همه چیز در خصوص مقاومت و استحکام بتن

همه چیز در خصوص مقاومت و استحکام بتن
212 1400/3/18

همه چیز در خصوص مقاومت و استحکام بتن

1-همانگونه که ميدانيم آيين نامه هاي معتبردر زمينه سازه هاي بتن آرمه عنوان مي نمايند “آزمونه هاي بتني بايستي در سن 28 روزه يا هر سن ديگري که در طرح براي تعيين مقاومت مشخصه بتن مقرر شده آزمايش شوند” (بند9-6-4-5-2-ت و بند9-6-1-6 مبحث نهم مقررات ملي و بند 6-4-5-2-ت و بند 6-1-5 آبا). در اين رابطه استدلال شکست نمونه ها در سن 28 روزه براي بتن حاوي سيمان تيپ I چيست،و چنانچه طراح بخواهد سن ديگري را ملاک قراردهد به چه نحوي و براساس چه پارامترهايي بايد تصميم گيري نمايد ؟

2-بند 9-6-5-2-5 مبحث نهم توضيحاتي در مورد آزمايش بتن در سنين کم و اثر انواع سيمان بر روي مقاومت بتن ارائه مي دهد (عين اين توضيحات در کتاب تکنولوژي بتن پيشرفته اثر پروفسور مهتا و پروفسور مونته ئيرو نيزارائه شده است). آيا ميتوان از نسبتهاي داده شده درجدول مربوط به اين بند در مورد بتنهاي حاوي افزودني هاي ديرگير(بجاي سيمان نوع  IIياIV)استفاده نمود؟

3- بنظر جنابعالي حاشيه اطمينان منطقي براي مقاومت فشاري مشخصه بتن (در طرح اختلاط) نسبت به مقاومت فشاري مشخصه مورد نظر طراح ،ازدیدگاه ميزان مصرف سيمان يا افزودني هايي که باعث افزايش مقاومت مي شوند، چه درصدي ميتواند باشد؟

4-سئوال بند 3 از اين جهت مطرح گرديد که در برخي پروژه ها ديده شده ،طراحان سازه با پيش بيني شرايط اجرايي تهيه بتن ودر پاره اي موارد بدون آگاهي خاصي و فقط بدليل داشتن ضريب اطمينان بيشتر اغلب مقاومت فشاري مشخصه بتن را اعدادي بين 180 الي 240 کيلوگرم بر سانتي متر مربع انتخاب مينمايند و در صورت استفاده از پوزلان هاي مرغوب در بتن(يا ساير اقدامات مشابه)، مقاومت بتن هاي اجرا شده حتي تا حدود 50 درصد نسبت به اين مقادير افزايش نشان مي دهند(بدون اينکه طراح به اين نکته توجه داشته باشد)،و چنانچه بتوان از اين ظرفيت اضافه به صورت بهينه استفاده نمود ،ميتوان علاوه بر داشتن مقاطع ظريف تر در طرح سازه ومعماري، صرفه جويي هايي در ساير اجزاء سازه نيز داشته باشيم و يا حداقل اينکه با  کاهش مقدار سيمان در طرح اختلاط به کاهش تقاضاي سيمان و به تبع آن به حفظ محيط زيست کمک نمود. دستورالعمل ها و آيين نامه هاي مرتبط در اين زمينه چه توصيه هايي را ارائه مي نمايند؟

5- در ادامه سئوال بند 4 لازم به ذکر است همانگونه که ذيل جدول مربوط به بند 9-6-5-2-5 مبحث نهم توضيح داده شده است ، چنانچه بتوان رسما نمونه هاي حاوي پوزلان(ويا نمونه هاي حاوي افزودني هاي ديرگير ،که در مناطق گرمسير خليج فارس بسيار مورد استفاده ميباشند) را در سنين بالاتر از 28 روز مورد آزمايش قرار داد و اين موضوع در مدارک فني پروژه ديده شده باشد ، نتايج آزمايشات با مقاومت هاي بتن سازه بسيار هماهنگ تر شده و با استفاده از ظرفيت هاي خالي و استفاده نشده اينگونه بتن ها به خوبي مي توان به نفع پروژه بهره برد و همچنين در اين صورت استفاده از افزودني هاي استاندارد در تهيه بتن که منجر به توليد بتن کيفي ، مهندسي  و بادوام مي گردد توجيه اقتصادي مناسبي پيدا مي کند.

