مشاور و تولید کننده محصولات افزودنی و قطعات جانبی بتن _ ارائه دهنده خدمات فنی و مهندسی بتن

Produce & Repconsultant, producer of concrete products providing engineering and technical services
ترمیم بتن ( اجرای ترمیم ستون ، تیر ، دال و سازه های بتنی صنعتی )

شما می توانید جهت کسب مشاوره و اطلاعات تکمیلی فنی ، اجرایی  و مالی در زمینه انواع مواد آب بندی بتن و یا اجرای آب بندی استخر و مخازن بتنی ، زیرزمین ها ، آب بندی کولینگ تاور و تیکنرهای بتن ، ترمیم و آب بندی سازه های صنعتی ، ترمیم و آب بندی تصفیه خانه های آب و فاضلاب ، آب بندی بامها ، آب بندی مخازن فلزی ، و ...  با بخش فنی و مهندسی و یا فروش مجموعه کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( 09120916271-44618462-44618379-021 ) تماس حاصل فرمایید.

 

 

روش های ترمیم استاندارد مورد نیاز

نکات اجرایی

1-ساب زدن سطح بتن :

 از ساب زدن می توان برای تعمیر زبریها و رفع ناهمواریهای بیش از حد بتن بهره گرفت. ساب زدن بیش از حد بتن می تواند باعث تضعیف سطح بتن ، جداشدگی آسان سنگ دانه ها و ناخوشایند شدن شکل ظاهری بتن گردد. به همین دلیل باید محدودیت های ذیل را در ساب زدن در نظر گرفت :

الف : عمق سنگ زنی بتنهای در معرض فرسایش ناشی از کاویتاسون ( سطوح سازه های هیدرولیکی با سرعت عبور آب بیش از 40 فوت در ثانیه  - باید به حدی باشد که هیچ سنگ دانه و یا ذره ای با ابعاد 16/1 اینج در سطح نهایی مشاهده نشود.

ب : عمق سنگ زنی سطوح اکسپور باید به نحوی باشد که در سطح نهایی پس از ساب زنی  هیچ ذره ای با ابعاد بزرگتر از 4/1 اینچ مشاهد نشود.

ج : در هر صورت سنگ زنی باید به گونه ای باشد که سنگ دانه ای با ابعاد بیش از 50 درصد قطر بزرگترین سنگ دانه در سطح بتن نمایان نشود.

 

2- ملات با سیمان پرتلند :

 برای ترمیم سطوحی دارای نقصی  که اکسپوز و نمایان نمی باشد ، ترمیم با گستردگی و ابعاد کم ،ترمیم های کم عمق و یا با عمقی کمتر از کاور آرماتورها ، امکان استفاده از ملات سیمان پرتلند که به صورت خشک بسته بندی شده ، وجود دارد. ملات تعمیری ساخته شده می تواند به صورت شاتکریت و یا دستی اجرا گردد. این ملات برای ترمیم بتنهای کم عمق ، همچنین ترمیم آسیب بتن های جدید و تازه با ابعاد کوچک به شراطی که بیش از 24 ساعت از عمر بتن نگذشته باشد ، می تواند مورد استفاده قرار گیرد. در گذشته استفاده از ملات برای ترمیم بتن های قدیمی و آسیب دیده در پروژه های بازسازی مجاز بود.امروزه این اعتقاد وجود دارد که اجرای ترمیم موفق بتنهای قدیمی با ملات و بدون استفاده چسب اتصال بتن قدیم به جدید ، بعید و دشوار می باشد. کاهش آب ملات به واسطه تبخیر از سطح ملات تعمیر ، به همراه  از دست دادن آب از طریق جذب موئینه بتن قدیمی ، باعث قطع یا کاهش شدید واکنش هیدراسیون سیمان ملات می گردد. علاوه براین روند کسب مقاومت چسبندگی آرامتر از کسب مقاومت فشاری می باشد.  سفت و محکم به نظر رسیدن بتن باعث می گردد که کارگران  ، اشتباها عملیات عمل آوری ملات را پیش از موعد لازم به پایان رسانند. از نتایج سخت شدن ملات ترمیمی بدون چسبندگی لازم ، شکست و جداشدگی ملات از محل ترمیم می باشد.

به همین دلایل سالها است که استفاده از ملات سیمانی بدون چسب های اتصالی در ترمیم بتن منسوخ شده و حتی این روش ترمیم و بازسازی در مشخصات مواد استاندارد ترمیمی پیوست  ذکر نشده است.    

معمولا رنگ قسمت تعمیری با ملات پایه سیمانی نسبت به بتن اطراف تیره تر می باشد لذا می بایست تدابیر لازم و احتیاطی  برای مطابقت رنگ لحاظ شود.

اغلبا مخلوط های کم سیمان دارای رنگ روشن تر می باشند.همچنین می توان برای مطابقت رنگ بخش ترمیمی با بتن اطراف از سیمان سفید استفاده کرد. مقدار سیمان سفید مصرفی توسط آزمایش مشخص می شود.

الف - آماده سازی : بتنی که می خواهد با ملات تعمیری جایگزین شود باید مطابق با شرایط مندرج در بند 8 آماده سازی شود. پس از آماده سازی ، سطح کار در صورت نیاز به وسیله سندبلاست مرطوب تمیز و مضرس و سپس بهشرایط حالت اشباع با سطح خشک رساند و بلافاصله پس از آن ملات را اجرا نمود.

ب- مواد : ملات جایگزین شامل شن ، ماسه ، سیمان پرتلند و آب می باشد. سیمان مصرفی می باید هم نوع سیمان مصرفی در بتن سازه باشد. آب ، شن و ماسه باید برای استفاده در بتن مناسب و مصالح سنگی عبوری از الک نمره 16 باشد. با توجه به روش اجرا نسبت سیمان به مصالح سنگی می باید 1 به 2 و یا 1 به 4 باشد. میزان آب اضافه شده به سیمان و مصالح سنگی باید به حدی باشد که بتوان ملات را در محل ترمیم قرار داد.

