روش های نوین آب بندی بتن ( آب بندی سازه های بتنی )

روش های نوین آب بندی بتن ( آب بندی سازه های بتنی )
360 1399/01/24

روش های نوین آب بندی بتن ( آب بندی سازه های بتنی )

از جمله سازه هایی که به واسطه ماهیت کاربری از آنها نیازمند آب بندی و محافظت می باشند مخازن بتنی آب و فاضلاب می باشد. این سازه ها با توجه به مجاورت با آب که اغلب شامل املاح نیز می باشد مستعد خوردگی و سایر فرآیند تخریب می باشد. از این رو امروزه کارفرمایان با لحاظ تدابیر پیش گیرانه و بعضا به واسطه نشت آب ، اقدام به آب بندی و حفاظت سازه ها بتنی مخازن می نمایند. در این متن سعی می گردد خلاصه ای در خصوص آب بندی سازه های بتنی آورده شود.

شما می توانید برای مشاوره و اجرای آب بندی انواع سازه های بتنی ، از جمله آب بندی مخازن بتنی آب و فاضلاب با بخش فنی کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( به عنوان معتبرترین برند در تعمیر و آب بندی سازه های بتنی ) تماس حاصل بفرماید.

شماره های تماس : 44618462-44618379 – 09120258371

 

آب بندی مخازن بتنی آب و فاضلاب

کلیات :

آب بندی سازه های بتنی به لحاظ مشکلات بهره بردای، پرت آب ،احتمال نشست در سازه های مجاور ، دوام سازه های بتنی ( پر واضح است که نفوذپذیری مهم ترین عامل در بروز انواع علل تخریب از جمله خوردگی میلگرد ها به عنوان رایج ترین علت در تخریب سازه های بتنی می باشد و با کاهش حداکثری نفوذپذیری بتن در جسم و البته کنترل و آب بندی درزها تا حدود قابل توجهی بروز این آسیب های به تعویق می افتد ) و نیز ناهنجاریهای دیداری از اهمیت بالایی برخودار می باشد. تا جایی که در بسیاری از پروژه های پر اهمیت و بزرگ ، به خصوص در سازه های هیدرولیکی مانند مخازن نگهداری ، تصفیه خانه های آب و فاضلاب ، سازه های آبگیر ، تیکنر و کولینگ تاور ها ،  به لحاظ حفظ سرمایه در بازه های زمانی تعریف شده و عدم آسیب دیدگی زودهنگام و نیاز به تعمیرات متناسب ، در مرحله  اجرا پوشش لازم براساس شرایط مختلف بر روی سطح کل سازه اجرا می گردد تا علاوه بر جلوگیری از مشکلات نشت آب ، با جلوگیری از عوامل خوردنده که به طورم معمول در پتروشیمی، کارخانجات فولاد و صنایع رایج هست از تخریب زودهنگام جلوگیری شود.

      امروزه روشهای مختلفی جهت حفاظت و آب بندی سازه های بتنی در سطح جهان شناخته شده می باشد. از جمله این روشها می توان به انواع پوشش های اپوکسی ، نفوذگرهای سیمانی ، پلی یورتان ، پلی یورا ، پوشش های قیری ، ژئوممبرین ، جی سی ال ، تزریق رزین اپوکسی ، تزریق رزین پلی یورتان ، تزریق مواد پایه سیمانی ،  سیلیکون ها ، سیلوکسان ، اکرلیکی-سیمانی ، اکرلیکها ، سیستم های زهکشی، فایبرگلاس ، رابر لاینیگ ، کاشی ضد اسید ،  و ... اشاره کرد. هر یک از این سیستم ها می توانند بسته به شرایط محیطی ، اجرایی و بهره برداری کاربردی و موفق باشند.

 

برخی از عوامل موثر در انتخاب پوشش محافظتی و آب بند به شرح ذیل می باشد :

  • نوع کاربری سازه
  • ابعاد و دسترسی به سازه
  • محدودیت زمانی و مکانی اجرا
  • نوع سیال در تماس با سازه از منظر شیمیایی ، فیزیکی و دمایی
  • دمای محیط و تغییرات دمایی منطقه
  • در معرض تابش آفتاب بودن یا نبودن
  • فشار و هد بار
  • مجاورت و یا عدم مجاور با آب شرب
  • فصل زمان اجرا
  • مسقف یا غیر مسقف بودن سازه
  • جاری یا ساکن بودن سیال
  • مبحث اتقصادی
  • در دسترسی بودن تجهیزات ، متریال مصرفی و پرسنل متخصص اجرایی جهت اجرای پوشش ( باید توجه داشت که بهترین متریال در صورت اجرا توسط مجریان بی تجربه و عدم رعایت نکات اجرایی می توانند با وجود صرف هزینه های بالا دارای عمر پایینی باشند- مشاهده پروژه هایی که با وجود صرف هزینه های بالا  شاهد بروز مشکل در زمانی کوتاه پس از بهره برداری هستیم دور از دسترس نیست )
  • دوام مورد نظر کارفرما و بهره بردار
  • شرایط و نوع بستر کار
  • و ...

