اندازه اورلب میلگرد
54227 1394/09/09

اندازه اورلب میلگرد

جستجوی کلمه اندازه اورلب میلگرد در سایت کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران با کد 1146

عموما اندازه اورلب میلگرد در کارگاه های ساختمان 40 تا 50 برابر قطرمیلگرد در نطر گرفته می شود ولی بی شک طول دقیق تر  می بایست از سوی مهندس محاسب و یا طراح اعلام گردد. همچنین برای این امر می توان به آیین نامه بتن ایران رجوع نمود.

نوع و مشخصات ميلگردهاي مصرفي در بتن

ميلگردهاي مصرفي بايد  تميز بوده و عاري از هر گونه آلودگي نظير چربيها، دوغاب سيمان سخت شده،  گرد و خاك، زنگ، ضد زنگ، قير و مواد كند گير كننده و يا مواد زائد ديگر باشد. ميلگردها قبل از مصرف بايد كاملاً پاكيزه باشند تا اثري در پيوستگي بتن و ميلگردها نداشته باشد. مقطع ميلگرد مصرفي نبايد به علت زنگ‌زدگي تضعيف شده باشد. استفاده از ميلگردهاي زنگ زده به شرطي مجاز است كه اولاً زنگزدگي قبلاً ً كاملاً پاك شود، ثانياً قطر ميلگرد پس از زدودن زنگ اندازه‌گيري و حداكثر كاهشي به اندازه رواداري‌هاي مجاز داشته باشد.   

در صورتي كه زنگ‌زدگي به صورت ناچيز باشد و بتوان با ناخن يا كشيدن گوني به سطح ميلگرد آن را پاك نمود، نياز به زنگ‌زدايي نمي‌باشد. تمامي ميلگردهاي مصرفي در بتن (باستثناي خاموتها) بايد از نوع ميلگرد آجدار باشند. قطر اسمي ميلگرد ساده قطري است كه در برگ شناسايي آن ذكر مي‌شود و معادل قطر دايره‌اي است كه مساحت آن برابر مساحت مقطع عرضي ميلگرد باشد. در مورد ميلگرد آجدار، قطر اسمي معادل قطر اسمي ميلگرد صاف هم وزن آن اختيار مي‌شود.

حمل و انبار كردن ميلگردها

ميلگردها به صورت كلاف، شاخه، شبكه جوش شده يا بافته شده در كارخانه، تحويل مي‌شوند. ميلگردهاي مصرفي در بتن بايد بدون خم‌شدگي تحويل كارگاه شوند، معمولاً ميلگردهاي به قطر 8  ميليمتر و كمتر مي‌تواند به صورت كلاف تحويل ‌شوند. مصرف ميلگردها با قطرهاي بالاتر از 10 ميليمتر به صورت كلاف مجاز نيست. باز كردن كلاف با وسيله مناسب و با تأييد دستگاه نظارت در كارگاه انجام مي‌گيرد.

در تمام مدت حمل، تخليه، نگهداري و كارگذاري ميلگردها بايد آنها را در مقابل هر گونه زنگزدگي و يا ديگر آسيب‌هاي فيزيكي و شيميايي محافظت نمود. ميلگردها نبايد در تماس با خاك يا مصالحي باشند كه رطوبت را در خود نگه مي‌دارد و عموماً نبايد ميلگردها براي مدت طولاني در معرض باران و برف و هواي مرطوب قرار گيرند، بدين منظور توصيه مي‌شود در زير كلافها و يا بنديل‌هاي ميلگرد، خرك‌هاي چوبي قرار داده شود.

گاه براي محفاظت ميلگردها از پوشش‌هاي نايلوني استفاده مي‌شود كه مي‌تواند به زنگ زدگي بيشتر منجر شود، لذا توصيه مي شود براي پوشش ميلگردها از پوشش‌هايي نظير برزنت استفاده شود. 

در فاصله زماني ورود ميلگردها به كارگاه تا قرار گرفتن آنها در سازه، ضوابط زير در مورد جابجايي و انبار كردن آنها بايد رعايت شود :

1. بايد از هر نوع صدمه مكانيكي يا تغيير شكل‌هاي زياد در ميلگردها نظير له‌شدگي، ضربه حاصل از  سقوط از ارتفاع و نظاير اينها جلوگيري شود.

2. بايد از گسيختگي جوشها درشبكه‌هاي جوش شده جلوگيري شود.

3. نشانه‌هاي مشخص كننده نوع ميلگرد نبايد از بين بروند.

4. ميلگردها نبايد در معرض هيج نوع آلودگي با اثر زيان‌آور بر چسبندگي آنها از قبيل گل، روغن و  ساير پوششهاي غير فلزي قرار گيرند.

بريدن و خم كردن ميلگردها

بريدن و خم كردن ميلگردها بايد مطابق نقشه‌ها و مشخصات اجرايي در كارگاه انجام شود.

بريدن ميلگردها بايد حتي‌الامكان با وسائل مكانيكي صورت گيرد (بويژه براي فولادهاي با مقاومت  بيشتر و اصلاح سرد شده به روش پيچاندن). خم كردن ميلگرد بايد به روش سرد انجام شود. استفاده از حرارت (بيش از  oC 100) براي خم كردن ميلگرد مجاز نيست. خم كردن ميلگردهاي داخل بتن نظير ميلگردهاي انتظار يا باز كردن ميلگردهاي خم شده مجاز نيست مگر با اجازه دستگاه نظارت و پيش بيني در طرح . همچنين رعايت نكات زير الزامي است :

1. حداقل قطر فلكه خم كن متناسب با نوع فولاد است و اين حداقل بايد با اعداد مندرج در جدول 1، مطابقت نمايد.

جدول 1:  حداقل قطر خم براي ميلگردهاي مختلف

S-500(A- IV)

S-400(A- III)

S-300 (A-II)

S-350

S-220

(1)  (A-I)

نوع ميلگرد

D  قطر ميلگرد (mm)

d 6

D 5

d 5

D كوچكتر از 28

d 8

d 6

d 5

34 28

d 10

d 10

d 7

55 36

 

طبقه‌بندي   A-I و نظير آن مربوط به  كشور روسيه بوده و در برخي از كارخانه‌هاي ايران مورد استفاده قرار مي گيرد.

2. سرعت خم كردن متناسب با نوع فولاد و دماي محيط انتخاب مي‌شود. در هواي سرد و هنگام استفاده از ميلگردهاي با مقاومت بالاتر و قطر بيشتر، بايد از سرعت خم كردن كاسته شود، زيرا در موارد فوق ميلگردها شكل پذيري خود را تا حدودي از دست مي‌دهند.

3. دردماي كمتر از  5-  درجه سيلسيوس خم كردن ميلگردها مجاز نيست.

