مشاور و تولید کننده محصولات افزودنی و قطعات جانبی بتن _ ارائه دهنده خدمات فنی و مهندسی بتن

Produce & Repconsultant, producer of concrete products providing engineering and technical services

اجرای رنگ و کف پوش اپوکسی

کف پوش رزینی اپوکسی

 

این نوع از کف پوش ها برپایه رزین ها اپوکسی بوده و به صورت درجا اجرا می گردد. ضخامت بهینه اجرا برای شرایط نرمال سه میلیمتر می باشد ، لذا بسته به شرایط بهره برداری امکان اجرا در لایه های پایین تر و بیشتر نیز وجود دارد. از مزایای این سیستم به مابقی سیستم های رزین می توان به مقاومت شیمیایی بالا اشاره کرد. کف پوش های اپوکسی برای محیط های سربسته مناسب می باشند و دربرابر تابش خورشید تغییر رنگ داده و ممکن است برخی از خواص خود را از دست بدهند. کف پوش های اپوکسی در انواع نرمال ، ضد اسید ، آنتی استاتیک و دکوراتیو قابل اجرا می باشند. کف پوش ها اپوکسی برای تعمیرگاه ها ، بیمارستان ها ، کارخانجات صنایع غذایی و دارویی ، آزمایشگاه ها ، تصفیه خانه آب و فاضلاب ، پارکینگ ها ، ساختمان ها و انبارها مناسب می باشند.

 

 

دستورالعمل و پروسه اجرایی روکش اپوکسی انبار ، پارکینگ و کف کارخانه ها

مراحل اجرای روکش اپوکسی به ضخامت 3 میلی متر

 

  • مضرس نمودن سطح با دستگاه اسکراچر جهت شناسایی محل سست و متخلخل و همچنین ایجاد باند مکانیکی جهت چسبندگی مواد اپوکسی به سطح بتن.
  • ساب زدن سطح جهت تسطیح و یکنواختی بیشتر سطح بخصوص در محل ژوئن ها و نقاط برجسته.
  • تخلیه محل ژوئن ها در صورت موجود بودن به عمق 5 سانتیمتر
  • وکیوم نمودن سطح جهت جمع آوری گرد و غبار.
  • اجراء یک الی دو مرحله پرایمر اپوکسی بر روی سطح و محل ژوئن در حد سیراب نمودن سطح به منظور نفوذ در حفرات کاپیلاری بتون و ایجاد چسبندگی اولیه.
  • اجراء یک مرحله لیسه ای اپوکسی سیلیس دار
  • اشباع مرحله 7 با ماستیک اپوکسی.
  • ماستیک کاری و بتونه نمودن محل ژوئن ها در محل گودی ها توسط اپوکسی جهت دستیابی به سطحی یکنواخت تر
  • نصب توری الیاف شیشه بر روی ژوئن ها و کل سطح جهت استحکام بیشتر
  • اشباع نمودن توری الیاف شیشه توسط ماستیک اپوکسی
  • اجراء اپوکسی توسط غلطک طی یک الی دو مرحله (مجموع ضخامت تا این مرحله  1.5 میلیمتر )
  • اجرای مرحله تاپ کوت اپوکسی به ضخامت 1.5 میلیمتر .
  • اجراء یک مرحله اپوکسی به روش غلطکی با ظاهر پوست پرتقالی جهت جلوگیری از رفلکس نور زیاد.

 

تاریخ: 1397/11/27
بازدید: 292

شرایط و نکات انبار داری افزودنی های بتن در کارگاه

انبار كردن

سه عامل در نگهداري مواد افزودني مهم هستند: سهولت در شناسايي،  رطوبت و دمايي كه در آن نگهداري مي‌شوند، و وجود برچسب بر روی ظروف و بشكه‌ها بگونه ايکه محتويات آنها را به وضوح نشان دهد. مواد افزودني خشك (پودري) در مقايسه با سيمان پرتلند حساسيت بيشتري به دي‌اكسيد كربن و رطوبت دارند. لذا اين مواد بايد در كيسه هاي ضد رطوبت بسته‌بندي شوند و براي جلوگيري از كلوخه شدن آنها به دور از رطوبت و دماهاي زياد نگهداري شوند.

 مخازن ذخيره مايعات بايد داراي دريچه‌هاي مناسب ورودي و بازشو باشند و اين دريچه‌ها بايد در هنگامي كه مورد استفاده قرار نمي‌گيرند كاملاً بسته شوند.

بيشتر مواد افزودني به جز بعضي از ضد رطوبت‌ها و مواد تسريع كننده بدون كلر و مواد هوازا به شكل محلول‌هايي هستند كه در 3- درجه سيليسيوس يخ مي‌زنند. بنابر اين بايد در مقابل يخ‌زدن حفاظت شوند.  انباركردن بعضي از مواد مانند امولسيون‌ها نياز به مراقبت بيشتري دارد و دستورالعمل‌هاي سازنده آن بايد دقيقاً رعايت شود.

در مناطقی با زمستان‌‌هاي ملايم مي‌توان اكثر مواد را در بشكه‌ و در انبارهاي محصور، بدون وسيله گرمايي، بدون نگرانی از يخ‌زدگي انباركرد. در زمستان‌هاي سخت امكانات ويژه‌اي براي جلوگيري از يخ‌زدن افزودني‌هاي مايع بايد به‌كاربرد. استفاده از انبارهاي محصور وگرم در اين شرايط رايج است. لازم است از كليه تجهيزات شامل مخازن نگهداري، خطوط انتقال و خطوط متصل به بتن‌ساز نيز محافظت شود. در مناطق با آب‌ و هواي معتدل استفاده از مخازن فلزي عايق‌بندي شده يا پلاستيكي نيز امكان‌پذير است. در شرايط يخ‌بندان و هوای سرد، مخازن ذخيره‌سازي و محتويات آنها يا بايد گرم شوند و يا در يك محيط گرم قرار داشته باشند. روش دوم به دلايل زير ترجيح داده مي‌شود.

1- چنانچه مخزن ذخيره مجهز به لوله‌هاي مارپيچ آب گرم يا بخار باشد، بايد دقت شود كه گرم كردن از حد مجاز ارايه شده توسط سازنده تجاوز نكند زيرا دماي زياد مي‌تواند بر برخي از اين مواد تاثير منفي داشته باشد.

2- بعضي از المنت‌هاي حرارتي ممكن است به‌طور موضعي ماده افزودني را بيش از اندازه گرم كنند و باعث تجزيه حرارتي و ايجاد گازهاي انفجاري شوند.

3- ممكن است اتصالات الكتريكي گرم كننده‌ها  (نواري، ميله‌اي و غيره) قطع شوند و باعث يخ‌زدن ماده افزودني  و يا آسيب ديدن  سيستم حرارتی و دستگاه های اندازه گيری شوند .

4- معمولاً هزينه به‌كارگيري المنت‌هاي ميله‌اي و نواري  بيشتر از هزينه گرم نگهداشتن يك انبار در بالاتر از دماي انجماد است.

5- يك انبار گرم  نگهداري ماده‌ افزودني نه تنها مخازن ذخيره، بلكه پمپ‌ها، دستگاه‌هاي اندازه‌گيري، شيرها و شيلنگ‌هاي ماده افزودني را از يخ‌زدگي و از ساير مسايل مانند گردوخاك، باران و افراد متفرقه حفاظت مي‌نمايد، به‌علاوه چون دماي نگهداري در طول سال كمتر در معرض تغييرات شديد قرار مي‌گيرد، گرانروي ماده افزودني ثابت‌تر مي‌ماند و دستگاه‌هاي اندازه‌گيري احتياج به تنظيم كمتري پيدا مي‌كنند.

6- اگر مخازن نگهداري و شلنگ‌ها، پلاستيكي باشند بايد دقت شود از گرم كردن بيش از اندازه آنها پرهيز شود تا اين مواد به نقطه نرم‌شدگي و پارگي نرسند.

7- سيستم‌ هواكش مخازن بايد به گونه‌اي طراحی شود كه از ورود هرگونه مواد خارجي به داخل مخزن جلوگيري شود. به همين صورت براي اجتناب از آلودگي بايستی ب روی مجاري پركردن و ديگر بازشوها در مواقعي كه استفاده نمي‌شوند درپوش گذاشته شوند.

 

 

 

 

 

 

کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران

مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران در قالب دو شرکت تولید رایحه بتن سبز و مهندسی ژرف تابان مهر از سال 1385 فعالیت خود را آغاز نموده است. این مجموعه با شناخت خلا موجود در زمینه ارائه خدمات تخصصی بتن در سطح کشور ، با بکارگیری پرسنل تخصصی و نیز تجهیزات ویژه ، در این سالهای سعی نموده گامی کاربردی و موثر در زمینه رفع نیاز متخصصین ، کارفرمایان ، مهندسین ، دانشجویان ، مشاورین و پیمانکاران بردارد. در این قالب و بهره گیری از تجربیات روزافزودن خود ، با عنایت به اخذ استانداردهای بین المللی ( استاندارد CE  اتحادیه اروپا و استاندارد ایزو 9001 ) ، این مجموعه  همواره سعی است خدماتی به روز و تخصصی و کاربردی تر ارائه نماید. شرح خلاصه خدمات ارائه شده توسط این شرکت شامل بخشهای زیر می باشد.

 

مجموعه تولیدی و بازرگانی رایحه بتن سبز :

 

مجموعه مهندسی ژرف تابان مهر :

 

در حال حاضر مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ، دارای دفتار و نمایندگی هایی در بسیاری از مناطق و شهر ها می باشد.علاقمندان می توانند برای بهره گیری از خدمات و محصولات این شرکت و یا مشاوره و دریافت رزومه فعالیت ها و یا مشخصات فنی محصولات این شرکت ، با نمایندگی این مجموعه و یا دفتر مرکزی این شرکت ( 44618462-44618379) تماس حاصل فرمایند. همچنین علاقمندان به همکاری با این شرکت می توانند جهت اخذ نمایندگی و عاملیت فروش خدمات و محصولات این شرکت با شماره تلفن 09120916272 تماس حاصل نمایند.

 

 

تاریخ: 1397/11/24
بازدید: 41

دلايل و مزاياي استفاده از افزودني‌هاي شيميايي بتن

-دلايل و مزاياي استفاده از افزودني‌هاي شيميايي

بتن بايد همگن، كارآ، پرداخت‌پذير، مقاوم، پايا ، و کم‌تراوا باشد. در بسياري از موارد با انتخاب مصالح و نسبت اختلاط مناسب و به کاربستن روش‌ها و استفاده از تجهيزات مناسب و افراد کارآزموده مي‌توان به اين ويژگي‌ها دست يافت. بهره‌گيري از افزودني‌هاي شيميايي در کنار مزاياي بيشماري که دارند، دستيابي به اين ويژگي‌ها را امکان‌پذيرتر و آسان‌تر خواهد کرد. در اين راستا، مهمترين دلايل و مزاياي استفاده از افزودني‌هاي شيميايي را مي‌توان به شرح زير دسته‌بندي کرد.

 

كاهش هزينه ساخت و ساز

کاربرد افزودني‌ها مي‌تواند موجب صرفه‌جويي‌هاي گوناگوني گردد و علاوه بر جبران هزينه‌هاي ناشي از خريد افزودني، امتيازات اقتصادي نيز به همراه داشته باشد. کاهش هزينه‌هاي ساخت و ساز به سه دسته صرفه‌جويي مستقيم، غيرمستقيم، و نهان تقسيم مي‌شوند.

صرفه‌جويي مستقيم آن بخش از کاهش هزينه‌ها است که به آساني قابل محاسبه و سنجش است. از جمله اين صرفه‌جويي‌ها مي‌توان به ‌کاهش مقدار سيمان و آب، افزايش بهره‌وري نيروي انساني، کم‌شدن زمان اجرا، سهولت و افزايش راندمان عمليات بتني، فراهم کردن امکان استفاده از سنگدانه‌ها و مصالح در دسترس، سهولت انتقال و ريختن بتن، سرعت بخشيدن در بازکردن قالب و سهولت در بسياري ديگر از موارد اجرايي اشاره کرد.

صرفه‌جويي غيرمستقيم، کاهش هزينه‌هاي حاصل از بهبود کيفيت بتن، افزايش مقاومت‌هاي مکانيکي، اطمينان از يکنواختي توليد، کاهش مشکلات و کاستي‌هاي هنگام اجرا، کاهش يا حذف دوباره کاري‌ها، بهبود شکل ظاهري و کاهش تعميرات سطوح بتني، و موارد بيشمار ديگري را دربرمي‌گيرد.

صرفه‌جويي نهان دربرگيرنده کاهش هزينه‌هاي سرمايه‌گذاري است. از جمله اين موارد مي‌توان به کاهش استهلاک تجهيزات و ماشين‌آلات، کاهش احجام و ابعاد اعضاي سازه، امکان طراحي‌هاي متنوع، استفاده بهينه از زمين با طراحي سازه‌هاي بلندتر، و امکان حذف نماسازي اشاره کرد.

هر يک از افزودني‌ها ممکن است تنها يک يا چند مزيت اقتصادي را به ارمغان آورند که بايستي در هنگام محاسبه هزينه‌هاي صرفه‌جويي شده مورد ارزيابي قرار گيرند.

 

تنظيم و بهبود ويژگي‌هاي بتن

اگرچه با انتخاب مصالح و نسبت اختلاط مناسب مي‌توان به بسياري از خواص مورد نظر بتن دست يافت ولي تنظيم و دستيابي به برخي از خواص بتن تازه و سخت‌شده با استفاده از افزودني‌ها، كارآمدتر، اقتصادي‌تر، و موثرتر از هر روش ديگري است. با استفاده از افزودني‌هاي شيميايي مي‌توان خواص بتن تازه را متناسب با شرايط اجرايي و محيطي تنظيم و ويژگي‌هاي بتن سخت‌شده را مطابق با ضوابط فني و شرايط بهره‌برداري اصلاح کرد.

خواصي از بتن تازه را که مي‌توان با استفاده از افزودني‌هاي شيميايي تنظيم کرد عبارتند از: افزايش کارآيي بدون مصرف آب اضافي، کاهش آب مصرفي بدون کاهش در کارآيي، تسريع و يا کندکردن گيرش اوليه و نهايي، ايجاد انبساط جهت جبران جمع‌شدگي، کاهش آب انداختن، حفظ قوام، کاهش جداشدگي دانه‌ها، بهبود پمپ‌شوندگي، اصلاح روند افت اسلامپ، و کنترل روند گرمازايي در سنين اوليه.

آن دسته از ويژگي‌هاي بتن سخت شده را که مي‌توان با استفاده از افزودني‌هاي شيميايي اصلاح کرد يا بهبود بخشيد عبارتند از: تسريع و يا تاخير در روند کسب مقاومت، افزايش مقاومت‌هاي مکانيکي، بهبود پايايي، کاهش نفوذپذيري، کنترل انبساط و آسيب‌هاي ناشي از واکنش قليايي، افزايش چسبندگي به فولاد، بهبود چسبندگي بتن جديد به بتن موجود، توليد بتن يا ملات رنگي، و کنترل خوردگي ميلگرد.

 

امکان اجرا در شرايط سخت و دشوار

برخي از افزودني‌هاي شيميايي امکان اجرا و ادامه عمليات بتن‌ريزي را، با حفظ کيفيت خواسته‌شده، در شرايط آب و هوايي نامساعد فراهم مي‌آورند. براي مثال با استفاده از روان‌کننده‌هاي کندگير مي‌توان بتن را در مسافت‌هاي طولاني حمل يا تا فواصل زياد پمپ کرد؛ قوام‌بخش‌ها و ضد آب‌شستگي‌ها، عمليات بتن‌ريزي در زير آب را آسان‌تر مي‌کنند؛ زودسخت‌کننده‌ها امکان بتن‌ريزي در هواي سرد را فراهم مي‌کنند؛ و با استفاده از فراروان‌کننده‌ها مي‌توان بتن را در نقاط با ‌دسترسي کم، مانند زير لوله‌هاي آبرسان به توربين در نيروگاه‌هاي برق‌آبي، بدون نياز به لرزاندن (بتن خودتراکم) اجرا کرد.

 

غلبه بر پيشامد‌هاي ناگهاني

در حين عمليات بتن‌ريزي، احتمال رخداد پيشامد‌هاي ناگهاني و پيش‌بيني نشده‌اي مانند گرفتگي لوله‌هاي پمپ، دررفتن قالب، افت ناگهاني دما و ... وجود دارد. با کمک افزودني‌هاي شيميايي مي‌توان بر برخي از اين پيشامدها غلبه کرد. نمونه‌اي از اين دست، استفاده از مواد کنترل‌کننده‌هاي آبگيري براي جلوگيري از گيرش و استفاده دوباره بتن ساخته شده در مواردي است که وقفه‌اي در اجرا پيش مي‌آيد.

 

دستيابي به خواص ويژه

برخي از خواص و ويژگي‌هاي بتن، هر چقدر هم که در انتخاب مصالح و نسبت اجزاي بتن دقت شود، جز با استفاده از افزودني‌ها قابل دستيابي نيستند. از جمله اين ويژگي‌ها و خواص منحصر به فرد که تنها با استفاده از افزودني‌هاي شيميايي به دست مي‌آيند مي‌توان به هوازايي، کف‌زايي، خودتراکمي، زودگيري، زودسخت‌شدگي، کُندگيري، و انبساط‌زايي اشاره کرد.

 

هماهنگي با مسايل زيست محيطي و بهداشت کار

کاهش آلودگي‌هاي صوتي، افزايش ايمني و بهره‌وري نيروهاي کار (نيروي انساني)، کاهش گرماي حاصل از اصطکاک تجهيزات و ماشين‌آلات، دور نريختن و استفاده از بتن باقيمانده در ماشين‌آلات براي نوبت کاري بعدي (افزودني کنترل‌کننده آبگيري)، عدم نياز به شستشوي تجهيزات بتن‌سازي در پايان هر نوبت‌کاري و عدم تخليه آب شستشو در محيط (افزودني ناگيرکننده)، از جمله موارد دوستي با محيط زيست است که با کمک افزودني‌هاي شيميايي قابل دستيابي هستند.

 

کمک به توسعه پايدار

کاهش مصرف سيمان از يک سو با صرفه‌جويي در مصرف منابع طبيعي (مواد خام اوليه) و از سوي ديگر با کاهش گازهاي گلخانه‌اي ناشي از توليد سيمان، در راستاي کمک به حفظ محيط زيست و توسعه پايدار است. دستيابي به مقاومت‌هاي زودرس با استفاده از افزودني‌ها و بي‌نيازي به بخاردهي در روند توليد قطعات پيش‌ساخته که اصطلاحا "بي‌نياز از انرژي"[1] ناميده مي‌شود، به صرفه جويي در مصرف انرژي مي‌انجامد و به توسعه پايدار کمک مي‌کند. بهبود پايايي سازه‌هاي بتني در زمان بهره‌برداري که در اثر استفاده از مواد افزودني به دست مي‌آيد نيز با افزايش عمر مفيد سازه به توسعه پايدار کمک خواهد کرد.

نکته 1-3- صرف‌نظر از تمامي موارد گفته شده، بايد به خاطر داشت كه هيچ افزودني را، از هر نوع و مقداري كه باشد، نمي‌توان جانشيني براي طرح مخلوط و اجراي مناسب بتن انگاشت.

 


[1] Zero Energy

 

 

 

 

 

 

کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران

مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران در قالب دو شرکت تولید رایحه بتن سبز و مهندسی ژرف تابان مهر از سال 1385 فعالیت خود را آغاز نموده است. این مجموعه با شناخت خلا موجود در زمینه ارائه خدمات تخصصی بتن در سطح کشور ، با بکارگیری پرسنل تخصصی و نیز تجهیزات ویژه ، در این سالهای سعی نموده گامی کاربردی و موثر در زمینه رفع نیاز متخصصین ، کارفرمایان ، مهندسین ، دانشجویان ، مشاورین و پیمانکاران بردارد. در این قالب و بهره گیری از تجربیات روزافزودن خود ، با عنایت به اخذ استانداردهای بین المللی ( استاندارد CE  اتحادیه اروپا و استاندارد ایزو 9001 ) ، این مجموعه  همواره سعی است خدماتی به روز و تخصصی و کاربردی تر ارائه نماید. شرح خلاصه خدمات ارائه شده توسط این شرکت شامل بخشهای زیر می باشد.

 

مجموعه تولیدی و بازرگانی رایحه بتن سبز :

 

مجموعه مهندسی ژرف تابان مهر :

 

در حال حاضر مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ، دارای دفتار و نمایندگی هایی در بسیاری از مناطق و شهر ها می باشد.علاقمندان می توانند برای بهره گیری از خدمات و محصولات این شرکت و یا مشاوره و دریافت رزومه فعالیت ها و یا مشخصات فنی محصولات این شرکت ، با نمایندگی این مجموعه و یا دفتر مرکزی این شرکت ( 44618462-44618379) تماس حاصل فرمایند. همچنین علاقمندان به همکاری با این شرکت می توانند جهت اخذ نمایندگی و عاملیت فروش خدمات و محصولات این شرکت با شماره تلفن 09120916272 تماس حاصل نمایند.

 

 

تاریخ: 1397/11/24
بازدید: 39

ترمیم ، تعمیرات و آب بندی سقف های بتنی

ترمیم ، تعمیرات و آب بندی سقف های بتنی

 

دلیل اصلی تعمیر سقف بتنی، رفع تراوش است. تراوشی که از درون ساختمان صورت می گیرد، قابل رویت است، اما محل خسارت صورت گرفته در غشای ضد آب و عیوب دال بتنی را به سختی می توان تعیین نمود. اگر غشا پیوند کاملی با دال بتنی سقف نداشته باشد، آنگاه بعید به نظر می رسد که عیوب رخ داده در غشا بر عیوب دال منطبق شوند.

شیب های روی سقف معمولاً به وسیلع شمشه کشی سیمان/ ماسه یا مصالح خاصی انجام می شود، اما تجربه من شیبهایی را پیشنهاد می کند که اغلب ناکافی بوده و منجر به "جمع شدن آب" شده که در قسمت بعدی همین بخش بحث می شود.

روشهای بسیاری برای ساخت سقف های بتنی مسطح وجود دارد که تفاوتشان در مکانهای نسبی دال پی، عایق کاری حرارتی و غشای ضد آب می باشد.

1-1-بررسیها

1-1-1-انواع روش های ساخت

مهندسی که جهت بررسی تراوش مستدل به خدمت گرفته می شود، در همان ابتدای کار می بایست روشی را برای ساخت سقف، بخصوص زمانی که ممکن است تراوش "مستدل" در واقعیت متراکم باشد، تعیین نماید. این امر شامل درک درستی از انواع اساسی یا روشهای ساخت سقف مسطح بوده که به طور خلاصه در زیر تشریح می شود.

  1. دال بتنی بدون عایق حرارتی، لایه ضد آب بر روی بخش فوقانی دال. این حالت غیر معمول بوده و شبنم زایی آن احتمالاً اجتناب ناپذیر خواهد بود.
  2. دال بتنی با عایق حرارتی در زیر دال، لایه ضد آب بر روی بخش فوقانی دال (تحت عنوان طراحی "بدنه سرد" شناخته می شود). مانع بخار در زیر عایق و  فضای خروج هوا بین زیر طاق دال و عایق حرارتی می باشد. گسیختگی های طراحی یا اجرایی در سقف های قدیمی ممکن است در اثر حذف مانع بخار و/ یا فضایی برای خروج هوا باشد.
  3. دال بتنی با عایق حرارتی در بخش فوقانی دال با لایه ضد آب در بالای عایق. مانع بخار ممکن است در بخش فوقانی دال در زیر عایق حرارتی قرار گرفته باشد. طراحی به صورت "بدنه گرم" یا "معکوس" یا "وارونه" بوده و گسیختگی طراحی احتمالاً در سقف های قدیمی در اثر حذف مانع بخار خواهد بود.
  4. دال بتنی، غشای ضد آب در بخش فوقانی دال، عایق حرارتی بر روی غشای ضد آب، "لایه بارگذاری" توفال بر روی عایق جهت جلوگیری از فشار بالارونده. طراحی هم به صورت "معکوس"، "وارونه" یا "بدنه گرم" می باشد.

سوای دال بتنی، مصالح زیر کاربرد عمومی دارند.

  1. لایه / غشای ضد آب:
  1. آسفالت قیری یا آسفات قیری اصلاح شده با پلیمر
  2. گونی های پیش ساخته برای قیرگونی سقف
  3. غشای صفحه ای پلیمری تک لایه
  4. پلیمرهای اسپری شکل درجا نظیر پلی اورتانها
  1. مانع بخار: صفحه پلی اورتان، با حداقل 100 اندازه گیر
  2. عایق حرارتی: دال ها یا تخته های  پلی استر  چکش کاری شده

1-1-2-بازرسی

اولین گام، بازرسی دقیق سقف، پس از مشاهده رطوبت بر روی بام در زیر دال سقف می باشد. نکات زیر حائز توجه اند:

  1. نوع ترددی که بر روی سقف صورت می گیرد که ممکن است گاهی تردد افراد جهت بازرسی و تعمیر و یا تردد عابر پیاده هایی باشد که به طور منظم توسط ساکنین ساختمان صورت می گیرد که به نسبت سنگین تر از ترددهای ناشی از بازبینی است. کاربرد سقف برای پارکینگ اتومبیل حالت خاصی می باشد.
  2. محل، اندازه و عمق جمع شدن آب: جمع شدن آب در آب و هوای خشک با زنگ زدگی و رشد جلبک خودش را نشان می دهد.
  3. شرایط عمومی سقف تا حدی که قابل رویت است. می بایست توجه داشت که در صورت استفاده از روش های ساخت (1)، (2) و (3) که در بخش 8-6-1 ارائه گردید، لایه/ غشای ضد آب قابل رویت است. بهرحال، طراحی بر اساس بند (4) به نوعی است که این لایه در زیر لایه "بارگذاری" قرار
    می گیرد که این بدان معناست که غشای ضد آب تا مادامی که لایه توفال حذف نگردد، قابل بازرسی و ارزیابی نیست. این حذف ممکن است خسارتی را به غشا وارد آورد.
  4. فرسایش غشا که می تواند به صورت ترک، برجستگی، موج، پوسته پوسته شدن، بازشدگی و افت پیوند در درزها و لبه ها خود را نشان می دهد.
  5. درزهای متحرک در دال بتنی به سختی آب بندی شده و منبع پیوسته تروش می باشند. درزهای متحرک سازه ای در جایی که جدایی کاملی بین پیش آمدگی های بتنی مجاور رخ داده را می توان تنها با درز مکانیکی ویژه ای نظیرWaboflex SR" " یا "LM 50" متعلق به Servicised یا با استفاده از حاشیه هایی در هر طرف درز مطابق شکل 8-5 به طور موثری آب بندی نمود.
  6. محل اتصال بین سقف و اعضای عمودی، نظیر دیوارها و حاشیه پیاده رو ها نیاز به توجه ویژه ای دارد.
  7. زهکشی سقف، درزهای خروجی و لوله های تحتانی می بایست بازبینی شوند. جزئیات مربوط به غشا در خروجی ها اغلب ضعیف می باشد.
  8. بازرسی کامل از بخش های تحتانی دال سقف ضروری است. در مورد طراحی "سقف سرد"، این بازرسی شامل دسترسی به حفره های هواده ای در زیر دال نیز می شود.

اگر منبع تراوش از بازرسی های انجام شده طبق بند های فوق، به درستی حاصل نشد، آنگاه شکل خاصی از روش شناسایی تراوش می بایست در دستور کار قرار گیرد. سیستم های ویژه ای در بازار موجود است اما به تجربه بر من ثابت شده که نتایج حاصله از آنها نا امید کننده یا غیر قطعی می باشند.

روشی که در پاره ای اوقات به اعتقاد من نتیجه رضایت بخشی در رابطه با سقفهایی که غشای آن در معرض قرار گرفته، داده است، به صورت زیر می باشد: سقف به یک سری مربع یا مستطیل های
تقسیم بندی شده که اینها  نواحی که در آنها آب جمع شده (اینطور که بنظر می رسد ساده نیست) را تشکیل می دهند. یک رنگ مخصوص که در نور طبیعی بی رنگ بوده، اما در نور ماورای بنفش، به صورت آبی روشن در می آید. اگر زنگ زدگی در قسمت تحتانی دال سقف مهم نباشد، در آن صورت سایر رنگهایی که در نور معمولی قابل رویت هستند نیز می توانند مورد استفاده قرار گیرند.

1-2-تعیین عیوب

از اطلاعات جمع شده حاصل از بخش قبل، این امکان برای مهندس وجود دارد تا گزارش منطقی را که شامل توصیه های اساسی جهت کارهای علاج بخشی باشد، ارائه نماید. این گزارش ممکن است شامل به روز کردن عایق حرارتی و روش دفع آب باران می باشد.

1-3-کارهای علاج بخشی

1-3-1-تعمیرات قطعه ای

اگر نواحی نفوذ آب از لحاظ تعداد و مقدار محدود باشند، آنگاه تعمیرات قطعه ای را با ملاحظات جدی می بایست بکار گرفت. بهرحال، توجه عمده به این موضوع منجر به حذف عیوب خیلی کوچک می گردد. مصالحی که برای تعمیرات قطعه ای بکار گفته می شوند، می بایست با غشای موجود سازگاری داشته و پیوند قوی با آن داشته باشد. تنها سیستمهای تعمیر که گواهی تضمین کیفیت دارند می بایست مورد استفاده قرار بگیرند. همچنین فهرستی از کار تکمیل شده و برخی بررسیها نیز می بایست قابل دسترسی باشند.

1-3-2-تعمیر درزها

در مورد درزهای معیوبی که ظاهرشان از اهمیت چندانی برخوردار نمی باشد، مثلاً پارکینگ های پوشیده، نصب ناودانی هایی در زیر درزها می تواند حل دراز مدتی با حداقل هزینه ایجاد نماید. بسیار اهمیت دارد که ترواش آب از طریق سقف های بتنی که بر روی پارکینگهای اتومیبل قرار دارند، بر روی اتومبیل ها نریزد که این امر خسارت جدی به رنگ آنها وارد می نماید.