ج- روش اجرا : بهترین نتیجه از جایگزینی با این ملات زمانی است که مواد بوسیله یک ابزار تزریق کوچک که با فشار هوا کار می کند اجرا گردد.  دستگاه های شاتکریتی که به طور معمول استفاده می شود برای ترمیم مناطق کوچک بزرگ می باشد. با دستگاه های شاتکریت انجام کار شسته رفته مشکل است و معمولا به علت هزینه های بالای پاکسازی محل و کاهش سرعت ناشی از آن  به ندرت به کار گرفته می شود. با این حال استفاده از تجهیزات با ابعاد کوچک مانند آنچه در شکل 40 نشان داده شده برای ترمیم با ابعاد کوچک و با استفاده از ملات پیش ساخته ، شامل آب و مواد خشک آماده مصرف ، نتایج رضایت بخشی خواهد داشت. بدون برنامه نباید اقدام به ساخت دوغاب سیمان و یا اختلاط آب با ملات نمود. اگر عمق ترمیم بیش از 1 اینچ باشد برای جلوگیری از ضعیف شدن یا از بین رفتن چسبندگی لازم ، ملات ترمیمی باید در چند لایه با حداکثر ضخامت 4/3 اینچ اجرا گردد. برای اجرای هر لایه جدید باید حداقل 30 دقیقه از اعمال لایه قبل گذشته باشد. در صورتی که از نظر زمانی اجازه ندهیم که لایه اول خشک شود مضرس نمودن سطح لایه قبل از اجرای لایه دوم ضروری نیست.

 ملات اجرایی باید کمی پر تر از سطح تعمیری پر گردد. پس از اینکه ملات در حدی که بتوان با فشار کم ماله فلزی آن را پرداخت کرد سخت شد ، با حرکت ماله مذکور از مرکز به سمت لبه ها ملات اضافی تراشید شود ، باید مراقبت بود که فشار این حرکت به حدی باشد که باعث جدا شدن و ریختن ملات نشود. پس از اتمام عملیات نباید از ماله و آب استفاده شود ، بلکه مناسب است سطح بوسیله دستمال نرم ، پرداخت گردد.

برای ترمیم های کوچک انجام دستی عملیات  ممکن است مناسب باشد. موفقیت این روش با حذف تمام عیوب و آسیب های بتن ، چسبندگی خوب ملات با بتن ، حذف جمع شدگی در بخش تعمیر شده و عمل آوری کامل مرتبط است.

اگر چه این روش در مشخصات دستورالعمل بازسازی پیوست الزامی نیست ولی به شدت توصیه می شود.

د - عمل آوری : عمل آوری نامناسب شایع ترین دلیل شکست در ملاتهای ترمیمی استفاده شده می باشد. لازم است ملات ترمیمی اجرا شده بلافاصله پس از اتمام عملیات به مدت 14 روز با استفاده از آب کیورینگ شود. در هر صورت نباید اجازه داد که ملات تا مدت  14 روز پس از اجرا خشک شود. بعد از عمل آوری 14 روز با آب، باید سطح کار را با دو لایه مواد کیورینگ پایه آب یا پایه رزینی پوشش داد. اگر در ادامه از این روش عمل آوری استفاده نشود باید از روشهای پر هزینه دیگری برای این امر استفاده نمود.

3. ملاتهای آماده و چسبهای اپوکسی ملات :

ملاتهای آماده ترکیبی از سیمان و شن و ماسه عبوری از الک نمره 16 و آب کافی و مورد نیاز برای هیدراسیون سیمان می باشد. ملات های تعمیری آماده برای پر کردن حفراتی با عمق حداقل برابر یا بیشتر از ابعاد سطحی منطقه تعمیر ، حفره های مخروطی شکل بولتها ، مادگی  بولتها ، محل کرها ، سوراخهای محل تزریق دوغاب ، سوراخ به وجود آمده برای اعضای کششی و ترمیم درزهای برش داده شده در محل ترکها ، استفاده می شود. ملات های آماده را برای ترمیم فرو رفتگیهای کم عمق و بدون محدودیت و مهار جانبی، پرکردن پشت آرماتورها و یا پرکردن سوراخ هایی که از کل مقطع بتن عبور کرده ، نمی توان استفاده کرد .

در تعمیر بتن با ملاتهای آماده ، سطح کار باید هندسی با لبه های قائم و گوشه های گرد باشد به خصوص زمانی که باید با آب کمی استفاده شود. سمت داخل سوراخ مخروطی یا مادگی بولتها برای چسبندگی بیشتر باید مضرس گردد ، اینکار مضرس کاری را می توان با استفاده از یک میله فولاد به قطر 8/7 اینچ  یا یک مته تیز انجام داد. برای تعمیر و ترمیم سایر بتنهای آسیب دیده  و ضعیف ، مقطع باید با حداقل عمق یک اینچ برداشته شود.

الف- آماده سازی : در استفاده از ملات آماده باید در هنگام بازدید از سطح آماده شده مراقب بود که سطح کاملا تمیز و عاری از هر گونه ذرات سست سنگدانه ها باشد.یکی از سه روش زیر باید برای اطمینان از چسبندگی مناسب ملات آماده در ترمیم ، مورد استفاده قرار گیرد :

روش اول استفاده از ملات خشک یا دوغاب سیمان به عنوان چسب ، دقیقا قبل از اعمال ملات آماده خشک می باشد. دوغاب مصرفی برای اتصال ، ترکیب 1 به 1 سیمان و ماسه و اختلاط شده با آب می باشد به نحوی که دوغابی با قوام ، خمیری و چسبنده حاصل شود. همه سطوح سوراخ باید دقیقا قبل از اعمال ملات آماده توسط برس به دوغاب اتصال دهنده آغشته شود. به هیچ وجه نباید پوشش اتصال دهنده زیاد مرطوب و غلیظ  باشد تا ملات آماده ترمیم بیش از حد لاستیکی نشود. زمانی که از پوشش دوغاب اتصال دهنده استفاده می شود سطح محل ترمیم می تواند خشک باشد. با مرطوب کردن محل ترمیم با استفاده از پارچه های کهنه یا کرباس قدیمی خیس می توان از کاهش و از دست دادن آب هیدراسیون ملات جلوگیری کرد ولی نباید آب آزاد در محل ترمیم قبل از اعمال دوغاب پیوند دهنده وجود داشته باشد.

روش دوم برای اطمینان از چسبندگی خوب مرطوب کردن سطح ترمیم با استفاده از پارچه های کهنه و یا کرباس قدیمی مرطوب می باشد . همچنین محل ترمیم با ریختن کمی آب آزاد بر روی سطوح داخل می تواند مرطوب   گردد. سپس سیمان با استفاده از یک بر روی سطح کار اجرا و با جذب آب آزاد موجود ، کل سطح تعمیر پوشش داده خواهد شد. همه سیمان خشک باید قبل از اعمال ملات ترمیمی با استفاده از فشار هوا از روی سطح کار برداشته شود. دوغاب نباید پرحجم و زیاد اعمال شود چرا که با مرطوب شدن زیاد ملات ترمیمی ، به علت انقباض های جمع شدگی چسبندگی مناسبی وجود نخواهد داشت. 