بدیهی است که در هر پروژه بسته به شرایط و عوامل فوق الذکر از یک سو و از سوی دیگر مشخصات ذاتی ، مزایا و محدودیت های متریال و روش اجرا ، روش مناسب گزینش می گردد. به طور مثال محدودی تزمانی چند ساعته در یک کارخانه ممکنه باعث شود تنها گزینه ممکنه تزریق رزین پلی یورتان به حساب آید حتی اگر دارای بهترین مشخصات فنی از منظر دوام نباشد. یا در یک مخزن نگهداری اسید سولفوریک 98 درصد چاره ای جز استفاده از کاشی یا آجر ضد اسید نیست هر چند که به علت خصوصیات اجرایی دارای دوام بلند مدتی نباشد.

بنابراین در یک پروژه ممکن است یک یا چند گزینه از موارد فوق تعیین کننده نوع پوشش باشند. لذا آنچه به عنوان یک اصل ( مانند سایر بخش های مهندسی ) باید مد نظر کارشناس طراح و مجری آب بندی باشد این است که همیشه باید اقتصادی ترین روش ممکن با لحاظ پاس کردن شرایط مورد نظر انتخاب شود. این بدان معنی است که الزاما گرانترین روش و مصالح  بهترین روش نبوده و حتی ممکن است عملکرد بلند مدت یک پوشش گرانقیمت ،  ضعیف تر از یک پوشش ارزان تر باشد.

نکته دیگری که باید مد نظر قرار داد ، در مخازن بتنی همواره استفاده از پوشش های محافظتی پایه سیمانی به لحاظ نزدیکی عملکردی و ساختاری با بتن بستر دارای عملکرد بهتری نسبت به سایر روش های می باشند ، اهمیت این امر به خصوص در مناطقی که دارای دماهای بالا و پایین و یا تغییرات دمایی هستیم و یا حتی مخازن با ابعاد بزرگ وجود دارد از اهمیت بالاتری برخودار است. البته باید توجه داشت وجه دوم الزامی دارای بودن شرایط و دوام لازم در برابر سیال در تماس می باشد. چرا که پوشش های پایه سیمانی نیز مانند خود بتن بستر دارای مقاومت پایینی در برابر مواد خورنده بالا و اسید می باشند.

به عنوان نکته نهایی در این بخش یادآور می گردد شاید مهمترین گام در موفقیت عملیات آب بندی ، کارشناسی و گزینش بهینه روش و متریال مصرفی می باشد.

 

روش پیشنهادی :

در ابتدا لازم به ذکر است این شرکت جز محدود شرکتهای تولید کننده ، وارد کننده و مجری تخصصی انواع پوشش های آب بندی و محافظتی می باشد. از این رو روش پیشنهادی صرفا براساس کارشناسی انجام شده و تجارت جاری در پروژه های مختلف بوده و به هیچ وجه اصرار در به کارگیری روشی خاص ملاک نبوده است.

با توجه به موارد فوق الذکر  و نیز آنالیز ارائه شده از سوی کارشناسان محترم شرکت طوس آب ، ابعاد مخازن و شرایط محیطی منطقه ، پیشنهاد این شرکت بر پایه دو گزینه پایه سیمانی می باشد.  پوشش های پایه سیمانی به علت دارا بودن ضریب انبساط حرارتی منطبق با بتن بستر و عملکردی یکپارچه و مشابه با بتن در برابر تغییرات دمایی متناوب منطقه و انبساط و انقباض ناشی از آن و همچنین نشست و جابجایی های کوچک مخازن پس از ورود به مدار بهره برداری و آب بگیری آسیب نمی بینند ( در پوشش های رزینی به علت غیر منعطف بودن و ضریب انبساط حرارتی متفاوت با بتن بستر ، در اغلب مواقع شاهده طبله یا ترک خوردگی این پوشش ها هستیم ) . همچنین با توجه به عدم وجود حساسیت بالا به رطوبت در مرحله اجرا ( بر خلاف پوشش های رزینی از جمله اپوکسی ، پلی یورتان و پلی اورا ) دارای سرعت اجرایی بالا و به تبع مشکلات کمتر کیفی بر اثر اشتباهات رایج و محتمل اجرایی می باشند. همچنین در پوشش های  رزینی در صورتی که به هر علتی یه نقطه دچار مشکل و آب به پشت پوشش نفوذ کند. ، ایجاد این امر باعث گسترش بلندشدگی پوشش و یا ترک خوردگی در سایر نقاط مجاور و پیشرفت آن از نظر خرابی می گردد.

علاوه بر این موارد فنی ، به تبع هزینه های استفاده از پوشش های سیمانی نسبت به پوشش های اپوکسی یا پلی یورتان پایین و اقتصادی تر می باشد.