1-3-3-تکمیل نو سازی

ممکن است به صرفه ترین راه حل دراز مدت، بازسازی غشای موجود و انجام عملیات نوسازی کامل سقف باشد. این عملیات شامل موارد زیر می باشد:

  1. بازدیدی از شیبهای سقف به عمل آورده که بسیاری از سقف ها کاملاً از شیب ناکافی برخوردار
    می باشند. اگر قرار باشد از جنع شدن آب جلوگیری بعمل آید، حداقل شیب به سمت خروجی ها 1 به 40 (25 میلیمتر به 1 متر) مورد نیاز است. در بسیاری از موارد، دستیابی به چنین شیبی
    غیر ممکن بوده و از این رو مقداری جمع شدگی آب قابل انتظار بوده و از دید کارفرما نیز قابل قبول است.

خروجی های زهکش می بایست به دقت آزمایش گردند چرا که اغلب مشکلات از اینها بوده که ممکن است نیازمند تعویض و افزایش اندازه و/ یا تعداد باشند.

مرجع مرتبط با این موضوع BS 6367 با عنوان: کد آیین نامه ای عملی برای زهکشی سقفها و نواحی سنگفرش شده می باشد که اطلاعات و توصیه های لازم برای زهکشی سقف شامل محاسبه رواناب خروجی را نیز در بر دارد.

  1. ملاحطه دقیق در انتخاب غشای ضد آب جدید و اینکه آیا این غشا در در معرض بوده یا پوشیده است، می بایست صورت گیرد. برای روشهای مختلف طراحی سقف مسطح، به بخش 8-6-1 مراجعه نمائید.

این غشای ضد آب را می توان به سه طربق اجرا نموده و ایمن کرد:

  1. ریختن به صورت "آزاد" با ابزار آلات مکانیکی متصل شده به بدنه سقف
  2. کاملاً چسبیده به بدنه سقف، به صورتی که در طراحی " بدنه گرم " یا "معکوس" با عایق حرارتی، بر روی غشا ریخته می شود.
  3. پیوند جزئی با عایق ها به صورتی که در سقف "بدنه گرم- فشرده" وجود دارد.

 

درزهای موجود در غشا می بایست به دقت بر اساس دستور العمل سازنده غشا اجرا گردند. انواع اصلی غشاها در بخش 8-6-1 بالا فهرست شده اند. انواع غشاهایی که تحت پوشش استاندارد ملی نیستند،
می بایست تنها در صورتی که گواهی کیفیت دارند، استفاده شوند. ریختن قیرگونی پیش ساخته (ایزوگام)  توسط CP 144 با عنوان پوششهای سقف، BS 8217:1994 با عنوان سقف پیش ساخته تحت پوشش قرار می گیرد. ریختن آسفالت قیری برای سقف ها توسط CP 144، بخش 4 با عنوان آسفالت قیری پوشش داده می شود

  1. جزئیات مربوط به اتصال بین سقف و سطوح عمودی نظیر دیوارها و مروری بر آب بندی آنها
    می بایست بازبینی و بهبود یابند. اگر قرار به استفاده از شعله پوش های سربی جدید باشد،
    می بایست از کد 3 (ضخامت 32/1 میلیمتر)، استاندارد BS 1178:1982 تبعیت نمایند.
  2. عایق حرارتی در صورت نیاز می بایست بروز شود، تا اینکه نیازهای مقررات ساختمان بخصوص آخرین نسحه سند مصوب L با عنوان حفاظت از سوخت و برق را تامین نماید.
  3. اگر غشای جدید در معرض قرار گیرد، آنگاه استفاده از یک رنگ بازتاب کننده نور خورشید فواید زیر را به همراه خواهد داشت:
  1. کاهش تجزیه ناشی از اشعه های فرا بنفش و سایر قسمتهای طیف نور خورشید
  2. کاهش تنش های حرارتی به دلیل بازتاب گرما از سطح و جذب کمتر آن
  1. به طور کلی، عملیات انجام شده می بایست بر اساس استاندارد BS 6299:1982 با عنوان کد عملی برای سقفهای مسطح با پوشش های تحت حفاظت دائم انجام گیرد.

 

 

 

تاریخ: 1397/11/17
بازدید: 83

دیرگیر کننده های بتن و سیمان یا کُندگيرکننده‌های بتن

DEZOBUILD R-4410

فوق روان کننده بتن با خواص حفظ اسلامپ بالا

شرح محصول :  DEZOBUILD R-4410 ، فوق روان کننده ای از  نسل سوم بر پایه پلی کربوکسیلات های اصلاح شده می باشد.. این محصول با خواص حفظ اسلامپ بتن در زمان طولانی و تاخیری 2 تا 6 ساعت طراحی گردیده است.

 

نحوه اثرگذاری :

DEZOBUILD R-4410 دارای مکانیسم اثر گذاری به دو صورت به شرح ذیل می باشد :

  • ایجاد غشاء بر روی سطح ذرات سیمان نموده و ممانعت فضایی ناشی از ضخامت لایه جذب شده ، از تجمع ذرات سیمان جلوگیری می کند.
  • ایجاد نیروی دافعه بین ذرات سیمان ناشی از جذب ذرات پلیمر و تشکیل بارهای همنام .

 

اثر بر روی حفظ کارایی بتن :

  • بتن اصلاح شده با فوق روان کننده DEZOBUILD R-4410 کارایی خود را در حدود 2 تا 6 ساعت در دمای 20 درجه سانتیگراد ( دمای داخلی بتن ) حفظ می نماید.
  • مدت زمان حفظ کارآیی نه تنها به دمای بتن بستگی دارد، بلکه به نوع سیمان، دانه بندی ، نحوه جابجایی و مقدار افزودنی نیز بستگی دارد.

 

کاربرد و موارد استفاده :

  • بتن ریزی به روش ترمی
  • بتن با حمل طولانی
  • بتن ریزی در شرایط آب و هوایی گرم
  • مناسب جهت بتن با سیمان های با افت اسلامپ بالا
  • بتن ریزی در مسیر و پمپاژ طولانی در آب و هوای گرم و معتدل
  • ساخت بتن های فوق روان همراه با میکروسیلیس ، خاکستر بادی و سرباره

 

مزایای DEZOBUILD R-4410     :

  • عدم ایجاد آب انداختگی و جداشدگی با افزایش روانی
  • تولید بتن با اسلامپ تاخیری 2 تا 6 ساعت ، بدون افت مقاومت، قابل استفاده در شرایط آب وهوایی گرم و معتدل
  • کاهش ترک های ناشی از جمع شدگی
  • کاهش نفوذپذیری در مقابل آب، کلراید و سولفات بدلیل کاهش شدید نسبت آب به سیمان
  • افزایش مقاومت سایشی و دوام بتن در مقابل سیکل های یخ و ذوب بدلیل کاهش نسبت آب به سیمان
  • حفظ کارایی در طول زمان و جلوگیری از ایجاد درز سرد در فواصل بتن ریزی
  • بهبود و تسهیل عملیات پمپاژ و تراکم
  • DEZOBUILD R-4410 جهت تولید بتن با کارایی بالا و توان حفظ اسلامپ در زمان طولانی طراحی گردیده است. این محصول کاهش در مقاومت های سنین اولیه داشته که در سنین 7 تا 28 روز عامل افزایش مقاومت فشاری نسبت به بتن شاهد می شود.
  • کاهش میزان مصرف در مقایسه با افزودنی های پلی کربوکسیلات معمولی

 

مطابقت با استاندارد :

  • ASTM C494 TYPE G
  • EN 934-2-TABLE 11.1/11.2
  • ISIRI 2930 –TABLE 12.13

 

خصوصيات فيزيكي و شيميايي :

ترکیبات شیمیایی

کوپلیمرهای اصلاح شده پلی کربوکسیلیک اسید+ دیرگیر کننده بتن

رنگ

قهوه ای تیره

طبیعت یونی

آنیونی

حالت فیزیکی

مایع

کلراید ( PPM )

حداکثر 500

وزن مخصوص ( کیلوگرم بر لیتر ) در دمای 20 درجه سانتیگراد

0.02+- 1.1

 

 

میزان مصرف  :

  • DEZOBUILD R-4410 قابل استفاده به میزان 0.5 تا 1.5 درصد نسبت به وزن ترکیبات سیمانی می باشد.
  • میزان مصرف با توجه به طرح اختلاط و خصوصیات مورد نیاز تعیین می شود.
  • پیشنهاد می شود جهت تعیین میزان مصرف DEZOBUILD R-4410 و تاثیر آن بر روی خواص بتن تازه و سخت شده مانند کارایی ، حفظ کارایی ، گیرش و مقاومت های اولیه و نهایی تست هایی در محل کارگاه و با مصالح و شرایط موجود انجام شود.

 

 

روش استفاده :

  • آماده مصرف و با هر نسبتی با آب مخلوط می شود.
  • هم زمان با آب اختلاط به میکسر میتوان اضافه کرد.
  • به طور مستقیم به سیمان و ترکیبات خشک افزوده نشود.
  • در پایان عمل اختلاط میتوان به میکسر بچینگ و یا به داخل تراک میکسر افزود. در این حالت به ازاء هر مترمکعب یک دقیقه اختلاط با دور تند انجام شود.

 

سازگاری با ترکیبات سیمان :

مناسب برای استفاده با انواع سیمان و یا ترکیبات جایگزین سیمانی از جمله : خاکستر بادی میکروسیلیس و سرباره می باشد.

 

سازگاری با افزودنی های دیگر :

  • با سایر افزودنی ها از پیش مخلوط یا مصرف نشود مگر آنکه تولید کننده مجاز بداند.
  • توصیه می شود که در چنین شرایطی با واحد فنی شرکت رایحه بتن سبز ( کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ) مشورت شود.

 

بسته بندی :

DEZOBUILD R-4410 در گالن های 20 ، بشکه های 220 و مخازن 1100 کیلوگرمی عرضه می گردد.

 

انبار داري :

توصیه می شود که انباداری در دمای 5 تا 40 درجه سانتیگراد به دور از تابش مستقیم آفتاب باشد. در صورت یخ زدگی دمای مواد را بالا آورده تا ذوب شود و سپس توسط یک میکسر مخلوط شود.

 

عمر نگهداري :

در صورت حفظ و نگهداری در شرایط مناسب پیشنهادی و در بسته بندی اولیه تا 12 ماه قابل نگهداری می باشد.

 

ایمنی :

DEZOBUILD R-4410 ماده ای کم ضرر می باشد. در شرایط عادی آسیبی به پوست نمی رساند. اما به عنوان یک ترکیب شیمیایی و رعایت موارد احتیاطی برای جلوگیری از تماس با پوست و با چشم از دستکش های محافظ و عینکاستفاده شود و یا پس از تماس مستقیم با پوست و یا چشم با آب شسته شود.

 

خدمات فني :

بخش فني شرکت رایحه بتن سبز ( کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ) در جهت ارائه مشاوره فنی مربوط به بتن و بتن ریزی و نحوه استفاده صحیح از مواد خود در کارگاه آماده همکاری و انجام خدمات می باشد.

 

 

 

دیرگیر کننده های بتن و سیمان یا کُندگيرکننده‌های بتن

 موادی هستند که عموما به دو شکل زيربه مخلوط های پايه سيمانی افزوده شده و گيرش آن ها را به تاخير می اندازند:

  • استفاده از روان کننده ها و يا فوق روان کننده ها يی که تاثيرجانبی کندگيری دارند.
  • استفاده از يک ماده افزودنی کند گير کننده مستقل.

ايجاد تاخير در گيرش بتن در بسياری موارد مانند: بتن ريزی در هوای گرم و مناطق گرمسيری، حمل و نقل های طولانی، کسب زمان لازم برای ريختن و پرداخت بتن، هماهنگی با سرعت حرکت قالب لغزنده، کنترل دمای آبگيری بخصوص در بتن های حجيم يا بروز وقفه در عمليات بتن ريزی ضروری است که می تواند با استفاده از افزودنی های کند گير کننده امکان پذير شود. استفاده از کند گير کننده ممکن است بر طراحی و يا روند بتن ريزی تاثير گذارد: بعنوان مثال با کنترل دمای بتن  می توان مقاطع بزرگتری را طراحی و اجرا نمود، و يا نماهای تزئينی با استفاده از سنگدانه های نمايان بوجود آورد.

برخی از سيمان ها دارای خاصيت کند گيری هستند و گيرش بتن را به تاخير می اندازند، تاخيرايجاد شده بايستی در محاسبه زمان گيرش مورد انتظار لحاظ گردد. حتی مشاهده گرديده است که تغيير در ترکيبات يک نوع سيمان به خصوص ميزان قليايی ها تاثير قابل ملاحظه ای بر زمان گيرش دارد.

 

تعريف

افزودني‌هاي کند گير کننده[1] مواد آلي و يا تركيبي از مواد آلي و معدني هستند كه براي حفظ کارايی بتن و يا ملات تازه به مخلوط اضافه می شوند. رعايت دقيق دستورالعمل های سازنده و دقت در اندازه گيری مقادير مصرفی از اهميت بالايی بر خوردار است، زيرا همواره خطر عدم گيرش ناشی از مصرف بيش از اندازه افزودنی های کند گير کننده وجود دارد.

افزودنيهای کندگيرکننده روندکسب مقاومت های مکانيکی کوتاه مدت بتن را به تاخيرانداخته اما پس از عمرهای 5 و 7 روزه  رشد مقاومت جبران شده و در اغلب موارد ايجاد آرامش در روند گيرش باعث حصول نتايج مقاومتی بهتر و توليد محصولاتی با تخلخل کمتر نسبت به نمونه های فاقد افزودنی می گردد. اگر چه در زمانی که افزايش مقاومت های مکانيکی نيز مد نظر قرار مي گيرد، استفاده از افزودنی های کاهنده آب با خاصيت کند گيری يا مصرف توام هر دو افزودنی توصيه می شود.

 

دسته‌بندي

افزودني‌هاي کندگير کننده را می توان در دو گروه طبقه بندی نمود. گروه اول شامل کندگيرکننده های مستقل ( ASTM C-494 Type B )و ديگری تاثير کندگيری افزودنی های كاهنده آب( ASTM C-494 Type D&G) می باشند که قادرند زمان گيرش اوليه را بر اساس دسته بندی استاندارد ASTM C-494 ، آيين نامه بتن ايران و ديگر استانداردهای معتبر بين المللی از يک تا سه و نيم ساعت به تاخير انداخته و پس از سپری شدن اين زمان، گيرش سيمان بطور طبيعی ادامه می يابد. گروه دوم شامل آن دسته از کند گير کننده های مستقل می باشد که قادرند ساعت های طولانی ( حتی تا 72 ساعت) تاخير در گيرش بتن پديد آورند، مصرف بيش از اندازه اين مواد ممکن است باعث عدم گيرش سيمان و در نتيجه فاسد شدن بتن گردد( ناگير کنندگی). اين نوع ناگير کننده ها درکنترل گيرش بتن باقی مانده در تراک ها جهت شستشوی آسانتر در پايان روز، و يا نگهداری بتن توليد شده در طول شب و يا حتی تعطيلی آخر هفته استفاده می شوند.   اخيرا برای بتن پاشی در داخل تونل ها از اين نوع ناگيرکننده ها استفاده نموده و بتن را در داخل ميکسر ساعت ها حفظ می نمايند. سپس با استفاده از افزودنی فعال کننده و يا زودگيرکننده گيرش بتن آغاز شده و حتی با تنظيم مقدار زودگير کننده می توان گيرش اوليه بتن  پاششی را به چند ثانيه رسانيد.

 

مكانيزم عملكرد کند گير کننده ها

فرايند گيرش و سخت شدن سيمان از طريق اندرکنش سيمان و آب ميسر ميشود، محصول اين ترکيب مواد سختی با نام ژل سيليکات کلسيم هيدراته شده( (  CSH  ميباشد، که در ضمن باعث آزاد شدن سريع يون های کلسيم در محيط می شود. تجمع اين محصولات در اطراف ذرات موجود در مخلوط و ايجاد لخته های بزرگترمنجر به تشکيل بتن خميری شده و در ادامه آن سخت شدن و کسب مقاومت بتن اتفاق می افتد.

با توجه به تعدد مواد اوليه مصرفی در توليد افزودنی های کند گير کننده و ترکيبات مختلف آن ها نمی توان مکانيزم  واحدی را برای عملکرد همه آن ها تعريف نمود، ولی بطور کلی عملکرد اين افزودنی ها به شکل های زير می باشد:

1-برخی از افزودنی های کند گير کننده با تجمع يون های کلسيم آزاد در اطراف مواد سيمانی هيدراته نشده از ادامه روند گيرش برای مدت زمان معينی جلو گيری می نمايند، زمان تاخير در گيرش به عواملی چون نوع و ترکيبات کند گير کننده، مقدار مصرف، و زمان افزودن به مخلوط بستگی دارد.

2- گروهی ديگر از اين افزودنی ها دارای عملکرد دوگانه هستند، بدين ترتيب که علاوه بر تشکيل غشايی در اطراف مواد سيمانی هيدراته نشده و جلو گيری از آب گيری آنها، دارای خاصيت پراکنده کنندگی ذرات بوده و از لخته شدن و تشکيل بتن خميری جلو گيری می نمايند. اين نوع مواد کند گير کننده از توان دير گيری بيشتری برخوردارند و ميتوانند بتن توليد شده را برای ساعت ها و يا روز های بعدی بشکل کاملا تازه نگهدارند.

 

تركيبات شيميايي و مواد تشكيل‌دهنده

 موادي كه بعنوان كند گير کننده به‌كار مي‌روند، معمولاً شامل ترکيبات و مشتقات مواد شيميايي زير هستند كه ممكن است به تنهايي و يا در تركيب با ساير مواد آلي و يا معدنی مورد استفاده قرارگيرند:

- نمک ها و ترکيبات اسيد ليگنو سولفونيک

- برخی از نمک های اسيد نفتالين سولفونيک با جرم ملکولی سنگين

- هيدروکربورها و گلوکنات ها

- شکر، ملاس و انواع مواد قندی

- نمک های اسيد کربوکسيليک

- نمک های غير ارگانيک برخی از فسفات ها و بورات ها

 

كاربرد

همانند سايرافزودني‌هاي شيميايی بتن، كندگيرکننده ها نيز پاسخگوي نيازهاي متعـددي در كارگاه هستند، به خصوص در شرايط آب وهوايی ايران که در منطقه گرم و خشک طبقه بندی می شود، همواره گيرش های زود هنگام باعث بروز مشکلات متعدد اجرايی می شوند. شايد تاکيد برتوجه ويژه به اين نوع افزودنی ها و قراردادن آن در طراحی بتن ضروری باشد. حتی در مواقعی که به لحاظ دسترسی به سيمان و مصالح مرغوب و وجود ابزار های مناسب توليد و مديريت کارگاهی سازمان يافته نيازی به مصرف انواع ديگر افزودنی ها نباشد ولی روند گيرش ، کسب مقاومت بتن، پرداخت وعمل آوری نامناسب باعث عدم توفيق در کسب ويژگی های بتن سخت شده گردد. افزودنی های کندگيرکننده می توانند بسياری از مشکلات اجرايی و نتايج نا مطلوب بتن سخت شده را برطرف نمايند.

اهم موارد کاربرد افزودنی های کندگيرکننده به شرح زير می باشد:

1- حمل و انتقال بتن- اغلب در مناطق شهری امکان ايجاد بتن ساز مرکزی در کارگاه وجود ندارد يا شرايط توليد 24 ساعته آن مهيا نيست،  يا بدليل احجام بتن ريزی، ايجاد بتن ساز مرکزی توجيه اقتصادی نداشته واستفاده از بتن آماده اجتناب ناپذير است. حتی در برخی از پروژه های برون شهری مانند کارگاه های تونل سازی، يا گستردگی فضای کارگاه، خرابی و متوقف شدن کاميون حمل کننده و يا مناطق کوهستانی فاصله زمانی توليد اولين بخش بتن تا ريختن آخرين قسمت هر تراک موجب هيدراته شدن و حتی گيرش بخش قابل توجهی از بتن قبل از ريختن آن می شود. در همه اين موارد افزودن کندگيرکننده برای ايجاد تاخير در گيرش بتن متناسب با زمان حمل وانتقال بتن به درون قالب ضروری است.

2- بتن ريزی حجيم- دمای ايجاد شده در بتن های حجيم ناشی از آب گيری مقادير زياد سيمان باعث پديد آمدن اختلاف شديد دما بين هسته ميانی وسطوح بيرونی شده و منجر به بروز ترک های حرارتی می شود، در چنين مواردی علاوه بر تمهيدات کارگاهی برای کاهش اختلاف دما، استفاده از کند گيرکننده باعث ايجاد آرامش در روند آبگيری و در نتيجه کنترل دما می شود.

3- بتن ريزی باقالب های لغزنده- طراحی حرکت قالب های لغزنده به گونه ای است که جهت پرهيز از چسبندگی بتن به قالب لازم است تاخيرهای چند ساعته در گيرش بتن پيش بينی گردد. به علاوه، در صورت وجود آرماتور با فشردگی زياد در طراحی سازه احتمال عدم چسبندگی بين بتن و فولاد وجود دارد. اين پديده در زمانی که بتن دارای روانی لازم نبوده يا ويبره کامل ميسر نيست تشديد می شود. حضور کند گير کننده در طرح اختلاط بتن اين فرصت را فراهم می آورد که بتن ريخته شده تحت نيروی وزن خود فضای موجود بين آرماتورها را بخوبی پر نموده و چسبندگی بين بتن و فولاد را افزايش دهد.

4- بتن ريزی شمع ها و ديوارهای عظيم- در چنين طرح های بتن ريزی علاوه برمشکل ايجاد دمای بيش از حد، لزوم پيوستگی سازه و عدم پيدايش درز های واريزاز يک سو و عدم امکان توليد و ريختن احجام بسيار زياد بطور پيوسته از سوی ديگر،کندگيری بتن هايی که زودتر ريخته می شونداجتناب ناپذيراست. اين مسئله در هنگام بتن ريزی عرشه پل ها و يا تير های بزرگ نيز دارای اهميت است و گيرش تدريجی و هماهنگ بتن باعث کاهش خطر خميدگی و انحراف سازه می شود.

5- پرداخت ونماسازی- در مواردی که سطح نهايی نياز به پرداخت دارد يا به منظور ايجاد پيوند بهتر بتن با لايه روکش سطحی ، جلوگيری از خشک شدن سطح بتن به کمک کندکيرکننده ميسر می شود. ضمنا ايجاد نماهای تزئينی با سنگدانه های رنگی به کمک خميرها و يا کاغذ های آغشته به کندگيرکننده انجام می شود.

6- شستشوی کاميون های حمل- عدم دسترسی به آب يا لزوم صرفه جويی در مصرف آن بخصوص در واحد های توليد بتن آماده، و در برخی موارد جهت پرهيز از آلايندگی محيط زيست در سال های اخير استفاده از نوعی کندگيرکننده را متداول ساخته است که بجای شستشوی کاميون های حمل بتن در پايان هر نوبت کاری, گيرش بتن باقی مانده در ديگ را برای مدت زمان لازم به تاخير می اندازد.

تاثير كندگيرکننده بر ويژگی‌های بتن تازه و سخت شده

 مهمترين نقش افزودني‌هاي كندگير کننده بر روی بتن تازه است ، و چنانچه در بند 5 بطور مشروح بيان گرديد کندگيرکننده ها تاثير غيرقابل انکاری بر روی بتن تازه در مراحل ساخت، حمل، انتقال، ريختن، پرداخت و روند کسب مقاومت دارند.

تاثير اين افزودنی ها بر روی بتن سخت شده نيز پيامد نقش آن ها بر روی بتن تازه می باشد و از آن جمله می توان به موارد زير اشاره نمود:

1-دوام- آرامش در روند گيرش باعث می شود تا بتن به تدريج در قالب جای گيرد و حباب های درشت و مضر از لايه های درونی به طرف سطح آمده و خارج شوند. اين پديده منجر به توليد بتنی با تخلخل و نفوذ پذيری کمتر ميشود و در نتيجه آسيب پذيری بتن سخت شده بخصوص در مناطق دريايی کمتر خواهد بود. لازم به تاکيد است که در موضوع دوام بتن نقش ساير افزودنی های بتن مانند مواد هوازا و کاهنده های آب غير قابل انکار است .

2- جمع شدگی و کنترل ترک- گيرش های سريع يا ناهماهنگ بخش های مختلف بتن منجر به بروز ترک هاي حرارتی و جمع شدگی می شود. اين پديده در بتن های حاوی کندگيرکننده به شکل قابل ملاحظه ای کاهش می يابد. جمع شدگی در هنگام خشک شدن در بتن هايی که فرصت جاگيری بهتر در قالب را دارند کمتر است و به عبارت ديگر بخش عمده جمع شدگی در مرحله خميری اتفاق می افتد.

3-مقاومت نهايی- اگرچه افزايش مقاومت مکانيکی بتن سخت شده با طراحی دقيق اجزای بتن و کاهش آب مصرفی رابطه مستقيم دارد، ولی بتن های حاوی کندگيرکننده به دليل گيرش يکنواخت و کاهش ترک های اجرايی و خشک شدن در مقايسه با بتن فاقد افزودنی، با وجود تاخير در کسب مقاومت اوليه، انتظار می رود دارای مقاومت  فشاری وخمشی دراز مدت بيشتری باشند.

4- سطوح بتن- خروج حباب های درونی بتن و جاگيری بهتر بتن باعث پيدايش سطوح صاف تر درون قالب و سطح رويی بتن می شود. ضمن اينکه بتن های حاوی کندگيرکننده در برابر تغيير شکل و خزش پايداری بهتری از خود نشان می دهند.

 

تاثير مواد متشكله بتن بر عملكرد كندگيرکننده ها

اجزای تشکيل دهنده بتن و بخصوص ترکيبات سيمان تاثير قابل توجهی بر عملکرد افزودنی کندگيرکننده دارند. به عنوان مثال، افزايش ميزان قليايی ها (  (Na2O+K2Oو آلومينات ها  باعث کاهش تاثير کندگيرکنندگی ميشوند و برعکس، سيمان های حاوی قليايی های کمتر و يا سليکات کلسيم بيشتر نياز کمتری به کندگيرکننده دارند. اين مسئله لزوم انجام آزمايش های اوليه کارگاهی برای تعيين مقدار مصرف، و همچنين تداوم اين آزمايش ها بر روی هر محموله سيمان وارده به کارگاه را ضروری می سازد.

وجود پوزولان ها در سيمان و يا افزودن مواد پوزولانی به بتن  بر گيرش بتن اثر می گذارند و در نتيجه لازم است مقدار مصرف کندگيرکننده درهربار تغيير درمقادير پوزولان ها مجددا بررسی شود. به عنوان مثال تغيير سيمان کارگاه از نوع 2 به سيمان پوزولانی باعث تاخير در زمان گيرش می شودو لازم است قبل از استفاده از سيمان پوزولانی مقادير جديدمصرف کندگيرگننده توسط آزمايش های کارگاهی تعيين شود.

 

تاثير عوامل محيطی و اجرايي

 دما مهمترين عامل محيطی است که بر عملکرد کندگيرکننده تاثيرمستقيم دارد. اصولا، يکی از دلايل توصيه مصرف کندگيرکننده، مقابله با مشکلات بوجود آمده در هوای گرم می باشد. رطوبت، سرعت وزش باد، ماشين آلات و تجهيزات توليد و انتقال بتن، زمان حمل، و مهارت نيروهاي اجرايي از ديگر عوامل تاثير گذار در عملكرد افزودني‌های كندگيرگننده می باشند. بعنوان مثال مقدار مصرف کندگيرکننده در ساعات مختلف روز و شب متفاوت خواهد بود.

از آنجاکه مصرف بيش ازاندازه اغلب کندگيرکننده ها منجر به ديرگيرکنندگی مضر خواهدشد، دقت اندازه گيری و پيمانه کردن از اهميت ويژه ای برخورداراست.

 

رهنمودهای اجرايي در كارگاه

معمولا افزودني‌هاي كندگيرکننده در حالت مايع اندازه‌گيري و مصرف مي‌شوند و چنانچه اين افزودني‌ها به شكل جامد (پودر) تحويل گردند، لازم است ابتدا بر طبق پيشنهاد توليدكننده محلولي با درصد جامد مناسب ازآن تهيه و سپس مصرف شوند.

چگالي افزودني‌هاي ارسالي مايع و يا آن هايي كه در كارگاه به مايع تبديل شده‌اند بايد براساس معيار و استانداردي كه توليدكننده معرفي مي‌كند سنجيده و با آن مقايسه گردد. براي اين منظور مي‌توان به سهولت و با استفاده از وسايلي چون مايع‌سنج يا چگالي‌سنج، درصد جامد و غلظت مناسب آنرا بررسي نمود. اين عمل بايد در دماي استاندارد انجام و نتايج آن به عنوان بخشي از كنترل كيفيت ثبت و نگهداري گردد.

تمامی افزودني‌های کندگيرکننده در محدوده ی زمانی معينی بر مخلوط بتن تاثير مي‌گذارند و به محض اتمام اين محدوده ی زمانی، آب گيری سيمان آغاز می شود. بنابراين، مقادير مصرف به گونه ای بايد تنظيم شود تا فرصت كافی برای ريختن، لرزاندن، پرداخت و كارهای تكميلی فراهم گردد.

 

رهنمودهای كاربردی

چنانچه اطلاعات كافي و معتبر از كاربرد يك افزودني در دسترس نباشد، بهترين روش براي بررسي تاثير افزودني بر خواص بتن، انجام آزمايش‌هاي كارگاهي است. لازم است اين آزمايش‌ها با توجه به اوضاع جوي پيش بيني شده، روش و امكانات عملي ساخت بتن و با استفاده از مصالح مصرفي كارگاه انجام پذيرد. پارامترهايي كه انتظار مي‌رود در اثر به كار بردن كندگيرکننده در طرح عمليات بتن ريزی تغيير‌كنند عبارتند از: زمان و روند گيرش، کاهش دما و اصلاح روند توليدآن، و تاخير دربازکردن قالب ها.