روش سوم برای اطمینان از چسبندگی مناسب استفاده از چسبهای اپوکسی می باشد. چسب اپوکسی براساس محل و دمای کار باید با الزامات مندرج در ASTM C- 881 for a type II, grade 2, class B or C resin مطابقت داشته باشد. چسب اپوکسی بهترین گزینه برای بتن های خشک می باشد. لازم است که محل ترمیم کمی قبل از اجرای ملات ترمیمی بوسیله هوای گرم ، شعله گاز و یا سایر روشها  مناسب خشک شود. نباید بتن به حدی گرم شود که باعث از بین رفتن ترکیبات چسب اپوکسی و یا سوختن آن به هنگام اعمال گردد. باید بلافصله بعد از مخلوط کردن دو جزء چسب اپوکسی ، سطح منطقه تعمیر را به آن آغشته کرد ، می بایست اپوکسی اضافی از روی سطح برداشته و قبل از اینکه چسب مذکور شروع به سخت شدن نماید ملات تعمیری آماده اجرا گردد. زمانی که ملات آماده اجرا می شود اپوکسی می بایست هنوز مایع یا چسبناک باشد.

 

اگر متوجه شویم قبل از  اقدام به اجرای ملات ترمیمی ممکن است چسب اپوکسی خشک شود می توان یک لایه جدید از چسب اپوکسی به وسیله برس بر روی آن اجرا کرد. اگر چسب اپوکسی خشک شده باشد باید قبل از اجرای پوشش جدید از روی سطح برداشته گردد. اپوکسی می تواند یک پیوند خوب را بین بتن قدیم و ملات ترمیمی تضمین کند. همچنین می تواند با جلوگیری از کاهش از دست دادن آب هیدراسیون به بتن اطراف ، باعث عمل آوری بهتر ملات تعمیری شود ، ولی با این وجود هنوز هم نیاز به عمل آوری وجود دارد. ظاهرا مهم نیست که در زمان استفاده از چسب اپوکسی همزمان از مواد کیورینگ نیر استفاده شود. البته این عمل توصیه نمی شود و معمولا در میان شاغلان تعمیر نیز پذیرفته شده نمی باشد.

ب- مواد : ملات ترمیمی معمولا ترکیبی حجمی و یا وزنی از 1 بخش سیمان با 2/1-2 بخش ماسه و شن عبوری از الک نمره 16 می باشد. مخلوط پرسیمان و با آب کم می تواند علاوه بر کاهش جمع شدگی ، مقاومت بالایی کسب نماید. ملات ترمیمی معمولا رنگ تیره تری نسبت به بتن اطراف خواهد داشت مگر اینکه در این خصوص تمهیدات خاصی لحاظ شده باشد.در جاهایی که مطابقت رنگ اهمیت داشته باشد استفاده از مقدار کافی سیمان سفید ( با نظر آزمایشگاه  - می تواند در یکنواختی رنگ کمک نماید. برای ترمیم سوراخ مخروطی محل بولت ها استفاده از ملات ترمیمی کم سیمان با نسبت یک به سه و یا یک به سه و نیم می تواند علاوه بر داشتن مقاومت لازم ،رنگ یکنواختی با دیوار مجاور داشته باشد. آب مصرفی در ساخت ملات ترمیمی باید به اندازه ای باشد تا علاوه بر چسبندگی خوب ، زمانی که با استفاده از دست و دستکش پلاستیک ، توپی از ملات ساخته شود آب به بیرون تراوش نکرده و دست پس از تماس با آن مرطوب شود . مقدار بهینه آب مخلوط نقطه است که پس از آن ملات  حالت  الاستیک پیدا می کند.

ج- روش اجرا : ملات تعمیری باید به نحوی اجرا شود که پس از اعمال و تراکم ضخامتی در حدود 8/3 اینچ داشته باشد. بخش زیرین لایه های با ضخامت بیشتر مترکم نخواهد شد. سطح هر لایه برای اتصال بهتر با لایه بعد باید مضرس شود. هر لایه می تواند بلافصله پس از لایه قبل اجرا شود مگر اینکه ملات اجرا شده دارای وضعیت خمیری زیاد باشد که در این صورت باید 30 تا 40 دقیقه بعد اقدام به اجرای لایه بعد نمود. تحت هیچ شرایطی نباید در لایه های متناوب از مواد مرطوب و خشک استفاده کرد. هر لایه باید با استفاده از ضربات میله ای از چوب سخت بر روی سطح ، فشرده و متراکم شود. این چوب که معمولا  داری طولی در حدود 8 تا 12 اینچ و قطر بیش از 1 اینچ می باشد مانند ابزاری برای درزبندی مورد استفاده قرار می گیرد. استفاده از میله های چوبی بادام اولویت بیشتری نسبت به میله های فلزی دارند زیرا میله های فلزی باعث صیقل بیشتر سطح کار و در نتیجه  عدم تراکم یکنواخت و چسبندگی کمتر لایه ها می گردد. بخش زیادی از کیفیت تراکم مرتبط با فرود میله با زاویه کمی به طرف سوراخ برای افزایش حداکثری میزان تراکم می باشد. پر شدگی سوراخ نباید بیش از سطح آن باشد. معمولا مرحله نهایی عملیات با مسطح کردن سطح ترمیم تا لب کار با یک ماله چوبی و وارد کردن ضربات مناسب متعدد به آن پایان می یابد.  در آخر اگر لازم باشد می توان با چند ضربه آرام با یک پارچه کهنه شکل ظاهری کار را بهبود بخشید. برای اتمام کار نباید از ماله فلزی یا پاشش آب برای تسهیل استفاده نمود.

د-عمل آوری و محافظت : اصولا روش عمل آوری و محافظت از ملاتهای آماده همانند بتن و  موارد ذکر شده در بخش 2 می باشد. علاوه بر این در استفاده از ملاتهای آماده برای ترمیم باید تا سه روز پس از اعمال مواد کیورینگ از ملات محافظت و از قرار گرفتن آن در معرض دمای یخ زدگی جلوگیری کرد.

 

 

حفاظت و آب بندی بتن

بتن با وجود خصوصیات منحر به فردی که باعث گردیده به عنوان پر مصرف ترین ماده ساختمانی به شمار آید دارای خصوصیاتی می باشد که حفظ شرایط بهره برداری و دوام آن مستلزم   رعایت اصول حفاظت می باشد.

پر واضح است عمده مشکلات بتن را از منظر دوام می توان به نفوذپذیری بتن در برابر گاز و آب نسبت داد. از این رو بدیهی است که با کنترل و کاهش نفوذ آب به درون بتن می توان تا حدود زیادی بتن را در برابر عوامل مخرب حفاظت نمود.