 

در این راستا و باعنایت به موارد ذکر شده ، پیشنهادات این شرکت به شرح ذیل است :

گزینه نخست، پوشش سوپر الاستومری Betogard SF-127  ، تولید شرکت رایحه بتن سبز ( کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ) ساخت ایران : این پوشش بر پایه رزین های اکرلیکی ویژه و مواد شبه سیمانی با نسبت 1 به 2 ( ده کیلوگرم مایع + 20 کیلوگرم پودر ) بوده و از نظر کیفی از بسیاری از محصولات مشابه خارجی بالاتر می باشد. این پوشش با میزان مصرف در حدود دو کیلوگرم برای هر مترمربع  در دو لایه ، دارای تاییدیه آب شرب معتبر از پروژهشگاه رازی می باشد. از مزایای این پوشش می توان به چسبندگی خوب ، ضریب انبساط حرارتی منطبق با بتن بستر ، ایجاد پل بر روی ترک و درزها تا عرض 1.5 میلیمتر ، امکان اجرا بر روی سطوح با زبری و تخلخل کم بدون ترمیم ، انعطاف پذیری بالا ، مقاومت مکانیکی و شیمیایی قابل قبول ، عدم حساسیت به رطوبت در زمان اجرا ، مقاوم در برابر UV ، عدم نیاز به کیورینگ ویژه ، سرعت بالا در مدار آمدن ، قابلیت ترمیم موضعی در صورت آسیب دیدگی احتمالی، سهولت و سرعت بالای تامین با توجه به حجم کار و ... اشاره کرد. مراحل اجرایی پوشش Betogard SF-127 به شرح ذیل است.

  • ساب سطوح بتنی به منظور حذف لایه های ضعیف از سطح بتن و مشخص شدن معایب و مشکلات-درصورت نیاز
  • تخریب بتن های کرمو ، آسیب دیده ، بتن های ضعیف، ترک ها و درزهای اجرایی و ... ، به شکل هندسی و زوایای نسبتا قائم و عمق تقریبا یکنواخت
  • شستشوی مخزن به منظور حذف گرد و غبار و لایه های ضعیف با واترجت
  • اجرای ماهیچه کشی در اتصالات قائم  کف به دیواره و دیوار به دیوار ، با استفاده از ملات پایه سیمانی اصلاح شده با پلیمر و چسب اتصال Dezobond P-2200
  •  ترمیم موضعی محل های کرمو و درزها با ملات پایه سیمانی آب بند Dezosive WM  و چسب لاتکس Dezobond P-2200
  • اجرای دو لایه پوشش Betogard SF-127 به همراه توری فایبرگلاس بر روی درزهای ترمیم شده ، اتصال کف به دیوارها ، محل بولتها ، محل های کرموی ترمیم شده ...
  • اجرای پوشش سوپر الاستومری سیمانی – اکرلیکی Betogard SF-127 در دو لایه .

 

گزینه دوم ، استفاده از پوشش نفوذگر کریستال شونده Betogard P-30 ، تولید شرکت رایحه بتن سبز ساخت ایران :

  • ساب سطوح بتنی به منظور باز شدن حفرات مویینه بتن ، حذف لایه های ضعیف از سطح بتن و مشخص شدن معایب و مشکلات
  • تخریب بتن های کرمو ، آسیب دیده ، بتن های ضعیف، ترک ها و درزهای اجرایی و ... ، به شکل هندسی و زوایای نسبتا قائم و عمق تقریبا یکنواخت
  • شستشوی مخزن به منظور حذف گرد و غبار و لایه های ضعیف با واترجت
  • اجرای ماهیچه کشی در اتصالات قائم  کف به دیواره و دیوار به دیوار ، با استفاده از ملات پایه سیمانی اصلاح شده با پلیمر و چسب اتصال Dezobond P-2200
  •  ترمیم موضعی محل های کرمو و درزها با ملات پایه سیمانی آب بند کریستال شونده Dezosive WP
  • مرطوب کردن سطح کار
  • اجرای پوشش سوپر الاستومری سیمانی – اکرلیکی Betogard P-30 ، به میزان دو تا سه کیلوگرم ، در دو لایه .
  • عمل آوری و مرطوب نگه داشتن پوشش به میزان 7 تا 28 روز برای واکنش زادیی حداکثری و نفوذ پوشش در بتن.