قبل از شروع كار اصلي بهتر است تعداد كافي طرح اختلاط در آزمايشگاه كارگاه تهيه و آزمايش گردد و با ثبت نتايج و مقايسه ی آنها طرح‌هاي بهينه براي اجرا برگزيده شوند. اگرچه راهنمايي‌هاي بسيار مفيدي در آيين نامه‌هاي معتبر بين‌المللي و استاندارد‌هاي ساختماني ايران براي كاربرد افزودني‌هاي شيميايي وجود دارد، ولي اغلب آن ها در شرايط استاندارد و آزمايشگاهي كنترل شده  نتيجه گيري شده‌اند. بنابراين، بهتر است ضمن پيروي از آن ها نسبت به انجام آزمايش‌هاي كارگاهي نزديك به شرايط واقعي كاربردي در كارگاه اقدام نمود.

همواره لازم است طرح اختلاط اين گونه بتن‌ها مجدداً بررسي شود. چنانچه يك طرح بتن داراي كارآيي و قابليت پرداخت مناسب باشد و لازم شودکه به آن ماده كندگيرکننده افزوده شود، تغييری در مقادير آب، سيمان و يا مقدار حباب های ريز به وجود نمی آيد و در نتيجه نيازی به تغيير در نسبت های اجزای بتن نمی باشد. با توجه به اينكه اغلب افزودني‌هاي کندگيرکننده مواد محلول در آب هستند، لازم است در هنگام محاسبه ی آب اختلاط و نسبت آب به سيمان، مقدار آب موجود در اين افزودني‌ها محاسبه و معادل آن از آب اختلاط كاسته شود. ولي بخش جامد آن ها كه نسبت به حجم كل بتن بسيار ناچيز هستند معمولا ناديده گرفته مي‌شوند.

مخازن نگهداري افزودني‌ها بايد به آساني قابل شناسايي بوده و محلول‌ها در برابر آلودگي، تبخير، رقيق شدن، دماي بسيار بالا و يخ‌زدگي، محافظت شوند. توجه به زمان انبارداري هر افزودني براساس توصيه ی توليدكننده ی آن ضروري است. اختلاط دو يا چند افزودني با هم مجاز نمي‌باشد وبايد آن ها را به طور جداگانه پيمانه و به مخلوط اضافه کرد. مگر اين كه سازگاري آن ها با يكديگر قبلاً توسط توليدكننده بلامانع اعلام شود. برای مثال، ممكن است کندگيرکننده و روان‌كننده ی بخصوصی با هم سازگاري نداشته باشند و هركدام در مخازن جداگانه نگهداري و با فاصله زماني مناسب به مخلوط كن بتن افزوده شوند.

با توجه به اين كه اين افزودني‌ها معمولا در مقادير بسيارکم و بر اساس نسبت های كوچک به سيمان مصرف مي‌شوند، لازم است لوازم اندازه‌گيری دقيق برای پيمانه كردن آن ها در كارگاه فراهم و در ضمن آموزش‌های لازم در مورد حساسيت و تاثيرات نامطلوب احتمالی ناشی از مصارف نادرست به كاربران ارايه شود.

 

ارزيابي و انتخاب كندگيرکننده

عملكرد افزودني‌ها از هر نوع و طبقه با يكي از شيوه‌هاي زير بررسي مي‌شوند. اين شيوه‌ها ممكن است به تنهايي يا باهم در تشخيص و انتخاب يك افزودني مورد توجه قرار گيرند.

1)  نتايج حاصل از كاربرد موفقيت آميز يك افزودني در كارهاي مشابه قبلي كه تحت شرايط كنترل شده ی كارگاهي انجام شده باشد. در اين روش بايد تا حد امكان شرايط كار و مصالح مرجع انتخابي شبيه به شرايط كارگاه باشد.

2 ) انجام آزمايش‌های كارگاهی با مصالح و شرايط موجود در محل كارگاه و در شرايط دمايی مختلف.

3) كتب و نشريات فني و اطلاعات ارايه شده از سوي توليدكننده‌ها.

با استفاده از روش هاي فوق محدوده ی مقادير مصرفي و حد بهينه آن تعيين مي‌شود و اثرات احتمالي ناشي از مصرف بيش از حد مورد بررسي قرار مي‌گيرد. ولي، لازم است اطلاعات كاملي از عملكردهاي قبلي يك افزودني و نتايج آن كه بيانگر محدوده ی مقادير مصرف باشد در اختيار مصرف كننده قرار گيرد. بديهي است كه نتايج تاثير يك افزودني معين بر انواع سيمان، مقدار سيمان، نوع سنگدانه‌ها، شرايط آب و هوا و شرايط ساخت بتن متفاوت است. ولي، محدوده ی تعيين شده از سوي توليدكننده مي‌توانددرهرکارگاه ملاك سنجش قرارگيرد.

تاخيري كه تحت تاثير مصرف کندگيرکننده درگيرش بتن بوجود مي‌آيد، موجب آرامش در روند كسب مقاومت اوليه مي‌شود. بتن‌هايي كه به آرامي‌كسب مقاومت اوليه مي‌كنند عموماً داراي مقاومت‌هاي دراز مدت بيشتري هستند.

 

 كنترل كيفيت

يكنواختي و ثابت بودن يك افزودني در مراحل مختلف پروژه و ارسال‌هاي متعدد به كارگاه بايستي كنترل شده و برابري آن با آزمايش‌هاي اوليه اثبات گردد. آزمون هاي لازم براي شناسايي و تاييد افزودني‌ها شامل: تعيين درصد جامد، غلظت ظاهري، طيف سنجي براي مواد آلي، مقدار كلرايد، درجه قليايي ( pH ) و برخي موارد ديگر مي‌باشند. آيين نامه‌هاي معتبر بين‌المللي و استاندارد‌هاي ساختماني ايران راهنمايي‌هاي لازم براي تعيين يكنواختي افزودني‌هاي شيميايي را به تفصيل بيان نموده‌اند. اگرچه با كنترل رنگ، بو، شكل ظاهري و اندازه‌گيري غلظت و مقدار pH مي‌توان يكنواختي محموله‌هاي مختلف افزودني‌هاي وارده به كارگاه را تاييد يا رد نمود.

 

 مراجع

 

1- خواص بتن، پروفسور نويل، ترجمه دکتر هرمز فاميلی / تيرماه 1378

2- آيين نامه بتن ايران- 2930 / تاريخ

3- Rixom, R. and Mailvaganam, N. "CHEMICAL ADMIXTUIRES FOR CONCRETE", 3rd Ed., 1999, E & EN SPON.

4- V.M.Malhotra, Super-plasticizers and other Chemical Admixtures in Concrete

5- ACI 212.3R – 04, "Chemical Admixtures for Concrete", and ACI 207-2006,''Mass Concrete", MCP-ACI 2006.

6- REILIM, "Application of Admixtures in Concrete", 1995.

7- Ramezanianpour, A.A., Sivasundaram, V., and Malhotra, V.M., "Superplasticizers: Their Effect on the strength Properties of Concrete.

8- Tom Melbye, Sprayed Concrete./ 1994

 

 


1- Set retarding admixtures

 

تاریخ: 1397/11/17
بازدید: 62

تعمیر سازه های بتنی ذخیره آب ( ترمیم ، تعمیر و آب بندی مخازن بتنی )

تعمیر سازه های بتنی ذخیره آب ( ترمیم ، تعمیر و آب بندی مخازن بتنی )

این بخش از فصل 9 به تعمیر سازهای موجود که برای چند سال مورد استفاده قرار گرفته اند بدون وارد نمودن هیچ نوع سازه جدید می پردازد. بهرحال، هنگامی که هدف، شناسایی عیوب و تعمیرات می باشد، لازم است که گاهی نیازهای استاندارد سازه های جدید که راهنمایی را فراهم می نمایند نیز مد نظر قرار گیرند. گرچه بعضاً دیده شده که تعدی هایی از این راهنما صورت می گیرد. دلیل متعارف بررسی شرایط یک سازه ذخیره آب این است که تراوش به عنوان یک حقیقت یا آنچه جای شک دارد، شناخته شده است. بهرحال در مورد مخزن های نگهداشت مایعاتی بجز آب، نظیر مخازن فاضلاب، مخازن تحزیه لجن و مخازن دوغاب ممکن است خسارتی به قسمت داخلی مخزن در اثر حمله شیمیایی مشاهده گردد.

تراوش ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  1. به سمت خارج سازه
  2. به سمت داخل سازه
  3. ترکیبی از موارد (1) و (2)

1-1- بررسی ها

بررسی می بایست بر اساس توصیه های اساسی ساختمانهای بتنی ارائه شده در فصل 4، اما با برخی موارد اضافه شده مهم انجام گیرد. مسیر بررسی ها ممکن است به صورت زیر خلاصه گردد:

  1. جمع آوری اطلاعات در دسترس در خصوص سازه، مثلاً عمر، روش ساخت، نوع مایعی که نیاز به نگهداری دارد (آب آشامیدنی، فضولات صنعتی، فاضلاب، لجن و ...).
  2. بررسی اولیه بر اساس اطلاعات بدست آمده از بند (1) بالا.
  3. جهت بررسی حمله شیمیایی محتمل، آزمایش چشمی بتنی که در تماس با مایع ذخیره شده
    می باشد،
  4. ارزیابی مقدماتی میزان تراوش در صورتی که نقاط تراوش قابل رویت باشند. در سازه های خاص، نفوذ از آب زیر زمینی و/ یا تراوش از سقف ممکن است رخ دهد.

اطلاعات بدست آمده از بندهای (1) تا (4) بالا می بایست مهندس را قادر سازد تا پیشنهاد خود را جهت بازرسی و بررسی دقیق تنظیم نماید.

موضوعاتی که احتمالاً نیاز به توجه دارند، شامل موارد زیر می باشد:

  1. تراوش از مایع ذخیره
  2. نفوذ از آب زیر زمینی/ یا تراوش از سقف
  3. حمله شیمیایی به بتن توسط مایع ذخیره

شکل 9-1 نتایج بدست آمده از پیمایش رادار ضربه ای در یک استخر شنای بزرگی که در دهه 1930 ساخته شده، نشان می دهد و پیمایش مذکور به منظور تعیین جزئیات ساخت از نقطه نظر ترک خوردگی جدی بدنه استخر انجام گرفت.

این پیمایش به طور موفقیت آمیزی ضخامت دیواره ها و کف و نیز موقعیت و آرایش آرماتورها و محل حفره های زیر کف را تعیین نمود و از این رو با دقت به دلایل عمده ترک اشاره کرده است.

1-1-1-آزمایش تعیین تراوش (افت مایع)

میزان تراوشی که قابل تحمل است، به فاکتورهایی بستگی دارد که عمده آنها به قرار زیر می باشند:

  1. حجم از دست رفته به صورت درصدی از حجم ذخیره
  2. نوع مایع ذخیره شده
  3. اینکه تراوش قابل رویت است (در برجی از آب) یا غیر قابل رویت (در مخازن ذخیره زیرزمینی)

می بایست به خاطر داشت که هیچ سازه بتنی به صورت "بطری سربسته" نخواهد بود مگر اینکه با غشای ضد آب پوشانده شود. در خصوص برج های آبی که سازه های بسیار واضحی هستند، حتی قطعات رطوبت نیز نمایان می شوند که اغلب با رشد قارچ ها تغییر شکل می یابند.

تجربه من این است که تهیه یک غشای ضد آب بر روی قسمت داخلی مخزن محتاطانه خواهد بود.

در خصوص سازه های جدید، نیازمندیهای کمیسیون مقداری افت آب را می پذیرد. کد عملی مربوطه BS 8007:1987 تحت عنوان کد عملی برای طراحی سازه های بتنی ذخیره مایعات آبی بوده که شامل توصیه هایی در خصوص ارزیابی افت آب قابل قبول تحت شرایط دقیق آزمایش در سازه های جدید می باشد.

 

 

 

 

 

توصیه من این است که افت مایع می بایست توسط آزمایشی که درBS  تنظیم شده و برای جزئیات بیشتر به آن ارجاع می دهیم، بررسی گردد. برای یک سازه موجود، تا جایی که از لحاظ اجرایی امکان دارد، می بایست آزمایشی را بر اساس بندهای زیر ترتیب داد:

  1. بستن تمامی دریچه های خروجی
  2. پر نمودن سازه با آب تا تراز بالای مایع، که این تراز می بایست به روشنی علامت زده/ ثبت شود.
  3. تعیین روشی برای اندازه گیری تبخیر در حین آزمایش توسط استوانه ای که از آب پر شده و به سازه متصل گشته به طوریکه تراز آب در سازه و استوانه منطبق بر هم باشند. این روش در
    سازه های سرپوشیده نیز کاربرد دارد.
  4. اگر سازه باز باشد، بارشی که در حین آزمایش صورت می گیرد، می بایست توسط باران سنچ ثبت شود.
  5. آزمایش بایستی تا هفت روز ادامه داشته، همچنین تراز آب هم در سازه و هم استوانه می بایست به دقت در هر روز و در یک زمان ثبت گردد.

افت تراز آب ناشی از تراوش برابر است با افت کلی منهای تبخیر به اضافه بارش.

می بایست توجه داشت که اگر سازه خارج از سرویس دهی بوده و برای دوره قابل توجه ای خالی باشد (مثلاً بیش از شش ماه)، در آن صورت یک دوره خیساندن مقدماتی یا تثبیت کننده 7 الی 21 روزه (بسته به ارزیابی میزان خشکی که اتفاق افتاده است) می بایست در آزمایش لحاظ نمود.

توصیه های آیین نامه ای در خصوص افت آب در سازه های جدید عبارتند از:

  • 500/1 عمق متوسط آب یا:
  • 10 میلیمتر یا :
  • سایر مقادیر معین

مورد آخری واقعی بوده و در سازه های جاری کاربرد دارد.

1-1-2-تراوش سقف

سازه های ذخیره آب آشامیدنی معمولاً دارای سقفی بوده که آلاینده ها را کاهش می دهد که
می بایست ضد آب بوده به ویژه اگر که اغلب هم همین طور است، بخشی از سازه مدفون بوده و سقف با خاک و علف پوشیده شده باشد.

در مورد سازه های موجود، مشاهده مقداری تراوش از سقف غیر معمول نیست. اگر این تراوش شامل نواحی نمناک/ مرطوبی باشد که میزان تراوش آنها کمتر از آن است که قابل اندازه گیری باشد و منجر به هیچ گونه خوردگی در آرماتورها نشود، آنگاه این احتمال وجود دارد که هزینه کار لازم جهت حذف کامل این رطوبت نفوذ کرده قابل توجیه نباشد.

در جاییکه تراوش بسیار جدی است، کار علاج بخشی ضروری خواهد بود. کد آیین نامه شامل
توصیه هایی در خصوص آزمایش سقف های بتنی مسطح جدید جهت بررسی ضد آب بودن آنها می باشد.

این بررسی شامل غرقاب کردن سقف تا عمق 25 میلیمتر و گذاشتن آن به همین وضعیت برای مدت 24 ساعت می باشد. اگر هیچ تراوش یا قطعات نمناکی مشاهده نشد، در آن صورت سقف رضایت بخش قلمداد می شود. اگر غرقابی نمودن سقف برای مدت 24 ساعت دشوار باشد، در اینصورت به عنوان گزینه جایگزین می بایست آب را به مدت 6 ساعت بر روی سقف جاری نمود و لایه زیر طاق سقف جهت تراوش و قطعات رطوبت مورد بازررسی قرار گیرند.

1-1-3-محل تراوش

شناسایی محل هایی که در آنها تراوش رخ می دهد در سازه های مرتفع نظیر برج های آب نستاً کار ساده ای است. در خصوص سازه های که به طور جزئی یا کلی در زیر زمین قرار دارند، مشکل قابل توجهی وجود دارد. سه تا از محتمل ترین محل های تراوش از میان درزها و ترکها و نواحی که لوله ها از دل دیوار و در زیر تراز فوقانی مایع و نیز زیر کف می گذرند. از لحاظ عملی تهیه چنین لوله هایی از بالهای آب بند امری معمول است، اما این کار تنها در صورتی که بتن تماماً در اطراف لوله متراکم شده باشد، موثر خواهد بود.

تمامی درزها می بایست آب بندی شده و شرایط آب بندی (اگر آب بندی تهیه شد)، می بایست به دقت مورد آزمایش قرار گیرد. درزهای بدون آب بند از نقطه نظر تراوش مورد تردید خواهد بود.

ممکن است دشوار باشد که صرفاً با نگاه به ترک تصمیم بگیریم که آیا در حال تراوش است یا خیر. سعی در تصمیم گیری پیرامون نوع ترک مثلاً حرارتی، انقباضی، انقباضی ناشی از خشک شدگی یا خمشی امری ضروری است. محل و عرض و طول آن نیز در این تصمیم گیری دخیل می باشند.

شناسایی تراوش از دال های کف که بر روی زمین قرار دارند، امری دشوار است مگر اینکه سیستم دسترسی به زهکش های تحتانی وجود داشته باشد. اگر چنین باشد، در اینصورت جریان عبوری از زهکشهای تحتانی با حدود 1 متر هد آب بر روی دال کف در صورت ضد آّب نبودن آن افزایش می یابد. حتی زمانی که منطقاً واضح است که تراوش از طریق دال بتنی اتفاق می افتد، همچنان نیاز به تعیین محل نقاط تراوش و انجام تعمیرات موثر باقی است. این امر مشکلات بسیاری را ایجاد می نماید.

1-1-4-نفوذ

در خصوص تخلیه سازه، نفوذ عمده ای قابل رویت است، اما تا زمانی که سطح کف و داخل دیواره ها و نیز زیر طاق دال سقف خشک باشد، تشخیص تراوش اندکی دشوار خواهد بود. در  صورتی که آب پس از تصفیه ذخیره شود، حتی میزان کم نفوذ به مخازن ذخیره آب آشامیدی غیر قابل قبول خواهد بود.

1-1-5-خوردگی آرماتور

کل سطح داخلی (و بیرونی در صورت رویت) می بایست جهت بررسی نشانه هایی از خوردگی آرماتور که معمولاً به صورت زنگ زدن با ترک خوردگی و خرد شدن بتن جلوه می کند، مورد آزمایش قرار گیرد.

هنگامی که فولاد خورده شده و به زنگ تبدیل می شود (اکسید آهن)، حجم زنگ زدگی سه تا پنج برابر حجم فلز اصلی شده و انبساط حاصل از آن می تواند در بتن ایجاد ترک نموده و آنر ا خرد نماید.

دو نوع خوردگی به نام های خوردگی کلی و موضعی وجود دارد. خوردگی کلی بستر منجر به خرد شدن بتن می شود. خوردگی موضعی می تواند گاهی در قالب کرم خوردگی ظاهر شود که ممکن است برای مقاومت باقیمانده آرماتور که که متعلق به کاهش سطح مقطع میلگردها در " نقاط کرم خورده" بسیار جدی تر باشد. این نقاط کرم خورده ممکن است تا بیش از 50 % قطر میلگرد به آرماتور نفوذ نماید. خوردگی موضعی احتمالا بیشتر از بابت حضور یون های کلریدی در بتن در تماس با فولاد ناشی می شود، اما لزوماً باعث خرد شدن بتن نمی شود. از این رو، حتی آزمایش چشمی دقیق بتن ممکن است خوردگی
موضعی/ کرم خورده را شناسایی نکند.

 

یک پیمایش پوشش سنج، نواحی که در آن پوشش آرماتورها کمتر از حالت معمول باشد را نشان
می دهد که مقاومت کافی برای آنها می بایست 40 میلیمتر باشد. کد عملی انگلستان، BS 8007:1987، توصیه می کند که این عمق پوشش در صورتی که بتن در تماس با مایعات خورنده (چه در مخزن و یا در بخش خارجی در لایه خاک زیرین) باشد، می بایست افزایش یابد. شکل 9-2 را که نمایش دهنده فرسایش یک مخزن دوغاب rc می باشد مشاهد نمائید.

یک پیمایش نیم سلولی (فصل 4، بخش 4-5-5) محل هایی را که در آنها احتمال خوردگی فعال آرماتورها وجود دارد،  نشان می دهد، گرچه هیچ گونه نشانه های قابل رویتی از این فعالیت وجود ندارد.

برای سازه های که بر روی زمین قرار دارند، بررسی عمق کربناته دشده بنا به دلایلی که در فصل 3، بخش 3-25 ارائه گردید، ضروری است و همچنین در این باره، فصل 4، بخش 4-4-2 و 4-5-2 را ببینید و کربناته شدن خود به تنهایی باعث کاهش مقاومت و نیز کم شدن مقاومت بتن در برابر نفوذ آب می گردد، و تاثیرش بر خوردگی آرماتور فولادی است که از اهمیت برخوردار است.

1-1-6-حمله شیمیایی به بتن

حمله شیمیایی می تواند از سوی مایهپع ذخیره شده در سازه و یا از آب زیرزمینی در بتن رخ دهد. فصل 3، بخش 3-5، اطلاعاتی در خصوص تاثیر تعدادی از مواد شیمیایی که کاربرد عمومی در بتن دارند، ارائه می نماید. تا آنجا که به سازه های ذخیره آب مربوط می شود، حمله شیمیایی بیشتر در مخازن مربوط به امور تصفیه آب یافت می شود.

 

بهرحال، مخازن، خطوط لوله و کانالهای انتقال آب که نگهداری و انتقال آب با pH کم حاصله از نواحی گودالی نظیر زمین های جمع آوری آب وارده از زمین های بلند، ممکن است از حمله آسیب ببینند. pH چنین آبهایی می تواند به زیر 5/3 رسیده و گرچه این امر ناشی از اسیدهای آلی بوده اما اسیدهای کاملاً شدیدی در بتن نتیجه می شود. شکل 3-5 کانال های آب  بتنی آسیب دیده ای که آب مردابی نرم (حاوی اسید نرم) را انتقال می دهد، نشان می دهد. در این رابطه فصل 3، بخش 3-5-9 را ببینید. شکل 9-3 خسارت اعمال شده به لوله های فاضلاب بتنی را که در اثر فضولات صنعتی اسید به وجود آمده نشان می دهد.

1-1-7-خوردگی سولفید هیدروژن

مخازن کارهای تصفیه فاضلاب، مخازن تجزیه لجن و مخازن ایستگاه های پمپاژ می توانند در شرایط خاصی قرار داشته باشند که در معرض حمله شدید در بالای تراز فوقانی سطح آب خود باشند. این موضوع به طور خلاصه در فصل 3، بخش 3-5-11 که به خوردگی ناشی از سولفید هیدروژن مربوط بود، آمده است. گزارش هایی از این نوع حمله در انگلستان ارائه شده و من نمونه هایی را بررسی نموده و اطلاعات مختصری در خصوص نواحی که شرایط مساعدی بر این نوع حمله دارند یافته که می تواند برای خوانندگان مفید باشد.

  1. امتدادهای طویل مجرای فاضلاب با شیب هموار و سرعتی که نمی تواند تحت آن خود را پاک نماید، و مخازن ایستگاه های پمپاژ که دریافت کننده دبی فاضلابها هستند، یا نواحی که دوره نگهداشت در مخازن طولانی است.
  2. مجراهای فاضلاب که دریافت کننده فضولات صنعتی هستند که شامل غلظت های بالایی از ترکیبات سولفیدی یا ترکیبات گوگردی آلی می‌باشند. برای مثال: فاضلاب خروجی از کارخانجات مشروبات الکلی. دمای بالای فاضلاب، عفونت و نیز تشکیل گاز سولفید هیدروژن  را تسریع می کند.
  3. مخازن ایستگاه های پمپاژ با دوره نگهداشت طولانی و نقاط تخلیه جریان های اصلی پمپاژ شده از این مخازن.
  4. مخزن تجزیه لجن: از دید تئوری، زمانی که این مخازن به درستی کنترل شوند، نبایستی از این نوع حمله آسیب ببینند، اما برخی اوقات چنین اتفاقی رخ می دهد.

تاکید می گردد که حداکثر اقدامات احتیاطی را در زمان بازرسی مجراهای فاضلاب، دریچه های
آدم رو، مخازن ، تانک های سرپوشیده و ... می بایست لحاظ نمود. گاز سولفید هیدروژن و سایر گازهایی که در فاضلاب عفونی تولید می شوند، سمی هستند. به همین منظور، تهویه کافی قبل از ورود، حداقل توسط دو نفر که بر روی سطح دسترسی هستند و نیز استفاده از یک  قلاب مناسب توسط آنهایی که وارد می شوند، و هوای درون مجرای فاضلاب و ... می بایست از لحاظ میزان اکسیژن، دی اکسید کربن و سولفید هیدروژن آزمایش گردد. غلظت این گازها می بایست مشابه هوای آزاد باشد. نیازهای اجرایی سلامتی و ایمنی نیز می بایست لحاظ گردد.

همانطور که در فصل سوم، عنوان شد،  حاصل از مجرای فاضلاب عفونی به فضای خیلی مرطوب بالای تراز فوقانی مجرای فاضلاب حرکت کرده و در آنجا توسط باکتریهای هوازی به اسید سولفوریک تبدیل می شود. اسید سولفوریک یکی خورنده ترین اسیدها در برابر بتن سیمان پرتلند بوده و می تواند باعث تخریب سازه های مذکور فوق گردد. من ستون rc را در مخزن ایستگاه پمپاژ دیده ام که به طور کامل به این طریق تخریب شده بود.

1-1-8-مخازن تجزیه لجن

تجزیه کننده های لجن اغلب در امور تصفیه فاضلاب به کار گرفته می شوند. آنها معمولاً در پلان به شکل دایره بوده و سقفهای گنبدی شکل دارند. دیواره ها و کف بتنی بوده (گاهی دیواره ها پس تنیده هستند) و سقف از فولاد گالوانیزه سنگین یا بتن آرمه یا شاتکریت می باشد. تجهیزات گرمایشی و اختلاط در داخل مخزن فراهم شده است. لجن معمولاً در دمایی بین 25 تا 30 در جه سانتیگراد با pH بهینه 7 تا 8/7 نگهداری می شود. تحت چنین شرایطی، لجن یا خنثی است یا قلیایی و حجم قابل توجهی از گاز حاصل از تجزبه لجن رها می شود. این گاز شامل تقریباً 70 % متان و 25 % دی کسید کربن و 5 % باقیمانده هم شامل سولفید هیدروژن و سایر گازها می باشد.

متاسفانه، اگر کنترل های شدید برداشته شود، در صورت تغییر خصوصیات لجن، pH ممکن است افت کرده و مقدار  به طرز قابل توجهی افزایش یابد.  این امر منجر به بوجود آمدن شرایطی در تجزیه کننده می شود که  محیط مناسبی برای چرخه سولفید هیدروژن – اسید سولفوریک بوده که در هوای بالای تراز فوقانی لجن اتفاق می افتد.

1-1-9-خسارت ناشی از انجماد و ذوب شدن به بتن

این نوع خسارت احتمالاً در سازه هایی که خیلی در معرض اقلیم های معتدل یا سردتر قرار دارند، رخ می دهد و این خسارت به صورت ضعیف شدن سطح بتن در معرض که در اثر گسیختگی ماتریس سیمان، دچار ظاهر ترک خورده کم عمق می گردد، جلوه می کند. شکل 3-1 فصل 3 را در این خصوص مشاهده نمائید.

1-1-10-واکنش قلیا- سیلیس

اطلاعات راجع به این نوع حمله به سازه های بتنی در فصل 3، بخش 3-5-13 و فصل 4، بخش
 4-6-3-5 و نیز فصل 6، بخش 6-19-7 ارائه شده است. من تنها از یک مورد واکنش قلیا- سیلیس در سازه ذخیره مایعات در انگلستان مطلع هستم (بجز سدی در جرسی)

سه نیازمندی اساسی برای آغاز واکنش قلیا- سیلیس به شرح زیر می باشد:

  1. میزان کافی سود سوزآور در بتن
  2. حضور سیلیس واکنش دهنده در سنگدانه ها.
  3. تامین رطوبت کافی

در یک سازه ذخیره آب موجود، خیلی به ندرت اتفاق می افتد که تاثیر هر یک از سه شرایط فوق الذکر را مهار نمایند. بنابراین، در صورتی که ثابت شد واکنش قلیا  - سیلیس در حال رخدادن است، تصمیماتی پیرامون تخریب اعضای متاثر و جایگزینی آنها و یا حذف مواد با فرض اینکه مقاومت اعضا به طور عمده کاهش نیابد، اتخاذ می شود.

1-1-11-نمونه برداری و آزمایش

این موضوع در فصل 4، بخش 4-4 بحث شد و نظراتی که در ادامه می آید، مخصوص سازه های ذخیره مایع است.

این نظرات به طور کلی برای نمونه های بتنی که از بابت میزان سولفات به خصوص در بتنی که در زیر سطح زمین در یک خاک رس قرار دارد، ارائه می شوند. اگر میزان سولفات بتن از 4 % جرم سیمان فراتر رود، آنگاه بررسیهای بیشتر نیز توجیه پذیر است به صورتی که نشان از سولفات در سنگدانه ها و یا انتشار در بتن سولفاته ای که بر روی آب زیر زمینی قرار دارد، دارند. پیرامون تاثیر سولفاتها بر بتن سیمان پرتلند، فصل 3، بخش 3-5-5 را ببینید.

برای سازه هایی که در زیر تراز زمین یا زیر خاکریز ها قرار دارند، بررسی عمق کربناته شدن لازم نیست.

آزمایش تعیین کربناته معمولاً مورد نظر است.

ممکن است نیاز باشد تا کیفیت عمومی بتن در قالب میزان سیمان، دانه بندی تقریبی سنگدانه ها و استاندارد تراکم بررسی گردد. همچنین، در صورتی که الگوی ترک حاکی از احتمال رخدااد
واکنش قلیا- سیلیس باشد، آزمایشهایی جهت تأیید یا رد وجود این واکنش توصیه می کردد.  فصل 3، بخش 6-5-13 را ببینید.

