طرح و اجرای آب بندی سازه های بتنی – بخش مهندسی هلدینگ کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( شرکت ژرف تابان مهر ) دارای رتبه صلاحیت مهندسین مشاور سازه و مقاوم سازی و رتبه پیمانکار ابنبه با تخصص 20 ساله در زمینه مشاوره، ارائه طرح و اجرای آب بندی سازه های بتنی ، تعمیرات و مقاوم سازی سازه های بتنی ، آماده مشاوره و ارائه خدمات به شرکتها و کارفرمایان محترم می باشد.
آب بندی بتن چیست ؟
آب بندی یا نفوذ پذیری بتن علاوه بر ایجاد مشکلات بهره برداری، پرت آب ، و مشکلات دیداری، مهمترین پارامتر در دوام سازه های بتنی می باشد. از این رو همواره مورد توجه کارشناسان و متخصصین بوده است.
اگر آب بندی را با نگاه و هدف عبور آب از مقطع بتنی برشمریم، می توان این امر را به دو نوع لحاظ تهمیدات اجرایی در حین ساخت و یا پس از ساخت تقسیم نمود.

آب بندی سازه های بتنی حین ساخت
برای آب بند در حین ساخت با لحاظ تمهیدات لازم برای آب بندی درزها مانند نصب واتراستاپ ها اقدام به آب بندی درزها و با طرح اختلاط مناسب و استفاده از افزودنی ها اقدام به آب بندی بتن کوشش می گردد.
لذا در سیستم پس از ساخت، رویه بر این منوال است که پس از ساخت پوششی مناسب با شرایط بهره برداری بر روی سطح بتن اجرا می گردد.
لذا اگر آب بندی را علاوه بر جلوگیری از عبور آب و همچنین با هدف افزایش دوام نگاه کنیم، لزوما باید از پوشش ها بهره گرفت. چرا که در بسیاری مواقع آب به بتن نفوذ می کند ولی خارج نمی شود یا مایع یا آب بهره برداری به نحوی است که می تواند برای بتن مضر باشد مانند آب های با اسیدیه پایین، فاضلاب، آبهای حاوی کلر و اسید، بتنهای دارای واکنش قلیایی، آبهای حاوی مواد نفتی، آب های بدون املاح یا مقطر که تاثیر مستقیم در اسیب به بتن دارند.
آب بندی سازه های بتنی پس از ساخت
در این حالت می بایست بسته به شرایط بهره برداری، اکسپوز بودن یا نبود، مایع در تماس ، فشار آب ، فشار منفی یا نبودن، کیفیت سطح بتن ، دوام مورد نظر، هزینه مورد نظر، حجم کار، امکانات ، ارتفاع و دسترسی از پوشش مناسب استفاده کرد.
امروزه انواع مختلفی از پوشش ها وجود دارند که هر یک می توانند بسته به شرایط مورد استفاده و بهینه باشند. لذا باید این انتخاب با اگاهی ، اطلاع از مشخصات و پتانسیل های کیفی و محدودیتها و مزایا هر پوشش و شرایط بهره برداری و موارد مطروح از سوی دیگر صورت پذیرد.

انواع مواد و پوشش های آب بندی سطحی بتن و ثانویه بتن
- انواع پوشش های اپوکسی
- پوشش پلی یورتان
- پوشش پلی اوره
- پوشش های اکرلیکی-سیمانی
- پوشش نفوذگر کریستال ساز
- سیکوکسان ها
- پوشش های اکرلیکی
- پوشش های پایه قیری
- رابر لاینیگ
- پوشش فایبرگلاس
- ژئوممبرین ها
- تزریق رزین های پلی یورتان
- تزریق رزین اکرلیکی
- ملات های آنی گیر
توجه : هریک از این پوشش ها دارای خواص و پتانسیل هایی می باشند که با شناخت انها و نیز آگاهی از شرایط محیطی و بهره برداری و نیز محدودیت های پروژه و کارفرما می تواند در پروژه موثر باشند. انتخاب صحیح روش و پوشش مناسب اولین گام مهم در موفقیت پروژه می باشد. لذا باید توجه داشت بهترین پوشش ها در صورت عدم هماهنگی با شرایط بهره برداری می توانند با عدم موفقیت و دوام پایین مواجه گردند.