 

 

تعمیر و آب بندی استخرها ( مشکلات ، محدودیتها  و انواع مواد و روش های آب بندی استخر ها )

یکی از مهمترین فاکتور ها و خصوصیات استخر ها به علت کاربری  آنها مبحث آب بندی می باشد. آب بندی در استخرها به علت خصوصیات منحصر به فرد خود نیازمند دقت عمل و تصمیم گیری های ویژه ای می باشد . از جمله مواردی که می تواند باعث تمایز آب بندی استخرها با سایر سازه های آبی مانند مخازن آب یا فاضلاب می باشد می توان به موارد ذیل اشاره کرد :

  1. تغییرات دمایی آب و انبساط و انقباض ناشی از آن در سازه استخر
  2. عدم دسترسی به بدنه استخر در بسیاری از مواقع که به علت اجرای پوشش نهایی مانند کاشی کاری امکان تعمیرات ثانویه ناممکن ، سخت و هزینه بر می باشد.
  3. جابجایی و نشت در بدنه به علت اینکه در بسیاری از مواقع استخرها با استفاده از مصالح سنتی مانند آجر و یا بلوک ساخته می شوند و این امر به علت ناهمگن بودن سازه می تواند منجر به ایجاد ترک و یا جابجایی های هر چند کوچک گردد که به نوبه خود می تواند باعث ایجاد نشتی هایی در استخر گردد.
  4. اجرای سازه در پارت ها کوچک به علت ساخت سنتی که منجر به ایجاد درزهای مختلف اجرایی می گردد.
  5. عدم امکان آب بندی به صورت فار منفی به علت نا پیدا بودن محل نفوذ آب و در پاره ای از مواقع عدم دسترسی به پشت دیوار استخر

 

روش های  تعمیر و آب بندی استخر

استخر ها با روش های مختلفی قابل آب بندی می باشند :

  1. آب بندی سازه در حین اجرا با استفاده از اجرا نوار آب بند ( واتراستاپ پی وی سی یا بنتونیتی ) – این سیستم به علت اینکه در بسیاری از مواقع به علت مشکلات اجرایی شاهد ایجاد نقاط ضعیف در بتن و درزهای اجرایی می باشیم ، در نهایت نیازمند آب بندی ثانویه می باشد.
  2. اجرای لایه های آب بندی سنتی مانند اجرای پلاستر ، نرمه ماسه سیمان با مواد آب بند یا چسب بتن – این سیستم به علت وجود درزهای اجرایی در خود ، خود می تواند منجر به عدم اجرای آب بندی قطعی گردد.
  3. اجرای پوشش های ژئوممبرین این سیستم به علت محدودیتهای ذاتی ژئوممبرین در استخر های کشاورزی مناسب بوده و کاربرد خوبی در استخر های شنا به ندارد. چرا کخ حود دارای نمای مناسبی به علت رنگ آن نبوده و چسبندگی لازم را برای اجرای کاشی ندارد. لازم به ذکر است این سیستم برای استخر یا مخازن آب کشاورزی و پرورش ماهی که دارای ابعاد بزرگ می باشد به خصوص در مواقعی که عملیات سازه ای صورت نگرفته و بستر کار صرفا خاکی یا شفته آهک می باشد به لحاظ سرعت بالای اجرا و اقتصادی بودن گزینه بهتر می باشد.
  4. اجرای پوشش های آب بندی پلی یورتان که با توجه به زیبایی و دکوراتیو بودن می تواند گزینه خوبی به خصوص در مواقعی که قصد اجرای کاشی وجود ندارد می باشد- از جمله مشکلات ان می توان به تخصصی بودن اجرای آن اشاره کرد.
  5. اجرای پوشش های نفوذگر کریستال شونده این پوشش های در صورتی که بدنه استخر بتن مسلح باشد می تواند به کاربرده شده و موثر باشد ولی امکان اجرای آن در استخر های بلوکی و آجری با لایه نهایی پلاستر ندارد.
  6. اجرای پوشش های سوپر الاستومری پایه سیمانی اکرلیکی : در واقع به اعتقاد متخصصی و نگارنده این متن ، با توجه به تجارت موجود و شرایط خاص مشروح در بالا ، این سیستم بهترین گزینه برای آب بندی استخر ها می باشد . از جمله مزایای این پوشش ها می توان به انعطاف پذیری بالا و تحمل تنش های ناشی از انبساط و انقباض ، ایجاد پل بر روی ترک و بتن های کرمو ، یک پارچه و بدون درز بودن ، مقاومت خوب در برابر سولفات و کلر ، چسبندگی عالی ، امکان اجرای کاشی و سرامیک و عدم اجرای تخصصی اشاره کرد. این پوشش های که دارای دو جز می باشد به راحتی با استفاده از غلطک ، برس و یا اسپری بر روی سطح بتن قابل اجرا می باشد.

 

از جمله مشکلات عدم آب بندی استخر ها ، علاوه بر کاهش آب ، امکان نشت سازه ، ظاهر نا زیبا می توان به خوردگی آزماتور ها به علت اضافه شدن کلر به آب استخر و تخریب استخر اشاره کرد.

 

 

آب بندی ساختمان های تراز منفی یا گود ها ، در حین و احداث

 

آب بندی یا نفوذ ناپذیری سازه های بتنی به لحاظ شکل دیداری ، مشکلات بهره برداری و دوام سازه های بتنی دارای اهمیت می باشد. این موارد در هر سازه بسته به شرایط می تواند از اهمیت مضاعفی برخودار باشد. به طور مثال در یک اسکله یا سازه صنعتی دوام و مشکلات بهره برداری مهمترین عامل و در یک ساختمان مسکونی و تجاری مبحث دیداری نیز اهمیت بالایی در کنار دو مورد مذکور برخودار است.