اگر علائم مربوط به حمله شیمیایی به سطح بتن مخازن ذخیره آب مشاهده شود، در اینصورت تحلیلی شیمیایی مایع دخیره شده در دستور کار قرار می گیرد و  می بایست به اطلاعاتی در خصوص اینکه آیا ترکیب مایع ذخیره شده با گذشت زمان تغییر می نماید یا خیر دست یافت. pH مایع مهم است. می بایست خاطر نشان نمود که مقایس pH لگاریتمی بوده از این رو غلظت یون هیدروژن در یک مایع با 4=pH، 1000 برابر مایعی با 7=ph می باشد. میزان pH و ترکیب شیمیایی آب آشامیدنی متغیر است. اغلب آبهای آشامیدنی در انگلستان، در سه دسته زیر قرار می گیرند:

  1. بدون الکل، کمی اسیدی، قلیاییت و جامدهای حل شده کم، با pH بین 5 تا 5/6. این آب متعارف زمینهای جمع کننده آب حاصل از مناطق بالادست، نواحی مردابی و ... می باشد.
  2. آب با pH بین 5/6 تا 5/7، قلیایت و جامدهای حل شده متوسط
  3. آب با pH بین 5/7 تا 5/8، با قلیاییت و جامدهای حل شده بالاتر

مقدار pH را می توان به طور تقریبی توسط کاغذهای معرف و محلولهای معرف و یک مقایسه کننده تعیین کرد. برای تعیین دقیقتر آن می بایست از یک pH متر استفاده نمود.

آب موجود در بند (1) فوق، احتمالاً برای هر بتنی اتفاق می افتد. و در طی یک دوره طولانی، اسیدی شدن بیشتر می شود (شکل 9-4 را ببینید)

 

 

مخازن مربوط به کارهایی تصفیه آب در نواحی که سولفات آهن اتفاق می افتد، از حمله کاملاً شدیدی آسیب دیده و پوششهای حفاظتی ممکن است نیاز باشد.

خسارت ناشی از خوردگی سولفید هیدروژن در بتن معمولاً خیلی شدید است، (شکل 3-3 را ببینید) و معمولاً در قسمت بالای خط آب در مخازن و مجراهای فاضلاب و بخش های فوقانی دیواره ها و زیر طاق دال های سقف در مخازن تجزیه لجن قرار دارد. از آنجا که هزینه کار علاج بخشی احتمالاً خیلی بالاست، اطلاعات کاملی در خصوص مشخصات مجرای فاضلاب و تجزیه لجن می بایست بدست آورد.

 

1-1-12-پیمایش رادار ضربه ای

زمانی که ترکهای جدی شناسایی شد، یمایش رادار ضربه ای می تواند بسیار سودمند باشد. این پیمایش قادر است که تفاوت های موجود در چگالی بتن، محل آرماتورها، تفاوت در تکیه گاه های حاصل از لایه خاک زیرین را مکانیابی نماید..

شکل 9-1 بخش از یک پیمایش راداری برای یک استخر شنای روباز بزرگ را نشان می دهد.

1-2-شناسایی عیوب

یک شناسایی عملی و ملموس از دلایل گسیختگی ها و فرسایش سازه های ذخیره مایع نیازمند تجربه بسیار زیادی می باشد.

من پیشنهاد می کنم که فهرستی از تمامی گسیختگی ها و فرسایشها تهیه شده و برای هر یک، نظری در خصوص اهمیت آن در رابطه با اجرای موثر و کارامد سازه و نیز برآوردی از هزینه احتمالی کار
علاج بخشی آن فراهم گردد. سپس کارفرما با مشورت مهندس، قادر خواهد بود تا در خصوص اینکه چه کاری می بایست انجام گیرد، تصمیم گیری کند.

وجود ترک های سازه ای- ترکهایی که نشان می دهد فاکتور ایمنی عضو (اعضا)ی مورد نظر کاهش یافته- نیازمند ملاحظات ویژه ای است و ممکن است منجر به از رده خارج کردن سازه شود.

اگر حمله شیمیایی وارده توسط مایع ذخیره شده صورت گیرد یا به نوعی مایع ذخیره شده عامل آن باشد، مثلاً خوردگی سولفید هیدروژن در بالای تراز فوقانی مایع در مخزن، در اینصورت می بایست به منظور کاهش یا حذف علت حمله، ملاحظاتی را ترتیب داد. تصمیم گیری در خصوص اینکه آیا چنین گامی می بایست برداشته شود، عمیقاً به درجه حمله و زمان برآورد شده ای که حمله در آن مدت اتفاق می افتد و نیز سهولت اجرایی تصفیه مایع مربوطه به منظور کاهش مشخصات خورندگی آن بستگی دارد. در مورد حمله سولفید هیدروژن- اسید سولفوریک، کار علاج بخشی احتمالاً پیچیده بوده و ممکن است نیاز به تغییر در عملکرد سیستم مجرای فاضلاب باشد.

1-3-تعمیرات و کارهای علاج بخشی

1-3-1-کارهای مورد نیاز جهت اصلاح / کاهش تراوش / نفوذ

همانطور که قبلاً مطرح گردید، عمده افت آب احتمالاً بیشتر از طریق درزها و ترکها اتفاق می افتد تا نواحی بتن لانه زنبوری. تعمیر بتن تگری در شکل 9-4 نشان داده شده است.

در خصوص مخازن ذخیره آب آشامیدنی، تمامی مصالح تعمیری می بایست غیرسمی، غیر آلوده بوده و زمینه رشد باکتری در آنها وجود نداشته و تاثیر منفی بر کیفیت آب نگذارد.

 

1-3-2-کار علاج بخشی در خصوص درزها

معمول است که درزها از شیار آب بندی که با مصالح درزگیر با دوام انعطاف پذیر و ضد آب ساخته
می شود، تامین شوند. من مواردی را دیده ام که در آنها مصالح درزگیر حذف شده است. درزها برای کل ضخامت دیواره، کف یا سقف گسترش یافته و از این رو می بایست ضد آب باشند.

اگر یک شیار درزگیر تهیه نشده باشد، آنگاه توصیه می شود که بسته به نوع درز، شیار برش داده شده و در برابر آب آب بندی شود. گزینه دیگر تزریق در ترک به گونه ای که در قسمت بعد توضیح داده می شود، می باشد.

اگر یک شیار درزگیر تهیه شده باشد، درزگیرهای قبلی می بایست حذف گردد و درز به دقت تمیز شده و آنگاه درزگیر جدید را اجرا نمود. درزگیر جدید می بایست تحت شرایط زیست محیطی که قرار است برای آن بکار رود، با دوام باشد. (شکل های 9-5 و 9-6 را ببینید).

درزگیرهای بکار رفته در سطح خارجی یک مخزن مرتفع، در محلی که که در معرض شرایط انجماد و ذوب شدن زمستانی وجود دارد، می بایست تحت چنین شرایطی عملکرد موثری داشته باشد.

درزگیرهای بکار گرفته شده در مخازن دخیره فاضلاب و فضولات صنعتی و مخازن تجزیه لجن در شرایط دشوار خاصی کار می کنند. این "شرایط" می بایست به دقت ارزیابی شده و کل اطلاعات آن به سازندگان درزگیر داده شود.

درزگیرها معمولاً با یک آستر بکار می روند که برای کار با بتن نمناک مناسب است. بعید است که سطح درز به طور موثری خشک شده باشد.

برخی اطلاعات کلی در خصوص انواع مصالح درزگیر در فصل 2، بخش 2-13 ارائه شده است.

1-3-3-کار علاج بخشی در خصوص ترک ها

ترکها، درزهای نامطلوب، لزوماً عمود بر دیوارها، کف یا سقف گسترش نمی یابند. از این رو، نیاز به تعمیر آنها معمولاً به عوامل زیر بستگی دارد:

  1. آیا آنها در ارتباط با خوردگی آرماتورها که ناشی از زنگ زدگی و/ یا خرد شدن یا پیمایش
    نیم سلولی می باشند.
  2. آیا آنها در سرتاسر سازه گسترش یافته و منبع افت مایع در زمانیکه مخزن پر است یا منبع نفوذ در زمان خالی بودن آن، هستند.

به تجربه بر من ثابت شده که ترک هایی که نه به خوردگی آرماتورها مربوطند و نه به تروارش، نیازی به تعمیر نداشته و می توان آنها را به حال خود وانهاد. مگر اینکه چنین ارزیابی شود که موجب ضعف
سازه ای می گردند.

هنگامی که تصمیم به تعمیر گرفتیم، روش تعمیر به نوع ترک، اینکه آیا جایجایی بیشتر در عرض ترک پیش بینی می گردد یا خیر، بستگی دارد که اگر این اتفاق پیش بینی شود، مقدار برآورد شده جابجایی چه میزان خواهد بود.

در خصوص ترکهایی که مرتبط با جابجایی های بیشتر نیستند، روش تعمیر زیر پیشنهاد می گردد:

  1. حبابهای تشکیل شده از بتن تا فاصله 75 میلیمتر از هر طرف ترک مبایست حذف گردد. این کار را می توان با برس های سیمی برقی، شن پاشی سبک یا جت های آب فوق سریع انجام داد . تمامی شن و گرد خاک را می بایست از سطح آماده شده پاک کرد.
  2. برس کشی در میان ترک و بر روی سطح آماده با سه پوشش که متشکل از فرمولاسیون مناسبی از رزین اپوکسی با انعطاف پذیری کم و لزجت پایین که پس از استفاده از آستر مناسب،
    اجرا می گردد.

گزینه جایگزین، تزریق در ترک بوده اما احتیاط حکم می کند که ابتدا به صورت آزمایشی انجام شود، مگر اینکه سطح خارجی دیواره قابل دسترسی بوده به طوریکه بیرون درز قابل آب بندی می باشد. اگر چنین کاری صورت نگیرد، مقدار نامحدودی از رزین گرانقیمت ممکن است به داخل پمپاژ شده و بدون آب بندی موثر درز از دست برود. رزین بکار رفته می بایست کمی انعطاف پذیر بوده و لزجت پایینی داشته باشد.

جرئیات مربوط به تکنیک تزریق ترک را در فصل 6، بخش 6-3 ببینید.

1-3-4-کار علاج بخشی در خصوص بتن خرد شده

برای بتنی که در اثر خوردگی آرماتور خرد شده، کاری که می بایست انجام داد، به قرار زیر است:

  1. بتنی که در معرض آرماتورهای خرده شده قرار دارد می بایست حذف شده و در ادامه تمامی زنگ ناشی از آرماتورها را از محل زدوده شود.
  2. دوغاب ریزی بر روی آماتورها و سطح بتن آماده با سیمان/ دوغاب SBR (حدود 25 لیتر SBR به 50 کیلوگرم OPC).
  3. استفاده از ملات تعمیر شامل سیمان و ماسه دانه بندی شده تمیز آماده، که با آب کافی
    اندازه گیری شده و SBR جهت داشتن مخلوط سخت اما کارا. نسبت های مناسب اختلاط به صورت زیر است:

50 کیلوگرم سیمان (OPC یا RHPC)

150 کیلوگرم ماسه تیز گوشه تمیز

10 لیتر SBR به ازای 50 کیلوگرم سیمان

  1. این تعمیرات قطعه ای می بایست بنا به شرایط محل اجرا، عملی آوری شود.

شکل 9-7 را که پوشش از دیواره ها و کف یک استخر شنای روباز را پس از کارهای علاج بخشی گسترده نشان می دهد، ببینید.

1-3-5-بتن لانه زنبوری

تعمیر بتن لانه زنبوری یا  به روش تعمیر "سطح" مثلاً برش بتن آسیب دیده و جایگزین نمودن آن با بتن یا  ملات جدید بسته به محل و عمقی که در آن حالت لانه زنبوری گسترش یافته، انجام می شود.

تعمیر بتن لانه زنبوری در تیرها و زیر طاق دال های معلق می بایست یا به صورت دستی و یا با ملات تحت فشار انجام شود.

مسأله اصلی، تضمین این مطلب است که ترکیب جدید به خوبی به بتن قدیمی چسبیده و کاملاً متراکم گردد. ممکن است نیاز باشد تا تکیه گاه موقتی را برای اعضای تحت تعمیر  بسته به مقدار ناحیه لانه زنبوری و موقعیت آن فراهم نمائیم. همه بتنی که لانه زنبوری شده و زیر وضعیت استاندارد قرار دارد، می بایست برش داده شده که این کار توسط ابزارهای ضربه ای یا جت های آب فوق سریع انجام می شود. نوع قبلی با سر و صدا و تولید گرد و خاک همراه است، اما در مورد اخیر، اصلاح می بایست برای دفع آب صورت گیرد. بهتر است تا به اندازه کافی از بتن برش داده شود تا بتن جدید بتواند ریخته شده و متراکم گردد. یکی از روشها در شکل 5-3 نشان داده شده است. ریختن و متراکم کردن معمولاً دشوار بوده و از این رو در هنگام استفاده از فوق روان کننده ها می بایست عمل سرد کردن به منظور اسلامپ مناسب با نسبت آب به سیمان کم انجام شود. پس از حذف قالبها، بتن جدید می بایست بر اساس توصیه های فصل 5، بخش 5-3-5 عمل آوری شود.

اگر واقعاً پوشش بتن روی آماتورها لانه زنبوری شود، در اینصورت در بسیاری از موارد می توان تعمیر با سیمان یا ماسه – ملات SBR با کیفیت بالا انجام داد. درصورت امکان، مصالح بسته بندی بهتر است استفاده شوند و نسبتهای اختلاط آنها نیز یک واحد OPC یا RHPC به سه واحد ماسه دانه بندی شده تمیز و نیز 10 لیتر SBR به 50 کیلوگرم سیمان با آب اندازه گیری شده کافی جهت دادن کارایی لازم به مخلوط می باشد. این نواحی تعمیر شده می بایست طبق توصیه های فصل 5، بخش 5-3-5 عمل آوری شود.

اینکه اعضای تعمیر یافته لزوماً همان مقاومتی را داشته باشند که در حالت اصلی قرار بود داشته باشد پیشنهاد نمی شود. بهرحال، اگر اجازه توزیع مجدد تنش بین بتن و آرماتور قدیمی و جدید باشد، مقداری کاهش در مقاومت مهم نخواهد بود.

هم بتن جدید و هم ملات در معرض انقباض ناشی از خشک شدگی خواهند بود و یک ترک محیطی ممکن است تشکیل شود.

از این رو توصیه می شود تا برس سیمی تا عرض 75 میلیمتر پیرامون ناحیه تعمیر یافته کشیده شود تا حبابهای تشکیل شده حذف شوند و هم  دو پوشش از  سیمان یا دوغاب SBR برس کشی شده تا جایی که تاخیر در دوره تعمیر از لحاظ اجرایی اجازه دهد، اعمال گردند.

در جایی که تشخیص داده شود حالت لانه زنبوری نزدیک مرکز مقطع عرضی عضو قراردارد،
دوغاب ریزی تحت فشار با استفاده از دوغاب غیر انقباضی ویژه ای با اساس سیمانی شاید راه حل بهتری باشد. این کارمی بایست تنها به کادر متخصص مجرب با سابقه اجرایی رضایتبخش سپرده شود تا تضمینی بر کیفیت کار انجام شده باشد.

کاهی اوقات، حالت لانه زنبوری قابل رویت نبوده و توسط پیمایش UPV یا رادار ضربه ای شناسایی
می گردد. به منظور برخورد موثر با چنین وضعیتی، نیازمند این هستیم که یا مقدار محسوسی از بتن را به منظور رسیدن به ناحیه لانه زنبوری شده برش داده و یا تعمیری را با دوغاب تحت فشار انجام دهیم. این مسأله نیاز به تحربه خاص و انتخاب دوغاب سیمانی مناسب دارد. مشخصه های مورد نیاز دوغاب اساساً به شرایط محل بستگی دارد، اما شامل انقباض کم، بدون هیچ گونه تجزیه، راحتی در پمپاژ و نیز زمان گیرش کنترل شده می باشد.

نتیجه دوغاب ریزی تحت فشار در پر کردن حفره های بتن لانه زنبوری می بایست بجای برش نمونه های استوانه ای توسط UPV یا رادار ضربه ای بررسی شود.

1-3-6-کار علاج بخشی مورد نیاز برای  خوردگی سولفید هیدروژن

1-3-6-1-مقدمه

خسارت وارده به بتن در اثر این شکل از حمله می تواند خیلی مهم باشد، مگر اینکه در مراحل خیلی ابتدایی شناسایی شده و اقدامات علاج بخشی موثری را در دستور کار قرار داد.

گامهای عملی به منظور اصلاح چنین شرایطی شامل موارد زیر است:

  1. تغییر در بهره بردای از سیستم مجرای فاضلاب در جایی که خسارت رخ داده است. این یک هدف دراز مدت بوده و دقیقاً یک تعمیر نیست؛ شامل مواردی همچون تزریق اکسیژن یا هوای فشرده به خطوط اصلی پمپاژ می باشد.
  2. تصفیه شیمیایی فاضلاب / لجن به منظور اینکه سیر تکاملی  به طور موثری کاهش یابد. در صورتی که  در هوای بالای فاضلاب وجود نداشته باشد، خوردگی سولفید هیدروژن رخ
    نمی دهد. کلر با سولفید موجود در فاضلاب عفونی واکنش خواهد داد و بدین ترتیب جلوی تشکیل  را می گیرد.
  3. نصب تهویه موثر و پیوسته هوای بالای فاضلاب به طوریکه  که به بالای تراز فاضلاب حرکت کرده، حذف گردد.
  4. تعمیر بتن آسیب دیده که به اختصار در زیر شرح داده شده یا تعویض واحد در صورتی که خسارت به حدی جدی باشد که اجازه تعمیر موثر را ندهد. تعمیرات می بایست شامل استفاده از پوششهای مانع به منظور حفاظت از بتن جدید می باشند.

تاکید می گردد که بعید به نظر می رسد تعمیرات بادوام باشد مگر اینکه گامهای (1) تا (3) پیشنهادی بالا را انجام دهیم.

بررسی و آزمایش می بایست شامل ارزیابی عمقی باشد که در آن اسید سولفوریک به بتن نفوذ
می کند. تاثیر حمله   بر بتن به صورت تغییر خمیر سیمان هیدراته به ترکیبی که استحکام و مقاومت یک ملات آهکی را داشته صورت می گیرد.

1-3-6-2-روش های تعمیر

با مراجعه بخش 9-2-7، ضرورت حداکثر اقدامات اختیاری ایمنی که قبل از ورود به بخش سربسته سیستم فاضلاب می بایست انجام داد، را پی می گیریم.

با تعیین عمق محتمل حمله اسیدی به بتن در خلال بررسیها، همه بتنی که حاوی عیب/ اسید می باشد را می بایست برش داده و دور انداخت. بتنی که pH زیر 5/11 دارد، بهتر است حذف شود. از آنجا که مقداری از بتن قرار است حذف شود، بهتر است تا در تعمیر بجای استفاده از ملات، بتن را بکار ببریم. یک ترکیب اختلاط پیشنهادی به قرار زیر است:

 OPC، سنگدانه دانه بندی شده به قطر 10 میلیمتر (سنگ آهک با کیفیت بالا در صورتی که موجود باشد) و ماسه بتنی تمیز، نسبت آزاد w/c که از 4/0 تجاوز نکند و یک
روان کننده انتخاب شده به منظور تضمین کاراریی کافی جهت حداکثر تراکم.

برای ملات تعمیر، ترکیب اختلاط بایستی نسبت جرمی 1 : 5/3 OPC به ماسه دانه بندی شده تمیز باشد. بهتر است هم سیمان و هم ماسه به صورت بسته بندی بوده و آب و روان کننده در محل به آن اضافه شود.

استفاده از بتن نیاز به کاربرد قالب داشته و زمانی که برای قالب صرف می شود ممکن است مانع استفاده از یک پوشش چسبنده به بتن آماده شود چراکه بتن جدید می بایست 20 تا 30 دقیقه مانده به پوشش چسبنده ریخته شود.

یک پوشش چسبنده OPC و SBR می بایست برای ملاتهای تعمیر استفاده شود. من علاقه مند به استفاده از پوشش مانع رزین اپوکسی بر روی سطح بتن هستم به نوعی که از 1 متر زیر تراز متوسط مایع به سمت بالا گسترش یابد.

بتن می بایست به طور صحیح آماده شود تا بتواند آستر اپوکسی که در ادامه با حداقل دو پوشش از رزین اجرا می شود را دریافت نماید.

1-4- تعمیرات دال های سقف

دالهای بتنی سقف به دلایل زیر بایستی ضد آب باشند:

  1. تراوش اجتناب ناپذیر است و در دراز مدت باعث خوردگی آرماتور می گردد.
  2. تراوش صورت گرفته از بتن قلیاییت بالایی داشته و ممکن است تاثیر منفی بر مایع ذخیره شده در مخزن بگذارد.
  3. اگر مخزن حاوی آب آشامیدنی باشد، آلودگی جدی آب اتفاق می افتد.

این فرض که دال سقف کاملاً ضد آب لاشد، غیر واقعی خواهد بود مگر اینکه غشای ضد آب با دوامی برای آن تامین شود. اگر بررسیها حاکی از تراوش در سقف باشد،  به آن معناست که غشا آسیب دیده است (با فرض اینکه در یک دال بتنی از غشایی استفاده کرده ایم که این امر در مورد سازه های قدیمی لازم
نمی باشد).

در اغلب موارد، حل عملی، تامین یک غشای جدید داست. غشای مورد نظر می تواند یا از مصالح صفحه ای و یا از ترکیب درجا باشد. این غشا چه صفحه ای باشد چه در جا، می بایست در برابر سوراخ شدن مقاوم بوده و مقاومت بالایی نیز در برابر جابجایی طبیعی ساختمان داشته و بایستی به خوبی به بتن بچسبد. یک مصالح صفحه ای با کیفیت بالای معمول بیتوتن DW بوده که ورقه ای از پلی اورتان با چگالی بالا (HDPE) با یک چسب قیری لاستیکی می باشد.

یک ترکیب معروف و موفق آن که به صورت درجا استفاده می شود، ترتودک است که یک پلی اورتان حاوی رنگدانه دو بسته ای می باشد.

توجه به گوشه های سقف و اطراف هر عارضه ای که به دال سقف نفوذ می کند نظیر دریچه های آدم رو، تهویه کننده های هوا، لوله ها و ... از اهمیت بسزایی برخوردار است.

بسیار احتمال دارد که ترک یا خرد شدگی بتن از تراوش ناشی شود که این مورد می بایست مطابق با
آیین نامه های اجرایی خوبی که در بخش 9-4-4 ارائه شد، تعمیر شود.

اگر ارزیابی ما از خوردگی آرماتور این باشد که در اثر حضور کلریدها در بتن رخ داده اند، آنگاه می بایست پیرامون نصب یک سیستم حفاظت کاتدی و یا روشی جهت حذف کلرید ملاحظاتی را مد نظر قرار داد.

این روشها به طور خلاصه در بخش 9-6-1 و 9-6-2 زیر آمده اند.

1-5- روشهای تعمیر خاص

1-5-1-حاظت کاتدی

حفاظت کاتدی (cp) در فصل 6، بخش 6-6 توضیح داده شد. علت اصلی استفاده از cp در تعمیر
بتن آرمه، تامین حفاظت دائمی در برابر خوردگی ناشی از یونهای کلریدی در آرماتور بتن می باشد. هزینه نصب cp گران است اما کمتر از برنامه منظم تعمیر بتن در کل عمر مفید سازه می باشد.

1-5-2-استخراج کلرید

برای زمانی که هدف تامین حفاظت دائمی برای آرماتورها به کمک حذف / استخراج کلریدها از بتن باشد، این سیستم نسبتاً جدید را می توان به عنوان گزینه جایگزین برای حفاظت کاتدی به شمار آورد. تجربه بکارگیری این سیستم در انگلستان محدود می باشد و به طور مختصر در فصل 6، بخش 6-7-3 تشریح شده است.

این سیستم کلریدها را بیرون کشیده و از این رو غلظت یون کلرید را در سطح تعرض بتنی که تا آرماتورها و در حالت خوشبینانه، بین آرماتورها گسترش یافته، کاهش می دهد. این سیستم با هدف اجرا در شرایطی که در آن کلریدها در سطح تعرض در بتن پخش شده اند، به کار گرفته می شود. برای مثال دال بدنه پل بزرگراه. برای آنکه این سیستم موثر باشد، غلظت کلرید بتن در اطراف آرماتورها نبایستی از حداکثر غلظت تعریف شده درآیین نامه BS 5328، بخش 1، جدول 4 بیشتر شود.

با فرض اینکه سیستم همانطور که می خواهیم عمل می کند، اگر پس از تکمیل فرایند استخراج کلرید، هیچگونه پخش بیشتری در بتن اتفاق نیافتد، این روش تنها حل دائمی خواهد بود.

1-5-3-قلیایی نمودن مجدد بتن

این روش سیستمی ویژه برای برخورد با تاثیرات کربناته شدن بتن در زمانی که به سمت آرماتور نفوذ می کند می باشد. جزئیات بیشتر در خصوص روشهای برخورد با بتن کربناته شده در فصل 3،
بخش 3-2-5 آمده است. همچنین قلیایی نمودن مجدد بتن به طور مختصر در فصل 6، بخش 6-7-2 ارائه شده است.

کربناته شدن تنها احتمال دارد در بتنی رخ دهد که در معرض هوا قرار داشته باشد و از این رو تنها به عنوان تهدیدی بالقوه برای آرماتورها در بخش هایی از سازه ذخیره آب که در بالای تراز زمین قرار دارد،  می باشد.

قلیایی نمودن مجدد به منظور بازیابی pH بتنی که در تماس با آرماتورهاست تا میزان pH 10 یا بالاتر انجام می شود. آرماتورهای خورده شده و هر خسارت حاصله از آن به بتن (ترک خوردکی و خرد شدگی) می بایست به روش معمول تعمیر شود.

 

تاریخ: 1397/11/15
بازدید: 118

فوق روان کننده های بتن

 

فوق ‌روان‌كننده‌ها ی بتن

فوق‌روان‌کننده‌‌ها  كه دومين گروه كاهنده‌هاي آب هستند و از دهه 1950 مورد استفاده قرار گرفته‌اند با عنوان بساكاهنده‌هاي آب  شناخته مي‌شوند. فوق‌روان‌كننده‌ها بر اساس استانداردهاي ASTM C494 & C1017  به دو دسته زير تقسيم مي‌شوند: 

•           فوق روان‌كننده معمولي (ASTM C494: Type F)

•           فوق روان‌كننده كندگير (ASTM C494: Type G)     

اين افزودني‌ها در مقادير مصرف متعارف، مقدار آب اختلاط بتن را 12 تا 25 درصد كاهش مي‌دهند و نسبت به روان‌كننده‌ها تاثيرات جانبي كمتري دارند ولي برخي از آنها در مقادير مصرف بيش از اندازه  موجب كندگيري يا هوازايي مي‌شوند. عموما فوق روان‌كننده‌ها در مقادير مصرف خيلي كم، رواني كمتري نسبت به روان‌كننده‌ها (در مقدار مصرف يكسان) ايجاد مي‌كنند.

نكته 2-1 – به دليل اثرات نامطلوب مصرف بيش از اندازه روان‌كننده‌ها، نمي‌توان آنها را در مقادير زياد به جاي فوق روان‌كننده‌ها به كار برد.

نكته 2-2 – در مقادير مصرف بيش از اندازه فوق روان‌كننده‌ها در مخلوط‌هاي بتن با دانه‌بندي نامناسب، ممكن است جداشدگي و آب‌انداختگي افزايش يابد.

 

 

DEZOBUILD D-20

فوق روان کننده بتن بر پایه کربوکسیلات اتر با خواص روان کننده بالا و افزایش مقاومت

 

شرح محصول :

DEZOBUILD D-20 ، فوق روان کننده ای از  نسل سوم بر پایه تکنولوژی پلی کربوکسیلات اتر می باشد.. این محصول برای ساخت بتن با بیشترین کاهش نسبت آب و کسب مقاومت بالا در سنین اولیه ، با حفظ اسلامپ در زمان کوتاه طراحی و تولید گردیده است. DEZOBUILD D-20 قابلیت کاهش آب اختلاط بتن را تا 35 % با اسلامپ ثابت دارد که همین امر عامل افزایش مقاومت فشاری در سنین اولیه و نهایی و همچنین دوام بتن می گردد.

 

نحوه اثرگذاری :

DEZOBUILD D-20 دارای مکانیسم اثر گذاری به دو صورت به شرح ذیل می باشد :

•           ایجاد غشاء بر روی سطح ذرات سیمان نموده و ممانعت فضایی ناشی از ضخامت لایه جذب شده ، از تجمع ذرات سیمان جلوگیری می کند.

•           ایجاد نیروی دافعه بین ذرات سیمان ناشی از جذب ذرات پلیمر و تشکیل بارهای همنام .

 

کاربرد و موارد استفاده :

DEZOBUILD D-20 برای استفاده در انواع بتن از جمله بتن های خودتراکم،  بتن ریزی در تراکم بالای میلگرد،   بتن های پمپی ، بتن پیش ساخته ، بتن حاوی پوزولان، بتن پیش تنیده، بتن ریزی زیر آب ، بتن های اکسپوز و تزئینی ، بتن های کف سازی ، بتن های صنعتی و ... مناسب می باشد.

مزایای DEZOBUILD D-20     :

•           تولید بتن چسبنده ، بدون جداشدگی در نسبت های پایین آب به سیمان

•           تولید بتن با اسلامپ بالا با نسبت آب به سیمان پایین

•           کسب مقاومت بالا در سنین اولیه و نهایی

•           کاهش زمان بتن ریزی و هزینه های اجرایی

•           قالب برداری سریع

•           کاهش نفوذپذیری در برابر آب ، کلراید ، سولفات به دلیلی کاهش نسبت آب به سیمان

•           افزایش مقاومت سایشی و افزایش دوام در سیکل های یخ و ذوب به دلیل نسبت پایین آب به ترکیبات سیمان

 

مطابقت با استاندارد :

•           ASTM C494 TYPE F

•           EN 934-2-TABLE 3.1/3.2

•           ISIRI 2930 –TABLE 3/4

 

 

خصوصيات فيزيكي و شيميايي :

ترکیبات شیمیایی   کوپلیمرهای اصلاح شده پلی کربوکسیلیک اسید

رنگ       قهوه ای تیره

طبیعت یونی         آنیونی

حالت فیزیکی        مایع

کلراید ( PPM )    حداکثر 500

وزن مخصوص ( کیلوگرم بر لیتر ) در دمای 20 درجه سانتیگراد        0.02+- 1.08

 

میزان مصرف  :

•           DEZOBUILD D-20 قابل استفاده به میزان 0.3 تا 1 درصد نسبت به وزن ترکیبات سیمانی می باشد.