4. قطر داخلي خم براي خاموت (ميلگردهاي عرضي) با قطر بيش از 16 ميليمتر بر اساس جدول 1 بوده و براي خاموت با قطر 16 ميليمتر و كمتر، حداقل قطر خم براي ميلگردهاي مختلف در جدول به ترتيب d 5/2  و d 4  خواهد بود.

5. در مواردي كه خم كردن ميلگردها به وسيله دست انجام مي‌گيرد، ميز مناسبي براي خم كردن بايد انتخاب نمود تا در هنگام خم كردن ميلگرد را به شكل مطلوب نگاه دارد، تا ميلگرد خم شده مسطح باشد. بديهي است كه در خم كاري ميلگردها با دست نمي‌توان به خوبي محدوديت قطر خم و سرعت خم‌كاري را رعايت نمود. همچنين قطر خم درقسمتهاي مختلف يكسان نخواهد بود، بويژه اگر در هواي سرد خم كاري انجام مي‌شود و يا از ميلگردهاي  پر مقاومت و ترد يا قطر زياد استفاده شود لازم است از دستگاه‌هاي خم كن مكانيكي بهره گرفته شود.  

6. چنانچه شكل خم ميلگرد پيچيده ‌باشد، قبل از خم كردن، شكل آن به اندازه واقعي رسم مي‌گردد تا براي كنترل مورد استفاده قرار گيرد.

7. قبل از برش و خم كردن اندازه قطر ميلگرد بايد كنترل گردد، زيرا هميشه نمي‌توان تنها به اتكاي قضاوت چشمي قطر ميلگردها را تشخيص داد. به همين دليل در آيين نامه بتن ايران استفاده از قطرهاي مرجح توصيه شده است تا تشخيص آنها از يكديگر با سهولت بيشتر انجام شود. انبار كردن ميلگردها از يك قطر و يك نوع به صورت جداگانه در كارگاه لازم است، حتي گاه توصيه مي‌شود، ميلگردهاي كارخانه‌هاي مختلف قبل از كنترل كيفيت در محلهاي متفاوتي انبار شوند (قرنطينه ميلگردها). 

جاگذاري و بستن ميلگرد

هنگام نصب، ميلگردها بايد عاري از هر گونه آلودگي نظير زنگ زدگي، گل، چربي، رنگ و ذرات خارجي كه مانع چسبندگي بين بتن و ميلگردها مي‌‌گردد، باشند. كليه آلودگي‌ها بايد قبل از نصب و كارگذاري زدوده شود و تا شروع مرحله بتن‌ريزي از آلودگي‌ها محفوظ بماند. ميلگردها با توجه به قطر، طول و شكل بايستي در محلهاي تعيين شده به نحوي مستحكم و ثابت شوند كه هنگام بتن‌ريزي هيچگونه تغييرو جابجايي در آنها صورت نگيرد. به منظور كنترل و تضمين پوشش بتن، با تأييد دستگاه نظارت مي‌توان از قطعات بتني (لقمه‌ها) يا خركهاي فلزي و  پلاستيكي با ابعاد موردنظر به   تعداد لازم استفاده نمود. در صورتي كه در محيط‌هاي خورنده هستيم استفاده از خرك فولادي كه در سطح بتن قرار گيرد مجاز نيست. لقمه‌هاي بتني به ضخامت مورد نظر بايد با بتن يا ملات و با نسبت آب به سيمان مساوي يا كمتر از بتن اصلي ساخته شود. بتن يا ملات آن بايد به خوبي متراكم و عمل‌آوري شود. استفاده از چوب، آجر و مصالح كم  دوام توصيه نمي‌شود.  

در روش معمول براي بستن ميلگردهاي اصلي به تنگها و خاموتها از مفتولهاي سيمي گالوانيزه به قطر 1 تا 5/1 ميليمتر استفاده مي‌شود. استفاده از جوشكاري براي بستن ميلگردهاي متقاطع، مگر براي فولادهاي جوش پذير و با تأييد دستگاه نظارت مجاز نمي‌باشد.

در مهارهايي كه انتهاي آنها خم شده است بايد خم آنها به طرف پايين يا داخل باشد به نحوي كه قلاب آنها در منطقه پوشش بتني قرار نگيرد، در غير اين صورت امكان زنگ زدگي و نمايان شدن آنها از سطح بتن وجود خواهد داشت. در مورد بستن ميلگردها با مفتول (سيم) ميلگردبندي در مناطق خورنده، سر سيم نبايد در پوشش بتني روي ميلگرد واقع شود، زيرا ضخامت  پوشش را كاهش مي‌دهد. 

وصله كردن ميلگرد

بايد سعي شود حتي الامكان در طراحي و هنگام اجرا به گونه‌اي عمل گردد تا ميلگردهاي مصرفي در يك عضو به صورت يكپارچه باشند. تمام جزئيات اتصال ميلگردها بايد در نقشه‌هاي اجرايي منعكس ‌گردد و تعداد اتصالات به حداقل ممكن كاهش يابد. در صورتي كه وجود وصله اجتناب‌ناپذير باشد، اين اتصالات بايد در مقطعي قرار داده شوند كه نيروها و تنشهاي وارده بر ميلگردها حداقل باشند، و از تمركز تمامي وصله‌ها در يك مقطع نيز خودداري شود.

وصله كردن ميلگردها بايد به روشهاي پوششي، اتكايي، مكانيكي جوشي و يا وصله‌هاي مركب مطابق آئين نامه بتن ايران و زير نظر دستگاه نظارت انجام شود. 

طول وصله براي ميلگردهاي صاف دو برابر طول وصله مشابه در ميلگردهاي آجدار مي‌باشد. در صورتي كه محل وصله‌ها در نقشه‌هاي اجرايي و دستورالعمل‌هاي بعدي دستگاه نظارت منعكس نباشد رعايت نكات زير الزامي است :

1- در قطعات تحت خمش، خمش توأم با فشار (نظير تيرها يا تير-ستونها) نبايد بيش از نصف ميلگردها در يك مقطع وصله شوند.

2-در صورت وجود كشش يا كشش ناشي از خمش، حداكثر يك سوم ميلگردها در يك مقطع را مي‌توان به وسيله پوشش وصله نمود.

3- وصله كردن ميلگردهاي تحتاني قطعات خمشي دروسط دهانه يا نزديك به آن و يا ميلگردهاي بالايي قطعه خمشي روي تكيه گاه يا نزديك آن مجاز نيست.

4- به طور كلي هر وصله بايد به اندازه 40 برابر قطر ميلگرد با وصله مجاور فاصله داشته و در يك مقطع قرار نگيرد.