آب بندی سازه های بتنی به صورت استاندارد در دو حالت لحاظ تدابیر در حین ساخت و آب بندی پس از ساخت قابل انجام است.

در خصوص سازه های با شرایط بهره برداری فشار مثبت ( مانند مخازن آب و فاضلاب ) باید گفت که هر دو روش آب بندی دارای مزیت هایی است و در کل دو سیستم در صورت اجرای صحیح دارای اختلاف کیفی فاحشی نمی باشد.

لذا در شرایط فشار منفی ، مانند ساختمان یا سازه های زیرزمینی ، کاملا متفاوت است ، در روش پس از ساخت معمولا دوام سازه ها به خطر می افتد، چرا که عموما شاهد هستیم آب تا حدود زیادی درون بتن نفوذ نموده و صرفا جلوی خروج گرفته می شود. علاوه براین در بعضی مواقع آب بندی در حالت پس از اجرا و فشار منفی دارای صعوبت های بالایی می باشد که گاه موفقیت عملیات آب بندی رو با مخاطره روبرو می کند ، یا ناچار به بکارگیری روش های غیر استاندارد و نامطمئن و یا صرف هزینه ها نا متعارف و غیر منصفانه هستیم.

چیزی که کارفرمایان باید به آن توجه ویژه داشته باشند برخورد واقع بینانه با ماهیت هر دو روش و مزایا و معایب آنها می باشد و برخورد صرفا کاغذی می تواند منجر به صرف زمان و هزینه بالا و ورود به مشکلات حقوقی فی مابین مجری و کارفرما گردد.

 در این راستا ، این مجموعه با عنایت به تجربه چندین ساله و تیم تخصصی خود ، اقدام به تنظیم و ارائه این راهنما برای آب بندی سازه های زیرزمینی نموده تا کارفرمایان و مجریان محترم بتوانند با استفاده از آن تصمیمی موثر و درست با حداکثر ضریب اطمینان از موفقیت فرآیند آب بند نمودن سازه  اخذ نمایند.

 

اصول آب بندی سازه های تراز منفی :

با توجه به موارد گفته شده در پیش ، بهترین و اطمینان بخش ترین روش حفاظت و آب بند نمودن بتن و ساختمان ، به کارگیری تدابیر در زمان ساخت می باشد. در حال حاضر به طور کلی سه روش ذیل برای تحقق آب بند سازی در حین ساخت  وجود دارد .

  • طراحی و اجرای سیستم زهکشی
  • استفاده از سیستم های ژئوسنتتیک ( ژئوممبرین و ژئوتکستایل یا GCL )
  • اجرای بتن آب بند و نفوذناپذیر ، در کنار تمهیدات اجرایی

 

در اینجا سعی می شود به برخی جزئیات اجرایی و معایب و مزایای هر یک از سیستم های فوق الذکر پرداخته شود.

طراحی و اجرای سیستم زهکش :

در این روش ، بسته به شرایط محلی ، دسترسی ها به سیستم دفع فاضلاب ، نقشه و جانمایی سازه یا ساختمان ، با حفاری چاه های عمودی و افقی و تعبیه لوله های زهکش و لترال ، آب منطقه به بخشی از محل هدایت شده و از آنجا به دورن فاضلاب شهری یا مکان مقتصی پمپاژ می گردد.

پر واضح است که این روش ، سیستمی غیر ایمن بوده و از این رو در اکثر پروژه ها به عنوان روشی موقت و یا  پوششی و تکمیلی در کنار سایر روش ها به کار می رود. چرا  احتمال گرفتی لوله های انتقال به مرور زمان و یا خراب شدن پمپ های پمپاژ می تواند منجر به مختل شدن فرآیند و نفوذ آب به درون سازه گردد.

لذا سیستم زهکش می تواند روشی بهینه در کنار دو روش بعدی و همچنین برای پایین آوردن و کنترل آب برای اجرای سازه ها و فراهم کردن شرایط اجرای خاکبرداری و بتن ریزی باشد.

 

ژئوسنتتیک ( ژئوممبرین و ژئوتکستایل یا GCL ):

در این سیستم ، پس از اتمام عملیات خاکبرداری ، با اجرای ورق های ژئوممبرین پی وی سی یا پلی اتیلن به ضخمات 1.5 یا دو میلیمتر و دو لایه ژئوتکستایل در طرفین برای محافظت از آن در طرفین ، گود ایجاد شده به صورت کاسه آب بند و نفوذ ناپذیر می گردد. در این سیستم باید توجه ویژه ای به جوش ورق ها صورت پذیرد تا اطمینان خاطر از عملکرد نفوذ ناپذیری گود حاصل شود.