6-آخرين مطلب مطروحه اين موضوع است که فعالان بخش تحقيقات بتن اذعان دارند ; هنگامي که از پوزلان ها(در کشور ما اغلب دوده سيليسي) در بتن استفاده مي شود، با توجه به اينکه هيدروکسيد کلسيم توليد شده در فرآيند هيدراتاسيون با سيليس واکنش نشان مي دهد ، شاهد تشکيل محصولات ثانويه هيدراتاسيون شامل هيدرات هاي سيليکات کلسيم (C-S-H)خواهيم بود که باعث انسجام بهتر بتن وبدنبال آن مقاومت مطلوب تر واصلاح منافذ بتن ميشود.  اما نکته اي که در دستورالعملها وآيين نامه هاي مرتبط کمتر به آن توجه  شده اين است که در چنين بتن هايي عمل آوري بتن در درجه اهميت بسيار بالاتري نسبت به بتن هاي عادي قراردارد.چون عدم تداوم هيدراتاسيون(به دليل قطع يا کاهش کيورينگ) باعث توقف توليد هيدروکسيد کلسيم گرديده و با کمبود اين ماده،ميکروسيليس موجود در بتن بصورت يک فاز خنثي(پرکننده)در بتن باقي مي ماند و در اينگونه موارد به جاي برخورداري از خواص متعدد پوزلان ، شاهد کاهش کيفيت بتن (از جمله کاهش مقاومت فشاري) خواهيم بود. خواهشمند است در اين مورد نيز نظرات تکميلي يا اصلاحي خود را ارائه فرماييد.

 

پاسخ :

 

همانطور كه تذكر داده ايد آئين نامه هاي مختلف در مورد ساختمان بتن آرمه (نه همه سازه ها) سن مقاومت مشخصه را 28 روزه يا سن ديگري كه در طرح براي مقاومت مشخصه بتن مقرر شده مي دانند. بنابراين در چنين سني نيز بايد حتماً آزمايش شوند هر چند آزمايش در سنين ديگري ممنوع نيست اما قضاوت در مورد انطباق با مقاومت مشخصه يارده بتن در سن مورد نظر انجام مي شود.

متاسفانه در مقررات ملي ساختماني ايران (مبحث نهم) و آئين نامه بتن ايران برخلاف آنكه در برخي موارد از سنين مقرر ديگري بجز 28 روز را به رسميت شناخته اند، اما در مواردي همچون بند 9ـ6ـ1ـ5  (مقررات ملي) و بند 6ـ9ـ5 (آبا) صراحتاً مقاومت مشخصه و رده بتن را براساس سن 28 روز تعريف نموده اند كه دليل اين امر روشن نيست .

بهرحال استفاده كننده از اين مراجع در طراحي ساختمانهاي بتن آرمه (Building) شايد بتواند سن ديگري را براي مقاومت مشخصه تعيين كند.

در آئين نامه هاي طراحي سازه هاي مختلف بويژه سازه هاي آبي، تعيين سنين بالاتر از 28روزه (حتي با سنين1 يا 2 سال ) يك امر عادي و گاه رايج و پسنديده است، مشروط براينكه بارهاي مشخصه در زماني بيش از اين سن وارد شود. برخلاف اين روال در طراحي قطعات پيش ساخته ، استفاده از سن مقاومت مشخصه كمتر از 28 روز(چندساعته ، 1روزه، 3 روزه و يا 7 روزه) امري رايج است زيرا زمان حمل يا نصب يا بهره برداري معمولاً زود فرا مي رسد و بارهاي مشخصه وارد مي شود بنابراين توجيهي براي استفاده از سن 28 روز در مقاومت مشخصه طراحي وجود ندارد. در حاليكه اگر بارهاي مشخصه در سنين بالاتر از 28 روز (مثلاً 90روز) بر قطعه يا سازه وارد شود، استفاده از مقاومت 28 روزه عملاً محافظه كارانه است و از ظرفيت مقاومتي بتن در طول زمان، بهره گيري  نمي شود.

در تمام اين موارد ذكري از نوع سيمان مصرفي نمي شود (بويژه درمقررات ملي و آبا)، اما طراح پروژه مي تواند با توجه به نوع سيمان و روند كسب مقاومت آن، براي استفاده از ظرفيت مقاومتي سيمان در صورت نداشتن محدوديت خاصي مانند اعمال زود هنگام بارها، سن مقاومت مشخصه را افزايش دهد.