كنترل‌ها و آماده سازي قبل از بتن ريزي

قبل از آنكه عمليات بتن‌ريزي انجام شود، بايد محل بتن‌ريزي  كنترل گردد. مواردي كه در زير شرح داده شده‌، ضوابط كنترل و آماده سازي است كه قبل از عمليات بتن‌ريزي بايد مورد توجه مهندس ناظر قرار بگيرد. به عبارت ديگر، چنانچه مهندس ناظر اشكالي در هر يك از موارد زير مشاهده كند، بايد از ريختن بتن جلوگيري نمايد و نسبت به رفع مشكل مربوط اقدام گردد :

1- اگر بتن‌ريزي بر روي زمين انجام مي‌شود، سطح زمين بايد عاري از هر گونه مواد زايد، تميز و متراكم باشد. بايد بسته به شرايط رطوبت محيط و زمين، از ساعتها قبل بر روي زمين آب پاشي شود تا رطوبت زمين در حالت اشباع با سطح خشك بوده، ولي عاري از آب اضافي باشد.

2- ابعاد قالب‌ها بايد مطابق با نقشه‌هاي اجرايي باشد و  اندازه داخلي قالب‌ها در حد رواداريهاي مجاز باشد.

3 - قالب‌ها بايد در محل خود كاملاً محكم نصب شده باشند.  بنابراين با اعمال ضربه و نيرو به قالب‌ها هيچگونه لغزشي نبايد در قالب‌ها مشاهده گردد. به عبارت ديگر، از مهار بودن قالب‌ها اطمينان حاصل شود. 

4- داخل قالب‌ها بايد كاملاً تميز و عاري از هر گونه مواد زايد باشد. وجود مواد زايد مانند خرده چوب، آب، برف، يخ، گل و لاي و شاخه و برگ درختان سبب كيفيت نامطلوب بتن مي‌گردد. بنابراين قبل از بتن ريزي در صورت وجود هر نوع ذرات و مواد زيان آور در قالب، بايد به روش دستي و يا با استفاده از هواي فشرده، درون قالبها تميز گردد. لازم است قالب‌ ستون، ديوار و حتي تيرها داراي دريچه نظافت (تخليه) باشد تا عمل تميز كردن قالب به راحتي انجام گردد.

5- براي آنكه از چسبندگي بتن به قالب جلوگيري گردد و همچنين آب بتن توسط قالب چوبي جذب نگردد، بايد سطوح قالب روغنكاري  شود. روغن مصرفي بايد از نوع مناسب باشد. مقدار روغنكاري بايد در حدي باشد كه از چكه كردن آن جلوگيري شود و نه آنقدر مقدار روغن كم باشد كه تمام سطوح قالب بطور يكنواخت آغشته نشود.

6 - قبل از بتن ريزي، وضعيت ميلگرد از نظر خوردگي بايد بررسي شود. اگر بر سطح ميلگرد زنگ كم مشاهده گردد ( زنگ با ناخن و يا گوني زبر از بين برود) و آج آن صدمه نديده باشد، استفاده از آن   ميلگرد بدون مانع است. حتي اين مقدار زنگ باعث افزايش مقاومت پيوستگي مي‌شود. اما اگر مقدار زنگ روي ميلگردها زياد است، بايد با ابزار مناسب نسبت به زدودن زنگ اقدام شود. روش مناسب زدودن زنگ، ماسه پاشي است، اما فرچه يا سنباده و يا برس مناسب نيست، زيرا فقط سبب صيقلي شدن زنگ مي‌گردد. مقدار زياد زنگ نه تنها فرآيند خوردگي را تشديد مي‌كند، بلكه سبب كاهش مقاومت پيوستگي بين ميلگرد و بتن مي‌گردد. در صورتي كه خوردگي سبب آسيب ديدگي آج ميلگرد و يا سبب ايجاد حفره در ميلگرد شده باشد، بايد از به كار بردن آن ميلگرد اجتناب گردد.

7 - ممكن است روي سطح ميلگرد، قشري از ملات حاصل از بتن ريزي قبلي مشاهده شود. چنانچه فاصله زماني بتن‌ريزي قبلي و بعدي فقط چند ساعت باشد، نياز به پاك كردن ملات از سطح ميلگردها نيست، در غير اين صورت بايد آن قشر ملات پاك شود.

8 - ميلگردها بايد توسط فاصله‌دهنده‌هاي  پلاستيكي (لقمه ) در موقعيت خود تثبيت شده باشند تا هنگام بتن‌ريزي، ميلگردها حركت نكنند. در صورتي كه امكان دسترس به فاصله‌دهنده‌هاي پلاستيكي وجود ندارد مي‌توان از قطعات پيش ساخته ملات يا بتن  با ضخامت مورد نظر، استفاده گردد. موقعيت و فواصل ميلگردها بايد مطابق با نقشه‌هاي اجرايي و در حد رواداريهاي مجاز باشد. همچنين ضخامت پوشش بتني بر روي ميلگردها بايد كنترل گردد، زيرا رعايت نكردن ضخامت مورد نظر و يا كم بودن ضخامت پوشش، سبب كاهش دوام سازه مي‌شود.

9-  لقمه‌هاي ساخته شده از ملات و يا بتن بايد داراي ضوابط زير باشد:

  •  نسبت آب به سيمان آن مساوي و يا كمتر از بتن اصلي باشد.
  • حداكثر اندازه سنگدانه كوچكتر يا مساوي يك سوم ضخامت لقمه (پوشش بتني روي ميلگرد) باشد.
  • بتن يا ملات مورد نظر بايد همچون بتن‌هاي معمول به خوبي مخلوط ، ريخته، متراكم و عمل آوري شود، زيرا بايد عملكردي مشابه بتن اصلي (بويژه از نظر دوام) داشته باشد.
  • در صورتي كه در لقمه‌ها از مفتول‌هاي فولادي ميلگردگذاري استفاده مي‌شود بايد ضوابط حداقل پوشش بتني روي ميلگردها رعايت گردد.

10- در صورتي كه فاصله زماني بين بتن‌ريزي جديد و لايه قبلي طولاني باشد، براي اجتناب از بروز درز سرد بايد به چند مورد توجه شود. درز سرد به معني اين است كه پيوستگي مطلوب بين لايه قبلي بتن و لايه جديد بتن وجود نداشته باشد.

به منظور جلوگيري از بروز درز سرد بايد از ضخامت لايه‌هاي بتن ريزي كاسته شود، از سيمان‌هاي كندگير و يا مواد ديرگير كننده استفاده شود. همچنين مي‌توان با خنك كردن بتن‌، زمان گيرش را افزايش داد تا احتمال ايجاد درز سرد كم شود. يكي از راه‌هاي ايجاد درز سرد بويژه در شالوده‌ها يا ديوارها، كاهش فاصله درزهاي اجرايي (ساخت) است. اين كاهش بايد با تأييد طراح و دستگاه نظارت انجام گيرد كه مستلزم رعايت ضوابط مربوط است.