 

روش های آب بندی و حفاظت بتن :

آب بندی سازه های بتنی به دو روش قابل انجام می باشد . روش نخست کاهش نفوذپذیری ، کنترل و حفاظت در ساخت بتن و روش دوم روش های ثانویه و پس از ساخت .

از نظر نگارنده بنا به دلایل ذیل ، روش دوم یعنی حفاظت و آب بندی ثانویه موثر تر و مناسب تر می باشد  :

  1. در بسیاری از مواقع لازم است که بتن در برابر مواد خوردنده ، شیمیایی و اسیدی محافظت گردد که بتن با وجود کاهش نفوذپذیری در برابر این شرایط دچار ضعف و آسیب می گردد.
  2. در زمان احداث سازه های بتن به علت اشتباهات طراحی و اجرایی بتن دارای نقاط ضعف ماننده درزهای اجرایی و بتن های نامتراکم می باشد که این امر با وجود کاهش نفوذپدیری و لحاظ تمهیدات مناسب برای جسم بتن می تواند محلی برای نفوذ باشد که در سیستم های ثانویه این موضوع نیز پوشش داده می شود.

 

الف : روش آب بندی سازه های بتنی در حین ساخت : در این سیستم به دو موضوع جسم بتن و درزها و محل های نفود اجرایی و سازه ای پرداخته می شود.

  • آب بندی جسم بتن : برای این امر علاوه بر طرح اختلاط مناسب ، اسلامپ مناسب و ... باید از افزودنی های بتن استفاده نمود. از جمله این محصولات می توان به افزودنی DEZOMIX 4500 ، DEZOSEAL G-330 و  DEZOBOND P-2200 اشاره کرد. عملکرد این محصولات و پایه آنها متفاوت بوده که براساس سازه ی اجرایی ، ابعاد سازه ، مقاومت بتن و ... هر کی می توانند کاربردی موثر داشته باشند.
  • آب بندی درزهای اجرایی ، انبساطی و تمهیدات اجرایی :  برای این امر باید از واتراستاپ های پی وی سی حفره دار یا تخت ، واتراستاپ های بنتونیتی برای درزهای اجرایی و انبساطی – کاور بولت و بولت های آب بند برای بولت های قالب بندی و واتراستاپ های منبسط شونده SWEELBAND A  برای دور  لوله ها و قطعات فلزی و پلی اتیلن  استفاده گردد.

 

ب : روش آب بندی و حفاظت ثانویه بتن : در این سیستم از انواع پوشش های ثاویه بر روی سطوح بتن یا تزریق استفاده می گردد . عوامل موثر در انتخاب سیستم پوشش آب بند و محافظتی یا سایر روش های شامل موارد ذیل می باشد :

  1. فرصت زمانی اجرا و بهره برداری : برخی از سیستم ها دارای تمهیدات خاص زیر سازی و یا کیورینگ می باشند یا باید در چند مرحله اجرا گردد که این امر می تواند در محدودیت های زمانی بسیار حائز اهمیت باشد.
  2. میزان فشار و دبی آب : میزان فشار آب در کیفیت و نوع پوشش و خصوصیات مورد نظر بسیار حائز توجه می باشد.
  3. جهت فشار آب ( مثبت یا منفی بودن فشار آب ) :  جهت فشار وارد به پوشش از اهمیت زیادی برخودار است . لازم به ذکر است در جهت فشار منفی ( حرکت آب از جهت مقابل پوشش اجرا شده می باشد ) پوشش انتخابی باید داری مقاومت فشاری و کششی بالایی بوده ، در صورتی که در فشار مثبت ( فشار آب هم جهت پوشش اجرا شده باشد ) آیتم موثر مقاومت فشاری و کششی با اهمیت تر است.
  4. شرایط شیمیایی آب : گاهی در سیستم های آب بندی سازه های باید در نظر داشت با توجه به شرایط بهره برداری پوشش دارای مقاومت شیمیایی در برابر ترکیبات خاصی داشته باشند.
  5.  شرایط اسیدی آب و محلول در تماس : برخی سازه های برای آب بندی نیازمند پوشش هایی می باشند که دارای مقاومت اسیدی بالا باشند مانند مخازن پساب و نگهداری اسید در پتروشیمی ها و صنایع فولاد و نفت ، مخازن و سازه های فاضلابی سر بسته و ...
  6. شرایط و محدودیت های عمل آوری : بعضی از انواع پوشش های نیازمند کیورینگ و عمل آوری خاصی نبوده در حالی که برخی پوشش ها نیازمند کیورینگ های پیچیده و سخت می باشند.
  7. محدودیت های اجرایی پوشش و سیستم آب بندی : دمای لازم ، شرایط رطوبت سازه های و محیطی ، کیفیت بتن بستر و ...
  8. تجهیزات و نیروهای اجرایی در اختیار : اجرای برخی پوشش ها نیازمند تجهیزات ویژه و پرسنل متخصص ویژه ای می باشند که ممکن است به راحتی و به سرعت در اختیار و دسترس نباشند.
  9. شرایط تطابق با آب شرب : در مخازن آب شرب باید توجه داشت که محصول مصرف شده کمترین واکنش را با آب نداشته و در مجاورت آب ترکیبات مضرر ایجاد نکند.
  10. مقاومت در برابر نور آفتاب : با توجه به شرایط سازه هو بهره برداری ، بعضا باید از پوشش هایی بهره جست که دارای دوام لازم در برابر اشعه UV داشته باشند . مانند مخازن سرباز و ...
  11. مدول الاستیسته : با توجه به مصالح ساخت و روش ساخت و کیفیت اجرای سازه باید این امر مورد توجه قرار گیرد. به طور مثال در سازه های آبی ساخته شده با بلوک و آجر این امر باید به شدت مد توجه قرار گیرد. یا در استخر ها  و محل هایی که شاهده نوسانات بالای دمایی می باشیم.
  12. مقاومت فشار و چسبندگی .