در گذشته هاي دور علماي بتن و دست اندركاران طراحي و اجرا در يك اجماع به اين نتيجه رسيدند كه براي سيمانها و بتن هاي آن روزگار و با توجه به نحوه اجراي عادي يك ساختمان حاوي تير و ستون و دال و ديوار و مشابه آن، طراحي براساس مقاومت 28 روزه امري مطلوب بشمار مي رود و از ظرفيت مقاومتي سيمانهاي پرتلند معمولي آن زمان استفاده مطلوبي بعمل مي آيد.

توليد و بكارگيري سيمانهاي آميخته و سيمانهاي پرتلند كم حرارت يا سيمان با روند كسب مقاومت كند و اجراي بسيار كند يك ساختمان يا سازه هاي ديگر اين موضوع را به ذهن متبادر مي كند كه مي توان سن مقاومت مشخصه را افزايش داد. هم چنين توليد سيمانهاي زود سخت شونده يا سيمانهائي با مقاومت هاي اوليه نسبتاً زياد و اجراي سريع سازه ها و ساخت قطعات پيش ساخته ايجاب مي نمايد كه گاه از مقاومت هاي مشخصه سنين كمتر از 28 روز استفاده نمائيم .جالب است بدانيم سيمانهاي پرتلند كم حرارت بدليل داشتن C2S زياد و C3S كم و سيمانهاي آميخته بدليل داشتن پوزولانها يا سرباره ها، بخش قابل ملاحظه اي از مقاومت بالقوه خود را در سنين بالاتر از 28 روز بدست مي آورند در حاليكه سيمانهائي هم چون سيمان پرتلند نوع 3 يا سيمانهاي پرتلند 425-1 و بويژه 525-1 بخش اعظم مقاومت بالقوه خود را در سن كمتر از 28 روز كسب مي كنند و بنابراين نحوه عمل فوق براي انتخاب سن مقاومت مشخصه توجيه پذير مي نمايد.

2 ـ همانطور كه به درستي اشاره نموده ايد در مقررات ملي ساختماني ايران (مبحث نهم) در بند 9ـ6ـ5ـ2ـ5 در اين مورد بحث كرده است و گفته شده است كه در صورت استفاده از سيمانهاي پرتلند استاندارد، مي توان با اجازه مهندس ناظر، مقاومت هاي فشاري مشخصه مورد انتظار را با استفاده از جدول 9ـ6ـ8 بدست آورد.

اولاً مشخص نشده است از روي مقاومت مشخصه 28 روزه مي توان مقاومت فشاري مشخصه سنين ديگر را تعيين كرد يا براساس مقاومت حاصل شده در سنين كمتر از 28 روز مي توان مقاومت مورد انتظار سن 28 روز را حدس زد يا بدست آورد. بهرحال اين جمله مبحث نهم مقررات ملي ابهام آميز و شايد بي دقت نگاشته شده است. هم چنين بنظر مي رسد اگر تغيير مقاومت مشخصه مد نظر باشد طراح پروژه بايد اجازه آن را صادر كند و اگر مقصود تبديل مقاومت زودهنگام به 28 روزه است معناي مقاومت فشاري مشخصه مورد انتظار زير سؤال مي رود ولي     مي تواند بعهده ناظر باشد.

ثانياً اعداد جدول مزبور پايه و اساس علمي روشني ندارد. همانطور كه ديده مي شود مقاومت نسبي فشاري همه سيمانها در 90 روز 120 درصد شده است كه ابداً منطقي و قابل قبول نيست . ممكن است در يك مرجع چنين مثالي براي روند كسب مقاومت سيمان و بتن داده شده باشد اما برازنده نيست كه در مقررات ملي يك كشور چنين مثالهاي نوعي (نمونه) بصورت يك دستورالعمل در آيد. مثالهاي ديگر در كتاب خواص بتن ترجمه آقاي دكتر فاميلي يا تكنولوژي بتن ترجمه آقاي دكتر رمضانيانپور يا كتاب طراحي و كنترل مخلوطهاي بتني ترجمه آقاي مهندس اطيابي در اين مورد آمده است كه نمي تواند مبناي تنظيم يك دستورالعمل قرار گيرد.