•           میزان مصرف با توجه به طرح اختلاط و خصوصیات مورد نیاز تعیین می شود.

•           پیشنهاد می شود جهت تعیین میزان مصرف DEZOBUILD D-20 و تاثیر آن بر روی خواص بتن تازه و سخت شده مانند کارایی ، حفظ کارایی ، گیرش و مقاومت های اولیه و نهایی تست هایی در محل کارگاه و با مصالح و شرایط موجود انجام شود.

 

روش استفاده :

•           آماده مصرف و با هر نسبتی با آب مخلوط می شود.

•           هم زمان با آب اختلاط به میکسر میتوان اضافه کرد.

•           به طور مستقیم به سیمان و ترکیبات خشک افزوده نشود.

•           DEZOBUILD D-20 را در پایان عمل اختلاط میتوان به میکسر بچینگ و یا به داخل تراک میکسر افزود. در این حالت به ازاء هر مترمکعب یک دقیقه اختلاط با دور تند انجام شود.

 

سازگاری با ترکیبات سیمان :

مناسب برای استفاده با انواع سیمان و یا ترکیبات جایگزین سیمانی از جمله : خاکستر بادی میکروسیلیس و سرباره می باشد.

 

سازگاری با افزودنی های دیگر :

•           با سایر افزودنی ها از پیش مخلوط یا مصرف نشود مگر آنکه تولید کننده مجاز بداند.

•           توصیه می شود که در چنین شرایطی با واحد فنی شرکت رایحه بتن سبز ( کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ) مشورت شود.

 

بسته بندی :

DEZOBUILD D-20 در گالن های 20 ، بشکه های 220 و مخازن 1100 کیلوگرمی عرضه می گردد.

 

انبار داري :

توصیه می شود که انباداری در دمای 5 تا 40 درجه سانتیگراد به دور از تابش مستقیم آفتاب باشد. در صورت یخ زدگی دمای مواد را بالا آورده تا ذوب شود و سپس توسط یک میکسر مخلوط شود.

 

عمر نگهداري :

در صورت حفظ و نگهداری در شرایط مناسب پیشنهادی و در بسته بندی اولیه تا 12 ماه قابل نگهداری می باشد.

 

ایمنی :

DEZOBUILD D-20 ماده ای کم ضرر می باشد. در شرایط عادی آسیبی به پوست نمی رساند. اما به عنوان یک ترکیب شیمیایی و رعایت موارد احتیاطی برای جلوگیری از تماس با پوست و با چشم از دستکش های محافظ و عینکاستفاده شود و یا پس از تماس مستقیم با پوست و یا چشم با آب شسته شود.

 

خدمات فني :

بخش فني شرکت رایحه بتن سبز ( کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ) در جهت ارائه مشاوره فنی مربوط به بتن و بتن ریزی و نحوه استفاده صحیح از مواد خود در کارگاه آماده همکاری و انجام خدمات می باشد.

 

 

 

2-2-3 – فراروان‌كننده‌ها (Ultra high range water reducers)

اين افزودني‌ها كه سومين گروه كاهنده‌هاي آب هستند از دهه‌ي 1990 ميلادي مورد استفاده قرار گرفته‌اند و با نام‌هاي فوق روان‌كننده توانمند  يا ابرروان‌كننده نيز شناخته مي‌شوند. هرچند اين افزودني‌ها ويژگي‌هاي منحصر به فردي نسبت به فوق روان‌كننده‌ها دارند ولي در حال حاضر در همان دسته‌بندي فوق ‌روان‌كننده‌ها يعني ASTM C494: Type F & G و ASTM C1017: Type I & II جاي مي‌گيرند.

اين افزودني‌ها مقدار آب اختلاط بتن را بيش از 25 درصد كاهش مي‌دهند. اين دسته از افزودني‌ها نسبت به روان‌كننده‌ها و فوق روان‌كننده‌ها تاثيرات جانبي كمتري دارند. عموما فراروان‌كننده‌ها در مقادير مصرف كم، تاثير روان‌كنندگي بيشتري نسبت به فوق روان‌كننده‌ها (در مقدار مصرف يكسان) دارند. ويژگي‌هاي منحصر به فرد اين افزودني‌ها از جمله توليد بتن‌هاي توانمند، خودتراز، خودمتراكم و با مقاومت‌هاي خيلي زودرس و خيلي زياد از يك سو و صرفه‌جويي در انرژي مصرفي، كاهش هزينه‌هاي اجرايي و سازگاري زيست‌محيطي از سوي ديگر، باعث گسترش روز افزون كاربرد آنها در كشورهاي مختلف جهان شده است.

نكته 2-3 – فرآيند توليد اين افزودني‌ها اين امكان را فراهم مي‌آورد كه بر اساس نياز هر صنعت يا مشخصات فني و شرايط اجرايي هر پروژه، فراروان‌كننده‌ايي سازگار و مناسب توليد كرد.

نكته 2-4 – مراكز تحقيقاتي جهان، شركت‌هاي توليدكننده افزودني‌هاي بتن و سازمان‌هاي مرتبط با صنعت ساخت و ساز همواره در جستجوي يافتن مواد شيميايي جديد با كارآيي و تاثير بهتر بر عملكرد مخلوط‌هاي بتني هستند و احتمال پيدايش و عرضه محصولات جديد همچنان وجود دارد.

نكته 2-5 – با توجه به خاصيت پخش‌كنندگي بسيار زياد فراروان‌كننده، تاثير آن بر احتمال جداشدگي و آب‌انداختگي در مخلوط‌هاي بتن با دانه‌بندي نامناسب به مراتب بيشتر از ساير كاهنده‌هاي آب است.

2-3 – مكانيزم عملكرد كاهنده‌هاي آب

كاهنده‌هاي آب از نوع افزودني‌هاي با عملكرد فيزيكي هستند و تاثيري مستقيمي بر فرآيند آبگيري سيمان ندارند. بخش اصلي افزودني‌هاي كاهنده‌ي آب، عوامل اثركننده بر سطح هستند. عوامل اثركننده بر سطح  موادي هستند كه در سطح مشترك بين دو فاز آميخته نشدني متمركز مي‌شوند و نيروهاي فيزيكي شيميايي موثر بر اين سطح را تغيير مي‌دهند. در مخلوطي كه از مواد كاهنده آب استفاده نشود، ذرات سيمان به يكديگر مي‌چسبند و لخته مي‌شوند. مكانيزم كلي عملكرد اين افزودني‌ها، كاهش نيروهاي جاذبه بين ذرات و كمك به جدايش و بهبود پخش‌شوندگي دانه‌هاي سيمان از يكديگر است. اين مكانيزم علاوه بر فراهم كردن حركت آزادانه ذرات سيمان به دليل جدايش آنها از يكديگر، آب محبوس در لخته‌هاي سيماني را نيز آزاد و صرف بهبود رواني مخلوط بتن مي‌كند.

روان‌كننده‌ها به يكي از شيوه‌‌هاي زير نيروي جاذبه بين ذرات سيمان را كاهش مي‌دهند و به پراكنده‌شدن آنها كمك مي‌كنند[7]:

•           كاهش كشش بين سطحي

•           جذب چندلايه‌اي مولكول‌هاي آلي

•           افزايش پتانسيل الكتروسينماتيكي

•           ايجاد لايه‌اي از مولكول‌هاي آب احاطه‌كننده ذرات

•           تغيير در ساختار تركيبات هيدراته شده سيمان

مكانيزم كلي عملكرد فوق‌روان‌كننده‌ها، جدايش و پراكندن دانه‌هاي سيمان از يكديگر به كمك نيروهاي دافعه  ناشي از بارهاي الكتروستاتيكي است[3]. در بتن و ملات، دانه‌هاي سيمان و سنگدانه در اثر تركيب با آب داراي بار سطحي الكتروستاتيكي مي‌شوند، ذرات سيمان در اين حالت تمايل دارند كه به يكديگر بچسبند[2]. فوق‌روان كننده‌ها در زمان اختلاط، جذب سطح دانه‌هاي سيمان مي‌شوند و به آنها بار منفي مي‌دهند كه منجر به ايجاد نيروي دافعه بين ذرات سيمان و پراكندن آنها مي‌شوند. اين اثر به نام "پخش‌كنندگي"  شناخته مي‌شود. مكانيزم پخش‌كنندگي الكتروستاتيكي علاوه بر پخش كردن دانه‌هاي سيمان، آب محبوس در لخته‌هاي سيماني را نيز آزاد و صرف بهبود رواني مخلوط بتن مي‌كند .

با توجه به ساختار مولكولي و با استفاده از همان اصل بارهاي الكتروستاتيكي نه تنها ذرات سيمان را بهتر از روان‌كننده‌ها و فوق‌روان‌كننده‌ها پخش مي‌كنند (تاثير اوليه) بلكه به دليل داشتن شاخه‌هاي جانبي در زنجيره مولكولي، از جذب شدن ذرات سيمان پخش شده نيز ممانعت به عمل مي‌آورند (تاثير ثانويه). تاثير ثانويه فراروان‌كننده‌ها در اصطلاح شيميايي "ممانعت فضايي"  ناميده مي‌شود[3] كه به دليل ساختار و آرايش مولكول‌ها يا اتم‌هاي مجاور يكديگر ايجاد مي‌شود[5].

2-4 – تركيبات شيميايي و مواد تشكيل‌دهنده

تركيبات موادي كه بعنوان كاهنده آب به‌كار مي‌روند، معمولاً شامل مواد شيميايي زير هستند كه ممكن است به تنهايي و يا در تركيب با ساير مواد آلي و غيرآلي، فعال و يا خنثي مورد استفاده قرارگيرند.

2-4-1 – روان‌كننده‌ها

گستره‌ي وسيعي از مواد روان‌كننده با ويژگي‌ها و خواص جانبي گوناگون توليد و ارايه مي‌شوند كه بخش اصلي مواد تشكيل‌دهنده آنها عبارتند از[2], [6], [7]:

•           مشتقات و تركيبات اسيد ليگنوسولفونيك و نمك‌هاي آنها (ليگنوسولفونات‌ها ).

•           مشتقات و تركيبات اسيد هيدروكسي كربوكسيليك  و نمك‌هاي آنها.

•           پليمرهاي هيدروكسيل‌دار

•           مواد غير يوني اثركننده بر سطح

2-4-2 – فوق‌روان‌كننده‌ها

بخش اصلي مواد تشكيل دهنده فوق روان‌كننده عبارتند از [2], [6], [7]:

•           ليگنوسولفونات‌هاي اصلاح‌شده

•           نمك‌هاي تغليظ شده  ملامين سولفونات (ملامين فرم‌آلدهيد سولفوناته ).

•           نمك‌هاي اسيد نفتالين سولفونيك تغليظ شده با وزن ملكولي بالا (نفتالين فرم‌آلدهيد سولفوناته ).

•           ساير پليمرهاي مصنوعي مانند پلي‌استايرن سولفوناته ، پليمرهاي هيدروكسيل‌دار، و برخي از كوپليمرهاي محلول در آب ، يا تركيبي از آنها.

2-4-3 – فراروان‌كننده‌ها

فراروان‌كننده‌ها عمدتا بر پايه پليمرهای مصنوعي زير هستند:

•           پلی‌کربکسيليک اتر، اسيد اکريليک، متوکسی پلی اتيلن، و انيدريد مالييک.

•           كوپليمرهاي كربوكسيليك آكريليك استر.

2-5 – كاربرد

افزودني‌هاي كاهنده آب پاسخگوي نيازهاي متعـددي در كارگاه هستند كه از آن جمله مي‌توان به كاهش آب بتن، توليد بتن با مقاومت زياد، صرفه‌جويي در مصرف سيمان بدون كاهش مقاومت بتن، افزايش كارآيي بتن بدون افزودن آب، بهبود خواص بتن‌هايي كه داراي سنگدانه‌هاي خشن و يا دانه‌بندي نامناسب هستند، سهولت در پمپاژ، بتن‌ريزي در مكانهايي كه دسترسي كمتري دارند، و يا تركيبي از مـوارد فوق اشاره كرد[6].

رواني بتن كه با اسلامپ سنجيده مي‌شود، براي بتني با نسبت‌ها و اجزاي معين، به مقدار آب اختلاط بستگي دارد[1]. عملكرد اصلي افزودني‌هاي كاهنده‌ي آب، توانايي آنها در كاهش مقدار آب اختلاط است. بر اساس اين عملكرد مي‌توان كاربرد آنها را به سه شيوه در بتن مورد بررسي و ارزيابي قرار داد.

•           با مصرف كاهنده آب ضمن ثابت نگهداشتن مقدار سيمان و رواني بتن، مي‌توان مقدار آب اختلاط و در نتيجه نسبت آب به سيمان را كاهش داد (اثر كاهندگي آب اختلاط) و به بتني با رواني يكسان و مقاومت مكانيكي بيشتر از بتن شاهد (بدون افزودني) دست يافت.

•           با مصرف كاهنده آب، ضمن ثابت نگهداشتن مقدار آب و سيمان بتن، رواني و كارآيي بتن افزايش مي‌يابد (اثر روان‌كنندگي).

•           در برخي بتن‌ها با مصرف كاهنده آب ضمن ثابت نگهداشتن رواني و نسبت آب به سيمان، مي‌توان آب اختلاط و مقدار سيمان اضافي را كاهش داد.

دستيابي به برخي بتن‌هاي ويژه مانند بتن خودتراز، بتن خودتراكم، بتن‌هاي با مقاومت خيلي زودرس و بي‌نياز از بخاردهي، بتن خيلي روان و بتن توانمند بدون استفاده از افزودني‌هاي كاهنده آب به ويژه روان‌كننده‌ها و فراروان‌كننده‌ها در حال حاضر بسيار پرهزينه و در مواردي غير ممكن است. اگرچه به نظر مي‌رسد با افزايش مقدار سيمان مصرفي مي‌توان به برخي از اين ويژگي‌ها دست يافت ولي افزايش بيش از اندازه سيمان به دليل تمايل ذرات سيمان به لخته‌شدن و افزايش چسبندگي بيش از اندازه مخلوط و افزايش مشكلات اجرايي از يك سو و افزايش تغيير شكل‌هاي درازمدت بتن سخت‌شده (جمع‌شدگي و خزش) از سوي ديگر، نه تنها از نظر فني راهكار مناسب و كارآمدي نيست بلكه بسيار غيراقتصادي هم هست. براي دستيابي به اين ويژگي‌ها، فراروان‌كننده‌ها به دليل تاثيرات جانبي كمتري كه نسبت به روان‌كننده‌ها و فوق روان‌كننده‌ها دارند، كاربرد گسترده‌تري دارند.

2-6 – تاثير كاهنده‌هاي آب بر ويژگی‌های بتن تازه

افزودني‌هاي كاهنده آب علاوه بر كاهش مقدار آب مخلوط بتن تازه، بر برخي ديگر از خواص آن نيز تاثير مي‌گذارند.

2-6-1 - زمان گيرش

زمان گيرش بتن به تركيبات شيميايي و اندازه ذرات سيمان، دما و نسبت آب به سيمان بستگي دارد. در بتني با دما و نسبت آب به سيمان معين، كاهنده‌هاي آب به دليل پخش‌كردن ذرات سيمان و به تاخير انداختن به هم چسبيدن و لخته‌شدن ذرات و محصولات آبگيري سيمان به يكديگر (كندگيري فيزيكي)، گيرش اوليه و نهايي بتن را به تاخير مي‌اندازند. از سوي ديگر، پخش‌شدن ذرات سيمان امكان آبگيري بهتر و همه جانبه‌ي آنها را فراهم مي‌كند كه مي‌تواند تسريع واكنش و توليد محصولات آبگيري را به دنبال داشته باشد. بنابراين هر چقدر كه قدرت پخش‌كنندگي افزودني‌هاي كاهنده آب بيشتر باشد (از روان‌كننده به فراروان‌كننده)  تاثير كندگيري آنها كاهش مي‌يابد.

برخي از روان‌کننده‌ها مانند ليگنوسولفونات‌ها و اسيدهاي هيدروكسي كربوكسيليك در مقادير مصرف متعارف و در دما‌هاي 18 تا 38 درجه سانتيگراد معمولاً 1 تا 3 ساعت تاخير در گيرش بتن بوجود مي‌آورند[2]. با افزايش مقدار مصرف روان‌كننده‌ها، تاخير در زمان گيرش بتن نيز افزايش مي‌يابد. اغلب فوق روان‌كننده‌ها در مقادير مصرف متعارف، كندگيري قابل توجهي ندارند و يا كندگيري آنها كاملاً كنترل شده است. در بتن‌هايي كه با سيمان نوع 5 ساخته مي‌شوند و داراي فوق‌روان‌كننده هستند، صرفنظر از نسبت آب به سيمان و نوع فوق‌روان‌كننده مصرفي، زمان گيرش اوليه و نهايي حدود يك ساعت افزايش مي‌يابد[8]. بعضی از فراروان‌كننده‌ها زمان گيرش نهايي بتن را كاهش مي‌دهند [3].

2-6-2 - هوازايي

برخي از روان‌كننده‌ها كشش سطحي آب را كاهش مي‌دهند و مقداري حباب هوا در بتن ايجاد مي‌كنند. ليگنوسولفونات‌ها شناخته شده‌ترين كاهنده‌هاي آب هستند كه خاصيت هوازايي دارند. مقدار هواي وارده توسط اين مواد معمولاً بين 2 تا 6 درصد متغير است، اگرچه مقادير بيشتر نيز تا كنون گزارش شده است[6]. هوازايي روان‌كننده‌ها را مي‌توان با اصلاح فرمول شيميايي كنترل كرد[6] ، معمولاً ليگنوسولفونات‌هاي اصلاح‌شده كمتر از يك درصد حباب هوا ايجاد مي‌كنند. فوق‌روان‌کننده‌ها و فراروان‌کننده‌ها اصولاً خاصيت هوازايي ندارند ولي ممكن است روي توان هوازايي برخي از سيمان‌ها و مواد هوازا  تاثيرگذار باشند و باعث تغيير در ميزان هواي بتن شوند[6]. افزايش رواني مخلوط بتن به ازدياد تشكيل حباب‌هاي هوا در حين اختلاط كمك مي‌كند ولي بتن‌هاي داراي فوق‌روان‌كننده در مقايسه با بتن شاهد (با رواني يكسان)، فرصت خروج آسان‌تر حباب‌هاي هواي محبوس را در حين عمليات انتقال و بتن‌ريزي فراهم مي‌كنند. فوق‌روان‌كننده‌هاي بر پايه ملامين در مقايسه با نوع نفتاليني نه تنها هواي محبوس كمتري ايجاد مي‌كنند بلكه افت مقدار هواي سريع‌تري نيز دارند[2]. فراروان‌كننده‌ها عموما خاصيت هوازايي ندارند و پس از اتمام اختلاط بتن به دليل سهولت حركت اجزاي بتن، موجب جابجايي و جاي‌گيري ذرات در درون فضاي خالي بين يكديگر  مي‌شوند و  حباب‌هاي هواي محبوس را به سطح بتن مي‌رانند.

افزودني‌هاي كاهنده آب در بتن‌هاي هوازايي شده، پايداري حباب‌هاي هوا را بهبود مي‌بخشند و ميزان تاثير و راندمان افزودني‌هاي هوازا را افزايش مي‌دهند[2].

2-6-3 - كارآيي

كارآيي  خصوصيتي از بتن يا ملات تازه است كه آساني يا دشواري اختلاط، ريختن، تراكم و پرداخت كردن آن را بيان مي‌كند[11]. موضوع كارآيي همواره در بتن‌ريزي‌ها مطرح مي‌شود ولي در حال حاضر ابزار مناسبي براي سنجش كارآيي در كارگاه‌ها وجود ندارد. معمولاً رواني بتن كه به وسيله آزمايش اسلامپ اندازه‌گيري مي‌شود ملاكي براي توصيف كارآيي بتن به شمار مي‌آيد در حالي كه ممكن است دو نمونه با رواني يكسان، داراي كارايي متفاوتي باشند. بتن‌هاي محتوي افزودني‌هاي كاهنده آب معمولاً كارآيي بهتري از خود نشان مي‌دهند و ميل به قالب پذيري و پرداخت سطح آنهـا بهتر از بتن‌هاي با رواني مشابه ولي بدون افزودني است. اين موضوع به ويژه در مورد بتن‌هاي سفت (با اسلامپ خيلي كم) نمايان‌تر است.

بتن محتوي اين افزودني‌ها تمايل كمتري به جداشدگي نشان مي‌دهد[9] و در هنگام لرزاندن مي‌توان رواني و تحرك بهتر اجزا را مشاهده نمود ضمن اين كه كارآيی بهتر اين نوع بتن، نياز به لرزاندن را كاهش می‌دهد و صرفه جويی قابل توجهی در مصرف انرژی و نيروی انسانی پديد مي‌آورد.

هوازايي برخي از كاهنده‌هاي آب كه به عنوان يك اثر جانبي مطرح مي‌شود، در مخلوط‌هاي بتن با ريزدانه ناكافي مي‌تواند چسبندگي داخلي بين دانه‌هاي سنگي را تا حدودي افزايش دهد (به فصل هوازاها مراجعه شود) و حالت خميري و كارآيي بتن را بهبود بخشد.

 2-6-4 - آب انداختگي

تاثير همه افزودني‌هاي كاهنده آب بر آب‌انداختگي يكسان نيست، به عنوان مثال نمك‌های اسيد هيدروكسی كربوكسليك موجب افزايش آب انداختگي مي‌شوند در حالي كه مشتقات و تركيبات اصلاح شده  آنها تاثيري بر پديده آب انداختگي ندارند. ليگنوسولفونات‌ها و مشتقات آنها آب انداختگي بتن تازه را كاهش مي‌دهند كه بخشي از اين خاصيت آنها به دليل ايجاد حباب هوا در بتن است. فوق روان‌كننده‌ها و فراروان‌كننده‌ها معمولا آب انداختگي و جداشدگي را كاهش مي‌دهند به جز در مواردي كه مقدار مصرف افزودني بيش از اندازه باشد[9]. گاهي آب‌انداختگی و جداشدگي بتن تازه پس از اضافـه كردن فوق روان‌كننده و فراروان‌كننده‌ها به دليل اشكال در دانه‌بندي سنگدانه‌ها است و نه تاثير منفي افزودني، در چنين شرايطي با اصلاح دانه‌بندي به خصوص افزايش ريزدانه‌ها مي‌توان جداشدگي را كاهش داد.

2-6-5 - روند افت رواني (اسلامپ)

روند افت رواني  كه بيانگر مقدار كاهش رواني در واحد زمان است، در بتن داراي كاهنده آب بيشتر از بتن شاهد (با اسلامپ اوليه يكسان) است. بتن‌هاي حاوي فوق‌روان‌كننده در مقايسه با بتن‌هاي حاوي روان‌كننده كه اسلامپ اوليه يكساني داشته باشند از روند افت رواني بيشتري برخوردارند. فراروان‌كننده‌ها اگرچه نسبت به بتن شاهد روند افت رواني بيشتري دارند ولي نسبت به فوق‌روان‌كننده‌ها از توان حفظ رواني (اسلامپ) بيشتري برخوردارند.

يكي از مزاياي اصلي استفاده از فوق‌روان‌كننده‌ها و فراروان‌كننده‌ها در بتن افزايش قابل توجه اسلامپ و رواني آن است ولـي زمان قابل كاركردن به دليل افت اسلامپ به شدت كاهش مي‌يابد كه مي‌تواند سبب بروز مشكلات اجرايي شود. براي حل اين مشكل در مورد فوق‌روان‌كننده‌ها مي‌توان بخشي از  فوق روان‌كننده را در محل ساخت بتن و بخش ديگر را در محل بتن‌ريزي به مخلوط اضافه كرد تـا زمـان قابل كار كردن افزايش يابد يا از فوق‌روان‌كننده‌هاي كندگير استفاده كرد. در مورد فراروان‌كننده‌ها مي‌توان رواني بتن را در هنگام ساخت به گونه‌ايي تنظيم كرد (با اسلامپ بالاتر) كه رواني مورد نظر را در پاي كار تامين كند يا در هنگام ساخت بتن، در صورت نياز جهت سهولت در اختلاط و حمل، از يك روان‌كننده سازگار در مقادير كم استفاده كرد و فراروان‌كننده را در پاي كار به بتن افزود.

 فرصت كار با يك بتن به عوامل متعددي بستگي دارد كه از آن جمله مي‌توان به: نوع و مقدار كاهنده آب، فاصله زمانی بين ساختن و ريختن بتن، زمان اضافه كردن كاهنده آب، مصرف ساير افزودني‌هاي شيميايي، ويژگي‌ها و درجه حرارت سيمان و بتن، رواني اوليه بتن و دماي محيط اشاره كرد.

 2-6-6 - پرداخت پذيري

 روان‌کننده‌ها معمولاً در پرداخت سطح بتن بسيار مؤثرند درحاليكه سطح بتن‌هاي محتوي فوق روان‌كننده به دليل كاهش آب‌انداختگي و افت سريع رواني به سختي پرداخت مي‌شوند، مضافاً اينكه تمايل به پوسته شدن و يا تركهاي ناشي از جمع شدگي خميري در اين نوع بتن‌ها بيشتر است، به همين دليل در اينگونه مواقع بايستي سطح بتن را با روش‌هايي چون مرطوب كردن، استفاده از مواد تاخير دهنده تبخير، يا هر روش مناسب ديگري از خشك شدن حفظ نماييم. اين روش‌ها بايستي با دقت انجام پذيرد تا تاثير نامناسبي بر دوام سطح بتن بوجود نياورند.

2-6-7 – تراكم‌پذيري

كاهنده‌هاي آب امكان حركت و لغزش ذرات بر روي يكديگر را در داخل مخلوط بتن فراهم مي‌كنند و خواص ريولوژيك بتن تازه و رفتار آن را در هنگام ارتعاش و متراكم‌شدن بهبود مي‌بخشند. براي متراكم‌كردن بتن‌هاي داراي كاهنده آب در مقايسه با بتن شاهد به انرژي كمتري نياز است. اين اثر در بتن‌هاي با رواني (اسلامپ) كم و به ويژه در بتن‌هاي بدون اسلامپ نمايان‌تر است. در بتن‌هاي داراي مقادير كافي فراروان‌كننده به دليل سهولت حركت و لغزش ذرات بر روي يكديگر بدون نياز به لرزاندن، اجزاي بتن در اثر وزن خود فضاهاي خالي را پر مي‌كنند و متراكم مي‌شوند (بتن خود متراكم) در حالي كه در بتن‌هاي بدون فراروان‌كننده به دليل پديده لخته‌شدگي ذرات سيمان و ريزدانه‌ها، هر چقدر هم كه رواني افزايش يابد نمي‌توان به بتن خود متراكم دست‌يافت.

2-7 - تاثير بر ويژگي‌های بتن سخت شده

2-7-1 - مقاومت

استفاده از كاهنده آب اگر با كاهش نسبت آب به سيمان همراه باشد افزايش مقاومت را به دنبال دارد ضمن اين كه در صورت ثابت بودن نسبت آب به سيمان نيز به دليل پخش كردن بهتر ذرات سيمان سبب بهبود فرآيند آبگيري و افزايش مقاومت مي‌شود.

نكته 2-6- تاثير كاهنده‌هاي آب بر مقاومت بتن صرفاً به دليل تاثيرات آنها بر بتن تازه در زمان‌هاي اوليه است و نه فعال بودن آنها در بتن سخت شده.

كاهنده‌هاي آب کندگير، مقاومت 24 ساعته را به خصوص در مناطق گرمسير افزايش مي‌دهند، البته ممكن است مقاومت در ساعات اوليه بتن تحت تاثير كندگيـری كاهش يابد. كاهنده‌هاي آب در مقدار سيمان و رواني ثابت مقاومت بتن را  افزايش مي‌دهند و يا براي رسيدن به مقاومتي مشخص باعث صرفه جويي قابل ملاحظه در مصرف سيمان مي‌شوند.

اگر افزودن فوق روان‌كننده همراه با كاهش آب بتن باشد مقاومت فشاري را تا 25 درصد و يا حتي بيشتر افزايش مي‌دهد. اين افزايش مقاومت با استفاده از فراروان‌کننده‌ها به مراتب محسوس‌تر است و توليد بتن‌هايی با مقاومت فشاری 70 مگاپاسکال و بيشتر در شرايط كارگاهی به آسانی قابل طراحی و توليد می‌باشد. مقاومت خمشي بتن‌هاي داراي اين افزودني‌ها بهبود مي‌يابد ولي نسبت افزايش آن در مقايسه با مقاومت فشاري كمتر است.

2-7-2 – جمع‌شدگي (تكيدگي) و خزش

گزارش‌ها و اطلاعات متناقضي در مورد تاثير كاهنده‌هاي آب بر پديده جمع‌شدگي و خزش وجود دارد. گرچه متناسب با كاهش مقدار آب بتن، جمع شدگي دراز مدت كمتر مي‌شود و به همين منوال افزايش مقاومت فشاري بتن باعث كاهش خزش مي‌گردد ولي بطور كلي مي‌توان گفت حتي مصرف مقادير ثابتي از افزودني‌ها زماني كه همراه با سيمان‌هاي مختلف مصرف مي‌شوند، تاثير متفاوتي بر جمع‌شدگي و خزش بتن سخت شده دارند.

2-7-3 – دوام (پايايي)

به طور كلي كاهنده‌هاي آب به دليل پخش‌كردن ذرات سيمان و بهبود فرآيند آبگيري و نيز بهبود تراكم‌پذيري، سبب كاهش تخلخل و جذب مويينگي مي‌شوند و در نتيجه نفوذپذيري بتن كاهش و دوام آن در برابر عوامل مهاجم افزايش مي‌يابد.

در بتن‌هاي هوازايي‌شده، استفاده از كاهنده‌هاي آب سبب افزايش مقاومت جداره حباب‌هاي هوا و بهبود پايايي بتن در برابر چرخه‌هاي يخ‌زدن و آب‌شدن مي‌شود.