در صورت بروز درز سرد بايد سطح لايه قبلي بتن  با وسيله‌اي مناسب زبر گردد. اگر آخرين لايه بتن‌ريزي با توجه و آگاهي توقف بتن‌ريزي در روز انجام مي‌شود، عمليات زبر كردن سطح بسيار آسان خواهد بود، زيرا به راحتي مي‌توان روي سطح بتن تازه، ايجاد شيار كرد. اما اگر بتن سخت شده باشد، بايد زبر كردن سطح بتن توسط ابزاري مانند تيشه انجام ‌شود. از طرف ديگر بايد شرايط رطوبت لايه قبلي در حالت اشباع با سطح خشك باشد. براي رساندن شرايط رطوبت به اين حالت، بايد بسته به شرايط رطوبت محيط و شرايط رطوبت بتن قديم، از چند ساعت قبل از بتن‌ريزي، نسبت به آب پاشي بتن قبلي اقدام كرد. اما در زمان بتن‌ريزي لايه جديد، سطح بتن قديم بايد عاري از آب اضافي باشد. همچنين روي سطح بتن قديم بايد كاملاً تميز و پاك باشد. چنانچه سنگدانه‌هايي سست بر روي سطح بتن قديم مشاهده مي‌شود بايد از بتن قديم جدا شوند.

همچنين توصيه مي‌شود به منظور ايجاد پيوستگي بيشتر بين بتن قديم و جديد، اولين پيمانه بتن جديد كه روي بتن قديم قرار مي گيرد، حتي‌الامكان ريزدانه‌تر، داراي عيار سيمان و اسلامپ بيشتري باشد ولي نبايد تغيير زيادي در مشخصات بتن از نظر مقاومت و دوام ايجاد شود.     

11- در هواي سرد، سطح زمين ويا سطح بتن قديم و يا قالبي كه قرار است روي آن بتن‌ريزي شود، نبايد يخ زده باشد. در صورت مشاهده يخ ، بايد ابتدا نسبت به برطرف كردن يخ زدگي با وسايل مناسب اقدام گردد. 

12- تمام وسايل و ابزار بتن‌ريزي، مانند فرغون و ويبره (لرزاننده) به صورت تميز و آماده بكار در محل مستقر شده باشند.

آرماتور بندی یا ميلگردگذاري

در بتن ميلگرد فولادی و معمولا" سيم آرماتور بندی برای بستن ميلگردها به يکديگر بکار می رود . بويژه ميلگردهای مصرفی بايد از کيفيت مطلوب و استاندارد برخوردار باشد و داشتن علامت شناسائی کارخانه سازنده ضروری است .

اين علامت ها معمولا" به صورت يک پلاک فلزی متصل به بنديل ميلگردهای شاخه ای و يا بسته شده به کلاف ميلگردهای مصرفی می باشد و بايد دارای نام کارخانه ، نوع فولاد مصرفی و قطر ميلگرد باشد .

انواع فولاد مصرفی در بتن :

 معمولا" ميلگردهای فولادی مصرفی در بتن از نظر نوع روش توليد ، شکل رويه ، شکل پذيری وجوش پذيری تقسيم می شوند .

از نظر روش توليد  :

 فولادهای بتن به صورت گرم نورد شده ( hot-rolled ) ، سرد نـورد شده ( cold-rolled ) ، اصلاح شده و به صورت سرد ( پيچانيده شده tore و يا کشيده شده و از حديده گذرانيده ) ، و يا به صورت ويژه که دارای سخت شدگی به صورت عمليات حرارتی ، سطحی و آب دادن می باشد ، ديده می شود .

معمولا" اکثر فولادهای توليدی و مصرفی در ايران از نوع گرم نورد شده می باشد . فولادهای سرد نورد شده به ويژه در ايران به کار نرفته است . اما فولادهای سرد اصلاح شده که       tore  ناميده می شود در بسياری از پروژه ها به کار رفته و عمدتا" توليد خارج می باشند . اين فولادها پس از توليد بصورت گرم نورد شده در بين دونک بسته شده و پيچانيده می شوند . به همين دليل يک مارپيچ با گام بزرگ روی سطح آن ديده می شود . فولادهای واقعا" تر دارای تردی هستند و از نظر جوش پذيری مشکل دارند و از شکل پذيری کمتری برخوردارند . معمولا" به غلط در کارگاههای اجرائی به فولادهای آجدار ، تر می گويند .

از نظر شکل رويه :

 ميلگردها به صورت ساده ( صاف ) و آجدار هستند که اگر ميله های آجدار تر را به آن اضافه کنيم ، سه نوع شکل رويه داريم . معمولا" ميلگردهای ساده يا صاف از مقاومت کمی برخوردارند و به همين دليل آنها را صاف توليد می کنند . ميلگردهای آجدار درگيری بيشتری با بتن خواهند داشت و لذا ميلگردهای با حد تسليم بيش از   را به صورت آجدار در می آورند . بهر حال ميلگردهای آجدار باد برای تعيين مقاومت ، مورد آزمايش قرار گيرد .

از نظر جوش پذيری :

 فولادها به دسته فولادهای جوش پذير ، جوش ناپذير و جوش پذير مشروط تقسيم می شوند . اکثر فولادهای با رويه صاف و مقاومت کم می تواند در دسته فولادهای جوش پذير قرار گيرند اما الزاما" همه آن ها جوش پذير نيستند . بسياری از فولادهای با مقاومت بيش از   از دسته فولادهای جوش پذير مشروط هستند و با شرايط معين و خاص و تجهيزات ويژه قابل جوشکاری هستند . بنابر اين توصيه می شود بجز جوش های کار خانه ای ،کمتر از جوشکاری دستی برای بستن آنها به يکديگر استفاده شود تا آسيبی به فولادهای مصرفی نرسد .

از نقطه نظر شکل پذيری :

ميلگردها به سه دسته نرم ، نيمه سخت و سخت تقسيم می شوند . فولادهای نرم دارای پله تسليم مشخص به منحنی تنش کرنش هستند ، فولادهايی با رويه صاف و مقاومت تسليم کم و بسياری از فولادهای آجدار و غير تر با مقاومت متوسط دارای   پله تسليم مشخص هستند . فولادهای آجدار و تر با مقاومت تسليم بيش از 400 بصورت نيمه سخت و يا سخت هستند و پله تسليم محدود و يا بدون پله تسليم  مشخص در منحنی تنش کرنش می باشند .

مسلما" برای کشورهای زلزله خيز ، فولادهای نرم يا نيمه سخت به مراتب بهتر از فولادهای سخت هستند. برای همکاری ميلگردها بويژه با قطر زياد ابدا" ميلگردهای سخت و حتی نيمه سخت مطلوب نيستند .