ثالثاً اگر كسي بخواهد چنين مواردي را بررسي كند حداقل آنست كه به مقاومت هاي 1 يا 3يا 7 و 28 روزه  استاندارد ملي شماره 389 ايران يا ASTM C150 مراجعه نمايد و براساس حداقل مقاومت فشاري ملات ماسه سيمان اين نسبت ها را بدست آورد. هم چنين مي توان با توجه به  مقاومت 2 روزه 425-1 و 525-1 نيز رابطه اي براي مقاومت 28 روزه آنها بدست آورد و با مراجعه به استانداردهاي ملي شماره 3432 و 3517 و 4220 ايران براي سيمانهاي آميخته چنين جدولي را مي توان تنظيم كرد يا با مراجعه به استاندارد ASTM C595  اين نسبت ها را مشخص كرد. بهرحال نسبت هاي جدول مزبور قابل اثبات نيست. بهرحال ابداً نبايد تصور شود كه اين نسبت هاي داده شده كلي و اثبات شده است و بايد دانست با تغيير تركيبات اصلي سيمان،ريزي دانه ها و ساير عوامل شيميائي و فيزيكي يك سيمان از يك نوع مشخص، روند كسب مقاومت ها به شدت تغيير مي كند. هم چنين بايد دانست كه ممكن است مقاومت 28 روزه يك سيمان پرتلند نوع 2 يا نوع 5 بيش از مقاومت 28 روزه يك سيمان پرتلند نوع 1 باشد، در حالي كه اين جدول يك صلبيت ذهني را در اين مورد بوجود مي آورد كه كاملاً نامطلوب و گاه گمراه كننده است.

رابعاً توصيه مي شود اگر به چنين نسبت هائي احتياج داريد در مرحله طرح مخلوط بتن و پس از ساخت مخلوط آزمون طرح نهائي، نسبت مقاومت هاي سنين مختلف را براي بتن مورد نظر بدست آوريد و از آن استفاده كنيد هر چند اين نسبت ها نيز با توجه به دماي اوليه بتن دستخوش تغييراتي مي شود اما بهرحال نسبت هاي قابل آشكارتري به حساب مي آيد.

با توضيحات ارائه شده، پاسخ پرسش شما در مورد تاثير افزودني هاي ديرگير بر روند كسب مقاومت تا حدودي روشن مي شود. بهرحال توصيه بنده آنست كه به طريقي كه اشاره شد عمل نماييد و از جدول مزبور يا منحني ها و جداول ديگر كه در كتب مختلفي ارائه مي شود و جنبه مثالي دارد استفاده نكنيد.

3 ـ در طرح مخلوط بتن يك حاشيه اطميناني نسبت به مقاومت فشاري مشخصه مورد نظر طراح پروژه منظور   مي گردد و به مقاومت فشاري مزبور، مقاومت فشاري متوسط لازم براي طرح اختلاط يا مقاومت فشاري هدف طرح اختلاط مي گويند. بنابراين ادبيات و نگارش و واژه هاي بكار رفته درپرسش جنابعالي چندان صحيح و دقيق نيست .

اين مقاومت ربطي به نوع سيمان مصرفي يا افزودني هاي بكار رفته در بتن ندارد. طبق ضوابط آبا و مبحث نهم مقررات ملي، مقاومت فشاري متوسط لازم براي طرح مخلوط بتن با عنايت به انحراف معيار يا انحراف استاندارد مقاومتي ساخت بتن در كارگاه بدست مي آيد كه در بخش 9-6-4-4 مقررات ملي و بخش 6-4-4 آبا، روابط مورد نظر داده شده است.

مقاومت فشاري متوسط لازم براي طرح مخلوط يا مقاومت فشاري هدف طرح اختلاط بزرگترين مقدار حاصله از دو رابطه زير مي باشد.

ƒcmc+1.34s+1.5                    MPa

ƒcmc+2.33s-4.0                    Mpa

 

لازم به ذكر است كه در آئين نامه هاي مختلف دنيا با توجه به ضوابط پذيرش و تعاريف آماري مقاومت مشخصه، روابط ديگري ارائه شده است كه بكارگيري آنها براي ما توجيه ندارد .