شرکت اجرای آب بندی سازه های بتنی
هلدینگ کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران، با بیش از بیست سال تجربه موفق در این امر در جایگاه مشاور و پیمانکار آمادگی دارد تا در صورت نیاز با پیمانکاران و کارفرمایان محترم همکاری نماید. برای این امر می توانید با بخش مهندسی هلدینگ تماس حاصل فرمائید.
باید توجه داشت که مهمترین امر در دوام عملیات انجامی بخش کارشناسی ، انتخاب صحیح و کنترل های کیفی می باشد. از این رو این شرکت می تواند در جایگاه پیمانکار تخصصی و یا مشاور در تحقق خواسته های کارفرمایان محترم حضوری موثر در راستای اجرای با کیفیت و کاهش هزینه کوتاه مدت و بلند مدت داشته باشد.
انواع روش های آب بندی سازه های بتنی
آببندی سازههای بتنی یکی از مراحل مهم در ساخت و ساز است که به منظور جلوگیری از نفوذ آب و رطوبت به داخل سازه انجام میشود. انواع روشهای آببندی سازههای بتنی عبارتند از:
- آببندی مکانیکی:
– استفاده از ورقهای PVC یا EPDM
– استفاده از نوارهای آببند مکانیکی
- آببندی شیمیایی:
– استفاده از مواد افزودنی ضد آب (مانند مواد پایه سیمانی یا پلیمرها)
– استفاده از پوششهای شیمیایی که بر روی سطح بتن اعمال میشوند.
- آببندی با استفاده از مواد پرکننده:
– استفاده از ملاتهای پرکننده برای پر کردن درزها و ترکها
– استفاده از سیلانتها و چسبهای آببند
- آببندی با استفاده از سیستمهای فشار مثبت:
– استفاده از سیستمهای پمپاژ آب برای ایجاد فشار مثبت در برابر نفوذ آب
- آببندی با طراحی مناسب:
– طراحی سازه به گونهای که مسیر جریان آب به حداقل برسد
– ایجاد شیبها و زهکشی مناسب
- آببندی با استفاده از غشای بتن:
– استفاده از غشاهای خاص برای جلوگیری از نفوذ آب
هر یک از این روشها میتواند بسته به شرایط پروژه و نوع سازه انتخاب شود.

پارامترهای مهم در انتخاب روش آب بندی سازه های بتنی
انتخاب روش آببندی مناسب برای یک سازه به عوامل متعددی بستگی دارد که به شرح زیر هستند:
- نوع سازه: نوع سازه (مانند ساختمان، پل، تونل و…) تأثیر زیادی بر انتخاب روش آببندی دارد. هر نوع سازه نیازمندیهای خاص خود را دارد.
- محل قرارگیری سازه: شرایط محیطی مانند وجود آبهای زیرزمینی، رطوبت هوا، و بارش باران بر انتخاب روش آببندی تأثیرگذار است.
- نوع خاک و زمین: ویژگیهای خاک، مانند نفوذپذیری و نوع زمین، میتواند بر عملکرد سیستم آببندی تأثیر بگذارد.
- شرایط آب و هوایی: مناطق با آب و هوای مرطوب یا بارانی ممکن است به روشهای آببندی قویتری نیاز داشته باشند.
- میزان فشار آب: در سازههایی که تحت فشار آب قرار دارند، باید از روشهای مقاومتر و پیشرفتهتر استفاده شود.
- هزینهها: بودجه پروژه یکی از عوامل مؤثر در انتخاب روش آببندی است. برخی از روشها ممکن است هزینههای بالاتری داشته باشند.
- دوره عمر سازه: نیاز به دوام و ماندگاری آببندی در طول زمان نیز باید در نظر گرفته شود.
- تجربه و دانش پیمانکار: آشنایی پیمانکار با روشهای مختلف آببندی و تجربه آنها در اجرای این روشها نیز میتواند تأثیرگذار باشد.
- مقررات و استانداردها: الزامات مقررات محلی و استانداردهای ملی نیز باید رعایت شود.
با توجه به این عوامل، انتخاب روش مناسب آببندی میتواند به بهبود کیفیت و عمر سازه کمک کند.