بسته بندی ميلگردها :

 - ميلگردهای شاخه ای بطول تقريبی 12 متر و در بنديل های 2 تا 5 تنی تحويل داده می شوند . اکثر کارخانه های داخلی بنديل های 5 تنی را تحويل می دهند در حاليکه کارخانه های خارجی به دليل محدوديت های بارگيری و بار اندازی در بنادر و پايانه های مختلف از بنديل های 2 تا 5/2 تنی و حتی کمتر از 2 تن هم استفاده می کنند .

- ميلگردهای کلاف معمولا"به صورت پيچيده شده دور يک قرقره در کارخانه تهيه می شوند . اکثر ميلگردهای با قطر 10 ميلی متر يا کمتر به صورت کلاف در می آيند . حسن کلاف ها جايگيری کم آن ها در انبار کردن کمتر آن ها در هنگام مصرف می باشد . کلاف ها بين 500 تا 1500 کيلو تهيه

می شوند و طول آنها نا مشخص است . مسلما" بايد کلاف ها باز و ميلگردها صاف شوند بريده و مصرف گردند .

قطر ميلگردها :

قطر اسمي ميلگردها بر روي علامت ( برگه) شناسائي آنها قيد ميشود. قطر ميلگرد معادل قطر دايره هم مساحت مقطع ميلگرد است . بويژه در مورد ميلگردهاي آجدار نميتوان قطر ميلگرد را مستقيما" اندازه گيري كرد . براي اين منظور بايد وزن واحد طول ميلگرد را دقيقا" اندازه گرفت و با توجه به وزن مخصوص فولاد (  ) ، سطح و قطر ميلگرد را بدست آورد .

در آبا متاسفانه رواداري مجاز قطر ميلگردها نسبت به قطر اسمي آنها ذكر نشده است. در برخي منابع رواداري 5/0 ميلي متري مطرح است. مسلما" براي قطرهاي خيلي كم رواداري 5/0 ميلي متري زياد و براي قطرهاي زياد آن روداري كم ميباشد. در تفسير جديد آبا سعي شده است با الهام از آئين نامه هاي معتبر يك رواداري مجاز متغير براي قطرهاي مختلف تعريف شود ، اين رواداري از 3/0 ميلي متر تا صدد 1 ميلي متر مي باشد. قاعدتا" رواداري بايد بر اساس سطح ميلگرد تعيين شود زيرا آنچه در روابط طراحي مطرح است سطح مقطع ميلگرد مي باشد. ميلگرد از قطر 5 تا 50 ميلي متر با گامهاي مختلف وجود دارد ( گامهاي 1 تا 2 ميلي متري ). توصيه ميشود قطرهائي بصورت مرخج مورد استفاده قرار گيرد كه عبارتند از : 5، 6، 8 و 10 و 12و 16و 20و 25 و 32 و 40و 50 ميلي متر. در ايران سعي ميشود از قطرهاي بيش از 32 استفاده نگردد و كارخانجات مختلف نيز توليد خود را به قطر 32 ميلي متر محدود مي كنند. مسلما" مصرف قطرهاي ديگر مانند 14و 18 و 22و 24 و 26 و 28و  30 منع آئين نامه اي ندارد. مزيت قطرهاي مرخج آنست كه در كارگاه براحتي از يكديگر تشخيص داده ميشوند و همچنين مجموع سطح مقطع هر دو شماره متوالي تقريبا" مساوي سطح مقطع ميلگرد شماره بالاتر مي باشد.

در تفسير جديد آئين نامه بتن ايران رواداري مجاز بصورت زير داده شده است .

شخصات مكانيكي ميلگردهاي فولادي و كنترل آن :

قاعدتا" بايستي ميلگردها در كارخانه و قبل از تحويل ، بنابه درخواست خريدار مورد آزمايش قرار گيرد. آزمايشها بايد روي محموله هاي حداكثر 20 تني (براي يك قطر ) صورت گيرد . پس از تحويل فولاد به كارگاه نيز آزمايش كنترل اجباري است. فقط در صورتي كه وزن ميلگردهاي مصرفي در كارگاه كمتر از 50 تن باشد (براي يك قطر) ، ميتوان به تشخيص دستگاه نظارت از انجام آزمايشهاي كنترلي صرفنظر نمود ، وگرنه بايد طبق ضوابط آئين نامه آبا نمونه برداري را انجام داد و پس از انجام آزمايشها ، طبق ضوابط پذيرش ، آنرا مورد ارزيابي قرار داد.

- مقاومت مشخصه فولاد با توجه به مقدار تنش تسليم آن مشخص ميگردد و حداكثر 5 درصد از نمونه هاي اندازه گيري شده ممكنست حد تسليم كمتر از مقاومت مشخصه داشته باشند. اگر حد تسليم فولاد مشخص نباشد بايد آنرا معادل تنش متناظر با كرنش 2/0 درصد ( ماندگار) در نظر گرفت.

- طبقه بندي مقاومتي ميلگردها بر اساس مقاومت مشخصه آنها صورت مي گيرد (  ). ميلگردهاي بتن در آبا بصورت   طبقه بندي شده اند كه اعداد پس از حرف S نشانه مقاومت مشخصه بر حسب مگا پاسكال (نيوتن بر ميلي متر مربع) مي باشد. در ايران اكثرا" ميلگردها را بصورت   طبقه بندي مي كنند كه الهام گرفته از استانداردهاي روسي است.   تقريبا" معادل   ،   تقريبا" معادل   ،   تقريبا" معادل و تقريبا" معادل   مي باشد . فولاد   در استاندارد روس معادل ندارد و بتازگي در آبا جزو طبقه بندي ميلگردها منظور شده است .

- نمونه برداري و تواتر آن براي كنترل ميلگردها در آبا بصورت زير مشخص شده است هر آزمونه بايد از يك نمونه يك متري تهيه شود . نمنه ها بايد به تعداد 5 نمونه و هر نمونه از هر پنجاه تن ميلگرد يا كسري از آن ( براي هر قطر  هر نوع فولاد ) تهيه شود . در صورت موافقت دستگاه نظارت ميتوان از هر سه بندل پنج تني ميلگردهاي مشابه يك نمونه اختيار كرد .

هر آزمونه به طول مطلوب براي انجام آزمايشهاي مختلف ( بويژه كشش ) بايد از نمونه يك متري بدست آيد و نورد آزمايش قرار گيرد .

- ضوابط پذيرش تنش تسليم هيچكدام از 5 آزمونه نبايد كمتر از مقاومت رمشخصه فولاد باشد ، در غير اينصورت بايد از 5 نمونه ديگر تهيه شود و نتايج 10 آزمونه آزمايش شده بايد در رابطه زير صدق كند .

  متوسط نتايج تنش تسليم 10 آزمونه و        انحراف معيار 10 نتيجه موجود است .