آنچه باید در این جا مورد توجه ویژه ای قرار گیرد ، مشکل رایج در سیستم ژئوسنتتیک ها ، یعنی احتمال سوراخ شدگی ورق در حین اجرا براثر عملیات اجرایی به صورت سهوی و یا عمدی، می باشد. چرا که در این شرایط با نفوذ آب درون گود و کاسه ژئوممبرین ، عملا کارکرد کل سیستم مختل و بلا اثر می شود.

نکته پر اهیمت این امر در این شرایط ، زمانی است که این روش به تنهایی انجام می شود و عملا به اطمینان از این روش ، اجرای سازه بدون لحاظ تمهیدات آب بندی خاصی صورت پذیرفته و هیچ گونه پیش گیری برای آب بندی سازه دیده و اجرا نشده و عملا با نفوذ آب به درون کاسه ژئوممبرین، آب به راحتی از نقاط مختلف به درون سازه وارد می گردد.

با توجه به احتمال بالای این آسیب دیدگی در حین ساخت از یک سو و عدم دسترسی پس سیستم ئوسنتتیک اجرا شده پس از ساخت ساختمان به منظور ترمیم نقاط آسیب دیده ، بسیاری از کارشناسان و کارفرمایان به این نتیجه رسیده اند که این سیستم به تنهایی دارای ریسک بالایی بوده و می بایست به همراه این روش از تمهیدات بتن آب بند ( روش سوم ) نیز به صورت توامان استفاده نمود.

از دیگر معایب این سیستم می توان به هزینه بالاتر آن نسبت به سایر روش ها اشاره کرد که با توجه به ریسک ذکر شده در بالا که می تواند کل عملیات را با تردید مواجه کند ، استفاده از این روش به تنهایی با تردید هایی روبرو می باشد.

 

آب بند نمودن سازه به روش اجرای بتن آب بند و نفوذ ناپذیر :

در سیستم آب بندی سازه های بتنی ، دو مبحث در دستور کار قرار دارد. مبحث اول اجرای بتن آب بند و مبحث دوم آب بندی درزهای های اجرای بین مراحل مختلف کار ، درزهای فونداسیون و دیوار ، ستون و تیر با دیوار ( در استراکچرهای فلزی ) ، آب بندی دیوار با تیر و سقف و ... می باشد. در این راستا دو بخش به صورت مجزا شرح داده می شود.

 

  1. بخش نخست ، به کارگیری تمهیدات جهت نفوذ ناپذیری حداکثری جسم بتن :

با توجه به اینکه بتن محصولی نا همگن می باشد ، بررسی آن ( حتی بتن های با مقاومت بالا ) زیر میکروسکوپ مشخص می نماید که بتن دارای حفرات موئینه کوچک و بزرگ می باشد که باعث نفوذ آب و مایعات درون آن می شود. با این وجود به طور معمول این حفرات در بتن های با کیفیت ، باعث نشت آب ، به خصوص در کوتاه مدت نمی گردد.

اما آنچه نیاز به آب بندی بتن را لازم نموده است، مشکلات ، محدودیت و حوادث اجرای بتن می باشد. پر واضح یک بتن یکپارچه و به خوبی متراکم شده در ضخامت های بالا جلوی نفوذ آب را به صورت جاری خواهد گرفت . لذا بروز مشکلات اجرایی که تجربه نشان داده بسیار واقع بینانه است باعث نقاط ضعف در بتن شده که باید برای جلوگیری از بروز و تاثیر منفی آن و به تبع بروز نشت آب تمهیدات لازم پیش بینی گردد. از جمله این مشکلات می توان به تراکم ناکافی ، تراکم زیاد که باعث کرمو شدگی گردد ، جداشدگی بتن ، ترک های ناشی از جمع شدگی ، تراکم نا کافی به علت تراکم میلگردها ، درزهای اجرایی پیش بینی نشده به علت نامنظم بودن تخلیه بتن ناشی از خراب شدن پمپ بتن یا تراک میکسر ها ، نسبت آب به سیمان بالا و ... شاره کرد.

بدیهی است که بروز برخی از این مشکلات مانند خراب شدن تراک میکسر یا پمپ بتن در اختیار عوامل اجرایی نبوده و حادثه ای غیر قابل پیش بینی می باشد. از سوی دیگر با توجه به عدم دسترسی به پشت دیوار پس از بتن ریزی ( نظر به اینکه اغلب قالب ها یک طرفه می باشند ) امکان تعمیر نقاط از بیرون و فشار مثبت وجود ندارد.

 

در این چارچوب ، باید تدابیر لازم برای کم شدن حداکثری اثرات ناشی از این مشکلات به کار گرفته شود. از این رو طبیعتا راهکار استفاده از افزودنی های بتن می باشد. در اینجا دو محصول مناسب و کاربردی اولی تولید مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( رایحه بتن سبز ) و دومی محصول شرکت معظم پنترون معرفی می گردد. تا با توجه به شرایط موجود از منظر واردات درصورت عدم موجودی محصول شرکت پنترون از محصول اول استفاده شود.

