تماس برای مشاوره؟

متخصصین و کارشناسان کلینیک بتن ایران آماده پاسخگویی به سوالات شما می باشند.

مشاوره فنی: 09120916272-09128889641

مشاور اجرایی پروژه تعمیراتی: 09128889641

پشتیبانی فنی فروش: 09120916272

عوارض کرمو شدن بتن ( شیره بتن چیست )

عوارض کرمو شدن بتن ( شیره بتن چیست )

شیره بتن اصطلاحا به بخش دوغاب و یا سیمان و ریزدانه های بتن گفته می شود که می توان به علت جداشدگی یا وجود درز در قالب ها ، از بتن جدا شده و با به جا ماندن سنگدانه های درشت ، بخشی متخلخل ایجاد گردد که به آن اصلاحا کرموشدن گفته می شود.

بتن کرمو علاوه بر نداشتن استحکام کافی و ضعف در مقاومت ، به علت تخلخل بالا ، محلی برای ورود عوامل خرونده و مخرب به داخل بتن و رسیدن ان به عمق و میلگردها بوده و باعث خوردگی میلگردها و تخریب زودرس بتن می گردد. این امر به خصوص در نواحی دارای پتاسنیل بالای خوردگی مانند سواحل خلیج و نواحی جنوبی از اهمیت مضاعفی برخودار بوده که باید به سرعت رفع و اصلاح گردد.

 

 

شیوع کرموشدگی ستون و دیوار در سازه‌های بتنی

 

کرموشدگی ناشی از جداشدگی در بتن در اکثر قریب به‌اتفاق ستون‌ها و دیوارهای برشی سازه‌های بتنی ایران مشاهده می‌شود.

دلایل اصلی و عمده کرمو شدن بتن:

1- مجموعه عوامل درونی: وجود استعداد جداشدگی مصالح مصرف‌شده در بتن.

2- مجموعه عوامل بیرونی: عدم به‌کارگیری روش مناسب در ریختن و جای دادن بتن در قالب.

 

قابل ذکر است که در بسیاری از موارد ترکیب دو عامل فوق باعث بروز کرموشدگی بتن می‌گردد.

عوامل بیرونی (استعداد جداشدگی مصالح در بتن):

1- بالا بودن نسبت آب به سیمان.

2- افزایش روانی بتن به‌ویژه برای پمپ کردن آن.

3- کمبود ماسه در بتن و یا استفاده از ماسه با بافت درشت.

4- کمبود ذرات ریزدانه در ماسه به دلیل شستشوهای غلط و زیاده از حد.

 

عوامل بیرونی (عدم به‌کارگیری روش مناسب در ریختن و جای دادن بتن در قالب):

1- پرتاب کردن بتن با بیل به درون ستون یا دیوار.

2- استفاده از جام‌های بغل ریز.

3- استفاده از شوت مایل.

4- افقی گرفتن لوله پمپ برای ریختن بتن درون ستون یا دیوار.

5- استفاده از جام‌های معمولی و ریختن بتن به‌نحوی‌که با میلگردهای افقی ستون و دیوار، پی‌درپی برخورد نماید و ارتفاع زیادی را طی کند.

6- طراحی و یا اجرای غیراصولی آرماتوربندی اعضاء.

توجه: پرتاب کردن بتن با بیل به درون ستون یا دیوار، یکی از اصلی‌ترین علل بروز جداشدگی و کرموشدن بتن در کشور است. این روش بتن‌ریزی معمولاً در کارگاه‌های کوچک به‌ویژه در شرایطی که بتن با دست یا بتونیر در کارگاه مخلوط می‌گردد مشاهده می‌شود.

 

به طور کلی راهکارهای مقابله با کرموشدگی در 3 دسته طبقه بندی می شوند.

دسته اول: طراحی مناسب قطعه و میلگردگذاری مطلوب و قالب بندی بدون درز شامل تمهیداتی به شرح زیر:

1- طراحی قطعه با ابعاد مناسب برای بتن مصرفی.

2- رفع پیچیدگی ها از شکل و ظاهر قطعه.

3- فاصله مناسب میلگرد تا قالب.

4- کاهش شلوغی و درهمی میلگردها با تدابیری نظیر:

1-4- افزایش مقاومت میلگردها.

2-4- عدم ایجاد وصله پوششی در یک مقطع.