در صورتي كه نتوان انحراف معيار كارگاه را داشت يا اصولاً هنوز ساخت بتن در كارگاه را نداشته باشيم قاعدتاً مي توان از مشابه سازي كارگاه مورد نظر با كارگاه ديگر، انحراف معياري را درنظر بگيريم كه اين موضوع در آبا و مبحث نهم نيامده است بلكه ما را به جدولي ارجاع داده اند كه براي رده مقاومتي مورد نظر، مقاومت فشاري متوسط لازم براي طرح مخلوط با توجه به حاشيه امنيت يا حاشيه اطمينان مورد نظر بدست مي آيد.

علت بكارگيري اين حاشيه امنيت يا فاصله بين مقاومت مشخصه و مقاومت هدف طرح مخلوط بتن، تغييرات كيفي اجزاء بتن در طول ساخت بتن در كارگاه در طي اجراي پروژه (تغييركيفي سيمان،سنگدانه، آب و افزودني هرچند از يك منبع تهيه شوند) و هم چنين تغييرات كمي ناشي از بي دقتي در توزين و پيمانه كردن و در نهايت تغييرات نسبت آب به سيمان و مقدار سنگدانه مصرفي در نتيجه تغيير رطوبت سنگدانه ها مي باشد. بهرحال نبايد از نظر دور داشت كه اگر در آزمايشگاه نيز بتني را چند بار بسازيم، مقاومت هاي يكساني را بدست نمي آوريم.  بنابراين بايد در ساخت بتن در كارگاه محافظه كارانه تر عمل نمائيم لذا در طرح مخلوط آزمايشگاهي بايد مقاومت بالاتري را هدف بگيريم تا به دستيابي به مقاومت فشاري مشخصه در كارگاه اطمينان بيشتري داشته باشيم.

بنابراين روشن مي شود وقتي تغييرات كيفي و كمّي اجزاي بتن زياد و دقت در ساخت بتن و تنطيم نسبت آب به سيمان كم است بايد اين حاشيه امنيت و يا مقاومت هدف را بزرگتر در نظر گرفت. در جدول 9-6-7 مبحث نهم و جدول مشابه آن در آبا سعي شده است با توجه به تجربيات موجود در ساير كشورها و تجربيات موجود درايران مقاومت هدف طرح اختلاط در مواردي كه انحراف معيار مقاومتي كارگاه نامشخص است ارائه گردد.

مجدداً متذكر مي شوم اين حاشيه امنيت به روند كسب مقاومت سيمان و اثر افزودني ها بر بتن ابداً ارتباطي ندارد بلكه تا حدود زيادي به تغييرات كيفي و كمي آنها مربوط مي شود.

در پايان اشاره مي شود كه اين مقاومت طرح مخلوط بايد در آزمايشگاه با رواداري 5± درصد حاصل گردد تا بتوان طرح مخلوط را نهائي كرد.

متاسفانه در بسياري از طرحهاي مخلوط نشان داده مي شود كه مقاومتي بيش ازمقاومت مشخصه مورد نظر در سن مقرر بدست آمده است كه كاملاً غلط است بلكه بايد نشان داده شود كه حول و حوش مقاومت هدف طرح مخلوط قرار داريم.

4 ـ در صورتيكه انحراف معيار مقاومتي كارگاه براي ساخت يك بتن مشخص در دست نباشد و شبيه سازي نيز مقدور نباشد حاشيه امنيت مقاومتي براي طرح مخلوط بتن طبق آبا و مقررات ملي بقرار ذيل است:

رده مقاومتي

C16

C20

C25

C35,30

C40 و بالاتر

حاشيه امنيتي مقاومت MPa

7.5

8.5

9.5

10.5

11

 اين حاشيه امنيت در ACI بين 7تا10 مگاپاسكال مي باشد كه مسلماً براي ضوابط پذيرش مندرج در ACI كاربرد دارد.

بنابراين با فرض اينكه كارگاه كيفيت جالبي را از نظر ساخت ندارد، بكارگيري حاشيه هاي امنيت فوق كفايت مي كند و افزودن برآن توجيه منطقي و علمي و اقتصادي ندارد و لازم است بهرحال در ساخت بتن توجهات و دقت هاي لازم بكار رود.