تاثیر مصالح آب بندی بر موفقیت آمیز بودن عملیات آب بندی بتن
بله، نوع مصالح استفاده شده در سازه به شدت بر روش آببندی تأثیر میگذارد. چندین عامل مرتبط با مصالح میتواند در این زمینه مهم باشد:
- خصوصیات فیزیکی و شیمیایی مصالح: برخی مصالح مانند بتن، آجر، و فولاد دارای ویژگیهای متفاوتی از نظر نفوذپذیری و واکنش به رطوبت هستند. این ویژگیها میتواند تعیینکننده روش آببندی باشد.
- میزان جذب آب: مصالحی که آب را به خود جذب میکنند (مانند برخی انواع آجر) نیاز به آببندی قویتری دارند تا از نفوذ رطوبت جلوگیری شود.
- دوام و ماندگاری: مصالحی که دارای عمر کوتاهتری هستند، ممکن است نیاز به روشهای آببندی بیشتری داشته باشند تا از آسیبهای ناشی از رطوبت و آب جلوگیری شود.
- قابلیت انعطاف: در سازههایی که از مصالح انعطافپذیر استفاده میشود، ممکن است نیاز به روشهای خاصی برای آببندی وجود داشته باشد تا از ترکها و شکستگیها جلوگیری شود.
- تطابق با روشهای آببندی: برخی از مصالح ممکن است با روشهای خاص آببندی سازگار نباشند و در نتیجه نیاز به انتخاب روشهای دیگر داشته باشند.
- تأثیرات محیطی: بعضی از مصالح تحت تأثیر شرایط محیطی خاص (مانند دما و رطوبت) ممکن است تغییر کنند و این موضوع میتواند بر انتخاب روش آببندی تأثیر بگذارد.
به طور کلی، انتخاب مصالح و روش آببندی باید به صورت همزمان و هماهنگ انجام شود تا بهترین نتیجه ممکن حاصل گردد.

آب بندی بتن چیست ؟ انواع روش های آب بندی بتن
آببندی بتن یکی از مراحل مهم در ساخت و نگهداری سازههای بتنی است. انواع مواد و پوششهای آببندی بتن شامل موارد زیر میباشد:
- پوششهای غشایی: این پوششها معمولاً به صورت مایع عمل میکنند و بعد از خشک شدن به یک غشای مقاوم و غیر قابل نفوذ تبدیل میشوند. این پوششها میتوانند بر پایه قیر، پلیمر یا سیلیکون باشند.
- مواد افزودنی بتن: این مواد به مخلوط بتن اضافه میشوند تا خاصیت آببندی بتن افزایش یابد. افزودنیهایی مانند مواد ضد آب، مواد کاهشدهنده نفوذپذیری و مواد هیدروفوبیک در این دسته قرار دارند.
- پوششهای اپوکسی: این نوع پوششها به دلیل چسبندگی بالا و مقاومت در برابر مواد شیمیایی، برای آببندی سطوح بتنی مورد استفاده قرار میگیرند.
- مواد نانو: استفاده از فناوری نانو در مواد آببندی، به افزایش کارایی و کاهش نفوذپذیری بتن کمک میکند. این مواد معمولاً به صورت اسپری یا مایع بر روی سطح بتن اعمال میشوند.
- پوششهای سیمانی: این پوششها معمولاً شامل سیمان، مواد افزودنی و آب هستند و برای ایجاد یک لایه محافظ بر روی سطوح بتنی استفاده میشوند.
- پوششهای مایع: این نوع پوششها به صورت مایع بر روی سطح بتن اعمال میشوند و پس از خشک شدن، یک لایه مقاوم و غیر قابل نفوذ ایجاد میکنند.
هر یک از این مواد و پوششها بسته به نوع پروژه، شرایط محیطی و نیازهای خاص سازه انتخاب میشوند.
انتخاب بهترین پوشش آب بندی بتن
انتخاب نوع پوشش آببندی بتن تحت تأثیر چندین عامل مهم قرار دارد که شامل موارد زیر میشود:
- نوع سازه: نوع سازه (مانند ساختمان، پل، مخازن و …) تأثیر زیادی بر انتخاب پوشش دارد. برای مثال، سازههای زیرزمینی نیاز به پوششهای مقاوم در برابر فشار آب دارند.
- شرایط جوی: شرایط آب و هوایی منطقه، از جمله بارش باران، رطوبت و دما، بر نوع و کیفیت پوشش آببندی تأثیر میگذارد. در مناطق بارانی، پوششهای مقاوم در برابر آب ضروری هستند.
- نوع بتن: ویژگیهای بتن، مانند نفوذپذیری و مقاومت در برابر مواد شیمیایی، بر انتخاب مواد آببندی مؤثر است.