2-8 - تاثير مواد متشكله بتن بر عملكرد كاهنده‌های آب

همانگونه كه وجود يك افزودني بر روي نسبت اجزا و ويژگي‌هاي بتن تاثير مي‌گذارد، خواص و مقدار اجزاي تشكيل‌دهنده بتن نيز تاثيرات متقابلي بر عملكرد افزودني دارد.

مقدار، نوع، و تركيبات شيميايي سيمان بر عملكرد كاهنده‌هاي آب تاثير مي‌گذارد. با افزايش مقدار سيمان، نسبت مصرف فوق‌روان‌كننده به سيمان كاهش مي‌يابد. سيمان‌هاي نوع 2 و 5 در مقايسه با سيمان‌هاي نوع 1 و 3 به كاهنده آب كمتري نياز دارند. تركيبات شيميايي سيمان به ويژه نسبت C3A/C3S و مقدار C3A و نيز مقدار قليايي‌ها بر عملكرد افزودني‌هاي كاهنده آب تاثير مي‌گذارند[7]. با افزايش مقدار C3A در سيمان از راندمان روان‌كننده‌هاي ليگنوسولفوناتي كاسته مي‌شود[1]. با افزايش مقدار قليايي‌هاي سيمان ميزان تاثير و حفظ رواني روان‌كننده‌ها در بتن كاهش مي‌يابد[1].

 شكل و بافت سطحي سنگدانه‌ها بر عملكرد كاهنده‌هاي آب تاثيرگذار است. سنگدانه‌های گرد گوشه در مقايسه با سنگدانه‌هاي تيزگوشه مقدار روان كننده كمتری را برای رسيدن به يك روانی مشخص لازم دارند. براي دستيابي به يك رواني مشخص هر چقدر بافت سطحي سنگدانه‌ها زبرتر باشد مقدار مورد نياز افزودني كاهنده آب افزايش مي‌يابد.

پوزولان‌ها به جز خاكستر بادي، عموما به دليل افزايش چشمگير سطح جانبي دانه‌ها و تمايل به لخته‌شدن، كارآيي و رواني بتن را به شدت كاهش مي‌دهند و به همين دليل توصيه مي‌شود كه در بتن‌هاي داراي پوزولان و به ويژه دوده سيليسي از فوق‌روان‌كننده  يا فراروان‌كننده استفاده شود.

در مجموع مطالعه، بررسی و انجام آزمايش‌های كارگاهی برای مشخص كردن تاثير مواد متشكله بتن بر افزودنيهای كاهنده آب به شدت توصيه می‌شود.

2-9 - تاثير عوامل محيطی و اجرايي

بدون شك عواملي مانند: دما، رطوبت، سرعت وزش باد، ماشين آلات و تجهيزات توليد و انتقال بتن، زمان بين توليد و ريختن بتن، زمان حمل، و مهارت نيروهاي اجرايي از جمله عوامل مهم و تاثير گذار در عملكرد افزودني‌های كاهنده آب مي‌باشند.

به دليل آن كه دما در زمان گيرش، كارآيي و روند كسب مقاومت اوليه بتن بسيار مؤثر است، براي دستيابي به نتايج مؤثر معمولا افزودني‌های كاهنده آب در سه گروه با تاثيرهای زودگيری، خنثی، و ديرگيری عرضه مي‌شوند.

رطوبت موجود در هوا و سرعت وزش باد بر زمان كارآيی بتن تاثير مي‌گذارند در نتيجه براي حفظ كارآيي در چنين شرايطي ممكن است مقدار مصرف و يا حتی نوع كاهنده آب تغيير ‌نمايد.

با توجه به اينكه مقدار مصرف افزودني‌های كاهنده آب به نسبت سيمان موجود در طرح اختلاط تعريف مي‌شود، لازم است ماشين آلات توليد بتن از حساسيت كافی برای پيمانه كردن آب، سيمان، سنگدانه، و مواد افزودنی برخوردار باشند. در غير اين صورت مقادير متفاوتی در هر نوبت وارد مخلوط‌كن مي‌شود و نتايج متفاوتی نيز در بر خواهد داشت.

2-10 - رهنمودهای اجرايي در كارگاه

افزودني‌هاي كاهنده آب در حالت مايع اندازه‌گيري و مصرف مي‌شوند و چنانچه اين افزودني‌ها به شكل جامد (پودر) تحويل گردند، لازم است ابتدا بر طبق پيشنهاد توليدكننده محلولي با درصد جامد مناسب از  آن تهيه و سپس مصرف شوند.

چگالي افزودني‌هاي ارسالي مايع و يا آنهايي كه در كارگاه به مايع تبديل شده‌اند بايستي براساس معيار و استانداردي كه توليد كننده معرفي مي‌كند سنجيده و با آن مقايسه گردد. براي اين منظور مي‌توان به سهولت و با استفاده از وسايلي چون مايع‌سنج يا چگالي‌سنج، درصد جامد و  غلظت مناسب آنرا بررسي نمود. اين عمل بايستي در دماي استاندارد انجام و نتايج آن بعنوان بخشي از عمل كنترل كيفيت براي آينده ثبت و نگهداري گردد.

تمامی افزودني‌های كاهنده آب در محدوده زمانی معينی بر مخلوط بتن تاثير مي‌گذارند و به محض اتمام اين محدوده زمانی، بتن به حالت قبل از مصرف افزودنی برمي‌گردد، بنابراين زمان افزودن آنها بايستی بگونه‌ای تنظيم شود كه حداكثر كارآيی حاصل گردد، بنابراين در حمل‌های طولانی بتن كه احتمال اتمام خاصيت افزودنی وجود دارد، بهتر است كه افزودني در محل بتن ريزی به مخلوط اضافه تا فرصت كافی برای ريختن، لرزاندن، پرداخت، و كارهای تكميلی فراهم شود.

افزودني‌های كاهنده آب را نبايد به سيمان خشك اضافه كرد، بهتر است آنها را بعد از افزودن بخشي از آب اختلاط (به همراه آب تنظيم ) به بتن اضافه كرد.

در طرح اختلاط‌های داراي اين افزودني‌ها، به خصوص در بتن‌های با اسلامپ بيشتر از 70 ميليمتر از لرزاندن (ويبره کردن) بيش از اندازه پرهيز شود زيرا باعث جداشدگی و آب انداختگی مي‌شود. البته آب انداختگی مختصر در سطح بتن در انجام پرداخت سطحی مفيد است. 

2-11 - رهنمودهای كاربردی

چنانچه اطلاعات كافي و معتبر از كاربرد يك افزودني در دسترس نباشد، بهترين روش براي بررسي تاثير افزودني بر خواص بتن انجام آزمايش‌هاي كارگاهي است. لازم است اين آزمايش‌ها با توجه به اوضاع جوي پيش بيني شده، روش و امكانات عملي ساخت بتن، و با استفاده از مصالح مصرفي كارگاه انجام پذيرد. پارامترهايي كه انتظار مي‌رود در اثر به كار بردن كاهنده آب در طرح اختلاط بتن تغيير‌كنند عبارتند از: مقدار هوا، رواني، آب انداختگي، جداشدگي، زمان و روند گيرش، و مقاومت‌هاي مکانيکي.

قبل از شروع كار اصلي بهتر است تعداد كافي طرح اختلاط در آزمايشگاه كارگاه، تهيه و آزمايش گردد و با ثبت و مقايسه آنها طرح‌هاي بهينه براي اجرا برگزيده شوند. اگرچه راهنمايي‌هاي بسيار مفيدي در آيين نامه‌هاي معتبر بين‌المللي و استاندارد‌هاي ساختماني ايران براي كاربرد افزودني‌هاي شيميايي وجود دارد ولي اغلب آنها در شرايط استاندارد و آزمايشگاهي كنترل شده  نتيجه گيري شده‌اند. بنابراين بهتر است ضمن پيروي از آنها اقدام به انجام آزمايش‌هاي كارگاهي نزديك به شرايط واقعي كاربردي در كارگاه كرد.

همواره لازم است طرح اختلاط اين گونه بتن‌ها مجدداً بررسي شود چنانچه يك طرح بتن داراي كارآيي و قابليت پرداخت مناسب باشد و بخواهيم به آن افزودني كاهنده آب بيافزاييم، مقادير آب، سيمان و يا مقدار هوا تغيير مي‌كند و باعث تغيير در حجم  كل بتن مي‌شود. در اينگونه موارد براي جبران كاهش حجم كل، بايستي به اندازه مقادير كاهش يافته آب و سيمان، مقادير متناسبي از سنگدانه‌ها به بتن اضافه گردد تا نسبت سنگدانه‌هاي درشت به حجم كل بتن ثابت بماند. روش طراحي و تنظيم مخلوط‌ها  در ACI  211.1 شرح داده شده است.

با توجه به اينكه اغلب افزودني‌هاي كاهنده آب، مواد محلول در آب هستند لازم است در هنگام محاسبه آب اختلاط و نسبت آب به سيمان، مقدار آب موجود در اين افزودني‌ها محاسبه و معادل آن از آب اختلاط كاسته شود ولي بخش جامد آنها كه نسبت به حجم كل بتن بسيار ناچيز هستند معمولا ناديده گرفته مي‌شوند.

مخازن نگهداري افزودني‌ها بايد به آساني قابل شناسايي بوده و محلول‌ها در برابر آلودگي، تبخير، رقيق شدن، دماي بسيار بالا و يخ‌زدگي، محافظت شوند. توجه به زمان انبارداري هر افزودني براساس توصيه توليدكننده آن ضروري است. اختلاط دو يا چند افزودني با هم مجاز نمي‌باشد مگر اينكه سازگاري آنها با يكديگر قبلاً توسط توليدكننده بلامانع اعلام شود، در غير اين صورت بايستي افزودني‌ها به طور جداگانه پيمانه و به مخلوط اضافه گردند. مثلاً ممكن است يك روان‌كننده با يك هوازا با هم سازگاري نداشته باشند و هركدام در مخازن جداگانه نگهداري و با فاصله زماني مناسب وارد مخلوط كن بتن شوند.

با توجه به اينكه اين افزودني‌ها معمولا در مقادير بسيار كم و بر اساس نسبتهای كوچک سيمان مصرف مي‌شوند، لازم است لوازم اندازه‌گيری دقيقی برای پيمانه كردن آنها در كارگاه فراهم شده و در ضمن آموزش‌های لازم در مورد حساسيت و تاثيرات منفی احتمالی ناشی از مصارف نادرست به كاربران داده شود.

2-12 - ارزيابي و انتخاب كاهنده آب

عملكرد افزودني‌ها از هر نوع و طبقه با يكي از شيوه‌هاي زير بررسي مي‌شوند. اين شيوه‌ها ممكن است به تنهايي و يا تواماً  در تشخيص و انتخاب يك افزودني مورد توجه قرار گيرند.

1)  نتايج حاصل  از كاربرد موفقيت آميز يك افزودني در كارهاي مشابه قبلي كه تحت شرايط كنترل شده كارگاهي انجام شده باشد. در اين روش بايستي تا حد امكان شرايط كار و مصالح مرجع انتخابي شبيه به شرايط كارگاه باشد.

2 ) انجام آزمايش‌های كارگاهی با مصالح و شرايط موجود در محل كارگاه.

3) كتب و نشريات فني و اطلاعات ارايه شده از سوي توليدكننده‌ها.

با استفاده از روشهاي فوق محدوده مقادير مصرفي و حد بهينه آن تعيين مي‌شود و اثرات احتمالي ناشي از مصرف بيش از حد مورد بررسي قرار مي‌گيرد ولي لازم است اطلاعات كاملي از عملكردهاي قبلي يك افزودني و نتايج آن كه بيانگر محدوده مقادير مصرف باشد در اختيار مصرف كننده قرار گيرد. بديهي است كه نتايج تاثير يك افزودني معين بر روي انواع سيمان، مقدار سيمان، نوع سنگدانه‌ها، شرايط آب و هوا و شرايط ساخت بتن متفاوت است ولي محدوده تعيين شده از سوي توليدكننده مي‌تواند ملاك سنجش در هر كارگاهي قرارگيرد.

از آنجايي كه اين افزودني‌ها عموماً مقاومت‌هاي بتن را افزايش مي‌دهند و اين فرصت را فراهم مي‌آورند كه مقدار سيمان كمتري مصرف شود، علاوه بر ايجاد صرفه جويي اقتصادي در طرح مي‌توانند حرارت آبگيري را كاهش دهند كه بخصوص در بتن ريزي‌هاي حجيم بسيار مؤثر است.  توجه شود كه استفاده از کاهنده‌هاي آب به خودي خود باعث كاهش حرارت آبگيري نمي‌شود بلكه كاهش مقدار سيمان اين امر را ميسر مي‌سازد. با استفاده از روان‌كننده كندگير مي‌توان با اصلاح زمان گيرش حرارت‌زايي بتن را در سنين اوليه کاهش داد.

براي توليد بتن‌هايی با مقاومت زياد ( بيشتر از PSI 6000  يا MPa 41 ) مي‌توان از فوق روان‌کننده و يا فراروان‌كننده با خاصيت كندگيری در مقادير زيادتر استفاده نمود كه هم باعث كاهش بيشتر آب مي‌گردد و هم تاخيري كه درگيرش بتن بوجود مي‌آيد، موجب آرامش در روند كسب مقاومت  اوليه مي‌شود، بتن‌هايي كه به آرامي‌كسب مقاومت اوليه مي‌كنند عموماً داراي مقاومت‌هاي دراز مدت بيشتري هستند. استفاده از روان‌كننده  كندگير در مقادير زياد ممكن است گيرش بتن را دچار مشكل نمايد بتن‌هاي حاوي افزودني زودگير كننده، سريعتر به مقاومت‌هاي  اوليه دست پيدا مي‌‌كنند ولي مقاومت‌هاي دراز مدت آنها از رشد كمتري برخوردار است.

در طراحي بتن‌هاي توانمند استفاده از فوق‌روان‌كننده‌ها و فرا روان‌کننده‌ها پيشنهاد مي‌گردد كه مي‌توان آنها را  در مقادير زيادتر و بدون تاثيرات جانبي نامطلوب مصرف نمود ولي بدليل افت سريع كارآيي در اين گونه بتن‌ها همواره توصيه مي‌شود كه اين افزودني‌ها در محل مصرف  به بتن اضافه گردند.

آيين نامه‌هاي معتبر و استاندارد‌هاي ساختماني ايران، مشخصات افزودني‌هاي كاهنده آب و روش ارزيابي آنها در شرايط استاندارد و كنترل شده از قبيل دما، مقدار سيمان، كارآيي، مقدار هواي موجود و سنگدانه‌هاي دانه‌بندي شده را تعيين نموده‌اند. اين آيين نامه‌ها همچنين حداقل تغييراتي كه اين افزودني‌ها در كاهش مقدار آب، كسب مقاومت، محدوده زمان گيرش، جمع شدگي، و پايداري در برابر يخ زدگي و ذوب به وجود مي‌آورند را معين مي‌كنند ولي اكثر كاهنده‌هاي آب قادرند بهتر از حداقل‌هاي خواسته شده در آيين‌نامـه‌ها كيفيت بتن را بهبود بخشند. به عنوان مثال برخي از روان‌كننده‌ها توانايي كاهش آب بتن به ميزان بيش از 12 درصد را دارند و فوق‌روان‌كننده‌ها و فراروان‌كننده‌ها در برخي موارد تا بيش از 30 درصد آب مصرفي را كم مي‌كنند.

 

 2-13 - كنترل كيفيت

يكنواختي و ثابت بودن يك افزودني در مراحل مختلف پروژه و ارسال‌هاي متعدد به كارگاه بايستي كنترل شده و برابري آن با آزمايش‌هاي اوليه به اثبات برسد. آزمونهاي لازم براي شناسايي و تاييد افزودني‌ها شامل: تعيين درصد جامد، غلظت ظاهري، طيف سنجي براي مواد آلي، مقدار كلرايد، درجه قليايي ( pH )، و برخي موارد ديگر مي‌باشند. آيين نامه‌هاي معتبر بين‌المللي و استاندارد‌هاي ساختماني ايران راهنمايي‌هاي لازم براي تعيين يكنواختي افزودني‌هاي شيميايي را به تفصيل بيان نموده‌اند. اگرچه با كنترل رنگ، بو، شكل ظاهري و اندازه‌گيري غلظت و مقدار pH مي‌توان يكنواختي محموله‌هاي مختلف افزودني‌هاي وارده به كارگاه را تاييد يا رد كرد.

2-14 - مراجع

1- فاميلي هرمز، "خواص بتن"، مترجم، 1378.

2- Rixom, R. and Mailvaganam, N. "CHEMICAL ADMIXTUIRES FOR CONCRETE", 3rd Ed., 1999, E & EN SPON.

3- " Guideline for Self-Compacting concrete", Japan Society of Civil Engineer 1998.

4 – ايراجيان محمود، "كاربرد مواد افزودني در پروژه‌هاي سدسازي"، چهارمين كنفرانس بين‌المللي سدسازي، ايران، تهران، 1380.

5 – ياوري عيسي، "فرهنگ شيمي"، انتشارات فاطمي، 1375.

6- ACI 212.3R – 04, "Chemical Admixtures for Concrete", MCP-ACI 2006.

7- REILIM, "Application of Admixtures in Concrete", 1995.

8- Ramezanianpour, A.A., Sivasundaram, V., and Malhotra, V.M., "Superplasticizers: Their Effect on the strength Properties of Concrete"; ACI Concrete International, Vol. 17, No. 4, 1995.

9- Ramachandran V.S., Malhotra V.M., Jolicoeur C., and Spiratos N., "SUPERPLASTICIZERS; Properties and applications in concrete", CANMENT, 1998.

10- Hewlett, "Lea's Chemistry of Cement and Concrete", 4th Ed., 1998, Arnold.

11- Kosmatka S. H., Kerkhoff B., and Panarese W.C., "Design and Control of Concrete Mixtures", 14th ed., PCA – 2002.

 

 

تاریخ: 1397/11/15
بازدید: 79

ترمیم ، تعمیرات و آب بندی کف های بتنی ( تعمیر کف محوطه ها ،کارخانه ها ، پارکینگ ها، طبقات و انبارهای بتنی )

ترمیم ، تعمیرات و آب بندی کف های بتنی ( تعمیر کف  محوطه ها ،کارخانه ها ، پارکینگ ها، طبقات و انبارهای بتنی )

تعمیراتی که در این فصل ارائه می شوند، مربوط به تعمیر دال های کف بتنی شامل لایه رویی با اتصال سیمانی بوده که در سطح در حال فرسایش بکار می روند. چنین کف هایی معمولاً  برای مقاصد تجاری و صنعتی کاربرد دارند. تعمیر و تعویض عملیات پرداخت کف نظیر شمشه کاری، کاشی کاری، آستر زنی و ... در این بحث جایی ندارند.

تعمیرات سقف های بتنی، عیوب موجود در غشای ضد آب را مرمت می نماید. فرض بر این است که سقف ها "تخت" هستند.

 

تعمیرات کف های بتنی

1-1-بررسی ها

احتمالاً بنابه دو دلیل مهم از یک مهندس تقاضا می شود که به بررسی کف بتنی پرداخته و گزارشی را در این خصوص ارائه دهد:

  1. به علت نارضایتی مصرف کننده از سطح کف بنا به دلایل گوناگون
  2. نیاز به نظر کارشناسی در خصوص دوام کف در اثر تغییر کاربری

شکایت مربوط به سطح کف از نارضایتی پیرامون تغییر رنگ جزئی در لایه رویی گرانولیتی گرفته تا ترک خوردگی جدی و گسیختگی سطح کف و نفوذ زطوبت از آب زیر زمین متغیر می باشد. یک مهندس می بایست به این نکته واقف باشد که در مواجهه با شکایت های غیرموجه، به طور شفاف و با رعایت ادب و جدیت برخورد نماید.

هنگامی که عیوب تعریف شدند، تعیین اینکه اگر کف بر روی سط زمین باشد، به صورت "سطح حفاظت شده یکنواخت بر زمین" طراحی شود یا یک دال معلق حائز اهمیت است. این امر بر شناسایی ترک ها و نحوه مواجهه با آنها تاثیر می گذارد.

بنا به دلایل موجه، برخی دال های کف که بر روی زمین واقعند، به صورت دال های معلق طراحی
می شوند. کف طبقات فوقانی به صورت دال های معلقی که بر روی تیرها یا دیوار های باربر قرار گرفته طراحی می گردند.

اطلاعات پیرامون عمر کف و "تاریخچه استفاده" به منظور توصیه هایی در مورد شناسایی و تعمیرشان نیاز خواهد بود.

تجربه من نشان داده که عیوب مهم احتمالاً شامل موارد زیر می باشد:

  1. فرسایش سطح که منجر به نواحی تخریب شده می گردد
  2. ترک های ریز سطحی  یا "ترک خوردگی نقشه وار"
  3. سطح صاف و سختی که لغزنده شده و از این رو خطر بالقوه ای را متوجه افراد استفاده کننده می سازد.
  4. ترک ها- به غیر از ترک های ریز سطحی
  5. درزهای تخریب شده، که معمولا به شکل گسیختگی نبشی ها اتفاق می افتد
  6. نواحی تخریب شده در اثر حمله مواد شیمیایی ناشی از ریختن مواد شیمیایی خورنده بر کف
  7. در مورد مشاغلی که با آب سر و کار دارند، در دال های معلق، امکان تراوش وجود دارد که این مسأله به ندرت مشکلی را در دالهای معلق کف ایجاد می کند مگر در حالتی که تراوش بیش از حد باشد.
  8. در کف های بتنی که بر روی زمین  قرار دارند، علائم رطوبت (رطوبت برخاسته از خاک) می بایست مورد توجه قرار گیرد چرا که نشان از عدم یا خسارت غشای ضد آب می باشد.
  9. گسیختگی یا لایه لابپیه شدن رویه های سیمانی "پیوندی"

در موارد خاص، ممکن است نیاز باشد تا عایق حرارتی که برای دال های کف زمینی استفاده می شوند را  با مقررات ساختمان سال 1991، سند مصوب L: حفاظت از سوخت و برق، مطابقت دهیم.

 

1-2-شناسایی عیوب و توصیه های مربوط به تعمیر

آزمایش چشمی مبنایی برای بررسی دقیق بوده که موجب شناسایی عیوب و ارائه توصیه هایی پیرامون کارهای علاج بخشی می گردد. فاکتورهای بسیاری در فرسایش کف های بتنی دخیل بوده که در اینجا تنها اشاره ای بدانها می توان کرد. تمامی آنها با هر یک از نه عیوب متداولی که در بالا فهرست شدند، در ارتباطند.

1-2-1-فرسایش / سایش سطح

این عیب خیلی به ندرت در سطح کف که توزیع یکنواختی دارد، مشاهده می شود، با این حال به برخی نواحی خاص محدود می گردد.

سایش ممکن است به این دلیل رخ دهد که کاربری کف مغایر با آن چیزی است که برایش طراحی شده است. برای مثال، فرض کنید کف در اصل برای کاربرد تجاری سبک (صنعت چاپ) طراحی شده، اما در عمل در کارهای مکانیکی سنگین مورد استفاده قرار می گیرد.

در صورت چنین استفاده های نادرستی، ممکن است بتن به زیر استاندارد مربوط به مقاومت در برابر سایش برسد. استفاده از چکش ارتجاعی می تواند شاخص بسیار سودمندی در تعیین سختی سطح بتن باشد که مقاومت فشاری محتمل نیز از آن بدست می آید. همانطور که در فصل 4، بخش 4-4-10-4، بحث شد، این امر نبایستی به عنوان آزمایش قبول یا رد مقاومت فشاری به کار رود، اما برای تعیین سختی سطح  بیشتر  منتهی به نتیجه قطعی می شود. زمانی که نتایج رضایت بخش نبوده و با عدم قطعیت همراه باشد، رسیدن به نتیجه نهایی ممکن است نیازمند نمونه های استوانه ای جهت آزمایش مقاومت فشاری، نوع سنگدانه و دانه بندی  تقریبی، میزان سیمان و ارائه نظر در خصوص درجه تراکم و استاندارد عمل آوری باشد.

اطلاعات پیرامون برش استوانه و آزمایش های مربوط به آن در فصل 6، بخش 6-2-5 ارائه شده است.

این موضوع به خصوص برای دستیابی به اطلاعات پیرامون بتن در نواحی بدون آسیب به اندازه نواحی آسیب دیده مهم بوده که بر نوع تعمیر مورد نیاز تاثیر می گذارد.

1-2-1-1-تعمیرات قطعه ای

اگر نتیجه گرفته شود که کف بطور کلی مقاومت قابل قبولی در برابر فرسایش دارد، آنگاه تعمیرات
قطعه ای برای نواحی آسیب دیده کفایت خواهد کرد.

مصالح بکار رفته برای چنین تعمیری تا حد زیادی به عمق بتن معیوب که قرار است حذف گردد، بستگی دارد. در جایی که عمق بین 40 تا 60 میلیمتر می باشد، ملات اصلاح شده باسیمان استفاده می شود. این کار به صورتی که در زیر شرح داده شد انجام می شود:

  1. همه قسمتهای ضعیف و معیوب بتن می بایست برش داده و دور انداخته شود و خرده سنگ و گرد و خاک ناشی از آن نیز از محیط زدوده شود. قطعات بتنی می بایست به صورت تقریباً مربع یا مستطیل شکل مطابق آنچه در شکل 8-1 نشان داده شده، برش داده شوند.
  2. سطح بتنی که در اطراف محیط نواحی برش داده شده می بایست تمیز بوده و تا فاصله 50 میلیمتر از آن برس سیمی کشیده شود.
  3. سطح بتن برش خورده می بایست به خوبی مرطوب باشد، ترجیحاً در طول شب، که نبایستی بیش از 20 دقیقه قبل از ریختن بتن یا ملات مرطوب باشد. پوششی از دوغاب سیمان پرتلند یا SBR می بایست به خوبی برس کشی شده و بر روی سطح آماده شده بتن برش یافته قرار گیرد.
  4. بتن یا ملات جدید می بایست برای ارائه بافت مورد نیاز به خوبی متراکم شده و پرداخت گردد.

 

  1. پس از اینکه عملیات پرداخت تکمیل شد، سطح مورد نظر با صفحات پلی اتیلنی که در اطراف محیط برای مدت 4 روز نگه داشته شده اند، پوشانده شده و یا با استفاده از اسپری حاوی غشای عمل آوری عمل آوری می گردد.
  2. نسبت های اختلاط برای مصالحی که در بالا بدان اشاره کردیم، به صورت زیر می باشد:

دوغاب: 50 کیلوگرم OPC با حدود25 لیتر امولسیون SBR

بتن: 1 واحد OPC یا PHPC، با 5/2 واحد ماسه بتنی تمیز، 5/2 واحد سنگدانه درشت به قطر
 10 میلیمتر، با 10 لیتر امولسیون SBR با 50 کیلوگرم سیمان. مقدار آب اضافه شده می بایست به منظور فراهم نمودن کارایی کافی برای تراکم از قبل به اندازه مطلوب تعیین شده باشد. نسبتهای داده شده حجمی هستند.

ملات: 1 واحد سیمان، مشابه بالا.

        3 واحد ماسه بتنی تمیز

        10  لیتر امولسیون SBR با 50 کیلوگرم سیمان

اگر ماسه بسته بندی بکار رود، نسبت های جرمی بایستی به صورت 1 واحد سیمان با 5/3 واحد ماسه باشد.

اگر OPC استفاده شود، تا هفت روز هیچ ترددی نمی بایست بر روی سطوح تعمیر شده صورت گیرد. در صورت استفاده از RHPC، این زمان به دو روز کاهش می یابد. در آب و هوای سرد، بازه های زمانی"منع تردد" بهتر است تا 50 % افزایش یابد.

در خصوص تعمیرات اضطراری، مثلاً در آخر هفته، سیمان با آلومین بالا (HAC) را می توان با نسبتهایی مشابه آنچه در بالا گفته شد، به کار برد. همچنین از SBR به منظور بهبود کارایی با نسبت w/c پایین که نبایستی از 4/0 فراتر رود، استفاده می شود. در صورت کاربرد HAC، عمل آوری مرطوب ترجیح داده می شود.

مرجعی که می توان در این خصوص بدان اشاره نمود، فصل 2، در بخش اطلاعات بیشتر در مورد HAC است. اگر HAC برای ملات یا بتن به کار رود، می بایست برای پوشش دوغاب استفاده شود نه در مخلوط با سیمان پرتلند.

پس از تکمیل تعمیرات، توصیه می شود که از یک سخت کنننده سیلیکوفلوراید برای سطح نواحی
تعمیر یافته و نیز یک نوار آماده شده به عرض 50 میلیمتر در اطراف محیط استفاده شود.

برای قطعات بتنی با عمق بیش از 60 میلیمتر، بهتر است که از بتنی با سنگدانه 10 میلیمتر استفاده شود تا ملات. نسبتهای اختلاط برای بتن به صورت 5/2 : 1 : 1 با 10 ایتر SBR با 50 کیلوگرم سیمان  می باشد. برای قطعات بتنی با عمق کمتر از 40 میلیمتر، معمولاً بهتر است تا از ملات های بسته بندی مخصوصی که از رزینهای واکنشی تشکیل شده اند، استفاده نمود که تعدادی از آنها در بازار موجود است. کار با آن می بایست طبق آنچه سازندگان محصول ارائه نموده اند، انجام شود.

1-2-1-2- 

اگر بررسی ها نشان دهد که تمام یا بخش اعظم از کف، برای استفاده مناسب نیست، آنگاه سه گزینه پیش روی ماست:

  1. حذف کل کف و ساخت مجدد آن با مشخصات مناسب. این کار برای دال هایی که بر روی زمین قرار دارند، عملی خواهد بود، یا:
  2. با لایه ای از قیر مخصوص روی کف قبلی را بپوشانیم. چنین لایه هایی لزوماً از امولسیونهای قیری، سیمان پرتلند، ماسه و سنگریزه تشکیل شده اند. این لایه ها را می توان  نیمه صلب در نظر گرفت که سطحی بدون درز، گرد و خاک، انعطاف پذیر و بی صدا با "عمر" تقریب 20 سال را ایجاد می نمایند. ترک های ریز معمولاً خودشان آب بندی شده و ترکهای عریض و سطوح آسیب دیده را می توان آماده تعمیر نمود. آنها توسط گروهی از محصولات ساختمانی آمی فلورینگ و کولاس تعمیر می شوند. این ترکها در معرض حمله ناشی از روغن های پتروشیمی و حلال های مختلف می باشند، یا:
  3. ریختن دال های بتنی بر قسمت فوقانی دالهای بتنی موجود با یک غشای لغزنده در حد فاصل دو دال. این امر به دال گذاری پوششی شناخته می شود. چنین دال های پوششی نمی بایست کمتر از 100 میلیمتر ضخامت داشته و معمولا مقدار 125 میلیمتر برای ضخامت آنها توصیه می شود.