 اگر دو شرط فوق بر آورده نشود مقاومت مشخصه فولاد منطبق با طبقه مورد نظر نيست و قابل قـبول    نمي باشد . بهر حال طراح پروژه مي تواند با توجه به واقعيت موجود ميلگردهاي مصرفي در طرح تجديد نظر كند و تعداد يا قطر ميلگردها را افزايش دهد و يا در صورت كنترل مجدد ،آن را از نظر سازه اي بپذيرد . هم چنين ميلگردها بايد ضوابط زير را ارضاء نمايند ( اين ضوابط مربوط به شكل پذيري فولادها است )

حد الاستيسيته حاصل از آزمايش كشش و مقاومت كشش نهائي ميلگردهاي فولادي و تنش تسليم ميلگردها مي باشد .

ضمنا" ميلگردها در آزمايش تا شدگي با زاويه 180 درجه با فلكه استاندارد و خم و باز كردن آن  بايدمورد آزمايش قرار گيرد . هم چنين كرنش گسيختگي در آزمايش كششي از 8 يل 12 درصد كمتر    نباشد .وقتي طول علامت گذاري شده براي تعيين كرنش گريختگي ده برابر قطر باشد ضابطه 8 درصد و اگر طول مورد نظر 5 برابر قطرباشد ضابطه 12 درصد ملاك كنترل مي باشد . براي ميلگردهاي با قطر كم ، طول معادل 10 برابر قطر و براي ميلگردهاي با قطر زياد طول مورد نظر پنج برابر قطر در نظر گرفته شده ميشود 0

عوامل موثر بر ويژگيهاي ميلگرد یا آرماتور:

روش توليد ، ميزان ناخالصي هاي موجود در فولاد ، عمليات حرارتي و نحوه سرد شدن فولاد بر ويژگيهاي مكانيكي ، شكل پذيري و جوش پذيري ميلگردها موثر است .

اصلاح سرد معمولا" حد تسليم را بالا مي برد اما آن را ترد تر ني كند و جوش پذيري را كاهش مي دهد . نورد سرد نيز همين خصوصيات را به وجود مي آورد .

ناخالصي هاي فولاد شامل مواد مختلفي است كه مهمترين آنها : كربن ، فسفر ، منگنز ، گوگرد و سيليسيم مي باشد . حد تسليم ، شگل پذيري و جوش پذيري بشدت تحت تاثير اين ناخالصي ها قرار دارد .

ميزان كربن و كربن معادل معمولا" جوش پذيري فولادها را مشخص مي كنند در تفسير آبا جدولي ارائه شده است كه جوش پذيري را مشخص مي كند و قطر فولاد نيز در آن موثر است .

براي داشتن جوش پذيري در جوشكاري پيوسته كربن بايد مساوي يا كمتر 24/0 درصد و كربن معادل مساوي يا كمتر از 52/0 درصد باشد در حاليكه براي جوشكاري موضعي كربن معادل بايد كمتر از 48/0 درصد و ميزان كربن با توجه به قطر آن بايد كمتر از 18/0 تا 32/درصد باشد . كربن معادل به ميزان كربن ، منگنز ، كروم ، واناديم ، نيكل و مس موجود در فولاد بستگي دارد اما بايد گفت ناخالصي هائي مانند فسفر ، گوگرد و سيليسيم نيز در خواص فولاد و جوش پذيري موثر است .

مشخصات فولادهاي توليدي در ايران :

ميلگردهاي فولادي عمددتا" در كارخانه نورد ذوب آهن اصفهان ، اهواز و فولاد آلياژي يزد اسفرايي و .... توليد ميشود . خوشبختانه فولادهاي ايران به دليل كمي فسفر ، گوگرد و سيليسيم و منگنز از شكل پذيري خوبي بر خوردارند . كرنش گسيختگي فولادهاي   معمولا" بيش از 25 درصد و براي فولادهاي   و 

بيشتر از 15 درصد هستند و از اين نظر مشكلي ندارند . متاسفانه برخي فولادهاي وادراتي داراي شكل پذيري كمي مي باشند و بايد از مصرف آنها پرهيز كرد اما مصرف كنندگان معمولا" صرفا" به مقاومت ميلگردها توجه دارند .

در كارخانه هاي فولاد آلياژي ، ميلگردها ي با مقاومت بالا و حسب سفارش توليد مي شود .

كربن ميلگردهاي مصرفي در ايران اكثرا" از 2/درصد بيشتر است لذا اغلب اوقات در محدوده جوش پذير مشروط قرار دارند 

انبار كردن و نگهداري آرماتور یا  ميلگردها :

بايد دقت كرد ميلگردهايي با قطر هاي مختلف و انواع متفاوت در محلهائي به تفكيك انبار شوند تا در مصرف مواجه با مشكل نشويم . حتي لازم است محموله هائي كه از كارخانه هاي مختلف و در زمانهاي متفاوت وارد كارگاه مي شود جداگانه انبار گردنند تا اگر پس از كنترل كيفيت آنها مواجه با مشكل بودند براحتي از ديگر محموله ها باز شناسي شوند .

معمولا" در محل انبار كردن ميلگردها در كارگاه لازم است علامت گذاري محل با ذكر نوع و قطر ميلگرد و محل توليد با نصب يك تابلو كوچك در جلوي انجام مي شود .

رنگ زدن نوك ميلگـردهائي از انواع مختلف براي تميز دادن آتـها بويژه توسط افراد كم سواد توصيـه مي شود .

ميلگردها بايد در محل تميز و بدور از رطوبت شديد انبار شوند معمولا" با گذاشتن چوب گرد يا چهار تراش سعي مي شود بندل ميلگردها يا كلافها در تماس با خاك و گل و آب نباشند . مسلما" با كم كردن فاصله اين چوب ها احتمال تماس آن ها با زمين كم مي شود .

استفاده از برزنت براي ايجاد پوشش نسبت به پوشش نايلوني ارجح است . در مناطق خورنده بايد از انبار كردن طولاني ميلگردها پرهيز نمود . زنگ زدگي روي ميلگردها وقتي از حد تميز شدن با ناخن فراتر رود مطلوب نيست و علاوه بر كاهش اتصال چسبندگي با بتــــــن ، احتمال خوردگي را افزايش مي دهد . بويژه با عدم تشكيل لايه محافظ ، در مناطق خورنده موجب تسريع خوردگي مي شود اما زنگ بسيار كم مشكلي را بوجود نمي آورد .

زنگ زدگي زياد موجب كاهش قطر ميلگرد است و گاه خوردگي موضعي و عميق موجب تضعيف ميلگرد مي شود و چنين خوردگي خطرناك تلقي مي شود . مسلما" كاهش مقطع ميلگرد بايد در حد مجاز مي باشد تا بعنوان ميلگرد با قطر اسمي مشخص تلقي گردد و گرنه بايد قطر جديد آن مشخص و در محاسبات منظور شود و يا غير قابل مصرف اعلام گردد . مسلما" پوسته شدن زنگ نشانه اي نا مطلوب براي ميلگرد است و آنرا غير قابل مصرف مي كند مگر اينكه زنگ آن پاك شود و خوردگي عميق و موضعي نداشته باشيم .

