انواع روش های طرح مخلوط بتن

انواع روش های طرح مخلوط بتن
576 1399/05/30

انواع روش های طرح مخلوط ( اختلاط ) بتن

روش های مختلفی برای طرح مخلوط بتن در دنیا وجود دارد که رایج ترین آنها روش آمریکایی ACI و روش انگلیسی BRE است. در روش آمریکایی دانه بندی مطلوبی بصورت مستقیم ارائه نشده است و مقدار شن بر اساس مدول ریزی ماسه و وزن مخصوص شن متراکم با میله و حداکثر اندازه شن و با توجه به این نکته که دانه بندی آنها باید در محدوده استاندارد ASTM C33 باشد، بدست می آید و سهم ماسه در انتهای کار با توجه به مقادیر آب، سیمان و شن بصورت محاسباتی می تواند بر اساس رابطه حجم مطلق بدست آید و عملا دانه بندی خاصی حاصل می شود. در روش انگلیسی نیز سهم ماسه صرفا بر اساس درصد گذشته از الک 6/0 میلیمتر بدست می آید و فرض آنست که شن و ماسه از دانه بندی استاندارد انگلیس تبعیت می کند و عملا یک دانه بندی برای مخلوط حاصل می گردد، اما برای تعیین مقدار سنگدانه ها دقت کافی ندارد.

مقدار W/C در روش آمریکایی بدون توجه به شکل شن و نوع رده مقاومتی سیمان و وجود پوزولان ها ارائه می شود، هرچند در روش انگلیسی جدید بدان پرداخته شده است و این موارد دیده می شود.

در حدس اولیه مقدار آب در هر دو روش، مقدار آب تابع شکل سنگدانه و حداکثر اندازه است. هرچند در روش آمریکایی در مورد شکل سنگدانه ریز ابهام وجود دارد اما بهرحال مسئله دانه بندی سنگدانه و نقش عیار سیمان بتن و وجود پوزولان ها در هر دو روش مطرح نشده است.

برای ویژگی های مخلوط بتن مناسب در بسیاری از منابع آیین نامه ای محدودیت های W/C یا رده مقاومتی و یا حداقل و حداکثر عیار سیمان در شرایط خورنده و یا در مجاورت آبهای شور مطرح شده است اما برای ما کافی نیست.

برای کشورهای عربی در محیط خلیج فارس و دریای عمان و حتی دریای سرخ، CIRIA پیشنهادهایی را ارائه داده است. این پیشنهادها دست مایه ای شد تا نسبت به تنظیم آیین نامه ملی پایایی بتن در خلیج فارس اقدام شود، هرچند تفاوتهایی آشکار در مورد ضوابط سنگدانه مصرفی، سیمان مصرفی، حداقل و حداکثر مواد سیمانی مصرفی، نسبت آب به سیمان و درنهایت ضوابط عملکردی بتن، مصرف دوده سیلیسی و توصیه های اجرایی برای ساخت و ریختن و عمل آوری بتن و ضخامت پوشش بتنی روی میلگرد، بین دو نوشته وجود دارد که کاملا مشهود است.