مشخصات دال جدید و دال فوقانی به کاربری که برای کف در نظر گرفته شده، بستگی دارد. برای دالهایی که می بایست مقاومت سایشی بالایی داشته باشند، موارد ذیل توصیه می گردد:

  • حداقل مقدار سیمان پرتلند:  
  • حداکثر مواد افزودنی (ggbs برای BS 6699):
  • حداکثر نسبت آزاد آب به سیمان: 40/0
  • حداقل مقاومت فشاری مشخصه اندازه گیری شده در مکعب 100 میلیمتری:  (BS 1881، بخش های 108 و 116).
  • سنگدانه مطابق با استاندارد BS 882؛ شاخص تورق بیش از 35 نبوده و میزان تماس سنگدانه نبایستی از 25 % بیشتر باشد.
  • حداقل مقاومت مشخصه استوانه ها (در صورتی که نیاز باشد):
  • اسلامپ به روش تراکم بستگی دارد؛ با نسبت w/c برابر 4/0، به یک روان کننده نیاز است.
  • تراکم صحیح سرتاسری با یک اسپری حاوی غشا با پایه رزینی ضروری است.

می بایست توجه داشت که یک رویه سیمانی با پیوند نازک در محلی که بتن پی از کیفیت ضعیفی برخوردار است، توصیه نمی شود. همچنین ریختن لایه جدید می تواند مشکلاتی را در خصوص کف های مجاور ایجاد نماید. بار مرده مازاد ناشی از رویه جدید را نیز می بایست در زمان استفاده از دال معلق، مد نظر قرار داد.

1-2-2-رطوبت در دال های کف مستقر بر زمین

بنا به دو دلیل، چنین شرایطی را می بایست مورد توجه قرار داد:

  1. خطر بالقوه برای سلامت ساکنین ساختمانها داشته و مغایر با نیازمندیهای مقررات ساختمان 1991 و نیز بخش 3 از اسناد مصوب C، نسخه 1992 می باشد.
  2. رطوبت برخاسته از کف در زیر دال، ممکن است باعث ورود سولفات محلول شده که در طی چندین سال، می تواند خسارت جدی را به دال بتنی وارد نماید.

از این رو، هنگامی که در دال کف زمینی رطوبت مشاهده شد، امکان حمله سولفات را می بایست با نمونه گیری استوانه ای از دال مد نظر قرار داد. تحلیل شیمیایی، می تواند ما را در تعیین عیب ناشی از آن یاری نماید.

اگر حمله سولفات آغاز شود، آنگاه نوسازی دال تنها راه حل خواهد بود. ممکن است نیاز به حذف و جایگزینی مصالح پر کننده در زیر دال باشد.

از این رو سیستم های جدید کف شامل یک غشای ضد رطوبت و احتمالاً عایق حرارتی می باشند.

تهیه یک غشای جدید ضد رطوبت در کف موجود بدون باز سازی کف، امری دشوار است چرا که غشای مذکور می بایست بر روی دال بتنی موجود ریخته شود. سپس اگر پرداخت کفی هم باشد بر روی غشا اعمال می گردد. اگر هیچ نوع پرداخت سطحی در کارگاه صورت نگیرد، در آن صورت غشای مربوطه می بایست داری مقاومت بالایی در برابر فرسایش و سایش داشته و پیوند خوبی با دال بتنی برقرار نماید تا اینکه قادر باشد در برابر فشار بخار حاصل از رطوبت گیر افتاده در دال کف، مقاومت نماید.

وارد نمودن غشا به یک سیستم کف موجود، می تواند مشکل افت پیوند را چه در حدفاصل غشا و بتن پی و چه در حدفاصل پرداخت سطح و غشا یا هر دوی آنها ایجاد نماید. این مشکل تا حد زیادی به نوع غشای مورد استفاده بستگی دارد. غشاهایی که کاربرد عمومی دارند، شامل موارد زیر می باشند:

غشاهای صفحه ای:

  • صفحات ساده پلی اورتان (حداقل 100 اندازه گیر)
  • صفحه پلی اورتان با تراکم بالا با چسب قیر- لاستیکی به  یک طرف، مثل بیتوتن.

ترکیبات در محل:

  • "سینتومر" که یک غشای بخار مایع بوده و بر اساس یک لاتکس بتادین استیرن با اساس آب استوار است. این ماده زمانی که خشک می شود، به صورت یک فیلم ضد آب و مقاوم در برابر بخار عمل می کند. ضخامت فیلم مرطوب می بایست حداقل 1/1 میلیمتر بوده که با حداقل دو پوشش بکار می رود. این ماده قادر است تا به خوبی به دال پی بتنی متصل شده و فیلم خشک نیز به خوبی به یک رویه اصلاح شده سیمانی SBR یا ملات ماسه ای می چسبد.
  • "ونتروت" یک غشای ضد رطوبت(dpm) قیری با اجرای گرم است که توسط برس یا اسپری
    بر روی ضخامت اسمی 3 میلیمتر با یک آستر مخصوص ریخته می شود. در اثر داغ بودن پی قیری، این سیستم ویژه نیازمند اقدام های احتیاطی خاصی می باشد.

1-2-3-عایق بندی حرارتی

اگر نیاز به تعویض و جایگزینی به شرح بالا باشد، احتیاط حکم می کند که ارزیابی را از عایق حرارتی کف در قالب مقدار "U" بعمل آوریم.

این موضوع برای کفهایی که بر روی زمین قرار دارند، استفاده می شود. مرجع مناسب در این خصوص، مقرارت ساختمان سال 1991، سند مصوب L با عنوان حفاظت از سوخت و برق، جدول 1 که مقدار حداکثر 45/0 را برای   در کف های زمینی ساختمانهای مسکونی و سایر ساختمانها ضروری می داند.

اگر دال کف موجود در حال حذف و تعویض با دال جدید باشد، می توان از عایق حرارتی در زیر دال به همراه غشای ضد رطوبت جدید در قسمت فوقانی عایق که می بایست در برابر رطوبت بی تاثیر باشد استفاده نمود. به عنوان نمونه، "کف یار" توسط محصولات ساختمانی DoW ساخته می شود.

1-2-4-ترک های ریز سطحی با " ترک نقشه وار"

تاثیر این نوع ترک بر قابلیت سطح کف در مقاومت در برابر فرسایش، اغلب با کج فهمی همراه است و به درستی درک نمی شود. ترک ریز سطحی در سطوح کف بتنی سخت که در برابر سایش مقاومند اتفاق می افتد و در اغلب موارد، منجر به فرسایش نارسی می گردد. بهرحال، ترک ریز سطحی در کف کارخانه های فراورده غذایی و مشابه آن با خطر رشد میکرو ارگانیسم ها نبایست بوجود آید.

این ترکها خیلی ریز بوده و معمولاً در بازه 1/0 تا 3/0 میلیمتر عرض و حداکثر حدود 2 میلیمتر عمق قرار دارند. دلیل اصلی ترک ریز سطحی ماله کشی بیش از حد می باشد. از دیگر دلایل آن می توان استفاده از سنگدانه شامل مقدار بیش از حد مجاز مصالح خیلی ریز و / یا استفاده از آب خیلی زیاد در مخلوط را بر شمرد.

یک تدبیر مناسب در این خصوص، تمیز کردن سطح بتن و استفاده از سخت کننده سیلیکوفلوراید نظیر "لیتورین" می باشد.

1-2-5-سطح کف لغزنده

یک کف بتنی با کیفیت بالا و مقاوم در برابر سایش گاهی لغزنده شده که این امر می تواند باعث زحمت و آشفتگی افراد استفاده کننده شده و برای کارگران خطر صدمه و جراحت به دنبال داشته باشد.

دلیل عمده دیگر سطوح لغزنده، وجود آب بر روی سطح است. برای مثال، مشاغل "مرطوب" نظیر فراورده های غذایی و لبنیات و محل های پارک در پارگینگ های طبقاتی خوردرو.

مقاومت در برابر لغزش، شامل اصطکاک در حدفاصل دو مصالح، بتن و بخش زیرین کفپوشها می باشد.

تغییر در ضریب اصطکاک، بنا به دلایل زیر اتفاق می افتد:

  1. صیقل دادن سطحی که تردد در آن صورت می گیرد.
  2. تجمع مصالحی نظیر پودر ریز دانه، واکس، گریس، روغن و ... بر سطح کف.
  3. تغییر در نوع کف پوش مورد استفاده توسط کارگران
  4. ترکیبی از موارد (1)، (2) و (3).

تعارض و تضاد آشکاری بین نیاز به سطح مقاوم در برابر لغزش و نیاز به سطحی که بتوان آن را به آسانی تمیز نمود، وجود دارد. این امر به خصوص در شرکت های فراورده غذایی به چشم می خورد.

معیارهای مربوط به رفع نمودن شرایط (2) و (3) بالا، مشخصند. اصلاح یک سطح بتنی صیقلی امر ساده ای نبوده و معیارهای عملی آن به جوهر اسیدی ملایم محدود شده و با شن پاشی سبک بسیار دقیق و استفاده از شن ریز خورنده انجام می شود.

اگر دلیل لغزنده بودن، جمع شدن آب بر سطح کف باشد، احتمالا در این خصوص نیاز به کارهای اصلاحی عمده ای داریم. این موضوع در بخش بعدی این فصل در قسمت 8-3-1-1 آمده است. برای اطلاعات بیشتر در مورد سطوح لغزنده، به "منابع برای مطالعه بیشتر" در انتهای همین فصل مراجعه نمائید.

1-2-6-ترک ها

حضور ترک ها در کف بتنی معمولاً باعث نگرانی جدی برای مالکان و ساکنین ساختمانها می گردد، اما این نگرانی ممکن است با اغراق همراه باشد. بررسی تاثیر دراز مدت این ترک ها بر دوام مثلاً قابلیت کف برای اجرای هدفی که برای آن طراحی شده یا تغییریافته، امری مهم به شمار می آید.

ترک هایی که تعریف روشنی دارند (غیر از آنهایی که به عنوان "ترک ریز سطحی" تعریف می شوند، معمولاً ناشی از انقباض خشک شدگی و/یا انقباض حرارتی می باشند. این گونه ترک ها از درزهایی که در محل های مورد نیاز، تعبیه نشده اند نیز ناشی می شود، مثلاً درزهای آزاد سازی تنش و درزهای جداسازی. در برخی اوقات نیز این ترکها در اثر طراحی نامناسب رخ می دهد که منجر به تغییر شکل غیر قابل قبول در دالهای معلق می گردد.

در رابطه با ترکهای جدی، اطلاعات پیرامون طراحی اصلی کف اغلب مطلوب می باشد. زمانی که این اطلاعات به طور دقیق موجود نیست، بررسی های پر هزینه و زمان بر نیز احتمالاً ضروری خواهند بود. مرجع مناسب در این باره، فصل 6، بخش 6-2 می باشد.

سوای ظاهر غیر نامناسب این ترکها، دلایل اصلی تعمیر آنها عبارت است از:

  1. جلوگیری از سایش و جدا شدگی در امتداد لبه های ترک. بسته به نوع ترافیکی که از کف استفاده می کند، عابر پیاده، وسایل نقلیه سنگین، کامیون های باری سنگین. خسارت وارده به لبه های درز، به صورت ترکهایی خواهد بود که حداقل 1 میلیمتر عرض دارند.
  2. به منظور آب بندی طولانی مدت ترکها قبل از ریختن لابه چسبنده نازک. این امر در ترکهای "زنده" موثر نمی باشد. چرا که حرکت در عرض ترک، باعث ترک خوردن لایه رویه شده و ممکن است منجر به مقدار محدودی گسستگی در اطراف ترکها گردد.
  3. به منظور جلوگیری از نفوذ آب یا سایر مایعات از طریق دال معلق، علی الخصوص زمانی که فضای زیر کف مورد استفاده قرار می گیرد.

اگر تصمیم بر آن شد که ترکها "زنده" هستند، (در آن صورت اغلب عرضی بیش از 1 میلیمتر دارند) و
می بایست برش داده شده و با آب بندهای انعظاف پذیری آب بندی شوند. ترکهای حاصل از اصلاح ناکافی درزها، می بایست به صورت "زنده" در نظر گرفته شوند و اصول مربوط به تعمیر این گونه ترکها در دستور کار قرار گیرد.

ترک هایی که عرض بیش از 5/1 میلیمتر ندارند، نیازی به برش نخواهند داشت. توصیه می شود که
 لبه های ترک با یک اسکنه و چکش سبک ضربه خورده تا هر مکان ضعیفی تعیین گردد. سپس، ترکها با هوای تحت فشار، تمیز شده و با مصالح آب بند نیمه انعطاف پذیر نظیر یک اپوکسی پلی سولفید آب بندی شود.

ترکهای عریض توجه بیشتری می خواهند. تصمیم گیری پیرامون تعمیر آنها به نوع ترک، عرض، عمق آن و اینکه آرماتورهای خورده شده، به صورت متقاطع یا به موازات ترک خورده شده است، بستگی دارد. اگر خوردگی رخ دهد، آنگاه به منظور تعیین حضور کلریدها می بایست بررسی را ترتیب داد و اگر کلریدها عامل اصلی خوردگی باشند، ملاحظاتی نظیر حفاظت کاتدی یا استخراج کلرید نیاز خواهد بود. برای کسب اطلاعات در خصوص این دو سیستم به فصل 6 مراجعه نمایید.

تزریق در ترک ممکن است جوابگوی مشکلات باشد (فصل 6 را ببینید). اگر ترک "زنده" قلمداد گردد، آنگاه می بایست پس از مراحل آماده سازی و تمیز نمودن ترک، از یک مصالح آب بند انعظاف پذیر استفاده نمود.

در صورتی که جابجایی بیشتری در عرض ترک پیش بینی نشود، آنگاه برش و تعمیر با ملات مطابق بخش 8-2-1-1- کفایت خواهد کرد.

1-2-7-درزهای معیوب

در دال های زمینی، چهار نوع درز اصلی داریم:

  1. درزهای کاملاً متحرک (که به درزهای انبساطی نیز شناخته می شوند)
  2. درزهای انقباضی و درزهای آزادکننده تنش
  3. درزهای پیچشی
  4. درزهای جداکننده

هیچ دال کف زمینی نیست که هر چهار نوع را در خود داشته باشد. این در حالی است که نوع و تعداد درزها به طراحی کف بستگی دارد. دالهای معلق ممکن است تنها درزهایی باشند که در روز عمل نموده و می بایست به صورت یکپارجه باشند. در دال های معلق برای یک ناحیه وسیع، درزهای (کاملاً) متحرک سازه ای به عنوان بخشی از طراحی ساختمان مناسب خواهند بود.

به طور کلی درزها بالقوه منشا دردسرند به خصوص درزهای کاملاً متحرک.

نبشی های آسیب دیده را می توان با برش بتن معیوب و ترمیم وجوه و لبه های آن با ملات اپوکسی تعمیر کرده و سپس شیار درز را با آب بند مناسبی آب بندی نمود. اطلاعات پیرامون آب بندها در فصل 2، بخش 2-12 ارائه شده است. متاسفانه، امکان گسیختگی مجددا نبشی ها هنوز باقی است، که این معضل را می توان با نصب صفحه با پوشش فولاد ضد زنگ در عرض درز رفع نمود. توصیه می شود که تعمیر صفحه پوششی تنها در یک طرف درز صورت گیرد تا بدون هر گونه تداخل با صفحه پوششی قابل حرکت باشد.

صفحه پوششی می بایست به اندازه 125 میلیمتر در سمت بستها و 75 میلیمتر در سایر جهات ("آزاد") از لبه درز بیرون بزند و بر روی آن قرار گیرد.

برای درزهای انبساطی (کاملاً متحرک) که ظاهر امر نیز برایمان مهم است، درزهای مخصوصی استفاده شده که قابلیت اجرایی رضایت بخشی خواهند داشت. اما چنین درزهایی در مقایسه با راه حل های ساده تری که در بالا اشاره شد، هزینه بر هستند.

یک عیب جدی در درزهای کاملاً متحرک موجود در دال های زمینی، می تواند زمانی رخ دهد که میلگردهای اتصالی (که برای انتقال بار استفاده می شوند) در زمانی که دال در حال قالب گیری است، تعویض گردد. این امر منجر به قفل شدن درز شده که موجب ترک و خسارت به بتن در هر طرف درز  می گردد. راه حل ممکن، حذف هر دو پیش آمدگی و تعویض آنها با توجه ویژه به محل و نصب میلگردهای اتصال می باشد.

درزهای انقباضی، رهاسازی تنش، پیچشی و جداسازی کاملاً باریک بوده به طوریکه عرض آنها بین 5 تا 10 میلیمتر است.

عیب اصلی در چنین درزهایی خسارت به نبشی ها و زوایای خارجی است. این نقص را می توان به طوریکه که در بالا پیشنهاد گردید، تعمیر کرده و یا اینکه با نصب یک نبشی فولادی محافظت نمود که در این حالت نصب ایمن آن در درز موجود دشوار خواهد بود.

1-2-8-نواحی معیوب در اثر حمله شیمیایی

حمله شیمیایی به کف های بتنی معمولاً از ریختن مواد شیمیایی خورنده بر روی آنها ناشی می شود. در فصل 3، بخش 3-5، پیرامون حمله شیمیایی به بتن بحث شد و مرجع مربوط به آن نیز ترکیباتی هستند که کاربرد عمومی داشته و خاصیت خورندگی در بتن ایجاد می نمایند.

اسیدهای معدنی، سولفوریک، هیدروکلریک و نیتریک خورندگی ویژه ای در بتن داشته به طوریکه به محض تماس اسید با بتن، حمله فوراً آغاز شده و تا مادامی که همه اسید با خمیر سیمان با قلیاییت بالا، خنثی نشود، ادامه خواهد داشت. به همین دلیل، احتمال رخداد خسارت در مدت زمان کوتاه وجود دارد.

سه راه حل وجود دارد:

  1. نوسازی بتن خسارت دیده در صورت نیاز
  2. تعمیر نواحی آسیب دیده و حفاظت از نواحی تعمیر شده با یک پوشش یا رویه پیوندی نازک که در برابر اسید بکار رفته غیرفعال می باشد.
  3. اقدام به جلوگیری از ریختن بیشتر اسید و تعمیر نواحی خسارت دیده.

فاکتور مهم در اینجا، تضمین این مطلب است که همه بتن معیوب قبل از بتن ریزی یا ملات ریزی جدید، حذف گردد. جزئیات مربوط به روشهای تعمیر در پاراگراف 8-2-1-1 (تعمیرات قطعه ای)، جهت تعمیرات عمومی آمده است. در نمونه حاضر، توجه به این نکته ضروری است که تمامی بتنی که مورد حمله اسید واقع شده، بایستی به طور کامل حذف گردد. هنگامی که همه بتن تحت تاثیر قابل مشاهده، حذف گردید، توصیه می شود که سطح بتن موجود با استفاده از کاغذهای معرف به منظور تعیین قلالیت بررسی شود که باید pH حداقل برابر با 10 داشته باشد. اطلاعات مربوط به پوشش های محافظ (سیستمهای مانع) در فصل 7، ارائه شده است.

1-2-9-گسیختکی / افت چسبندگی رویه ها

منظور از رویه ها در اینجا، رویه های "پیوندی نازک" نظیر رویه های گرانولیتی و مقاومت بالا که از سنگدانه های منتخب، ساخته شده و برای مصارف صنعتی و تجاری بکار می رود، می باشند.

با چنین رویه هایی، اعتماد قابل توجهی بر دستیابی به پیوند مناسب با بتن پی حاصل می گردد. افت پیوند به صورت نواحی پوک در زمانی که با استفاده از یک چکش یا میله سبک بر رویه کوبیده می شود، نشان داده می شود. اگر چنین ناحیه ای در معرض برخورد سنگین قرار گیرد، خطر ترک خوردن رویه آن هم اغلب به صورت شعاعی از نقطه برخورد وجود خواهد داشت. چنین نواحی با چسبندگی ضعیف اغلب در گوشه پیش آمدگی ها  و امتداد ترکهای جمع شدگی اتفاق می افتد.

افت پیوند/ چسبندگی به معنای آن نیست که رویه لزوماً گسیخته خواهد شد، اما نشانه خطر رخداد عیوب جدی در آینده است. ارزیابی چنین وضعیتی دشوار بوده و نکاتی که می بایست در این خصوص مورد توجه قرار داد، شامل موارد زیر است:

  1. کاربردی که کف برای آن منظور طرحی شده است.
  2. ضخامت رویه و کیفیت عمومی آن
  3. موقعیت نواحی گسیخته شده در رابطه با ترددی که بر روی کف صورت می گیرد. نواحی مجاور دیوار، آسیب پذیری کمتری نسبت به راهروها و محل های گذر یا مسیر های اصلی ترافیک دارند.
  4. درجه گسیختگی و درصد نواحی کف که تحت تاثیر قرار گرفته اند.

زمانی که تشخیص داده شد، افت چسبندگی ممکن است جدی بوده و سطح کف وسیع باشد، آنگاه استفاده از یک پیمایش رادار ضربه ای ارزشمند خواهد بود.

یک بررسی مقدمانی بر پایه یک شبکه 2 متری، معمولاً نیاز است که می تواند در روز حدود 3000 متر مربع را پوشش دهد. برای کارهای دقیق، شبکه تا مراکز 5/0 متری هم کاهش داده می شود.

1-2-10-عیوب تکیه گاه زمینی در کف های صنعتی

این کف ها معمولاً تحت بارگذاری سنگینی که از بارهای متحرک و بارهای "نقطه ای" ناشی می شود، قرار دارند. معمولاً فرض بر این است که  دال بتن آرمه به صورت یکنواخت بوده و حفاظت از آن توسط مصالح پر کننده متراکم واقع در خاک زیر دال و نیز  لایه خاک زیرین مصالح پر کننده، صورت می گیرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

عیوب موجود در تکیه گاه می تواند منجر به ترکهای جدی شود. آرماتوری که به درستی در مکان خود تعبیه نشده باشد، می تواند منجر به ترک خوردگی گردد. رادار ضربه ای به طور موفقیت آمیزی در بررسی هر یک از عیوب بکارگرفته شده است. شکل 8-2، نتایج بررسی حاصل از رادار ضربه ای در یک دال بتن آرمه بزرگ را که توسط لیفتراک چنگک دار استفاده شده و در معرض بارگذاری عظیم ناشی از مصالح انباشته قرار گرفته اند. نتایج حاصل از پیمایش رادار، جهت تدوین برنامه تزریق تحت فشار با هدف بازیابی تکیه گاه در دال کف مورد استفاده قرار می گیرد.

1-3-مسائل ویژه

1-3-1-تراوش مایعات از دال

تراوش از دال بتنی در کف ها احتمال دارد در شرایط زیر رخ دهد:

  1. زمانی که کف برای مشاغل "مرطوب" استفاده می شود (مشاغلی که با آب سر و کار دارند).
  2. در تراس ها و مسیرهای دسترسی معلق خارجی
  3. در نواحی پارک در پارکینگ های طبقاتی اتومبیل

1-3-1-1-مشاغل مرطوب

زمانی که کفی برای یک مشاغل "مرطوب" استفاده می شود، مایع ریخته شده بایستی از کف شسته شود چنین تراوشی عمدتاً از درزهای معیوب اتفاق می افتد. این در حالی است که سایر محلها می بایست مورد بررسی قرار گیرند که ترکی در دال کف، در امتداد کانال های زهکشی و اطراف آبکندها و دریچه های آدم رو و سایر قسمتهایی که به دال کف نفوذ می کنند، وجود نداشته باشد.

بدون توجه به آنچه گفته شد، انجام شغلی که تاثیر دراز مدت رضایت بخش داشته باشد، بسیار دشوار خواهد بود.

گاهی اوقات، تراوش، خاصیت خورندگی در بتن ایجاد نموده و هر عیبی در کف که به مایع خورنده اجازه نفوذ به بتن را بدهد، شدت حمله را افزایش خواهد داد. مشاغلی همچون فراورده های غذایی، لبنیات و مشابه آن. در چنین مواردی، کل سطح دال کف می بایست با رویه ای که در برابر مواد شیمیایی مقاوم و نیز ضد آب باشد، با شیب مناسب (متعارف 1 به 80) در کانال های کف با طراحی درست، ریخته شود. اگر شیب و/ یا زهکشی کافی نباشد، آنگاه توصیه می شود که کارهای اصلاحی شامل تعمیر تمامی نقاط تراوش انجام پذیرد.

در چنین مشاغلی، "جمع شدن آب" اغلب منبع شکایت می باشد که جلوگیری یا حذف آن بسیار دشوار است.

در حالیکه شیب 1 به 40 (25 میلیمتر به 1 متر) برای جلوگیری از "جمع شدن آب" کافی به نظر
می رسد، اما به ظاهر شیب تندی برای ایمنی کارگرانی که مشغول کارند ایجاد می نماید، شیب مذکور در عین حال می بایست صاف بوده تا به تمیز شدن مناسب کمک نماید. شیب 1 به 80
(25 میلیمتر به 2 متر) در حالیکه خطری برای کارگران ندارد، تضمین کننده خروج موثر آب می باشد. ذکر این نکته ضروری است که حتی عمق 1 میلیمتر آب بر روی کف نیز قابل رویت بوده و اغلب با عنوان "استخری از آب " توصیف می گردد. برخی نقطه نظرها درباره کف های لغزنده در بخش 8-2-5 این فصل ارائه شده است.

1-3-1-2-تراس ها و مسیرهای دسترسی خارجی معلق

تعمیر ترک ها و درزهای معیوب در آنچه که تحت عنوان "کف های خشک" از آن یاد می شود، به ترتیب در بخش های 8-2-6 و 8-2-7 ارائه شده است. نظراتی که در ادامه می آیند، برای وقتی که قرار است ترکها و درزها در برابر عبور آب مقاوم باشند، به کار می روند:

  1. ترکها

این ترکها عمود بر دال ایجاد شده و احتمالاً ناشی از انقباض حرارتی در سال های اولیه عمر بتن
می باشد که در چنین حالتی، به صورت موازی با آماتور اصلی خواهند بود. تراس ها و مسیرهای خارجی طره ای مستعد این نوع ترک خوردگی می باشند (شکل 8-3).

تراس ها و مسیرهای دسترسی معمولاً از پوششهای ضد آب نظیر آسفالت با ملات قیر یا ترکیب پلی اورتان ساخته می شوند. زمانی که تراوش رخ می دهد، بدان معناست که غشای ضد آب
آسیب دیده یا تخریب  شده است.

به منطور تعمیر واقعاً موثر این ترکها، لازم است تا تعمیر از سطح فوقانی دال انجام گیرد که این تعمیر شامل حذف پوشش در امتداد خط ترک با حداقل 50 میلیمتر در هر طرف می باشد. اگر تعمیر از سطح فوقانی عملی نباشد، در آن صورت تعمیراز زیر طاق دال می بایست انجام شود.

ترکهای برش خورده با عرض 15 میلیمتر، نباید عمقی کمتر از 25 میلیمتر (ترجیحاً 40 میلیمتر) داشته باشند. این ترک ها با هوای تحت فشار تمیز شوند. در هر طرف نیز پوشش آستر و نیز ملات تعمیری با کمچه کشیده می شود. ملات تعمیری می تواند رزین اپوکسی و ماسه ریز دانه باشد؛ چرا که ترکهایی از این نوع معمولاً کاملاً استاتیک و ساکن هستند.

برای مقابله با تراوش صورت گرفته در سایر ترکها نیز به همین شیوه می توان عمل نمود. اما مصالح پر کننده ترک در صورت "زنده" بودن آن می بایست انعطاف پذیر باشند.

در موارد خاص، تزریق در ترک حل رضایت بخشی خواهد بود.

 

 

  1. درزها

روش اساسی تعمیر مشابه آنچه در این فصل در بخش 8-2-7 ارائه کردیم، می باشد. در این روش ممکن است نیاز باشد تا هر دو طرف درز را در کل طول آن برجسته نموده و از آب بند انعطاف پذیری استفاده نماییم که پیوند خوبی با طرفین بازسازی شده درز داشته باشد.

برای ساختمان با کلاس بالا، ممکن است نصب سیستم های درز مکانیکی مخصوصی مطلوب باشد که در مورد آن در بخش بعد در قسمت پارکینگهای طبقاتی اتومبیل بحث خواهیم نمود.

اگر شاهد جابجایی های مداومی در درزهای انقباضی و نیز رهاسازی تنش باشیم، آنها نیز نیاز به مصالح
آب بند انعطاف پذیری دارند. اگر هیچ جابجایی صورت نگیرد،  می توان از ملات صلب یا نیمه صلب استفاده کرده و درز را در حقیقت قفل نمود.

1-4-کف های پارکینگ های طبقاتی اتومبیل

این نوع کف ها می بایست ضد آب باشند، به این معنا که اگر دال بتنی کف با مانع ضد آب سختی نظیر آسفالت قیری یا پوشش پلیمر رزینی پوشانده نشود، در آن صورت دال بتنی خود می بایست ضد آب باشد.

دلیل آن هم این است که عبور آب از میان بتن، به دلیل pH بالای خمیر سیمان (pH حدود 5/13) قلیاییت بالایی را به همراه دارد و اگر چنین آبی بر روی اتومبیل ها بچکد، خسارت جدی به رنگشان وارد می کند. در فصل زمستان، اتومبیل هایی که از جاده به پارکینگ وارد می شوند، همراه خود، آبی از جاده را که اغلب شامل نمک های ضد یخزدگی است، وارد پارکینگ می کنند. اگر این آب در بتن نفوذ کرده و به آرماتورها برسد، خوردگی جدی رخ خواهد داد. در این رابطه به فصل 3، بخش 3-2-6 مراجعه نمائید.