  • استفاده از افزودنی بتن Dezomix 4500  : این محصول بر پایه ترکیبات معینی از پودر میکروسیلیکا ، ابروان کننده بتن بر پایه پلی کربوکسیلات ، الیاف بتن و آب می باشد. میزان مصرف این محصول 5 تا 9 درصد وزن سیمان مصرفی در بتن می باشد. این محصول علاوه بر کاهش نفوذپذیری بتن دارای مزایایی چون افزایش اسلامپ بتن و سهولت بتن ریزی و تراکم بتن و کاهش نسبت آب به سیمان ، افزایش دوام به علت کاهش مقاومت الکتریکی و نفوذپذیری و مقاومت بتن می باشد. عملکرد آب بندی این محصولات علاوه بر کاهش نسبت آب به سیمان ، برمبنای خواص فیزیکی ذرات ریز میکروسیلیس و پر کردن منافذ از یک سو و از سوی دیگر ، واکنش شیمیایی میکروسیلیس با اجزا آزاد سیمان و ایجاد ترکیبات سیلیکاتی می باشد. این محصول می بایست در پایکار به نسبت تعیین شده به بتن اضافه و پس از اختلاط 3 تا 5 دقیقه ای بتن تخلیه گردد. اسلامپ بتن باید پیش از اضافه شدن Dezomix 4500 ، در حدود 6 باشد. بتن حاصله پس از اضافه شدن افزودنی دارای اسلامپی مناسب برای پمپاژ می باشد.

 

  • استفاده از افزودنی بتن Krystaline ADD 1 : این محصول که آخرین تکنولوژی افزودنی های آب بند در سطح دنیا می باشد بر پایه ترکیبات شبه سیمانی و افزودنی های فرموله شده اختصاصی می باشد. این محصول نسل آخر کریستال سازه های می باشد که تکنولوژی آن صرفا در اختیار شرکت های زایپکس ، کریستالاین اسپانیا ، کرایتون و پنترون می باشد. عملکرد این محصول بر مبنای واکنش با آهک آزاد در سیمان بتن و ایجاد کریستال های آب بند و پر کردن کلیه حفرات و حتی ترک و درزهای اجرایی تا 400 میکرون می باشد. این محصول با آب بند جسم بتن ، حتی قابلیت خود ترمیم و آب بندی درزهای اجرایی و ترکهای احتمالی در آینده را دارا می باشد. این محصول نیز می بایست در پایکار مخلوط و پس از اختلاط 3 تا 5 دقیقه ای ، بتن آماده ریختن در محل می باشد. میزان مصرف این محصول یک کیلوگرم در مترمکعب  بتن  می باشد.

 

توجه : می توان برای کاهش هزینه و نیز ضخامت بالای فونداسیون ، از به کارگیری افزودنی های فوق الذکر در بتن فونداسیون خود داری و صرفا از یک فوق روان کننده برای تراکم بهتر و امکان پمپاژ و کاهش نسبت آب به سیمان بهره جست. همچنین برای اطمینان خاطر از اجرای دوغابی یا خشکه پاشی پوشش Betogard P-30 به میزان 1.5 کیلوگرم بر مترمربع ، بر روی بتن مگر ، پس از آرماتور بندی و پیش از ریختن بتن می توان بهره جست.

 

  1. بخش دوم ، به کارگیری تمهیدات جهت آب بندی درزهای اجرایی سازه :

بدون شک مهمترین بخش از عملیات ، این قسمت می باشد. چرا که بالاترین پتاسنیل نشت در این بخش وجود دارد و به واقع در صورت عدم به کارگیری تمهیدات لازم نشت از این قسمت ها قطعی است. از این رو ، باید بیشتر و بهترین عملکرد در این محل ها صورت پذیرد.

 

برای آب بندی درزهای اجرایی پیش بینی شده ، سه روش وجود دارد که بسته به محل درز و شرایط می بایست از آنها استفاده نمود.