 

انواع مواد و روش های حفاظت و آب بندی بتن :

  • پوشش نفوذگر کریستال شونده
  • پوشش های الاستومری سیمانی – اکرلیکی ( دو جزئی )
  • پوشش های اکرلیکی
  • پوشش های اپوکسی
  • پوشش های پلی یورتان
  • پوشش پلی یورا
  • پوشش سیلوکسان
  • تزریق رزین پلی یورتان
  • ایجاد دیوارحائل اکرلیکی به روش تزریق
  • ایجاد پوشش ملات و چسب بتن ( سنتی )
  • پوشش کولتار اپوکسی
  • رابر لاینیگ
  • پوشش های پایه قیری و بیتومن ها
  • پوشش ممبرین های پلی اتیلن یا پی وی سی
  • پوشش های جی سی ال
  • انواع پوشش های خاص

 

جدول مقایسه انواع پوشش و روش های آب بندی بتن در سیستم ثانویه :

نوع سیستم

مناسب جهت اجرا در

روش اجرا

زیرسازی ویژه

مقاومت شیمیایی

مقاومت اسیدی

مقاومت در برابر UV

رنگ

فشار منفی

فشار مثبت

ایرلس

دستی

دارد

ندارد

خوب

ضعیف

خوب

ضعیف

خوب

ضعیف

تک رنگ

بدون رنگ

متنوع

پوشش نفوذگر کریستال شونده

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش سیمانی - اکرلیکی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های قیری

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های اکرلیکی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های اپوکسی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های پلی یورتان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های پلی یورا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش کولتار اپوکسی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش سیلوکسان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تزریق رزین پلی یورتان

 

 

پمپ تزریق

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دیوار اکرلیکی

 

 

پمپ تزریق

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش فایبرگلاس

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های خاص

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ایجاد پوشش ملات و چسب بتن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ورق های ژئوممبرین

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش جی سی ال

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوع سیستم

عمل آوری

مقاومت فشاری

مقاوم سایشی

ایجاد پل بر روی ترک

تحمل تغییرات حرارتی و جابجایی

دوام مورد انتظار

فاقد عمل آوری

عمل آوری ویژه

کم

زیاد

کم

زیاد

دارد

ندارد

کم

زیاد

کم

متوسط

زیاد

پوشش نفوذگر کریستال شونده

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش سیمانی - اکرلیکی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های قیری

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های اکرلیکی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های اپوکسی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های پلی یورتان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های پلی یورا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش کولتار اپوکسی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش سیلوکسان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تزریق رزین پلی یورتان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دیوار اکرلیکی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش فایبرگلاس

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های خاص

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ایجاد پوشش ملات و چسب بتن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ورق های ژئوممبرین

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش جی سی ال

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوع سیستم

دوام مورد انتظار

نیاز به نیرو و تجهیزات تخصصی

مناسب برای آب شرب

مناسب برای استفاده در

کم

متوسط

زیاد

بله

خیر

بله

خیر

استخر

مخازن بتنی

مخازن بلوکی

سازه های فاضلابی سرباز

سازه های فاضلابی سربسته

فشار منفی

چاله آسانسور

مخازن پساب

بام ها

نما

تونل ها

پوشش نفوذگر کریستال شونده

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش سیمانی - اکرلیکی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های قیری

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های اکرلیکی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های اپوکسی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های پلی یورتان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های پلی یورا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش کولتار اپوکسی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش سیلوکسان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تزریق رزین پلی یورتان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دیوار اکرلیکی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش فایبرگلاس

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش های خاص

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ایجاد پوشش ملات و چسب بتن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ورق های ژئوممبرین

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پوشش جی سی ال

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

طرح مسئله : برای گزینش یک طرح آب بندی و حفاظت باید شناخت کافی را از شرایط موجود بهره برداری و محیطی و نیز مشخصات فنی و کاربردی انواع مواد آب بندی در اختیار داشت. بی شک آب بندی یک مخزن پساب صنعتی نیازمند تمهیدات متفاوتی از آب بندی یک استخر شنا ، یا یک مخزن آب آشنامیدنی دارد.

یک حوضچه مواد اسیدی ، شرایطی کاملا متفاوت از یک نشت آب توام با فشار در یک زیرزمین اجرا شده در یک منطقه با تراز آب زیر زمینی بالا دارد و تبع روش و مواد تعمیر و آب بندی ان کاملا متفاوت می باشد.

روش و مواد مصرفی برای آب بندی یک استخر در منطقه گرمسیر یا سرد سیر با آب بند همان استخر در منطقه معتدل متفاوت می باشد. مسلما روش و مواد مصرفی در آب بندی یک مخزن بتنی با یک مخزن ساخته شده از آجر و بلوک متفاوت می باشد.

مسلما روش و مواد که در آب بندی فشار منفی و فشار مثبت به کار می آید کاملا متفاوت می باشد. بی شک هر یک از روش های می توانند در  مقطع ، شرایط و سازه ای کارآمد بوده و در مقطع ، شرایط و سازه ای کارآمد نباشد.

 

شما می توایند برای مشاوره و اجرای انواع سیستم های آب بندی سازه های بتنی با بخش فنی و مهندسی کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( 44618462-44618379-021 ) تماس حاصل فرمایید.

 

 

 

 

کلمات کلیدی :

قیمت آب بندی بتن ، چسب آب بندی بتن، مواد آب بندی بتن، چسب آب بندی بتن، پوشش آب بندی بتن ، مواد آب بندی استخر

 

 

روش های ترمیم و آب بندی  استاندارد

1-ساب زدن سطح بتن :

 از ساب زدن می توان برای تعمیر زبریها و رفع ناهمواریهای بیش از حد بتن بهره گرفت. ساب زدن بیش از حد بتن می تواند باعث تضعیف سطح بتن ، جداشدگی آسان سنگ دانه ها و ناخوشایند شدن شکل ظاهری بتن گردد. به همین دلیل باید محدودیت های ذیل را در ساب زدن در نظر گرفت :

الف : عمق سنگ زنی بتنهای در معرض فرسایش ناشی از کاویتاسون ( سطوح سازه های هیدرولیکی با سرعت عبور آب بیش از 40 فوت در ثانیه  - باید به حدی باشد که هیچ سنگ دانه و یا ذره ای با ابعاد 16/1 اینج در سطح نهایی مشاهده نشود.

ب : عمق سنگ زنی سطوح اکسپور باید به نحوی باشد که در سطح نهایی پس از ساب زنی  هیچ ذره ای با ابعاد بزرگتر از 4/1 اینچ مشاهد نشود.

ج : در هر صورت سنگ زنی باید به گونه ای باشد که سنگ دانه ای با ابعاد بیش از 50 درصد قطر بزرگترین سنگ دانه در سطح بتن نمایان نشود.