بررسی در خصوص نیاز به لایه ضد آب کامل از آسفالت قیری یا سایر مصالح مناسب نظیر پوشش الاستومتری تردوتک که گواهی تضمین کیفیت نیز دارند، می بایست انجام گیرد.

مصالح بکار رفته بایستی به عنوان سطح با کاربرد متوالی، با دوام باشد. غشاهای بکار رفته برای ضد آب نمودن بدنه های پل، معمولاً برای بدنه هایی که نیازمند حفاظت در مقابل ترافیک هستند، مناسب
نمی باشند.

لازم است که تعمیر ترک ها و درزها با دقت زیاد و توجه دقیقی صورت گیرد. تزریق در ترک می بایست به گونه ای انجام شود که گزینه نسبتاً رضایت بخشی برای ترکهای ساکن قلمداد گردد.

زمانیکه از آب بندها و ملات استفاده می کنیم، مصالح بکار رفته می بایست مقاومت کافی در برابر حمله ناشی از نمکهای ضد یخ زدگی و روغن های پتروشیمی را داشته باشند.

ملات سیمان پلیمری و رزینهای اپوکسی و پلی اورتان، مقاومت مطلوبی را ایجاد می کنند.

برخورد با درزهای حرکتی دشواری خاصی دارد چرا که جابجایی که در اثر عوامل بسیاری صورت گرفته را تنها می توان تخمین زد. این درزها می بایست در برابر بارهای متحرک، شتاب و ترمز وسایط نقلیه نیز مقاوم بوده و تحت شرایط دشوار کاملاً ضد آب باقی بمانند. اگر از سیستم درز مکانیکی ویژه ای استفاده شده باشد، آنگاه علت گسیختگی آن نیاز به بررسی دقیق با همکاری تهیه کنندگن قبل از تصمیم گیری پیرامون کارهای علاج بخشی دارد.

اگر درزی به صورت "کارخانه ای" طراحی شود، تجربه به من ثابت کرده که ملاحظات جدی می بایست در خصوص تعویض آن با سیستم درز مکانیکی ویژه ای نظیر LM50 Servicised یا "Waboflex SR" که هر دو توسط شرکت Servicised  به فروش می رسد، صورت داد. هزینه تطبیق چنین سیستمی با کف موجود بسیار بالا خواهد بود. گزینه دیگر بازسازی درزها به "روش معمول" بوده که در آن ی ناودانی هایی را در زیر درزها جهت جمع آوری تراوش قطعی، تعبیه می نمایند. شکل های 8-4 و 8-5 را در این خصوص مشاده نمائید.

 

تاریخ: 1397/11/14
بازدید: 94

فروش انواع الیاف شیشه ( Glass Fiber )

الیاف شیشه در انواع مختلفی در سطح دنیا تولید ، ارائه و مصرف می گردد . امروزه انواع الیاف شیشه ، به واسطه کیفیت و خصوصیات منحصر به فرد خود کاربرد روز افزودنی در صنایع مختلف به خود اختصاص داده است.شما می توانید برای اخذ مشخصات و تهیه انواع الیاف شیشه با بخش فروش و بازرگانی کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( شرکت رایحه بتن سبز ) ، تماس حاصل فرمایید. ( 44618462-09120916271-09120916272 )

 

الیاف شیشه

الیاف شیشه پیوسته بافته شده (Woven Roving)

الیاف پیوسته بافته شده

الیاف شیشه بافته شده (یا الیاف شیشه حصیری) پارچه ای است که به طور یکدست از الیاف شیشه پیوسته بافته شده است. ساختار حاصل استحکام صفحه را در دو جهت افزایش می دهد. این محصول عمدتا برای رزین های پلی استر اشباع نشده و وینیل استر به کار می رود.

 

ویژگی ها:

  • تر شوندگی سریع
  • میزان بالای الیاف شیشه که موجب ایجاد استحکام کششی و مقاومت عالی در برابر ضربه می گردد
  • سهولت در نگهداری، برش و فرآیند
  • قابلیت اتصال عالی بین صفحات
  • خاصیت جهت گیری بالا و توزیع منظم غلظت الیاف شیشه
  • کاربردها:
  • کشتی و قایق
  • وسایل نقلیه
  • مخازن فشار بالا
  • لوازم اسکی
  • وسایل نقلیه
  • قایق
  • مخزن فشار
  • وسایل نقلیه
  • وسایل اسکی
  • مخزن فشار
  • قایق

 

 

کلاف الیاف شیشه (Glass Yarn)

کلاف الیاف شیشه

این محصول با قطر الیاف مشخص تولید می گردد.کلاف الیاف شیشه کاربردهای گسترده ای در محصولاتی که نیازمند افزایش استحکام هستند، دارد. کاربردها:

  • پوشش کابل ها (بعنوان عایق الکتریسیته)
  • چسب های نواری   
  • پوشش کابل ها
  • پوشش کابل ها
  • چسب

 

 

پارچه الیاف شیشه (Glass Fabric)

پارچه الیاف شیشه

پارچه الیاف شیشه از کلاف الیاف شیشه نوع E با یک طرح گسترده تهیه می شود.

 

ویژگی ها:

  • غیر آلی، مقاوم در برابر حرارت و اشتعال
  • عایق عالی در برابر الکتریسیته
  • پایداری ابعادی خوب
  • مقاومت بالا در برابر فرسایش شیمیایی

 

کاربردها:

  • عایق حرارتی
  • مواد نسوز
  • مواد تقویت شده
  • عایق حرارتی
  • عایق حرارتی
  • مواد نسوز

 

 

الیاف شیشه روینگ (Direct Roving)

الیاف پیوسته مستقیم

الیاف شیشه پیوسته مستقیم مجموعه ای از تعداد مشخصی رشته های پیوسته غیر پیچ خورده است که از طریق کشیدن مستقیم از غلاف و پیچیدن الیاف دور یک قرقره استوانه ای تولید می شود. هیچ فرآیند جانبی به کار نمی رود که این امر پایداری کیفیت را افزایش داده و یکپارچگی عالی در الیاف ایجاد می نماید.

 

ویژگی ها:

  • خواص فرآیند و نگهداری عالی
  • قابلیت تر شوندگی بسیار خوب
  • قرقره های الیاف شیشه پیوسته مستقیم طوری طراحی شده اند که استفاده از آنها تسهیل شود.
  • چسبندگی خوب با رزین ها

 

کاربردها:

  • لوله سازی (به منظور کاربرد برای آب، نفت، مواد شیمیایی و )
  • توری
  • دکل ها
  • برج های خنک کننده آب
  • مخازن مقاوم به خوردگی
  • مخازن فشار بالا
  • قایق و کشتی
  • توربین های بادی
  • خط لوله
  • توری
  • توری
  • دکل
  • برج های خنک کننده
  • مخازن فشار بالا
  • قایق
  • توربین های بادی

 

 

الیاف شیشه روینگ (Conventional Roving)

الیاف پیوسته معمولی

الیاف شیشه پیوسته معمولی مجموعه ای از تعداد مشخصی رشته های پیوسته است که بدون پیچ خوردگی مکانیکی دور یک قرقره استوانه ای جمع شده اند. الیاف شیشه پیوسته معمولی با قابلیت توزیع و خاصیت تر شوندگی عالی برای فرآیندهای برشی یا تولید موادی با میزان الیاف کم تا متوسط مناسب می باشند.

 

ویژگی ها:

  • جلوگیری از کلوخه شدن به دلیل توزیع عالی الیاف
  • خاصیت تر شوندگی سریع باعث کاهش مصرف رزین و نیز زمان کاری می گردد.
  • پرزهای کمتری در حین کار تولید شده و پراکندگی آنها در محیط کمتر خواهد بود که در نتیجه آلودگی محیط کار کاهش می یابد.
  • ایجاد الکتریسیته ساکن کمتر افزایش راحتی و ایمنی کار را موجب می شود.
  • تولید و استفاده به صورت پیوسته باعث به حداقل رسیدن توقف در تولید خواهد شد.
  • مقاومت بالای رشته ها از نظر شیمیایی این امکان را فراهم می کند که بتوان از الیاف شیشه پیوسته مشابه در سیستم های رزینی با و بدون پرکننده استفاده نمود.
  • نیروی لازم برای بریدن رشته ها کم است که این امر از کاهش عمر تیغه ها جلوگیری می کند.

 

 

کاربردها:

  • بدنه خودرو
  • بدنه قایق
  • وان حمام
  • محصولات بهداشتی
  • مخازن
  • خطوط لوله
  • قطعات خودرو
  • صندلی
  • کلاه ایمنی
  • بدنه خودرو
  • قایق
  • وان حمام
  • محصولات بهداشتی
  • خط لوله
  • خط لوله
  • قطعات خودرو
  • صندلی
  • کلاه ایمنی

 

نمد ساخته شده از الیاف شیشه (Chopped Strand Mat)

نمد ساخته شده از الیاف شیشه

نمد ساخته شده از الیاف شیشه از رشته هایی (با قطر الیاف μm 12) که به طور تصادفی اما یکنواخت توزیع یافته و به طول mm50 بریده شده اند، تولید شده است. نوع E این محصول رشته هایی هستند که با یک چسب امولسیونی به هم متصل شده اند و نوع P رشته هایی هستند که با پودر پلی استر با قابلیت اتصال بالا به یکدیگر اتصال یافته اند.

 

ویژگی ها:

  • خاصیت جهت گیری تصادفی
  • یکنواختی خواص مکانیکی صفحات در تمامی ابعاد
  • میزان رزین بالاتر و در نتیجه اشباع بهتر
  • اتصال عالی بین صفحات
  • این نمدها در مقابل ضربه مناطق آسیب دیده کوچکتری خواهند داشت
  • فرآیند سطحی بهتر صفحات
  • نوع E: قابلیت اتصال سطحی عالی که باعث کاهش آلودگی در محیط کار و در نتیجه شرایط کاری بهتر برای کارکنان می گردد.
  • نوع P: شفافیت بیشتر صفحات

 

کاربردها:

  • صفحات موج دار
  • صفحات صاف
  • قایق و کشتی
  • قطعات وسایل نقلیه
  • سقف خودرو
  • وان حمام
  • مخازن آب
  • میز و صندلی
  • صفحات موج دار
  • صفحات صاف
  • قایق
  • قطعات وسایل نقلیه
  • وان حمام
  • مخازن آب
  • میز و صندلی

 

 

الیاف خرد شده (Chopped Strand)

 الیاف خرد شده

الیاف خرد شده از بریدن رشته های پیوسته به طول های مشخص از ۳/۲ تا ۲۵/۴ میلی متر تولید می شوند. این محصول می تواند برای تقویت پلاستیک های ترموپلاستیک و ترموست مورد استفاده قرار گیرد. هر پلاستیک با یک گونه مشخص از الیاف خرد شده با اندازه معین سازگاری دارد.

 

ویژگی ها:

  • تنوع بالا
  • خاصیت ترشوندگی، پیوستگی و توزیع مناسب
  • جریان یافتن عالی و قابلیت امتزاج بالا
  • خواص مکانیکی خوب

 

کاربردها:

  • دسته ابزار
  • قطعات الکترونیکی
  • اجزای داخلی خودرو
  • قاب چراغ اتومبیل
  • اتصالات برد مادر
  • سنگ های مصنوعی
  • انواع شیر آلات
  • دسته ابزار
  • دسته ابزار
  • قطعات الکترونیکی
  • اجزای داخلی خودرو
  • قاب چراغ اتومبيل
  • اتصالات برد مادر
  • سنگ های مصنوعی
  • سنگ های مصنوعی
  • انواع شیرآلات

 

 

الیاف شیشه

الیاف شیشه (Fiber Glass)

الیاف شیشه  مشهورترین تقویت کننده مورد استفاده در صنعت کامپوزیت می باشد و انواع مختلفی از آن بصورت تجاری وجود دارد. ترکیبات شیمیایی این الیاف با هم متفاوت است و هر کدام برای کاربرد خاصی مناسب می باشد. تقریبا ۹۰ درصد الیاف مورد استفاده در کامپوزیت های مهندسی الیاف شیشه می باشد. الیاف شیشه تارهای بسیار باریک از جنس شیشه با قطر ثابت و طول نامحدود می باشد که استحکام و سختی مناسبی دارد خواص مکانیکی خود را در دماهای بالا حفظ می کند مقاومت رطوبت و خوردگی مناسبی دارد و نسبتا ارزان است.

 

الیاف شیشه براساس خواص مقاومتی در برابر تماس با مواد مختلف از پایه های گوناگون زیر تهیه می شود:

  • glass- E مصارف عمومی
  • glass- R خواص مکانیکی بالاتر
  • glass-S خواص مکانیکی بالاتر
  • glass-c مقاومت شیمیایی مناسب
  • glass-ECR مقاومت اسید و باز خوب
  • glass-AR مقاومت اسید و باز خوب

 

تقسیم بندی انواع الیاف شیشه براساس انواع مختلف کاربرد آن در صنعت:

  • الیاف خرد شده (Chopped Strand)
  • نمد ساخته شده از الیاف (Chopped Strand Mat)
  • الیاف پیوسته معمولی (Conventional Roving)
  • الیاف پیوسته مستقیم (Direct Roving)
  • پارچه الیاف شیشه (Glass Fabric)
  • کلاف الیاف شیشه (Glass Yarn)
  • الیاف پیوسته بافته شده (Woven Roving)

 

تاریخ: 1397/11/14
بازدید: 95

چسب اتصال بتن قدیم به جدید بر پایه اپوکسی

DEZOBOND   P-1800

چسب اپوکسی بتن ، ویژه اتصال بتن قدیم به جدید

براساس استاندارد      ASTM C881 Type 2

 

شرح :

Dezobond P-1800  یک چسب اپوکسی دائمی برای اتصال بتن ، ملات ، نصب سنگ ، کاشی و سرامیک ضد اسید در داخل و یا خارج سازه می باشد . این محصول قادر به تحمل مقداری رطوبت قبل و حین سخت شدن می باشد ولی پس از سخت شدن تبدیل به لایه ای آب بند می شود . قدرت چسبندگی نهایی این محصول بیشتر از مقاومت کششی بتن می باشد. Dezobond P-1800کاهش حجم ندارد و تشکیل لایه ای هموار و بدون تنش می دهد.

 

مصارف اولیه :

Dezobond P-1800 را می توان بر روی سطوح تمیز ، سفت و بادوام استفاده نمود مانند : بتن ، فولاد ، کاشی و آجر لعاب دار ، آجرهای سنگی و سرامیکی ، آجر و یا کف موزائیکی . همچنین برای پوشش دادن سطح سنگ فرش ها ، بتن قدیمی پوسیده و آجرهای صنعتی و نیمه صنعتی ، کاشی های معمولی و ضد اسید .

 

امتیازات :

•              مقاومت زیاد

•              بدون انقباض

•              تحمل رطوبت

•              دوام زیاد

•              مقاوم در برابر حملات شیمیایی

•              نصب و کسب مقاومت سریع

•              بسته بندی توزین شده

 

بسته بندی :

 در بسته های3 یا 4 یا  15 کیلوگرمی شامل رزین پایه پودر و واکنش گر عرضه می گردد.

 

ویژگی ها :

  • وزن مخصوص : 1485 کیلوگرم در مترمکعب
  • مدت زمان کارآیی : در دمای 25 درجه سانتیگراد به مدت 50  دقیقه و در دمای 40 درجه سانتیگراد به مدت 30 دقیقه .
  • سخت شدن ظاهری: در دمای 25 درجه سانتیگراد ، 9.5 و در دمای 40 درجه سانتیگراد ، 5.5 ساعت
  • سخت شدن نهایی : 7 روز
  • مقاومت فشاری در دمای 23 درجه سانتیگراد : 55 مگاپاسکال در 7 روز
  • مقاومت کششی در درمای 23 درجه سانتیگراد : 25 مگاپاسکال در 7 روز
  • مقاومت چسبندگی برابر استاندارد ( ASTM D4541 ) : بیشتر از 2.5 مگاپاسکال
  • برای اطلاعات بیشتر رجوع شود به استاندارد  ASTM C881 Type 2, Grade 2, Class B & C

 

 

روش اجرا :

آماده سازی سطح :

سطوح را به طور کامل تمیز نمائید . تمام تکه های جدا شده ، شیرآبه سیمان ، گرد و خاک ، ماده عمل آوری ،سخت کننده های کف ، روغن ، گریس ، چربی ، قیر و یا رنگ بایستی زبر شوند . سطوح صیقلی بایستی زبر شوند . اگر روغن ، گریس ، چربی ، قیر و مانند آن ها وجود دارد بایستی قبل از انجام دیگر کارهای آماده سازی پاک شوند .تمام شیرابه ها یا بتنهای تردد و شکننده بایستی با زخمه زنی یا شن پاشی برداشته یا خراشیده شوند تا سطحی سفت بدست آید . بتن جدید بایستی خشک شود تا انقباض و تغییر حالت آن به حداقل برسد . چنانچه سطح بتن با روغن قالب اشیاع شده باشد لازم است تمامی عمق اشباع با ماسه پاشی ، تراشیدن و در صورت لزوم تخریب تمامی بتن آلوده برداشته شود . تمام مواد عمل آوری باید پاک شده و یا تراشیده شوند و عملیات بر روی سطحی تمییز و عاری از گرد و خاک انجام پذیرد.

 

اختلاط :

تمامی محتوی ظروف کوچک تر ( بخش واکنش گر رزین پایه ) را در ظرف بزرگتر بریزید . به طور کامل آنرا مخلوط نماید . برای اختلاط از یک کاردک سفت و یا یک دریل دور کند با هم زن استفاده کنید تا مخلوطی هم رنگ و یکنواخت بدست آید . این عمل به طور معمول حدود سه تا پنج دقیقه به طول خواهد کشید . سعی نکنید که بخشی از آن را مخلوط و یا آن را رقیق نمائید.

 

 

راهنمای اجرا :

Dezobond P-1800 بایستی در یک لایه یکنواخت به کمک قلم موی کوتاه یا ماله ، و یا کاردک روی سطح زده شود . برای مدت زمانی رها شده و سپس پوشش رویی اجرا گردد. این مدت زمان به شرایط کار بستگی دارد ولی به طور معمول 30 دقیقه در دمای 25 درجه و 10 دقیقه در 40 درجه سانتیگراد می باشد . در این مدت سطح Dezobond P-1800 بایستی تمیز نگهداشته شود . به خصوص روی سطوح افقی .

 

اندود کردن و ملات کاری :

در هنگام اندود کردن و یا اجرای ملات روی Dezobond P-1800 روش های الزامی کار بایستی مد نظر قرار گیرند . عمل آوری سنگ فرش ، کاشی ، اندود و یا ملات ضروری است . برای این منظور می توانید با آب تمیز سطوح را خیس نموده و یک ورق پلی اتیلن روی آن قرار دهید و یا با مواد عمل آوری سری Dezocure سطوح را پوشش دهید . عدم توجه به این موارد باعث ترک خوردن و یا شکستن ملات می شود .

درزهای انبساطی موجود در سازه بایستی در ملات و یا اندود سطحی نیز ادامه یابد و پس از خشک شدن با انواع محصولات گروه Dezoflex پرشوند.

 

دما :

به  دلیل  اینکه  هوای  سرد  باعث  تاخیر  در  گیرش      Dezobond P-1800 می شود ، سعی کنید حتی الامکان از اجرای آن در دمای سرد خودداری شود . اگر چه Dezobond P-1800 در دماهای پایین نیز به آرامی سخت می شود ، دمای 7+ تا 10+ درجه سانتی گراد را می توان حداقل دمای کار لحاظ نمود تا اندود کاری با موفقیت انجام پذیرد.

 

مراقبت از وسایل کار :

تا زمانیکه Dezobond P-1800 به طور کامل خشک نشده ، میتوان آن را با حلال شماره 2 تمیز نمود ولی پس از خشک شدن بایستی با ضربه و یا سوزاندن ابزار را تمییز نمود.

 

 

پوشش دهی :

هر کیلوگرم می تواند 1 تا 2.7 مترمربع را بسته به وضعیت سطح  ، ضخامت اجرا و نوع مصرف پوشش دهد .

 

انبار داری :

این محصول را در محیط سربسته و به دور از تابش مستقیم خورشید و دمای زیاد نگهداری نمائید . در مناطق گرمسیری می بایستی این محصول در جای تهویه دار نگهداری گردد. عدم توجه به روش انبارداری مناسب باعث آسیب دیدن محصول و یا ظرف آن می شود.

 

نکات ایمنی :

همانند تمامی محصولات شیمیایی دقت شود تا از تماس با چشمها ، دهان ، پوست و مواد غذایی پرهیز گردد ( این دستورالعمل در مورد بخار آن تا زمان خشک شدن نیز جاری می باشد ). در صورت تماس با پوست و چشمها بلافاصله آن را تمیز نماید . اگر به طور اتفاقی بلعیده شد . اقدامات پزشکی انجام شود . در ظرف ها را پس از استفاده ببندید و برای اطلاع از انبار داری ویژه یا انهدام باقیمانده مواد به برشور ایمنی محصول مراجعه نمایید.

 

تاییدیه کیفیت :

تمام محصولاتی که توسط شرکت کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران عرضه می گردند مطابق با استانداردهای کیفی بین المللی می باشد .

 

تاریخ: 1397/11/14
بازدید: 123

بررسی اثر دوده سیلیسی ( میکروسیلیس ) بر سازه های بتنی

بررسی اثر دوده سیلیسی بر سازه های بتنی

اثر دوده سیلیس بر مقاومت و نفوذ پذیری مخلوط های بتن غلتکی سد سازی با خمیر سیمان کم یا متوسط یکی از موضوعاتی است که آقایان مهندس علیرضا باقری و مهندس مجتبی محمودیان ، مورد بررسی و پژوهش قرار داده اند. به گفته ایشان عدم تولید خاکستر بادی در کشور و ابهامات موجود در خصوص فعالیت و یکنواختی پوزولان های طبیعی ایران، موانعی در دسرسی به مخلوط های بتن غلتکی می باشد. به عقیده این محققان جایگزین دیگری که به عنوان ماده افزودنی معدنی می تواند مد نظر قرار گیرد ، سوپر پوزولانی به نام دوده سیلیسی است که به صورت محصول جانبی صنایع فروسیلیسیم در کشور تولید می شود. گفتنی است، نتایح تحقیقات آزمایشگاهی انجام شده برای ارزیابی اثر کاربرد درصدهای مختلف دوده سیلیسی در ارتقاء کیفیت بتن غلتکی با مواد سیمانی کم یا متوسط ، نشانگر تاثیر قابل ملاحظه ای در افزایش مقاومت فشاری و کشش مخلوط های بتن غلتکی می باشد
ایشان در ادامه می افزایند: بهبود مقاومت بین 25 تا 60 درصد جایگزینی اثر دوده سیلیس به میزان 5 تا 15 درصد مواد سیمانی صورت گرفت. همچنین آزمایشات نفوذ پذیری انجام شده روی نمونه ها ، نشانگر کاهش قابل ملاحظه نفوذ پذیری در اثر کاربرد اثر دوده سیلیسی می باشد.
شایان ذکر است مهندس اسماعیل گنجیان و مهندس همایون صادقی پویا معتقدند استفاده از دوده سیلیسی در ساخت سازه های بتنی دریایی نظیر اسکله ها و بنادر با هدف افزایش دوام در دهه اخیر افزایش چشمگیری داشته است. همچنین ایشان به بررسی دوام نمونه های خمیر سیمان و بتن با کاربرد سیمان نوع 2 همراه با 7 و 10 درصد اثر دوده سیلیس به عنوان جایگزین سیمان در شرایط عمل آوری در آب معمولی ، در ساحل دریا و در مخزن شبیه سازی تر وخشک در مقاومت فشاری و جذب موئینه آب پرداخته اند.  گفتنی است نمونه های حاوی دوده سیلیسی در شرایط تر و خشک افت مقاومت شدیدتری در طی زمان 180 روز پس از ساخت ، نسبت به نمونه های عمل آوری شده در آب معمولی نشان داده اند. همچنین باید اشاره کرد با افزایش میزان اثر دوده سیلیس ، میزان جذب آب نمونه ها در شرایط مخرب ساحل دریا و شرایط جذر و مد متناوب و مخزن شبیه سازی تر و خشک ، افزوده شده است.

 

تاریخ: 1397/11/13
بازدید: 89

تولید بتن سبک از پسمانده های هسته ای برای کاهش تشعشعات

تولید بتن سبک از پسمانده های هسته ای برای کاهش تشعشعات

 

محققان و پژوهشگران ایرانی موفق شدند از پسمانده های هسته ای بتن سبک تولید کنند.طبق گزارش دبیرخانه نخستین همایش سبک سازی ساختمان به نقل از حمیدرضا وثوقی فر ، عضو انجمن مهندسان عمران امریکا ، با توجه به حرکت کشورهای جهان برای دستیابی به تکنولوژی صلح آمیز هسته ای برای تولید انرژی مفید، پسمانده های هسته ای حاصل از فعالیت های هسته ای نیز افزایش می یابد.
وی افزود: محققان و پژوهشگران ایرانی تحقیقات خودشان را بر روی کاهش اثرات منفی پسمانده های هسته ای متمرکز کرده و موفق شدند با همکاری یکی از دانشگاه های صنعتی انگلستان بتن های سبک را از پسماند ه های هسته ای تولید کنند.
وی اظهار داشت: گروه محققان ایرانی با کاربرد پسمانده های هسته ای در ساخت بتن خاص با مقاومت های مناسب دریافتند ترکیبات هیدراتاسیون وسایر واکنش های شیمیایی بتن تا حدود قابل توجهی از تشعشعات این مواد می کاهد و راهکار بسیار مناسبی برای استفاده مجدد از پسمانده های هسته ای است.
دبیر اولین همایش زلزله وسبک سازی ساختمان گفت: نتایج تحقیقات موید این مطلب است که این مطلب می تواند تشعشعات را تا حدود 60 درصد کاهش دهد که برآیند این تحقیق می توان در ارتباط با کاهش خطر آفرینی پسماند ه های دیگر حاصل از فعالیت های شیمیایی مواد وغیره استفاده کرد.
وی کاربرد بتن سبک تولیدی از پسمانده های هسته ای را با توجه به ویژگی های خاص آن در ساخت دیوارهای برثی و تیرهای فرعی در بخش های مختلف سازه های عمرانی عنوان کرد.
مهندس وثوقی فر اشاره کرد: با این حال با وجود محقق شدن تمامی تحقیقات صورت گرفته در این زمینه می توان امیدوار بود که محیط زیستی عاری از هر نوع آلودگی هسته ای را در کنار توسعه این صنایع داشته باشیم
به گفته وی، این نوع بتن در کارگاه تخصصی اولین همایش زلزله و سبک سازی ساختمان و با حضور متخصصان ایرانی و خارجی تولید می شود.
شایان ذکر است این همایش در روز ششم و هفتم مهر ماه سال جاری در دانشگاه قم برگزار می شود .

 

تاریخ: 1397/11/13
بازدید: 58


        صفحه: 1 از  66      

شرکت کلینیک بتن ایران

شرکت کلینیک بتن ایران

کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران در قالب دو شرکت بازرگانی رایحه بتن سبز و مهندسی ژرف تابان مهر در سال 1385 ، با اندیشه ایجاد مرکزی تخصصی و کاربردی در زمینه ارائه خدمات فنی مهندسی ، بازرگانی و آموزشی در سطح کشور و منطقه با محوریت بتن راه اندازی گردیده است . کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران در قالب دو شرکت بازرگانی رایحه بتن سبز و مهندسی ژرف تابان مهر در سال 1385 ، با اندیشه ایجاد مرکزی تخصصی و کاربردی در زمینه ارائه خدمات فنی مهندسی ، بازرگانی و آموزشی در سطح کشور و منطقه با محوریت بتن راه اندازی گردیده است . کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران، اولین و تنها مجموعه فنی و مهندسی با محوریت بتن در سطح کشور می باشد که توانسته با ارائه خدمات متنوع و تخصصی گامی نو و البته کارآمد در عرصه صنعت بتن کشور بردارد. این امر باعث گردیده تا کارفرمایان ، کارشناسان و مهندسین فعال در عرصه بتن کشور با در اختیار داشتن تیم کارآمد و تخصصی ، در کنار خود ، راه سخت اجرای پروژه عمرانی را با اطمینانی بیشتر و با کیفیت تر بردارند. کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران، با به کارگیری تیم های کارشناسی ، اجرایی ، تخصصی ، بازرگانی و آموزشی از میان فعالان و متخصصین بتن برجسته کشور و همکاری اساتید برجسته ، همواره سعی دارد تا با اولویت قراردهی کیفیت و تخصص باعث ارتقاء سطح کیفی ، مهندسی و اجرایی پروژه ها و با رفتن سطح عملی دست اندرکاران گردد. در این راستا ، کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران فعالیت خود را در سه شاخه کارشناسی - فنی و مهندسی ، آموزش و بازرگانی هدف دهی و پیگیری نموده و خواهد نمود و در این راستا موفق به اخذ ایزو 9001 ، ایزو 14001 ، ایزو 28001 و ایزو 29001 گردید است. هيات مديره اين شركت با اعتقاد و انديشه هميشگي به حضوري كارآمد و مثمر ثمر در جريان خروشان آباداني ايران عزيز و با بهره گيري از تجارب چندين ساله كارشناسان خود در پروژه های بزرگ عمراني در سطح كشور از يك سو و نيز تلفيق توامان آن با علوم روز مهندسي و اجرايي از سوي ديگر همواره سعي مي نمايد با حضور موثر خود در گستره پهناور عمران ايران ، گامي هر چند كوچك در راستاي ارتقا سطح كيفي پروژه هاي عمراني بردارد. از اين رو اميد است بتوانيم در اين راه حركتي درخور انجام نمايم.

با احترام-مدير عامل ايمان غلامي نيگچه


افراد آنلاین : 131   نفر    بازدید امروز : 5223   نفر    بازدید دیروز : 11510   نفر    بازدید  این ماه :  362505   نفر    بازدید ماه گذشته : 385730   نفر    بازدید کل : 7356871   نفر   
.کليه حقوق اين وب سایت متعلق به کلینیک بتن ایران است © توسعه دهنده:پرشیاداده