3-4- کاهش میلگردهای عرضی بویژه در ستون و دیوار.

5- قالب بندی بدون نقص و بدون درزهایی که باعث نشت شیره و ملات بتن شود.

 

دسته دوم: کاهش استعداد درونی جداشدگی بتن

توجه مهم: این مطلب با توجه به "وضعیت و کیفیت کنونی" ساخت‌وساز در کشور تهیه و تنظیم و پیشنهادشده است.

1- پیشنهاد می‌گردد در ستون یا دیوار حداکثر اندازه سنگدانه ها به 15 تا 20 میلی‌متر محدود گردد (حذف شن بادامی).

2- پیشنهاد می‌گردد که از سنگدانه هایی با بافت دانه بندی نسبتاً ریز استفاده گردد (استفاده از ماسه بیشتر در طرح اختلاط).

3- استفاده از ترکیب سنگدانه هایی شامل شن شکسته یا نیمه شکسته و ماسه گردگوشه در طرح اختلاط.

4- پیشنهاد می‌گردد محدوده اسلامپ (روانی) بتن در بتن‌ریزی دیوار یا ستون 10 تا 12.5 سانتی‌متر لحاظ گردد:

1-4- سهولت در تراکم ضمن پرهیز از افزایش استعداد جداشدگی از جمله مزایای این حدود روانی و کارآیی است.

2-4- این روانی برای پمپ کردن بتن هم مناسب است.

3-4- پیشنهاد می‌گردد ایجاد روانی با مواد روان کننده و کاهنده آب حاصل گردد تا نسبت آب به سیمان بالا نرود.

4-4- قابل‌ذکر است که مواد روان کننده مناسب معمولاً ضمن ایجاد روانی و قوام بتن، انسجام درونی آن را نیز بهبود می‌بخشند.

5- پرهیز از استفاده بیش‌ازحد مجاز مواد روان کننده یا فوق روان کننده که می‌تواند باعث جداشدگی شدید قبل از ریختن بتن که غالباً همراه با آب انداختن زیاد و کندگیری شدید بتن است.

6- پیشنهاد می‌گردد در طرح اختلاط بتن ستون و دیوار حداکثر "نسبت آب به سیمان" از 0.55 فراتر نرود.

7- پیشنهاد می‌گردد به‌منظور کاهش استعداد جداشدگی بتن در طرح اختلاط از پودر سنگ یا ماسه خیلی ریز استفاده شود که هرچند نیاز به آب و سیمان را افزایش می‌دهد ولی با استفاده از روان کننده یا فوق روان کننده می‌توان این نسبت را کنترل نمود.

 

دسته سوم: استفاده از وسایل و روش‌های مناسب جهت ریختن و جای دادن بتن در قالب

تجهیزات و روش‌های مناسب در جلوگیری از ایجاد جداشدگی بتن تأثیر زیادی دارند که در اینخصوص تکنیک ها و روش های زیر معمول است:

1- استفاده از قیف هادی یا لوله یا شوت سقوطی به همراه جام (باکت) و ریختن بتن در "راستای قائم" و هدایت‌شده: در این حالت یک قیف با حداقل طول 60 سانتی‌متر یا یک لوله انعطاف‌ناپذیر و یا لوله پارچه‌ای انعطاف‌پذیر در انتهای خروجی جام بسیار کارساز است به‌ویژه اگر بتوان این لوله یا شوت سقوطی را درون دیوار یا ستون تا نزدیک کف عبور داد و به‌تدریج در حین تخلیه، جام و لوله را بالا کشید.

2- استفاده از شوت سقوطی در انتهای لوله پمپ به‌ویژه پمپ‌های دکلی و حتی‌الامکان فروبردن آن در دیوار یا ستون.

3- استفاده از دریچه‌های جانبی در ارتفاع‌های مختلف در بدنه قالب و به فواصل حدود 1.5 متر از یکدیگر و ریختن بتن بدون استفاده از شوت شیب‌دار و به‌صورت قائم بر روی سکوی زیر دریچه و اجازه برای سرازیر شدن بتن به درون ستون یا دیوار و بستن دریچه پس از پرشدن و متراکم کردن بتن و پس‌ازآن بتن‌ریزی از دریچه بالاتر.

 

 

تاریخ: 1398/10/21      بازدید:339

تماس با ما