 

2- ملات با سیمان پرتلند :

 برای ترمیم سطوحی دارای نقصی  که اکسپوز و نمایان نمی باشد ، ترمیم با گستردگی و ابعاد کم ،ترمیم های کم عمق و یا با عمقی کمتر از کاور آرماتورها ، امکان استفاده از ملات سیمان پرتلند که به صورت خشک بسته بندی شده ، وجود دارد. ملات تعمیری ساخته شده می تواند به صورت شاتکریت و یا دستی اجرا گردد. این ملات برای ترمیم بتنهای کم عمق ، همچنین ترمیم آسیب بتن های جدید و تازه با ابعاد کوچک به شراطی که بیش از 24 ساعت از عمر بتن نگذشته باشد ، می تواند مورد استفاده قرار گیرد. در گذشته استفاده از ملات برای ترمیم بتن های قدیمی و آسیب دیده در پروژه های بازسازی مجاز بود.امروزه این اعتقاد وجود دارد که اجرای ترمیم موفق بتنهای قدیمی با ملات و بدون استفاده چسب اتصال بتن قدیم به جدید ، بعید و دشوار می باشد. کاهش آب ملات به واسطه تبخیر از سطح ملات تعمیر ، به همراه  از دست دادن آب از طریق جذب موئینه بتن قدیمی ، باعث قطع یا کاهش شدید واکنش هیدراسیون سیمان ملات می گردد. علاوه براین روند کسب مقاومت چسبندگی آرامتر از کسب مقاومت فشاری می باشد.  سفت و محکم به نظر رسیدن بتن باعث می گردد که کارگران  ، اشتباها عملیات عمل آوری ملات را پیش از موعد لازم به پایان رسانند. از نتایج سخت شدن ملات ترمیمی بدون چسبندگی لازم ، شکست و جداشدگی ملات از محل ترمیم می باشد.

به همین دلایل سالها است که استفاده از ملات سیمانی بدون چسب های اتصالی در ترمیم بتن منسوخ شده و حتی این روش ترمیم و بازسازی در مشخصات مواد استاندارد ترمیمی پیوست  ذکر نشده است.    

معمولا رنگ قسمت تعمیری با ملات پایه سیمانی نسبت به بتن اطراف تیره تر می باشد لذا می بایست تدابیر لازم و احتیاطی  برای مطابقت رنگ لحاظ شود.

اغلبا مخلوط های کم سیمان دارای رنگ روشن تر می باشند.همچنین می توان برای مطابقت رنگ بخش ترمیمی با بتن اطراف از سیمان سفید استفاده کرد. مقدار سیمان سفید مصرفی توسط آزمایش مشخص می شود.

الف - آماده سازی : بتنی که می خواهد با ملات تعمیری جایگزین شود باید مطابق با شرایط مندرج در بند 8 آماده سازی شود. پس از آماده سازی ، سطح کار در صورت نیاز به وسیله سندبلاست مرطوب تمیز و مضرس و سپس بهشرایط حالت اشباع با سطح خشک رساند و بلافاصله پس از آن ملات را اجرا نمود.

ب- مواد : ملات جایگزین شامل شن ، ماسه ، سیمان پرتلند و آب می باشد. سیمان مصرفی می باید هم نوع سیمان مصرفی در بتن سازه باشد. آب ، شن و ماسه باید برای استفاده در بتن مناسب و مصالح سنگی عبوری از الک نمره 16 باشد. با توجه به روش اجرا نسبت سیمان به مصالح سنگی می باید 1 به 2 و یا 1 به 4 باشد. میزان آب اضافه شده به سیمان و مصالح سنگی باید به حدی باشد که بتوان ملات را در محل ترمیم قرار داد.

ج- روش اجرا : بهترین نتیجه از جایگزینی با این ملات زمانی است که مواد بوسیله یک ابزار تزریق کوچک که با فشار هوا کار می کند اجرا گردد.  دستگاه های شاتکریتی که به طور معمول استفاده می شود برای ترمیم مناطق کوچک بزرگ می باشد. با دستگاه های شاتکریت انجام کار شسته رفته مشکل است و معمولا به علت هزینه های بالای پاکسازی محل و کاهش سرعت ناشی از آن  به ندرت به کار گرفته می شود. با این حال استفاده از تجهیزات با ابعاد کوچک مانند آنچه در شکل 40 نشان داده شده برای ترمیم با ابعاد کوچک و با استفاده از ملات پیش ساخته ، شامل آب و مواد خشک آماده مصرف ، نتایج رضایت بخشی خواهد داشت. بدون برنامه نباید اقدام به ساخت دوغاب سیمان و یا اختلاط آب با ملات نمود. اگر عمق ترمیم بیش از 1 اینچ باشد برای جلوگیری از ضعیف شدن یا از بین رفتن چسبندگی لازم ، ملات ترمیمی باید در چند لایه با حداکثر ضخامت 4/3 اینچ اجرا گردد. برای اجرای هر لایه جدید باید حداقل 30 دقیقه از اعمال لایه قبل گذشته باشد. در صورتی که از نظر زمانی اجازه ندهیم که لایه اول خشک شود مضرس نمودن سطح لایه قبل از اجرای لایه دوم ضروری نیست.

 ملات اجرایی باید کمی پر تر از سطح تعمیری پر گردد. پس از اینکه ملات در حدی که بتوان با فشار کم ماله فلزی آن را پرداخت کرد سخت شد ، با حرکت ماله مذکور از مرکز به سمت لبه ها ملات اضافی تراشید شود ، باید مراقبت بود که فشار این حرکت به حدی باشد که باعث جدا شدن و ریختن ملات نشود. پس از اتمام عملیات نباید از ماله و آب استفاده شود ، بلکه مناسب است سطح بوسیله دستمال نرم ، پرداخت گردد.

برای ترمیم های کوچک انجام دستی عملیات  ممکن است مناسب باشد. موفقیت این روش با حذف تمام عیوب و آسیب های بتن ، چسبندگی خوب ملات با بتن ، حذف جمع شدگی در بخش تعمیر شده و عمل آوری کامل مرتبط است.

اگر چه این روش در مشخصات دستورالعمل بازسازی پیوست الزامی نیست ولی به شدت توصیه می شود.

د - عمل آوری : عمل آوری نامناسب شایع ترین دلیل شکست در ملاتهای ترمیمی استفاده شده می باشد. لازم است ملات ترمیمی اجرا شده بلافاصله پس از اتمام عملیات به مدت 14 روز با استفاده از آب کیورینگ شود. در هر صورت نباید اجازه داد که ملات تا مدت  14 روز پس از اجرا خشک شود. بعد از عمل آوری 14 روز با آب، باید سطح کار را با دو لایه مواد کیورینگ پایه آب یا پایه رزینی پوشش داد. اگر در ادامه از این روش عمل آوری استفاده نشود باید از روشهای پر هزینه دیگری برای این امر استفاده نمود.