- میزان فشار آب: اگر سازه تحت فشار آب بالا باشد، انتخاب پوششهای مقاومتر و با دوامتر ضروری است.
- محیطهای شیمیایی: وجود مواد شیمیایی خاص در محیط (مانند نمک، اسیدها و قلیاها) ممکن است نیاز به پوششهای خاصی را ایجاد کند که مقاومت بیشتری در برابر این مواد داشته باشند.
- هزینه: هزینه مواد و نصب پوشش آببندی نیز یکی از عوامل مهم در انتخاب نوع پوشش است. باید تعادل مناسبی بین کیفیت و هزینه برقرار شود.
- عمر مورد انتظار: عمر مفید سازه و نیاز به نگهداری و تعمیرات نیز بر انتخاب نوع پوشش تأثیر میگذارد. پوششهایی با عمر طولانیتر ممکن است هزینههای نگهداری را کاهش دهند.
- روشهای اجرا: برخی پوششها ممکن است به تجهیزات خاص یا مهارتهای خاص نیاز داشته باشند که باید در نظر گرفته شوند.
با توجه به این عوامل، انتخاب مناسبترین نوع پوشش آببندی بتن میتواند به عملکرد بهتر و افزایش عمر مفید سازه کمک کند.

آب بندی سازه های بتنی به روش فشار منفی
آببندی بتن به روش فشار منفی (Negative Pressure Waterproofing) یک تکنیک موثر برای جلوگیری از نفوذ آب به داخل سازههای بتنی است. در این روش، به جای اینکه آب را از سطح بیرونی سازه دفع کنیم، از فشار منفی برای جلوگیری از ورود آب به داخل استفاده میشود. در زیر به برخی از ویژگیها و مراحل این روش اشاره میشود:
ویژگیها آب بندی به روش فشار منفی
- عملکرد در شرایط فشار آب: این روش بهویژه در مکانهایی که آب زیرزمینی بالاست و فشار آب به سمت داخل سازه اعمال میشود، مؤثر است.
- استفاده از مواد خاص: معمولاً از مواد آببند کننده خاصی مانند غشاءهای اپوکسی، پلیمرها یا مواد شیمیایی دیگر که میتوانند به طور مؤثر در برابر فشار آب مقاومت کنند، استفاده میشود.
- طراحی مناسب: سازه باید بهگونهای طراحی شود که فشار منفی بهدرستی اعمال شود و مواد آببند در برابر فشار آب مقاومت کنند.
مراحل اجرای روش آب بندی فشار منفی:
- آمادهسازی سطح: سطح بتن باید بهخوبی تمیز و عاری از هرگونه آلودگی، گرد و غبار و رطوبت باشد.
- اعمال مواد آببند: مواد آببند بهصورت لایهای بر روی سطح بتن اعمال میشوند. ممکن است این مواد به صورت مایع یا غشاءهای خشک به کار روند.
- ایجاد فشار منفی: پس از اعمال مواد آببند، فشار منفی بهطور طبیعی از طرف آب زیرزمینی به سمت داخل سازه ایجاد میشود که این فشار به کمک مواد آببند، از ورود آب به داخل جلوگیری میکند.
- نگهداری و بازرسی: پس از اتمام عملیات، مراقبت و بازرسی دورهای از پوشش آببند برای اطمینان از عدم نفوذ آب لازم است.
مزایا آب بندی بتن به روش فشار منفی
– مناسب برای سازههای زیرزمینی: این روش بهویژه برای سازههای زیرزمینی و فونداسیونها مناسب است.
– کاهش هزینههای تعمیر و نگهداری: با جلوگیری از نفوذ آب، نیاز به تعمیرات و نگهداری کاهش مییابد.
معایب آب بندی به روش فشار منفی
– نیاز به دقت در اجرا: اجرای این روش نیاز به دقت و مهارت دارد تا از هرگونه نقص جلوگیری شود.
– هزینههای اولیه: ممکن است هزینههای اولیه بالاتری نسبت به برخی روشهای دیگر داشته باشد.
به طور کلی، آببندی بتن به روش فشار منفی یک راهحل کارآمد برای جلوگیری از نفوذ آب به داخل سازههاست و در پروژههای خاصی که با آب زیرزمینی در ارتباط هستند، بسیار مؤثر است.