میزان مجاز مواد زیان آور در سنگدانه های بتن

میزان مجاز مواد زیان آور در سنگدانه های بتن
2918 1395/02/12
  • مواد زيان آور سنگدانه

مواد گذشته از الك شماره 200، كلوخه هاي رسي و دانه هاي پودر شونده سست، مواد آلي و نمك هاي مضر از جمله اين مواد هستند.

همه اين ها بيش از آن كه بر مقاومت موثر باشند، بر دوام تأثير دارند. محدود كردن مواد گذشته از الك شماره 200 در شن و ماسه به ويژه موادي كه به سطح شن ها چسبيده باشند، مهم است. اما بايد دانست بكارگيري آزمايش ارزش ماسه اي براي سنگدانه ريز مي تواند گمراه كننده باشد و امروزه در استانداردها و آيين نامه هاي معتبر، معيار خاصي براي قبول و يا رد ماسه از اين نظر مطرح نشده است. مواد گذشته از الك شماره 200 به ويژه اگر رسي باشند، انبساط و انقباض ناشي از تري و خشكي را افزايش مي دهند. حتي ذرات لاي نيز مي توانند در يخبندان و آبشدگي مضر باشند اما ماسه ريز مشكلي را ندارد.

مواد ريزدانه، ميزان آب لازم براي ايجاد رواني معين را افزايش مي دهند و در صورت عدم كنترل نسبت آب به سيمان به كاهش كيفيت مقاومتي منجر مي شود. در استانداردها و آيين نامه ها محدوديت مواد ريزدانه پيش بيني شده است به ويژه وقتي سنگدانه ها از شكستن حاصل شده باشند، ميزان مواد ريزدانه ماسه حتي تا 16% داده شده است مشروط بر آن كه رس و شيل آن ناچيز باشد.

مواد آلي از نظر دوام مشكل زا هستند و خوشبختانه كمتر در ايران موضوعيت دارد. مصالح مشكوك با آزمايش رنگ سنجي و مقايسه مقاومت 7 روزه ملات حاوي ماسه مشكوك و ملات حاوي ماسه شسته شده با محلول سود سوز آور 3 درصد كنترل مي شود.

نمك هايي همچون سولفات ها در بتن اوليه و سنگدانه بايد كنترل گردد اما براي بتن غير مسلح جداول بتني نمك هاي كلريدي چندان مهم نيستند مگر اين كه با حركت نم و تبخير آن، املاح به سطح رفته و پوسته شدگي ناشي از تبلور نمك ها و افزايش مقدار آن مطرح باشد.

 

مقادير ذرات سست، كلوخه هاي رسي، ذرات سبك و زغال سنگ بايد كنترل شود زيرا بر مقاومت، دوام و نفوذپذيري، انبساط و انقباض بتن اثر مي گذارد.