3. ملاتهای آماده و چسبهای اپوکسی ملات :

ملاتهای آماده ترکیبی از سیمان و شن و ماسه عبوری از الک نمره 16 و آب کافی و مورد نیاز برای هیدراسیون سیمان می باشد. ملات های تعمیری آماده برای پر کردن حفراتی با عمق حداقل برابر یا بیشتر از ابعاد سطحی منطقه تعمیر ، حفره های مخروطی شکل بولتها ، مادگی  بولتها ، محل کرها ، سوراخهای محل تزریق دوغاب ، سوراخ به وجود آمده برای اعضای کششی و ترمیم درزهای برش داده شده در محل ترکها ، استفاده می شود. ملات های آماده را برای ترمیم فرو رفتگیهای کم عمق و بدون محدودیت و مهار جانبی، پرکردن پشت آرماتورها و یا پرکردن سوراخ هایی که از کل مقطع بتن عبور کرده ، نمی توان استفاده کرد .

در تمیر بتن با ملاتهای آماده ، سطح کار باید هندسی با لبه های قائم و گوشه های گرد باشد به خصوص زمانی که باید با آب کمی استفاده شود. سمت داخل سوراخ مخروطی یا مادگی بولتها برای چسبندگی بیشتر باید مضرس گردد ، اینکار مضرس کاری را می توان با استفاده از یک میله فولاد به قطر 8/7 اینچ  یا یک مته تیز انجام داد. برای تعمیر و ترمیم سایر بتنهای آسیب دیده  و ضعیف ، مقطع باید با حداقل عمق یک اینچ برداشته شود.

الف- آماده سازی : در استفاده از ملات آماده باید در هنگام بازدید از سطح آماده شده مراقب بود که سطح کاملا تمیز و عاری از هر گونه ذرات سست سنگدانه ها باشد.یکی از سه روش زیر باید برای اطمینان از چسبندگی مناسب ملات آماده در ترمیم ، مورد استفاده قرار گیرد :

روش اول استفاده از ملات خشک یا دوغاب سیمان به عنوان چسب ، دقیقا قبل از اعمال ملات آماده خشک می باشد. دوغاب مصرفی برای اتصال ، ترکیب 1 به 1 سیمان و ماسه و اختلاط شده با آب می باشد به نحوی که دوغابی با قوام ، خمیری و چسبنده حاصل شود. همه سطوح سوراخ باید دقیقا قبل از اعمال ملات آماده توسط برس به دوغاب اتصال دهنده آغشته شود. به هیچ وجه نباید پوشش اتصال دهنده زیاد مرطوب و غلیظ  باشد تا ملات آماده ترمیم بیش از حد لاستیکی نشود. زمانی که از پوشش دوغاب اتصال دهنده استفاده می شود سطح محل ترمیم می تواند خشک باشد. با مرطوب کردن محل ترمیم با استفاده از پارچه های کهنه یا کرباس قدیمی خیس می توان از کاهش و از دست دادن آب هیدراسیون ملات جلوگیری کرد ولی نباید آب آزاد در محل ترمیم قبل از اعمال دوغاب پیوند دهنده وجود داشته باشد.

روش دوم برای اطمینان از چسبندگی خوب مرطوب کردن سطح ترمیم با استفاده از پارچه های کهنه و یا کرباس قدیمی مرطوب می باشد . همچنین محل ترمیم با ریختن کمی آب آزاد بر روی سطوح داخل می تواند مرطوب   گردد. سپس سیمان با استفاده از یک بر روی سطح کار اجرا و با جذب آب آزاد موجود ، کل سطح تعمیر پوشش داده خواهد شد. همه سیمان خشک باید قبل از اعمال ملات ترمیمی با استفاده از فشار هوا از روی سطح کار برداشته شود. دوغاب نباید پرحجم و زیاد اعمال شود چرا که با مرطوب شدن زیاد ملات ترمیمی ، به علت انقباض های جمع شدگی چسبندگی مناسبی وجود نخواهد داشت. 

روش سوم برای اطمینان از چسبندگی مناسب استفاده از چسبهای اپوکسی می باشد. چسب اپوکسی براساس محل و دمای کار باید با الزامات مندرج در ASTM C- 881 for a type II, grade 2, class B or C resin مطابقت داشته باشد. چسب اپوکسی بهترین گزینه برای بتن های خشک می باشد. لازم است که محل ترمیم کمی قبل از اجرای ملات ترمیمی بوسیله هوای گرم ، شعله گاز و یا سایر روشها  مناسب خشک شود. نباید بتن به حدی گرم شود که باعث از بین رفتن ترکیبات چسب اپوکسی و یا سوختن آن به هنگام اعمال گردد. باید بلافصله بعد از مخلوط کردن دو جزء چسب اپوکسی ، سطح منطقه تعمیر را به آن آغشته کرد ، می بایست اپوکسی اضافی از روی سطح برداشته و قبل از اینکه چسب مذکور شروع به سخت شدن نماید ملات تعمیری آماده اجرا گردد. زمانی که ملات آماده اجرا می شود اپوکسی می بایست هنوز مایع یا چسبناک باشد.

 

اگر متوجه شویم قبل از  اقدام به اجرای ملات ترمیمی ممکن است چسب اپوکسی خشک شود می توان یک لایه جدید از چسب اپوکسی به وسیله برس بر روی آن اجرا کرد. اگر چسب اپوکسی خشک شده باشد باید قبل از اجرای پوشش جدید از روی سطح برداشته گردد. اپوکسی می تواند یک پیوند خوب را بین بتن قدیم و ملات ترمیمی تضمین کند. همچنین می تواند با جلوگیری از کاهش از دست دادن آب هیدراسیون به بتن اطراف ، باعث عمل آوری بهتر ملات تعمیری شود ، ولی با این وجود هنوز هم نیاز به عمل آوری وجود دارد. ظاهرا مهم نیست که در زمان استفاده از چسب اپوکسی همزمان از مواد کیورینگ نیر استفاده شود. البته این عمل توصیه نمی شود و معمولا در میان شاغلان تعمیر نیز پذیرفته شده نمی باشد.