از تماس ميلگردها با چربي ، روغن ، رنگ ، ضد زنگ و مواد افزودني بويژه كند گير كننده ها بايد جلوگيري نمود . در غير اين صورت بايد قبل از مصرف اين عوامل مزاحم را زدود و پاك كرد . يخ و برف و گل و لاي نيز از اين جمله است . دوغاب سيمان سخت شده نيز بر روي ميلگـــرد نا مطلوب تلقي مي شود و مانع درگيري ميلگرد و بتن است .

نوع و مشخصات ميلگردهاي مصرفي در بتن

ميلگردهاي مصرفي بايد  تميز بوده و عاري از هر گونه آلودگي نظير چربيها، دوغاب سيمان سخت شده،  گرد و خاك، زنگ، ضد زنگ، قير و مواد كند گير كننده و يا مواد زائد ديگر باشد. ميلگردها قبل از مصرف بايد كاملاً پاكيزه باشند تا اثري در پيوستگي بتن و ميلگردها نداشته باشد. مقطع ميلگرد مصرفي نبايد به علت زنگ‌زدگي تضعيف شده باشد. استفاده از ميلگردهاي زنگ زده به شرطي مجاز است كه اولاً زنگزدگي قبلاً ً كاملاً پاك شود، ثانياً قطر ميلگرد پس از زدودن زنگ اندازه‌گيري و حداكثر كاهشي به اندازه رواداري‌هاي مجاز داشته باشد.  

در صورتي كه زنگ‌زدگي به صورت ناچيز باشد و بتوان با ناخن يا كشيدن گوني به سطح ميلگرد آن را پاك نمود، نياز به زنگ‌زدايي نمي‌باشد. تمامي ميلگردهاي مصرفي در بتن (باستثناي خاموتها) بايد از نوع ميلگرد آجدار باشند. قطر اسمي ميلگرد ساده قطري است كه در برگ شناسايي آن ذكر مي‌شود و معادل قطر دايره‌اي است كه مساحت آن برابر مساحت مقطع عرضي ميلگرد باشد. در مورد ميلگرد آجدار، قطر اسمي معادل قطر اسمي ميلگرد صاف هم وزن آن اختيار مي‌شود.

حمل و انبار كردن ميلگردها

ميلگردها به صورت كلاف، شاخه، شبكه جوش شده يا بافته شده در كارخانه، تحويل مي‌شوند. ميلگردهاي مصرفي در بتن بايد بدون خم‌شدگي تحويل كارگاه شوند، معمولاً ميلگردهاي به قطر 8  ميليمتر و كمتر مي‌تواند به صورت كلاف تحويل ‌شوند. مصرف ميلگردها با قطرهاي بالاتر از 10 ميليمتر به صورت كلاف مجاز نيست. باز كردن كلاف با وسيله مناسب و با تأييد دستگاه نظارت در كارگاه انجام مي‌گيرد.

در تمام مدت حمل، تخليه، نگهداري و كارگذاري ميلگردها بايد آنها را در مقابل هر گونه زنگزدگي و يا ديگر آسيب‌هاي فيزيكي و شيميايي محافظت نمود. ميلگردها نبايد در تماس با خاك يا مصالحي باشند كه رطوبت را در خود نگه مي‌دارد و عموماً نبايد ميلگردها براي مدت طولاني در معرض باران و برف و هواي مرطوب قرار گيرند، بدين منظور توصيه مي‌شود در زير كلافها و يا بنديل‌هاي ميلگرد، خرك‌هاي چوبي قرار داده شود.

گاه براي محفاظت ميلگردها از پوشش‌هاي نايلوني استفاده مي‌شود كه مي‌تواند به زنگ زدگي بيشتر منجر شود، لذا توصيه مي شود براي پوشش ميلگردها از پوشش‌هايي نظير برزنت استفاده شود. 

در فاصله زماني ورود ميلگردها به كارگاه تا قرار گرفتن آنها در سازه، ضوابط زير در مورد جابجايي و انبار كردن آنها بايد رعايت شود :

1. بايد از هر نوع صدمه مكانيكي يا تغيير شكل‌هاي زياد در ميلگردها نظير له‌شدگي، ضربه حاصل از  سقوط از ارتفاع و نظاير اينها جلوگيري شود.

2. بايد از گسيختگي جوشها درشبكه‌هاي جوش شده جلوگيري شود.

3. نشانه‌هاي مشخص كننده نوع ميلگرد نبايد از بين بروند.

4. ميلگردها نبايد در معرض هيج نوع آلودگي با اثر زيان‌آور بر چسبندگي آنها از قبيل گل، روغن و  ساير پوششهاي غير فلزي قرار گيرند.

بريدن و خم كردن ميلگردها 

بريدن و خم كردن ميلگردها بايد مطابق نقشه‌ها و مشخصات اجرايي در كارگاه انجام شود.

بريدن ميلگردها بايد حتي‌الامكان با وسائل مكانيكي صورت گيرد (بويژه براي فولادهاي با مقاومت  بيشتر و اصلاح سرد شده به روش پيچاندن). خم كردن ميلگرد بايد به روش سرد انجام شود. استفاده از حرارت (بيش از  oC 100) براي خم كردن ميلگرد مجاز نيست. خم كردن ميلگردهاي داخل بتن نظير ميلگردهاي انتظار يا باز كردن ميلگردهاي خم شده مجاز نيست مگر با اجازه دستگاه نظارت و پيش بيني در طرح . همچنين رعايت نكات زير الزامي است :

  1. حداقل قطر فلكه خم كن متناسب با نوع فولاد است و اين حداقل بايد با اعداد مندرج در جدول 1، مطابقت نمايد.

جدول 1:  حداقل قطر خم براي ميلگردهاي مختلف

S-500(A- IV)

S-400(A- III)        S-300 (A-II)

S-350     S-220

(1)  (A-I)               نوع ميلگرد

                                             D  قطر ميلگرد (mm)

d 6         D 5         d 5         D كوچكتر از 28

d 8         d 6         d 5         34 <d 28

d 10       d 10       d 7         55 <d 36

طبقه‌بندي   A-I و نظير آن مربوط به  كشور روسيه بوده و در برخي از كارخانه‌هاي ايران مورد استفاده قرار مي گيرد.