در اين مورد نيز مصرف پوزولان و كسب مقاومت در دراز مدت نقشي دربكارگيري مقدار حاشيه امنيت ندارد، زيرا مقاومت در سن معيني مدنظر است و مقاومت اضافي در آينده بكار نمي آيد مگر اينكه سن مقاومت مشخصه از ابتدا بالاترمنظور شده باشد.در اين حالت امكان استفاده از نسبت آب به سيمان بيشتر وجود خواهد داشت و با توجه به رواني ثابت، سيمان كمتري بكار مي رود و به اين ترتيب به حفظ به محيط زيست كمك مي شود.

بهرحال استفاده از سنين مقاومت مشخصه بالاتر در صورت مصرف پوزولانها و سرباره ها ميتواند به مصرف كلينكر كمتر (نه الزاماً سيمان كمتر) منجر شود. همچنين راه حل ديگري براي كاهش مصرف سيمان و كلينكر، مصرف افزودني روان كننده يا فوق روان كننده مي باشد.

5 ـ همانطور كه فرموده ايد در صورتيكه سن مقاومت مشخصه در پروژه هائي كه پوزولان مصرف مي كنند، افزايش يابد دستيابي به مقاومت مورد نظر ساده تر مي شود زيرا از ظرفيت مقاومتي بتن استفاده مي شود اما اين امر الزاماً به با دوام شدن بتن منجر نمي گردد و به نفع پروژه نيز نخواهد بود. زيرا سازنده يا طراح مخلوط، مي تواند نسبت آب به سيمان بالاتري استفاده نمايد كه از نظر دوام چندان منطقي نيست. لذا هر چه زمان مقاومت مشخصه كوتاه تر باشد مجبور خواهيم بود نسبت آب به سيمان كمتري را بكار ببريم تا به مقاومت مورد نظر دست يابيم. هماهنگي مقاومت بتن سازه و نتايج آزمايش هاي مقاومتي چه اهميتي دارد كه يك امتياز محسوب شده است و اين هماهنگي اصولاً به چه معنا مي باشد؟

بهرحال در مناطق حاشيه خليج فارس (نه الزاماً گرمسير) براي كاهش نسبت آب به سيمان بتن، روش اصولي كاهش آب با كمك روان كننده است نه افزايش سيمان. هم چنين افزودنيهاي ديرگيركننده شيميائي تاثير چنداني بر روند كسب مقاومت در سنين بيش از يك روز و حداكثر بيش از سه روز ندارند و نبايد با پوزولانها در اين رابطه يكسان تلقي شوند.

6 ـ مطلب آخر جنابعالي صحيح است اما در آبا و مبحث نهم به وضوح در جدول حداقل مدت عمل آوري، زماني كه پوزولان يا سرباره موجود است مدت عمل آوري بيشتري داده شده است اما اينكه در اجرا بدان توجه نمي شود حرف صحيحي است. بنابراين نبايد گناه اجراكنندگان و ناظرين را به گردن ضوابط موجود و دستورالعملها گذاشت.

نكته ديگري كه بايد اضافه نمايم آنست كه بهرحال پس از خاتمه عمل آوري رطوبتي بتن، پيشرفت هيدراسيون انجام مي شود و چنين نبايد پنداشت كه هيدراسيون ناگهان متوقف مي شود بويژه آنكه محيط اطراف بتن مرطوب هم باشد. در آئين نامه هاي معتبر دنيا مدت عمل آوري محدود است و گفته نشده است در اين مدت محدود، هيدراته شدن سيمان كامل مي شود بلكه بخشي از اين هيدراته شدن به دوران پس از عمل آوري مربوط مي شود. به دليل آن كه محيط اطراف بتن در مدت عمل آوري اثر دارد (در حاليكه در زمان عمل آوري، بتن اشباع نگهداشته مي شود) مي توان گفت كه نويسندگان آئين نامه اميدوار بوده اند كه در شرايط متوسط يا ضعيف، بهرحال هيدراسيون بيشتر يا كمتري پس از مدت قيد شده براي عمل آوري انجام مي شود و در نهايت بتن مطلوبي خواهيم داشت.

ناگفته نماند وقتي نياز به دوام خاص داريم يا پوزولانها و سرباره هاي زيادي مصرف مي شود منطقي است كه مدت عمل آوري بين50 تا 100درصد اضافه شود، مشروط بر اينكه در آئين نامه مورد استفاده اين امر پيش بيني نشده باشد.