  • آب بندی درز اتصال فونداسیون به دیوار : در این محصل های با توجه به شرایط محلی بهترین گزینه استفاده از واتراستاپ PVC می باشد. این واتراستاپ باید به نحو درست ، که واتراستاپ دچار در رفتگی نگردد ، در مرکز عرض دیوار نصب شود. واتراستاپ بهینه در این محل از نوع تخت ، سی سانتیمتر عرض و 4 میلیمتر ضخامت می باشد. بهتراست در محل دیوار بیرونی و نصب واتراستاپ ، برای اینکه بتن تا مرکز واتراستاپ ریخته شود ، رامکا اجرا شود. از سوراخ کردن واتراستاپ باید به شدت خود داری نمود.
  • آب بندی درزهای اجرایی ارتفاعی و طولی در دیوار ، درزهای زیر و روی سقف و قطع بتن ها : در این درزها دو روش وجود می توان استفاده نمود. که البته با توجه به حساسیت موضوع ، برای اطمینان خاطر پیشنهاد می گردد به صورت توام ، از دو روش استفاده نمود. گزینه نخست ، مبتنی برای اجرای واتراستاپ های منبسط شونده هیدورفیکی می باشد. عملکرد این واتراتساپ ها بر اساس انبساط حجمی در مجاورت با آب می باشد و مسدود کردن درز و جلوگیری از عبور آب می باشد. واتراستاپ های هیدروفیلی باید در طول و در مرکز عرضی دیوار نصب شوند. باید توجه داشت درزها به شکلی ایجاد شوند که سطح نهایی ( محل نصب واتراستاپ ) تقریبا صاف باشد تا واتراستاپ به خوبی روی آب بچسبد. میزان افزایش حجم واتراتساپ ها به طور متوسط بتن 300 تا 700 درصد می باشد که البته منطق ایجاب می کند با توجه به ابعاد مویی درز ، بیش از 50 درصد نیاز به افزایش حجم نباشد. گزینه دوم ، مبتنی بر استفاده از چسب اپوکسی اتصال بتن قدیم به جدید Dezobond P-1800 می باشد. این چسب به میزان 1 کیلوگرم در مترمربع ، به صورت شره ای ( با توجه به عدم دسترسی به محل درز ) بر روی سطح درز اجرا می گردد و سپس بتن مرحله دوم بر روی آن اجرا می گردد. باید چسب به میزان اعمال گردد که بتن روی آن حداکثر ظرف 20 دقیقه بر روی آن ریخته شود ( بتن پایکار باشد ) . خصوصیات این محصول به نحوی است که پس از حشک شدن بتن ، درز به کلی غیر قابل نفوذ و در برابر بارهای سازه ای نیز مقاوم می باشد.

 

 

 

 

 

 

مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ، در راستای اهداف علمی ، مهندسی و تجاری خود سعی نموده بستری کارآمد و در حد توان شایسته مهندسین و دانشجویان عزیز فراهم آورد. در این سایت سعی می گردد تا به مطالب ضروری و کاربردی صنعت بتن کشور از نظر اجرایی و آکادمیک روز پرداخته شود. امید است با توجه به تلاش های صورت گرفته موثر واقع گردد. ثبت نظرات کاربران عزیز در سایت می تواند این مجموعه را در تحقق اهداف یاری نماید. همچنین شما می توانید برای مشاوره خدمات و محصولات ، دریافت مشخصات فنی محصولات و رزومه توانمندی ها ، با بخش مهندسی و یا بازرگانی مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( 44618462-44618379 09120916272 ) تماس حاصل فرماید.

 

شما می توانید برای دسترسی به مطالب مورد نظر از لینک های درج شده در زیر استفاده نماید. همراه ما باشید .

روان کننده بتن   ،   فوق روان کننده بتن چیست  ، ترمیم بتن چیست ،  انواع افزودنی های بتن ،   بتن چیست ، اسکن بتن چیست   ، التراسونیک بتن چیست   ، آزمایشهای غیرمخرب بتن   ،   تزریق رزین اپوکسی در بتن  ،   ملات ترمیم کننده بتن   ،   واتراستاپ بتن چیست    ، انواع روش های کیورینگ بتن   ،   بتن ریزی در هوای گرم   ، بتن ریزی در هوای سرد  ، گروت چیست ، گروت اپوکسی  ،  چسب بتن چیست  ،  روش های ترمیم بتن ، مقاوم سازی سازه های بتنی ، طرح اختلاط بتن   ،   هافسل بتن چیست ،  تعریف بتن  ،  آب بندی استخر    ، آب بندی مخازن بتنی چیست ،    آب بندی سازه های بتنی    ،   واتراستاپ بنتونیتی   ،  واتراستاپ هیدروفیلی ، چسب کاشت میلگرد چیست  ،  رزین پلی یورتان ، کف پوش اپوکسی چیست  ،   تزریق رزین پلی یورتان  ،  پمپ تزریق رزین اپوکسی و پلی یورتان  ، تعمیر بتن  ،  ماستیک پلی یورتان   ،  ماستیک سرد اجرا   ، ماستیک گرم اجرا  ،  رزین تزریق اپوکسی  ،  اسپیسر بتن ، الیاف بتن   ، قالب بندی بتن ، بتن ترمی چیست  ، بتن ریزی زیر تراز آب ،  بتن سبک چیست  ،  چسب هیلتی  ،   بتن خود تراکم چیست  ، اسلامپ بتن چیست ،     اسپیسر بتنی و پلاستیکی بتن   ،   انواع ترک در بتن  ،  پکر تزریق رزین اپوکسی و پلی یورتان   ،     بهترین دمای بتن ریزی  ، ویبره و تراکم بتن  ،    الیاف FRP    ،    زمان حمل مجاز بتن ،   بتن حجیم چیست  ،  کف پوش صنعتی چیست   ،   کف پوش پلی یورتان   ،  چسب بتن چیست  ،  زودگیر بتن   ، دیرگیر کننده بتن   ،  مقالات بتن   ، اخبار بتن ، اسکن میلگرد و آرماتور در بتن .