  1. سرعت خم كردن متناسب با نوع فولاد و دماي محيط انتخاب مي‌شود. در هواي سرد و هنگام استفاده از ميلگردهاي با مقاومت بالاتر و قطر بيشتر، بايد از سرعت خم كردن كاسته شود، زيرا در موارد فوق ميلگردها شكل پذيري خود را تا حدودي از دست مي‌دهند.
  2. دردماي كمتر از  5-  درجه سيلسيوس خم كردن ميلگردها مجاز نيست.
  3. قطر داخلي خم براي خاموت (ميلگردهاي عرضي) با قطر بيش از 16 ميليمتر بر اساس جدول 1 بوده و براي خاموت با قطر 16 ميليمتر و كمتر، حداقل قطر خم براي ميلگردهاي مختلف در جدول به ترتيب d 5/2  و d 4  خواهد بود.
  4. در مواردي كه خم كردن ميلگردها به وسيله دست انجام مي‌گيرد، ميز مناسبي براي خم كردن بايد انتخاب نمود تا در هنگام خم كردن ميلگرد را به شكل مطلوب نگاه دارد، تا ميلگرد خم شده مسطح باشد. بديهي است كه در خم كاري ميلگردها با دست نمي‌توان به خوبي محدوديت قطر خم و سرعت خم‌كاري را رعايت نمود. همچنين قطر خم درقسمتهاي مختلف يكسان نخواهد بود، بويژه اگر در هواي سرد خم كاري انجام مي‌شود و يا از ميلگردهاي  پر مقاومت و ترد يا قطر زياد استفاده شود لازم است از دستگاه‌هاي خم كن مكانيكي بهره گرفته شود.  
  5. چنانچه شكل خم ميلگرد پيچيده ‌باشد، قبل از خم كردن، شكل آن به اندازه واقعي رسم مي‌گردد تا براي كنترل مورد استفاده قرار گيرد.
  6. قبل از برش و خم كردن اندازه قطر ميلگرد بايد كنترل گردد، زيرا هميشه نمي‌توان تنها به اتكاي قضاوت چشمي قطر ميلگردها را تشخيص داد. به همين دليل در آيين نامه بتن ايران استفاده از قطرهاي مرجح توصيه شده است تا تشخيص آنها از يكديگر با سهولت بيشتر انجام شود. انبار كردن ميلگردها از يك قطر و يك نوع به صورت جداگانه در كارگاه لازم است، حتي گاه توصيه مي‌شود، ميلگردهاي كارخانه‌هاي مختلف قبل از كنترل كيفيت در محلهاي متفاوتي انبار شوند (قرنطينه ميلگردها). 

جاگذاري و بستن ميلگرد

هنگام نصب، ميلگردها بايد عاري از هر گونه آلودگي نظير زنگ زدگي، گل، چربي، رنگ و ذرات خارجي كه مانع چسبندگي بين بتن و ميلگردها مي‌‌گردد، باشند. كليه آلودگي‌ها بايد قبل از نصب و كارگذاري زدوده شود و تا شروع مرحله بتن‌ريزي از آلودگي‌ها محفوظ بماند. ميلگردها با توجه به قطر، طول و شكل بايستي در محلهاي تعيين شده به نحوي مستحكم و ثابت شوند كه هنگام بتن‌ريزي هيچگونه تغييرو جابجايي در آنها صورت نگيرد. به منظور كنترل و تضمين پوشش بتن، با تأييد دستگاه نظارت مي‌توان از قطعات بتني (لقمه‌ها) يا خركهاي فلزي و  پلاستيكي با ابعاد موردنظر به   تعداد لازم استفاده نمود. در صورتي كه در محيط‌هاي خورنده هستيم استفاده از خرك فولادي كه در سطح بتن قرار گيرد مجاز نيست. لقمه‌هاي بتني به ضخامت مورد نظر بايد با بتن يا ملات و با نسبت آب به سيمان مساوي يا كمتر از بتن اصلي ساخته شود. بتن يا ملات آن بايد به خوبي متراكم و عمل‌آوري شود. استفاده از چوب، آجر و مصالح كم  دوام توصيه نمي‌شود.  

در روش معمول براي بستن ميلگردهاي اصلي به تنگها و خاموتها از مفتولهاي سيمي گالوانيزه به قطر 1 تا 5/1 ميليمتر استفاده مي‌شود. استفاده از جوشكاري براي بستن ميلگردهاي متقاطع، مگر براي فولادهاي جوش پذير و با تأييد دستگاه نظارت مجاز نمي‌باشد.

در مهارهايي كه انتهاي آنها خم شده است بايد خم آنها به طرف پايين يا داخل باشد به نحوي كه قلاب آنها در منطقه پوشش بتني قرار نگيرد، در غير اين صورت امكان زنگ زدگي و نمايان شدن آنها از سطح بتن وجود خواهد داشت. در مورد بستن ميلگردها با مفتول (سيم) ميلگردبندي در مناطق خورنده، سر سيم نبايد در پوشش بتني روي ميلگرد واقع شود، زيرا ضخامت  پوشش را كاهش مي‌دهد. 

وصله كردن ميلگرد

بايد سعي شود حتي الامكان در طراحي و هنگام اجرا به گونه‌اي عمل گردد تا ميلگردهاي مصرفي در يك عضو به صورت يكپارچه باشند. تمام جزئيات اتصال ميلگردها بايد در نقشه‌هاي اجرايي منعكس ‌گردد و تعداد اتصالات به حداقل ممكن كاهش يابد. در صورتي كه وجود وصله اجتناب‌ناپذير باشد، اين اتصالات بايد در مقطعي قرار داده شوند كه نيروها و تنشهاي وارده بر ميلگردها حداقل باشند، و از تمركز تمامي وصله‌ها در يك مقطع نيز خودداري شود.

وصله كردن ميلگردها بايد به روشهاي پوششي، اتكايي، مكانيكي جوشي و يا وصله‌هاي مركب مطابق آئين نامه بتن ايران و زير نظر دستگاه نظارت انجام شود. 

طول وصله براي ميلگردهاي صاف دو برابر طول وصله مشابه در ميلگردهاي آجدار مي‌باشد. در صورتي كه محل وصله‌ها در نقشه‌هاي اجرايي و دستورالعمل‌هاي بعدي دستگاه نظارت منعكس نباشد رعايت نكات زير الزامي است :

1- در قطعات تحت خمش، خمش توأم با فشار (نظير تيرها يا تير-ستونها) نبايد بيش از نصف ميلگردها در يك مقطع وصله شوند.

2-در صورت وجود كشش يا كشش ناشي از خمش، حداكثر يك سوم ميلگردها در يك مقطع را مي‌توان به وسيله پوشش وصله نمود.

3- وصله كردن ميلگردهاي تحتاني قطعات خمشي دروسط دهانه يا نزديك به آن و يا ميلگردهاي بالايي قطعه خمشي روي تكيه گاه يا نزديك آن مجاز نيست.

4- به طور كلي هر وصله بايد به اندازه 40 برابر قطر ميلگرد با وصله مجاور فاصله داشته و در يك مقطع قرار نگيرد.