ب- مواد : ملات ترمیمی معمولا ترکیبی حجمی و یا وزنی از 1 بخش سیمان با 2/1-2 بخش ماسه و شن عبوری از الک نمره 16 می باشد. مخلوط پرسیمان و با آب کم می تواند علاوه بر کاهش جمع شدگی ، مقاومت بالایی کسب نماید. ملات ترمیمی معمولا رنگ تیره تری نسبت به بتن اطراف خواهد داشت مگر اینکه در این خصوص تمهیدات خاصی لحاظ شده باشد.در جاهایی که مطابقت رنگ اهمیت داشته باشد استفاده از مقدار کافی سیمان سفید ( با نظر آزمایشگاه  - می تواند در یکنواختی رنگ کمک نماید. برای ترمیم سوراخ مخروطی محل بولت ها استفاده از ملات ترمیمی کم سیمان با نسبت یک به سه و یا یک به سه و نیم می تواند علاوه بر داشتن مقاومت لازم ،رنگ یکنواختی با دیوار مجاور داشته باشد. آب مصرفی در ساخت ملات ترمیمی باید به اندازه ای باشد تا علاوه بر چسبندگی خوب ، زمانی که با استفاده از دست و دستکش پلاستیک ، توپی از ملات ساخته شود آب به بیرون تراوش نکرده و دست پس از تماس با آن مرطوب شود . مقدار بهینه آب مخلوط نقطه است که پس از آن ملات  حالت  الاستیک پیدا می کند.

ج- روش اجرا : ملات تعمیری باید به نحوی اجرا شود که پس از اعمال و تراکم ضخامتی در حدود 8/3 اینچ داشته باشد. بخش زیرین لایه های با ضخامت بیشتر مترکم نخواهد شد. سطح هر لایه برای اتصال بهتر با لایه بعد باید مضرس شود. هر لایه می تواند بلافصله پس از لایه قبل اجرا شود مگر اینکه ملات اجرا شده دارای وضعیت خمیری زیاد باشد که در این صورت باید 30 تا 40 دقیقه بعد اقدام به اجرای لایه بعد نمود. تحت هیچ شرایطی نباید در لایه های متناوب از مواد مرطوب و خشک استفاده کرد. هر لایه باید با استفاده از ضربات میله ای از چوب سخت بر روی سطح ، فشرده و متراکم شود. این چوب که معمولا  داری طولی در حدود 8 تا 12 اینچ و قطر بیش از 1 اینچ می باشد مانند ابزاری برای درزبندی مورد استفاده قرار می گیرد. استفاده از میله های چوبی بادام اولویت بیشتری نسبت به میله های فلزی دارند زیرا میله های فلزی باعث صیقل بیشتر سطح کار و در نتیجه  عدم تراکم یکنواخت و چسبندگی کمتر لایه ها می گردد. بخش زیادی از کیفیت تراکم مرتبط با فرود میله با زاویه کمی به طرف سوراخ برای افزایش حداکثری میزان تراکم می باشد. پر شدگی سوراخ نباید بیش از سطح آن باشد. معمولا مرحله نهایی عملیات با مسطح کردن سطح ترمیم تا لب کار با یک ماله چوبی و وارد کردن ضربات مناسب متعدد به آن پایان می یابد.  در آخر اگر لازم باشد می توان با چند ضربه آرام با یک پارچه کهنه شکل ظاهری کار را بهبود بخشید. برای اتمام کار نباید از ماله فلزی یا پاشش آب برای تسهیل استفاده نمود.

د-عمل آوری و محافظت : اصولا روش عمل آوری و محافظت از ملاتهای آماده همانند بتن و  موارد ذکر شده در بخش 2 می باشد. علاوه بر این در استفاده از ملاتهای آماده برای ترمیم باید تا سه روز پس از اعمال مواد کیورینگ از ملات محافظت و از قرار گرفتن آن در معرض دمای یخ زدگی جلوگیری کرد.

 

 

 

 

 

 

تاریخ: 1397/8/13      بازدید:107

شرکت کلینیک بتن ایران

شرکت کلینیک بتن ایران

کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران در قالب دو شرکت بازرگانی رایحه بتن سبز و مهندسی ژرف تابان مهر در سال 1385 ، با اندیشه ایجاد مرکزی تخصصی و کاربردی در زمینه ارائه خدمات فنی مهندسی ، بازرگانی و آموزشی در سطح کشور و منطقه با محوریت بتن راه اندازی گردیده است . کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران در قالب دو شرکت بازرگانی رایحه بتن سبز و مهندسی ژرف تابان مهر در سال 1385 ، با اندیشه ایجاد مرکزی تخصصی و کاربردی در زمینه ارائه خدمات فنی مهندسی ، بازرگانی و آموزشی در سطح کشور و منطقه با محوریت بتن راه اندازی گردیده است . کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران، اولین و تنها مجموعه فنی و مهندسی با محوریت بتن در سطح کشور می باشد که توانسته با ارائه خدمات متنوع و تخصصی گامی نو و البته کارآمد در عرصه صنعت بتن کشور بردارد. این امر باعث گردیده تا کارفرمایان ، کارشناسان و مهندسین فعال در عرصه بتن کشور با در اختیار داشتن تیم کارآمد و تخصصی ، در کنار خود ، راه سخت اجرای پروژه عمرانی را با اطمینانی بیشتر و با کیفیت تر بردارند. کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران، با به کارگیری تیم های کارشناسی ، اجرایی ، تخصصی ، بازرگانی و آموزشی از میان فعالان و متخصصین بتن برجسته کشور و همکاری اساتید برجسته ، همواره سعی دارد تا با اولویت قراردهی کیفیت و تخصص باعث ارتقاء سطح کیفی ، مهندسی و اجرایی پروژه ها و با رفتن سطح عملی دست اندرکاران گردد. در این راستا ، کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران فعالیت خود را در سه شاخه کارشناسی - فنی و مهندسی ، آموزش و بازرگانی هدف دهی و پیگیری نموده و خواهد نمود و در این راستا موفق به اخذ ایزو 9001 ، ایزو 14001 ، ایزو 28001 و ایزو 29001 گردید است. هيات مديره اين شركت با اعتقاد و انديشه هميشگي به حضوري كارآمد و مثمر ثمر در جريان خروشان آباداني ايران عزيز و با بهره گيري از تجارب چندين ساله كارشناسان خود در پروژه های بزرگ عمراني در سطح كشور از يك سو و نيز تلفيق توامان آن با علوم روز مهندسي و اجرايي از سوي ديگر همواره سعي مي نمايد با حضور موثر خود در گستره پهناور عمران ايران ، گامي هر چند كوچك در راستاي ارتقا سطح كيفي پروژه هاي عمراني بردارد. از اين رو اميد است بتوانيم در اين راه حركتي درخور انجام نمايم.

با احترام-مدير عامل ايمان غلامي نيگچه


افراد آنلاین : 201   نفر    بازدید امروز : 13193   نفر    بازدید دیروز : 15410   نفر    بازدید  این ماه :  298448   نفر    بازدید ماه گذشته : 396139   نفر    بازدید کل : 6092296   نفر   
.کليه حقوق اين وب سایت متعلق به کلینیک بتن ایران است © توسعه دهنده:پرشیاداده